ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ရွှမ်ချင်း ၂

"ကိုယ့်ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်သင့်တဲ့သူတွေက အာရုံစိုက်သင့်သလို၊ မလုပ်နိုင်ရင်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်သွားအောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသင့်တယ်။ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ ဆိုတာ မရှိဘူးလို့သာ ဟန်ဆောင်လိုက်ကြတော့။" အကြီးအကဲ ချီယန်သည် သူ၏မိတ်ဆွေ ကျင့်ကြံသူများ ဘာတွေးနေကြမည်ကို ခန့်မှန်းရန် တယအိုချပ်ပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကိုပင် နားထောင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံးသည် တူညီသော အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့ ကျန်တဲ့သူတွေကရော" လျိုရှီချန်းက တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျန်တဲ့သူတွေကတော့..." အကြီးအကဲ ချီယန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် သူသည်လည်း လေးနက်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"...စွန့်စားပြီး သူတို့ရဲ့အသက်ကိုရင်းပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားအားထုတ်ကြမှာပေါ့။"

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင်၊ ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် တစ်ချိန်က အောင်မြင်ကျော်ကြားမှု အရသာကို မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသူများအတွက် ပို၍ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် သူတို့၏ အသက်ကိုရင်း၍ ရယူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အားလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစွန့်စားရမည်ဆိုခြင်းမှာ... သိပ်ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုဟု မထင်ရတော့ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ခြောက်ဦးက အတိအကျ မည်သည့်အရာများကို စဉ်းစားနေကြသနည်း။ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းကို ကြိုးစားပြီးနောက်တွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တကယ်ပဲ မသေနိုင်တော့ဘူးဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်းလော။

သဘာဝတရား၏ အလိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေဟု ဆိုနေကြသော်လည်း။

အကယ်၍ သူတို့ကသာ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခကို ဖန်တီးခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းမှာ လွယ်လွယ်ကူကူ နှိမ်နင်းနိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

...

နန်ယန်ဂိုဏ်း

ရှန်းယီသည် ထိုတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

[သတ်ဖြတ်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မီးခိုးအကြေးခွံ ရေစပါးအုံးမြွေ - စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၉၈၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၁၅၂၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: ၃၇၉၀၀၀ နှစ်]

၎င်းမှာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပါရမီ ဟူသည့် အမည်နာမကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော၊ ရှန်းယီ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးသည့် ရေနေမျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ စုစုပေါင်းသက်တမ်းကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ ရွှေမီးလျှံစာကလေး မျိုးနွယ်စုမှ သခင်လေးလောက်ပင် မကြီးမားပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် သာမန်နတ်ဆိုးများထက် ပိုမို အားကောင်းသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ သိသိသာသာပင် စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

အတုအယောင်များလား။

ရှန်းယီသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။

နတ်ဆိုးများကြားတွင်လည်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ဟူသော သဘောတရား ရှိနေနိုင်ကောင်းသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ရှင်သန်ရပ်တည်ရန် ဉာဏ်ရည်ကို အားကိုးရသည့် ချင်းချိုမြေခွေးကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးမျိုးနှင့်လည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအတွေးကို စိတ်ထဲထားလျက်၊ ရှန်းယီသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ကျောက်တိုင် ကို ဦးစွာ ပုံဖော်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ သက်တမ်းကို အသုံးပြုကာ နတ်ဆိုးမူလ ကို စတင် စုစည်းလိုက်၏။

ဤနတ်ဆိုးသည် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့ပုံရသည်။ အခြားသော နတ်ဆိုးများနှင့် ပြောင်းပြန်ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ အတော်လေး ခိုင်မာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၄၀၀၀၀ ကျော်တွင်၊ အပြည့်အဝ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် နတ်ဆိုးမူလ ငါးခုအထိ လိုအပ်ခဲ့သည်။

"တောက်ဟိုင် သခင်ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်။"

ရေစပါးအုံးမြွေ နတ်ဆိုးကြီးသည် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး ရှန်းယီကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် ၎င်းကို ကျောက်တိုင်ထဲသို့ အလျင်စလို ထည့်သွင်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဆင့်နှစ် ကျောက်တိုင် တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးပြီး၊ တာအိုမဏ္ဍိုင်ခြောက်ခု ပြည့်မီရန် မလုံလောက်သောကြောင့် အလောတကြီး လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သူက ဘေးတစောင်း ကြည့်လိုက်ပြီး "စိတ်ဝိညာဉ်အစီအရင်တွေနဲ့ လက်သီးနဲ့ လက်ဝါး သိုင်းပညာတွေကြားမှာ မင်းက ဘယ်ဟာကို ပိုကျွမ်းကျင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကို အစီရင်ခံရရင်... လက်သီးနဲ့ လက်ဝါး သိုင်းပညာပါပဲ။" စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်သည် ခေတ္တမျှတုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဒုတိယတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်သည် ရှန်းယီ၏စနစ်မျက်နှာပြင် အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

များပြားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများသည် ထျန်းယန် ၄၉ အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

[ပထမနှစ်တွင်၊ သင်သည် စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင် အနေဖြင့် လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာကို အမြန်ဆုံး နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ၊ ရွှမ်ချင်း၏ အသိဉာဏ်များကို သူ့အား စတင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။]

မိမိ၏ သက်တမ်းကို အသုံးပြု၍ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို နည်းစနစ်များ သင်ကြားပေးရခြင်း။

ရှန်းယီအနေဖြင့် ဤကိစ္စအပေါ် အမြဲတမ်း အနည်းငယ် သက်သောင့်သက်သာ မဖြစ်သလို ခံစားရသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသောအရာက သူ၏ ခံစားချက်များကို ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့၏။

[နှစ်ပေါင်း ၁၃၀၀ မြောက်တွင်၊ စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်သည် ရွှမ်ချင်း၏ အသိဉာဏ်များကို အပြည့်အဝနားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် သင်နှင့် တန်းတူဖြစ်လာခဲ့သည်။ သင်တို့သည် ထျန်းယန် ၄၉ ၏ နောက်ထပ် အဆင့်ကို ဖော်ထုတ်ရန် အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။]

ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာနှင့် ထိတွေ့မိသော်လည်း စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင် ထံတွင် ပြိုကွဲပျက်စီးမည့်လက္ခဏာများ မပြသသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်အေးသွားခဲ့၏။

နတ်ဆိုး၏ အဖော်ပြုမှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်၊ ဤတစ်ကြိမ် စနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ယခင်က ကွေရှမသေမျိုးချပ်ဝတ် အစီအရင်ကို ကျင့်ကြံစဉ်ကလောက် ပြင်းထန်မှု မရှိတော့ပေ။

[နှစ်ပေါင်း ၁၇၀၀၀ မြောက်တွင်၊ ရွှမ်ချင်း၏ အသိဉာဏ်များကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက်၊ သင်နှင့် စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်တို့သည် ဆက်လက်တိုးတက်ရန် ပို၍ခက်ခဲလာကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ရလဒ်ကောင်းအချို့ ရရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်လျက် ၎င်းကို သင် အစွမ်းကုန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။]

သူတို့၏ ပူးပေါင်း ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ရှန်းယီ၏ စိတ်ထဲရှိ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းသွားခဲ့၏။

သူ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် အမှောင်တိကျနေသော ကောင်းကင်ကြီးဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

၎င်းကို ထျန်းယန် ၄၉ ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း၊ ဤနည်းစနစ်သည် တာအိုလမ်းစဉ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ နိယာမအားလုံးကို မချိုးဖောက်မီ နိယာမအားလုံးကို ဦးစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဆိုသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြရန် ဤအမည်ကို အသုံးပြုထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ အတော်လေး အဆင်မပြေသော လမ်းစဉ်တစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့်ပင် ရွှမ်ချင်းသည် ၎င်းကို စတင်သင်ယူပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားမှုပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင်၊ ရှန်းယီနှင့် စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဖန်လုံအိမ်ထဲတွင် ယုယုယယပြုစုပျိုးထောင်ခံရသည့် ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြပေ။

နှစ်ဦးစလုံးသည် အဆုံးမဲ့ တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီး အလွန် ကြွယ်ဝသော တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများ ရှိကြ၏။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ...

[နှစ်ပေါင်း ၆၇၀၀၀ မြောက်တွင်၊ စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်သည် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများကို ထိုးဖောက်နိုင်ရန် သင့်ကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး၊ ထျန်းယန် ၄၉ ကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။]

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း (စိတ်ဝိညာဉ်) - ထျန်းယန် ၄၉ - သေးငယ်သော အောင်မြင်မှု]

ရှန်းယီသည် မတ်တတ်မရပ်သေးဘဲ နက်နဲလှသော ကောင်းကင်ကြီးထဲတွင် နှစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ သူ၏ ဖော်ထုတ်မှုများကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ အချိန်များ မသိမသာ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ များပြားလှသော သတိပေးချက်များ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားသော်လည်း ရှန်းယီ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လုံးဝ မဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ယိမ်းယိုင်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူ၏ လက်ဝါးကို စိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ အနည်းငယ် ကွေးနေသော လက်ချောင်းများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ထျန်းယန် ၄၉ သည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်နှင့်မူ အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးများသည် နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးများသာ ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာများကို သူတို့အား အတင်းအဓမ္မ ကျင့်ကြံစေခြင်းမှာ ၎င်း၏ သက်တမ်းဖြင့် အဆုံးသတ်တွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိနိုင်ကောင်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀၀၀၀ ကြာ ဖော်ထုတ်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းအတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုတော့ ရှိခဲ့သည်။

[စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်သည် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ထိုင်နေပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ရူးသွပ်နေသောမျက်လုံးများက အတွင်းစိတ် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ရုတ်တရက် လွှမ်းမိုးသွားကာ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေသည်။]

ရှန်းယီသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ အကူအညီကို ရရှိခဲ့သည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ရူးသွပ်သွားမည့်သူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်သွားနိုင်ချေ များပေသည်။

သူသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ကျောက်တိုင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်း၏ စိတ်ကြည်လင်မှု ရှိမရှိက အရေးမကြီးပေ။

သူ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသမျှ ကာလပတ်လုံး လုံလောက်ပြီဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ဘာမှလုပ်မရတော့လျှင်ပင် ၎င်းကို တာအိုမဏ္ဍိုင်တစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြု၍ ရနိုင်သေးသည်။

"ဟူး..."

ရှန်းယီသည် ညကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းဘိုးဘေးးခန်းမဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တွေးတာတွေ များနေပြီမို့၊ သူ၏ စိတ်ကို ရှင်းလင်းပေးမည့် သူတစ်ယောက် လိုအပ်နေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်ရောက်လာပြီလား"

ရွှမ်ချင်းသည် ယခင်တစ်ခေါက်က သူယူဆောင်လာခဲ့သော ရတနာများကို ခွဲဝေပေး၍ ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ခေတ္တမျှ လန့်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် ပြုံးကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဘာကြည့်ချင်တယ်ဆိုတာသာ ပြောလိုက်ပါ။ ရွှမ်ချင်းက ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မရှိတဲ့ အခွံလွတ်ကြီး သက်သက်ပါပဲ။"