ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ရွှမ်ချင်း ၃

"အဲဒါတွေကို အဝေးကိုသာ လွှင့်ပစ်လိုက်စမ်းပါ။"

ရှန်းယီသည် ထျန်းယန် ၄၉ ကို သုံးစွဲပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲဝေဒနာများကို လျှော့ချရန် သူ၏နဖူးအလယ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

လောက၏ မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမများကို ဖြည်ချလိုစိတ်နှင့် တစ်ဖက်လူ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေလိုသော ဗီဇဆန္ဒမှာ သူ့အတွက် ဒုတိယသဘာဝတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခင် ခဏတာ ဝေ့ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင် စီနီယာရွှမ်ချင်းမှာ အလွန်ပင် သာမန်ဆန်နေပြီး မည်သည့် အသက်စွမ်းအင်အစအနမျှ မရှိသလို... ပြောပလောက်သော အားနည်းချက်လည်း တစ်ခုမှ မရှိပေ။

"ကျွန်တော်က တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုပြောတာ ရိုင်းရာကျမယ် ဆိုပေမယ့်၊"

"တကယ်ပါပဲ... ဂိုဏ်းချုပ် တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။"

ရွှမ်ချင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိမ့်ချလိုက်သည်။ စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင် အသတ်ခံလိုက်ရသည့် သတင်းကို သူလည်း ကြားသိပြီးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး နယ်မြေအတွင်း အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိသူမှန်သမျှ ယခုအခါ ဤသတင်းကို သိရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိအချိန်တွင်...

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းယီ၏ ရာထူးနေရာမှာ တစ်ဝက်ခန့် ခိုင်မာသွားပြီဟု ဆိုနိုင်၏။

လက်အောက်ခံ အင်အားစုများထဲမှ အားနည်းသော သူများသည် သူ့ကို မဆန့်ကျင်ရဲကြတော့ဘဲ၊ အားကောင်းသော သူများမှာမူ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပါရမီ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို မမြင်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ရာထူးက တစ်ဝက်ပဲ ခိုင်မာသေးတယ်လို့ ဆိုရခြင်းမှာ ရွှမ်ချင်းသည် ထိုအဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လွန်စွာကောင်းကောင်း နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အသည်းအသန် ဖြစ်လာပါက မိုက်ရူးရဲဆန်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်လာနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ရှိနေ၏။

"ဒါကြောင့် ရွှမ်ချင်းက ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးပါရစေ။"

သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သစ်သားရုပ်ထုလေးမှာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယီ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခရမ်းရောင်ဟုန့်မုန့်ချီအားလုံးထက်ပင် ပိုမို များပြားလှသော ခရမ်းရောင်ချီ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ ထိုရုပ်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဒီအရာက ရွှမ်ချင်းရဲ့နောင်တတစ်ခုပါပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ရွှမ်ချင်းအတွက် ကောင်းကင်ဂီတက ဂုဏ်ပြုသံ ထပ်မထွက်လာတော့ဘူး။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဂိုဏ်းချုပ်... ကျုပ်ကိုယ်စား ဒါကို ယူဆောင်ပေးပါ။"

ရွှမ်ချင်းသည် တရားထိုင်သည့် ဖျာပေါ်သို့ ယိမ်းယိုင်စွာပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သက်စွမ်းအင်များမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့၏။

"..."

ရှန်းယီသည် သစ်သားရုပ်ထု၏ ကျောပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ တော်တော်ကြာမှ သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မပြီးသေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဆက်ပြောပါလား၊ ကျွန်တော် နားထောင်ချင်ပါတယ်။"

ရွှမ်ချင်းသည် ဂိုဏ်းဘိုးဘေး၏ ရုပ်တုကို စိုက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးစွာပြုံးလိုက်၏။

"အတိတ်က အတိတ်မှာပဲ ထားလိုက်ပါ၊ ဘာလို့ ပြန်ပြောနေတော့မှာလဲ၊ ရွှမ်ချင်း မေ့သွားတာ ကြာပါပြီ... ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ခဏလောက် ထိုင်နေချင်ပါတယ်။"

"ကောင်းပါပြီ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးမှ အနန္တအင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော် ထွက်ပေါ်လာကာ ညကောင်းကင်ယံကို သွေးရောင် လွှမ်းသွားစေသည်။

ထူထပ်လှသော ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီများသည် လေးကြောင်းကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်နန်းတော်လေးထပ်ဆီသို့ စီးဝင်သွား၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်နန်းတော် အလွှာတိုင်းရှိ ခရမ်းရောင်ချီများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာပြီး နှစ်ဆနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှရက်ရောသော အားဖြည့်မှုနှင့် အခုလေးတင် ပြီးပြည့်စုံသွားသော ထျန်းယန် ၄၉ တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက... ၎င်းမှာ သူ့ကို အရေးကြီးသော အတားအဆီးတစ်ခုထက် ကျော်လွန်ရန် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တိုးစေခဲ့သည်။

ရှန်းယီသည် တာအိုနန်းတော်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွှမ်ချင်းကို ဆက်လက် မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

ယခု နားထောင်လျှင်ပင် ယဉ်ကျေးမှုအရ နားထောင်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နောင်တွင် အခွင့်အရေးများ ရှိပါသေးသည်။

ရှန်းယီ ဂိုဏ်းဘိုးဘေးခန်းမမှ ထွက်သွားပြီးနောက်...

ရွှမ်ချင်းသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ ရုပ်တုကိုကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဆရာကလွဲရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ချင်တဲ့ ပထမဆုံးလူက သူပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်တွေဆိုတာ အခက်အခဲတွေကို ရှာဖွေရတာကိုပဲ ဝါသနာပါကြတာလား"

"ဒါပေမဲ့ ဆရာ... ဆရာနားထောင်ပြီးသွားတော့ နန်ယန်ဂိုဏ်းက မရှိတော့ဘူးလေ..."

...

ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူဘိုးဘေးခန်းမ အပြင်ဘက်..

ရှန်းယီသည် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ စာအုပ်အချို့ကို လှန်လှောကြည့်ရင်း နတ်ဆိုးများ၏ သက်တမ်းကို ရယူနိုင်မည့် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိမရှိ ရှာဖွေနေသည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးသက်တမ်း နေရာလွတ်နေသည်ကို မြင်ရတိုင်း သူသည် လုံခြုံမှုမရှိသလို ခံစားရ၏။

ရွှမ်ချင်း၏ ရုတ်တရက် လက်ဆောင်ပေးမှုမှာ အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေ၏ ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်လာရန်မှာ မလွယ်ကူသလို၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သို့ ဘေးကင်းစွာ တက်လှမ်းပြီး ထိုမြေကို ဆက်ခံရန်မှာလည်း အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

မည်မျှသော ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမများက သူ့ကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် သေစေချင်နေကြမည်နည်း။ ရတနာနယ်မြေက တစ်ခုတည်း၊ တက်လှမ်းရမည့် လမ်းစဉ်ကလည်း တစ်ခုတည်း၊ အဘယ်ကြောင့် မင်းကသာ ရရမည်နည်း။ အကယ်၍ အစွမ်းအစဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုကိစ္စအားလုံးမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်နှင့်သာ ဆိုင်သည်။

အစစ်အမှန် အသက်လုတိုက်ပွဲ မရှိဘဲနှင့် မည်သူကမှ မိမိသည် အခြားသူထက် အားနည်းသည်ဟု ဝန်ခံလိုကြမည် မဟုတ်ပေ။

ရွှမ်ချင်းသည် ဤအတွေ့အကြုံကို တစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်မှာ သိသာလှသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်းဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လူအချို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာကြ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ သူတို့ ပြန်ရောက်လာကြပါပြီ။" လီချင်းဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ပြုံးရွှင်နေသည်။

သူ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သောအခါ...

ရှန်းယီ မော့ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ "မင်း အပြင်ထွက်သွားတာလား"

"ကျွန်တော် လုပ်စရာရှိတာလေးတွေ သွားလုပ်နေတာပါ။" နီကျွင်းက တိုးညှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုအချို့ ရှိနေ၏။

သတ်ဖြတ်ခြင်းရွှမ်ဓား ဟု လူသိများသော ထိုလူမှာ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ ပွင့်သွားချိန်တွင် အစွမ်းထက်သူများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အာရုံမပျက်ခဲ့ပေ။

သူသည် ယခင်က အရာများစွာ လိုအပ်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခု ရှန်းယီက သူ့ကို ကူညီပေးပြီးနောက်တွင် သူသည် အချိန်ကိုသာ လိုအပ်တော့သည်။

ချောက်နက်အောက်ခြေ၏ ထိပ်သီးသုံးဦးစာရင်းဝင်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အခြားဂိုဏ်းများမှ ပါရမီရှင်များထက် မည်သို့ အားနည်းနိုင်မည်နည်း။

"ကျွန်တော် စတုတ္ထအဆင့် တာအိုမဏ္ဍိုင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး တတိယအဆင့်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ၊ အခု ကျွန်တော့်မှာ အကြမ်းထည် မဏ္ဍိုင်သုံးခု ရှိနေပြီ၊ သန့်စင်ဖို့ ကုန်ကြမ်းတွေပဲ လိုတော့တယ်။"

"..."

ရှန်းယီ ခေတ္တ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။

"အဲဒါကိုလည်း ထပ်စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။ အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်ရမယ်။ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ဝမ်ချိုးကျင်း ဆီ သွားပါ၊ အဲဒါကို ငါ့ဆီက ချေးငွေလို့သာ သဘောထားလိုက်။"

နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်ရှိသော တပည့်လေး တစ်ယောက်အတွက်တော့ ကပ်စေးမနှဲသင့်ပေ။

"အဲဒါက အတင်းအကျပ် လုပ်ရာ မကျဘူးလား" နီကျွင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွန့်ဆုတ်မှုအချို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ကောင်းကင်နန်းတော်များ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် သာမန်တာအိုနန်းတော် တစ်ခု တည်ဆောက်ရုံဖြင့် မည်သို့ ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် အလွန်တရာအဖိုးတန်လှသော သန့်စင်မှုကုန်ကြမ်းများမှာ နီကျွင်းအတွက် အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲသော အရာများ ဖြစ်သည်။ ထိုကုန်ကြမ်းများအတွက် အခြားသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် ဦးစွာ အစွမ်းအစ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ဂိုဏ်းချုပ်အစစ်အမှန် မဟုတ်သလို၊ နီကျွင်းသည်လည်း နန်ယန်ဂိုဏ်းထံမှ မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှ မခံစားခဲ့ရဘဲ မိမိဘာသာ ရုန်းကန်တက်လှမ်းလာသူ ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမျှ တာဝန်ခံရန် မလိုပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်က စကားပြောနေတာကို၊ မင်းက တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမိန့်ကိုပဲ နာခံလိုက်စမ်းပါ" လီချင်းဖုန်းက သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို အလျင်အမြန် ကန်လိုက်၏။

ကျမ်းစာတိုက်ထဲမှာပဲ အမြဲနေနေတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက အခု ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်သတင်းကြီးနေပြီလဲဆိုတာ သူ ဘယ်လိုလုပ် သိပါ့မလဲ။

နီကျွင်းက လီချင်းဖုန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအကြည့်ကြောင့် လူငယ်လေးမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ "ဘာလဲကွ အခု ငါက... ငါက..."