မင်း ကြောက်နေတာလား
Vol. 52 Ch. 516
"စီနီယာအစ်ကိုနီ..."
လီချင်းဖုန်းသည် နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေရင်း နီကျွင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် လျှာကိုပင် ကိုက်မိတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။
"ဟူး..."
ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက ဂိုဏ်း၏အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ဗီဇအရ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ "အားလုံး မြန်မြန်လာကြ ဂိုဏ်းချုပ်နောက်ကို လိုက်ပြီး အပြင်ကိစ္စတွေကို သွားဖြေရှင်းမယ်"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
နန်ယန်ရတနာနယ်မြေအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ ကျောက်စိမ်းပြားများမှာ တစ်ပြိုင်နက် လင်းထိန်လာခဲ့၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ လူပေါင်း ၂၀ နီးပါးမှာ နေရာသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် ချန်မိသားစုမှ ရင်းနှီးပြီးသား အကြီးအကဲများ၊ ချင်းဟိုင်စံအိမ်မှ လူစုနှင့် ဝမ်ချိုးကျင်း ခေါ်ဆောင်လာသော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၇ ရှိသည့် နောက်လိုက်အသစ် ခုနစ်ဦးတို့ ပါဝင်သည်။
ဤသည်မှာ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား အားလုံးနီးပါးပင်။ အခြားသော မဟာမိတ်ဂိုဏ်းများ အပြင်ထွက်၍ အလုပ်လုပ်ကြလျှင် ပြသလေ့ရှိသည့် ခန့်ညားသော တန်းစီလှည့်လည်မှုမျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားသော ဤစီနီယာ ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်နေသော်လည်း လီချင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲမှ စိုးရိမ်မှုများမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးမသွားခဲ့ပေ။
မဟာချန် သည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအတွက် လုံးဝ ထိမရမည့် တားမြစ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ သို့သော် ထောင်ယွမ်စံအိမ် က လှုပ်ရှားမှုလုပ်ရန် အခွင့်အရေးရှိစဉ်တွင် စီနီယာအစ်ကိုနီက ဘာကြောင့် ဤအချိန်ကိုမှ ရွေးချယ်ပြီး ပြောပြရသနည်း။
နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ မည်သူကမျှ ဤကဲ့သို့ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများ၏ လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိမည်မဟုတ်။
လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ သားတော်ခုနစ်ပါး တွေ့ဆုံပွဲ သာ ဖြစ်သည်။
ရှန်းယီအနေဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟူသော အမည်နာမကိုသာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော အင်အားကြီးလေးခုထဲမှ တစ်ခုခုကို အသိပေးရုံဖြင့် ထောင်ယွမ်စံအိမ်ကို အမှုန့်ပြုပစ်ရန် လုံလောက်သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အလျင်စလို လှုပ်ရှားခြင်းက အားစိုက်ရသလောက် အရာထင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုလက်အောက်ခံ အင်အားစုများမှာ တည်ငြိမ်စပြုလာရုံသာ ရှိသေးပြီး အချို့မှာ လင်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ဝေယွမ်ကျိုး၏ ခြောက်လှန့်မှုကြောင့် ငြိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု ထောင်ယွမ်စံအိမ်ကို အပြစ်ပေးရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ...
အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ မလိုအပ်သော အတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အပြစ်ပေးနိုင်လောက်သော ခွန်အား ရှိ၊ မရှိကို ခေတ္တထားဦး၊ အကယ်၍ သက်သေအထောက်အထား မခိုင်လုံပါက နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် သူတို့အပေါ် သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်များကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်နေသည်ဟု မြင်သွားကြလိမ့်မည်။
အကယ်၍ လှုပ်ရှားမှုက ပြတ်သားမှု မရှိခဲ့လျှင်လည်း နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအင်အား မခိုင်မာမှုကို သူတစ်ပါးက ပို၍ အကဲခတ်မိသွားနိုင်သည်။
ပိုဆိုးသည်မှာ၊ အကယ်၍ ထောင်ယွမ်စံအိမ်က ဤကိစ္စသည် သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားအချို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ငြင်းဆိုကာ ဓားစာခံအချို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်လျှင် သူတို့အနေဖြင့် ဝေဝါးစွာဖြင့်ပင် ပြီးသွားနိုင်၏။
၎င်းက လိုချင်သော ရလဒ်ကို မရရှိစေရုံတင်မက ထောင်ယွမ်စံအိမ်ကို ကြိုတင်သတိရှိသွားစေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ အကယ်ပင် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ လူရိပ်များစွာ ဆက်တိုက် ထွက်ခွာလာကြစဉ် လီချင်းဖုန်းသည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသာ ဤကဲ့သို့သော စရိုက်မျိုး မရှိခဲ့ပါက သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ယခုထိ ဝူထုံတောင်တွင် ပုန်းအောင်းနေရဦးမည်ဖြစ်ပြီး အပြင်လောက၏ လှပခမ်းနားမှုများကို မြင်တွေ့ခွင့်ရမည် မဟုတ်ပေ။
နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်တွင် စီမံခန့်ခွဲသူများမှာ အမျိုးမျိုးသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် သတင်းပို့နေကြ၏။ ဤခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထောင်ယွမ်စံအိမ်ကို အပြစ်ပေးရန်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချိုးကျင်း၏ နောက်လိုက်များပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
ထောင်ယွမ်စံအိမ်၏ အရှင်ဟောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းမှ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ ကြားဖူးထားကြသည်။
သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ဖက်လူမှာ လေးစားဖွယ် စီနီယာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နန်ဟုန်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင်လည်း နာမည်ကျော်ကြားသူပင်။
ဤမျှ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသည့် စီနီယာတစ်ဦးကို အပြစ်ရှာရန် သွားခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူက မျက်နှာသာပေးချင်မှ ပေးလိမ့်မည်။ နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါ လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းများ၏ မျက်စိကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။
ယခုအခါ ရှန်းယီနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများမှာ နန်ဟုန် ခုနစ်ဂိုဏ်းကြားတွင် ရေပန်းအစားဆုံး ဖြစ်နေသည်။
"ဟေး... ဒီနှစ်လအတွင်း သူ အပြင်ထွက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ"
"ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်အသစ်က ဘာတွေ ထပ်လုပ်ဦးမလို့လဲ"
ကျင့်ကြံသူများကြား သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ငြိမ်သက်နေသော စိတ်များမှာ ထပ်မံ လှုပ်ခတ်လာကြ၏။ လက်ရှိတွင် သားတော်ခုနစ်ပါး တွေ့ဆုံပွဲကို လူသိရှင်ကြား လွှမ်းမိုးနိုင်သူမှာ ရှန်းယီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။
လောကတွင် ဤမျှ မိုက်မဲသောသူ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားကြ၏။
နန်ဟုန်နယ်မြေတွင် ထောင်ဟွားတောင် ရှိပေသည်။
အရုဏ်ဦး အလင်းရောင်အောက်တွင် တောင်ပေါ်ရှိ မက်မွန်ပန်းများမှာ ရာသီဥတုနှင့် မအပ်စပ်စွာဖြင့် အလွန်လှပစွာ ပွင့်လန်းနေကြသည်။
၎င်းကို စံအိမ်ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များနှင့် မြူများကြားမှ ပြင်းထန်သော ခြင်္သေ့ခေါင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ကောင်းကင်ယံ၌ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ဧရာမ ခြင်္သေ့ပြာဝိညာဉ်ရုပ်သေး သုံးခုသည် ထောင်ဟွားတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
ရုပ်သေးပေါ်တွင် မင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ရှန်းယီသည် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံ ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း အောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
စကားလုံးများ မလိုအပ်ပေ။
ရွှေယွဲ့ ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ် ဖြစ်ရပ်ပြီးကတည်းက ခြင်္သေ့ပြာဝိညာဉ်ရုပ်သေးကို မြင်သည်နှင့် နန်ယန်မသေမျိုးဂိုဏ်း ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း နန်ဟုန်တစ်ခွင် သိရှိထားကြသည်။
မကြာမီမှာပင် မက်မွန်ပန်းပင်လယ်အတွင်းမှ လူရိပ်များစွာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာကြပြီး အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်ကြိုဆိုလိုက်ကြ၏။ "အဓိကဂိုဏ်းက လာရောက်စစ်ဆေးတာကို ထောင်ယွမ်စံအိမ်က ကြိုဆိုပါတယ် လေးစားအပ်တဲ့ မသေမျိုးအရှင်တို့... ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကို ကြွပါ"
အဓိကဂိုဏ်း ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှေယွဲ့မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ နောက်လိုက်အချို့မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ သဘောထားမှာ အစောပိုင်းက ဝမ်ချိုးကျင်းအပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားထက် ပို၍ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေသည်။
ချင်းဟိုင်စံအိမ်မှ ကျင့်ကြံသူများကမူ ၎င်းကို အံ့ဩစရာဟု မထင်ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူတို့လာစဉ်တွင်လည်း ထောင်ယွမ်စံအိမ်သည် အခွန်ပဏ္ဍာများကို ကိုယ်တိုင် ဆက်သခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နီကျွင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့ အလွန်အံ့ဩသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်းယီအတွက်မူ ဤကဲ့သို့ နာခံမှုရှိသော လက်အောက်ခံမျိုး ရှိခြင်းမှာ အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေမျိုးတွင် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။
"..."
နီကျွင်းသည် အောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ရှန်းယီကို ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် ရှန်းယီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်မျှ မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ရှန်းယီသည် ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝမ်းသာခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း အမူအရာ လုံးဝမပြဘဲ အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံကို စီးနင်းကာ စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ထောင်ယွမ်စံအိမ်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လူတိုင်းသည် မက်မွန်ပန်းပင်များကြားရှိ ကြီးမားသော်လည်း ရိုးရှင်းလှပသော စံအိမ်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းမှာ လူသူဝေးရာတွင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သည့် ကျေးလက်အိမ်လေးတစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေလေ၏။