အခန်း (၁၁၅-၁၁၆)
Vol. 6 Ch. 115-116
အခန်း (၁၁၅) - သွေးစာချုပ် ကျင့်စဉ်
မိစ္ဆာကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အားလုံးကို အမှောင်ချထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လင်းကျင်းသည် ပြဿနာများကို မကြောက်သော်လည်း၊ မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာများကို ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ရန်တော့ ဆန္ဒမရှိပေ။
ထို့ကြောင့် မြေခွေးမိစ္ဆာအကြောင်းကို ကျောက်ရင်းတို့အားပင် သူ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ကျင့်ကြံသူများအသင်းသို့ တန်းစီသွားခဲ့၏။
ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ တပည့်များ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရန် ဆယ်ရက်ကျော်သာ လိုတော့သဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ အချုပ်ဆိုရသော် သူသည် ‘နဂါးသွေးဆေးလုံး’ ကို ရရှိရန်အတွက် ပထမဆုကို မဖြစ်မနေ ဆွတ်ခူးရမည် မဟုတ်ပါလား။
နဂါးသွေးဆေးလုံးသည် ရှောင်ဟော့၏ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်တက်ခြင်းအတွက် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ရာ၊ လင်းကျင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရအောင် ယူရပေလိမ့်မည်။
လင်းကျင်းသည် ဆရာတစ်ဦးဦးအောက်တွင် အမည်စာရင်း သွင်းထားခြင်း မရှိသဖြင့် ဘယ်သူ့ထံမှမှ သင်ခန်းစာ သွားတောင်း၍ မရပေ။ သို့သော် ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် ကိုယ်တိုင်လေ့လာသော တပည့်များစွာ ရှိသည်။ ဂါထာမန္တန်မှသည် ကျင့်စဉ်များအထိ အားလုံးကို ကိုယ်တိုင်သင်ယူရပြီး၊ အကယ်၍ ကိုးကားစရာ စာအုပ်များ လိုအပ်ပါက ‘ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်’ တွင် သူတို့၏ တပည့်တိုကင်ကို ပြသကာ ငှားရမ်းဖတ်ရှုနိုင်ပေသည်။
ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် လင်းကျင်းသည် ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်သို့ တန်းစီသွားခဲ့၏။
ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ အဆောက်အအုံများထဲတွင် ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်မှာ လူကြိုက်အများဆုံး ဖြစ်သည်။ အချို့သော ကျင့်ကြံခြင်းကို ရူးသွပ်သူများဆိုလျှင် စာအုပ်ပင်လယ်ထဲတွင် နစ်ဝင်ရင်း ဤနေရာ၌ပင် အခြေချ နေထိုင်တတ်ကြ၏။
ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်၏ အဝင်ဝတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ဖင်အောက်တွင်တော့ လိပ်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။
လိပ်အမျိုးအစား သားရဲများမှာ ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် လူသုံးအများဆုံး ဖြစ်၏။ ဇူချန်း၏ နီလာလိပ်ကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် ဤလိပ်ကြီးမှာ နီလာလိပ်ထက် ပိုမို ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသည်မှာ သိသာလှသည်။ ပြတိုက်ကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် ဤလိပ်မှာ အဆင့် ၃ သားရဲ ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။
အမှန်ပင်... ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် လူမသိသူမသိ ပညာရှင်များစွာ ရှိနေပေသည်။
အဘိုးအို၏ ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် စာအုပ်များ ပုံနေ၏။ သူသည် ဤနေရာ၏ စာကြည့်တိုက်မှူး ဖြစ်ရပေမည်။
လင်းကျင်းသည် အဘိုးအိုအနားသို့ သွားကာ ဂါရဝပြုပြီး သူ၏ တပည့်တိုကင်ကို ထုတ်ပြလိုက်၏။
“မင်းက လူသစ်လား”
လင်းကျင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူလှ၏။ လင်းကျင်းသည် သွေးစာချုပ်အဆင့် စစ်ဆေးမှုကို မခံယူရသေးသဖြင့် သူ၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် တိမ်တိုက်ပုံစံများ ထိုးထားခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များကြားတွင် သူက သိသိသာသာ ကွဲထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အခြားတပည့်များ၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် အနည်းဆုံး တိမ်တိုက်ပုံစံ တစ်ခုတော့ ပါရှိကြ၏။ အချို့မှာ နှစ်ခုရှိပြီး သုံးခုမှာတော့ တွေ့ရခဲသည်။
လုယွန်ဟယ်နှင့် ရန်ကျဲတို့တွင် တိမ်တိုက်ပုံစံ လေးခုစီ ရှိကြ၏။ ဤအဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူ၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် တိမ်တိုက်ပုံစံ ခြောက်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လင်းကျင်း အံ့ဩသွားရသည်။
ဒါဟာ တကယ့် ဝါရင့်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးပဲ။
“အနောက်ဘက်အဆောင်ရဲ့ ပထမဆုံး အခန်းကို သွားလိုက်။ အဲဒီမှာ အခြေခံ သွေးစာချုပ်ကျင့်စဉ် စာအုပ်တွေ ရှိတယ်။ အဲဒီကနေ စပြီး လေ့လာကျင့်ကြံလို့ ရပြီ... စာအုပ်တွေထဲမှာ ‘သွေးစာချုပ် အခြေခံ’၊ ‘အခြေခံ သားရဲဗဟုသုတ’ နဲ့ ‘သွေးစာချုပ် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အမေးအဖြေ ၃၆ ချက်’ တို့ကိုတော့ မဖြစ်မနေ ဖတ်ရမယ်... ပြီးရင် မင်းရဲ့ ဓာတ်သဘာဝနဲ့ ကိုက်ညီမယ့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေါ့... အဲဒါတွေကိုတော့ အနောက်ဘက်အဆောင်ရဲ့ ဒုတိယအခန်းမှာ တွေ့နိုင်တယ်... ဓာတ်သဘာဝအလိုက် ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ အချို့က လွယ်ပြီး အချို့က ခက်တယ်... မင်းနဲ့ အကိုက်ညီဆုံး တစ်ခုကို ရွေးပြီး ကျင့်ကြံရုံပဲ... နောက် နှစ်လ သုံးလ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါးလ ခြောက်လလောက် ကြာရင်တော့ မင်း သွေးစာချုပ် အဆင့် ၁ ကို ရောက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်”
အဘိုးအိုက ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ အသေးစိတ် ရှင်းပြနေ၏။
၎င်းမှာ လူသစ်များအတွက် အထူး မိတ်ဆက်ပေးခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိမ်တိုက်ပုံစံများ ပါရှိသော အခြားတပည့်များမှာ တိုကင်ပြပြီးသည်နှင့် ဘာမှ နားထောင်စရာမလိုဘဲ အထဲသို့ ဝင်သွားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်၏။ ထိုအဘိုးအို၏ အမည်ကို မသိရသော်လည်း၊ သူက ကူညီလိုစိတ် ရှိသည်မှာတော့ သေချာသည်။
ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ အထဲတွင် အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်ကို တွေ့ရ၏။ တစ်နေရာလုံးတွင် စာအုပ်နံ့များ သင်းပျံ့နေပေသည်။
လင်းကျင်းသည် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ထံမှ သွေးစာချုပ်ကျင့်စဉ်အကြောင်း အနည်းငယ် သိထားပြီးသား ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအခြေခံဗဟုသုတများမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် လူတစ်ဦးကို သားရဲနှင့် သွေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုပေးရာတွင် ကူညီပေးရခြင်းမျိုး ဖြစ်၏။
၎င်းမှာ အခြေခံ အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။
သွေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးနောက်တွင်မှ အဆင့်နှင့် အတိုင်းအတာများကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အထူးကျင့်စဉ်များကို လေ့လာရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှေးဦးသူတော်စင်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ နတ်လမ်းစဉ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကျင့်ကြံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ထိုလမ်းစဉ်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူသားများသည် သွေးစာချုပ် အဆင့်နှင့် သားရဲများ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းသည် အနောက်ဘက်အဆောင်ရှိ ပထမဆုံး အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်၏။
စာအုပ်စင်များစွာ ရှိနေပြီး စာအုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တပည့်များစွာမှာလည်း မတ်တပ်ရပ်လျက် သော်လည်းကောင်း၊ ထိုင်လျက် သော်လည်းကောင်း လေ့လာနေကြပေသည်။
လင်းကျင်း ဝင်လာချိန်တွင် အချို့က ခေါင်းမော့မကြည့်ကြသော်လည်း၊ အချို့ကတော့ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် အံ့ဩသွားကြ၏။
“ဟေး... ဟိုမှာ လင်းကျင်းပဲ”
“ဘယ်လင်းကျင်းလဲ”
“မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် စီနီယာရန်ကျဲနဲ့ ပြဿနာတက်ထားတဲ့ လူလေ”
“ဪ... သူကိုး”
တိုးတိုးတိတ်တိတ် အတင်းပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
လင်းကျင်းကတော့ ထိုစကားများကို နားမယောင်ဘဲ သူ ရှာနေသည့် စာအုပ်များကိုသာ စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် လိုက်ရှာလိုက်သည်။ ‘သွေးစာချုပ် အခြေခံ’၊ ‘အခြေခံ သားရဲဗဟုသုတ’ နှင့် ‘သွေးစာချုပ် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အမေးအဖြေ ၃၆ ချက်’ တို့ကို သူ တွေ့ရှိသွား၏။
သို့သော် စာအုပ်များကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
စာအုပ်ထဲက အကြောင်းအရာ အများစုကို သူ သိထားပြီးသား ဖြစ်သလို၊ လင်းကျင်းအတွက်မူ ထိုအကြောင်းအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။
သူသည် သားရဲပြတိုက်ထဲရှိ ရှောင်ဟော့၏ ကျောက်စာတိုင်တွင် သွေးစာချုပ် မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းများကို တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရလိုက်၏။
လင်းကျင်းသည် ပြတိုက်ထဲသို့ စိတ်အာရုံသွင်းလိုက်ပြီး ရှောင်ဟော့၏ ဖော်ပြချက် ကျောက်စာတိုင်ကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
အမှန်ပင်... ပြတိုက်တွင် သွေးစာချုပ် မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့မှာ ဤစာအုပ်များထဲက နည်းလမ်းများထက် ပိုမို နက်နဲပြီး သတင်းအချက်အလက် ပိုစုံလှသည်။
ဤစာအုပ်များတွင် အခြေခံကိုသာ အာရုံစိုက်ထားပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှ စွမ်းအင်စုပ်ယူကာ သွေးစာချုပ် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းမျိုးကိုသာ ပြသထားသည်။
ပြတိုက်တွင် ပြသထားသော နည်းလမ်းများထဲတွင်မူ ၎င်းမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။
ပြတိုက်သည် သူ့ကို သွေးစာချုပ် မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်း ၁၀ မျိုးခန့် ပြသထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ‘စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း’၊ ‘ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်း’၊ ‘အကြောမြှင့်တင်ခြင်း’၊ ‘စွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းခြင်း’ နှင့် ‘အတွင်းဓာတ်ဆေး’ စသည့် နည်းလမ်းများစွာ ပါဝင်နေ၏။
လေ့လာကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ နည်းလမ်းတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်များ ရှိကြပြီး၊ အများစုမှာ ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမရနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်း သိလိုက်ရသည်။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းကျင်းအတွက် အကိုက်ညီဆုံးမှာ ‘အကြောမြှင့်တင်ခြင်း’ နည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အရှိန်အဟုန်အရဆိုလျှင် ‘ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်း’ နည်းလမ်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေ၏။
‘ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်း နည်းလမ်းကို အရင် စမ်းကြည့်တာပေါ့။ အဆင်မပြေရင်မှ တခြားဟာ ပြောင်းတာပေါ့’ ဟု လင်းကျင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ပြတိုက်က ပေးထားသော နည်းလမ်းတိုင်းမှာ ဤစာကြည့်တိုက်ထဲက နည်းလမ်းများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။
ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် အခြားတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲရန်လည်း တားမြစ်ထားခြင်း မရှိပေ။
ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်တစ်ခု ရှာကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဟန်ဆောင်လှန်ရင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။ သူသည် စာဖတ်နေသလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ ‘ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်း’ နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်း နည်းစနစ်မှာ အတော်လေးကို ‘တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော’ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်၏။
အရှင်းဆုံး ပြောရလျှင် ကျင့်ကြံသူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို မိမိထံသို့သာ ဆွဲယူစုပ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးရှိ ငါးအားလုံးကို လူတစ်ယောက်တည်းက သိမ်းယူလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေအတွက် ဘာမှ မကျန်တော့သလိုမျိုး ဖြစ်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာရှိ တပည့်များအကြား ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ အခြားသူများကို ထောက်ထားနေစရာ မလိုဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
သူကသာ အလျှော့ပေးနေလျှင် ရန်သူက သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လင်းကျင်း၌ အခြားသူများထက် သာလွန်သော အားသာချက်တစ်ခု ရှိနေသေး၏။
၎င်းမှာ သွေးကြောရှာနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းပင်။
အပ်စိုက်ကုထုံးကို သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုကို ပိုမို ထိရောက်စေနိုင်ပေသည်။
နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် လင်းကျင်းသည် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားသဖြင့် စတင် စမ်းသပ်လိုက်တော့သည်။
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျဲပါးလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး လင်းကျင်းထံသို့ တိုးဝင်လာကြတော့သည်။
အသက်ကို ပြန်ရှူထုတ်လိုက်ချိန်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို စွန့်ထုတ်ကာ အတွင်းအင်္ဂါများကို သန့်စင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
အခန်း (၁၁၆) - အကြောမြှင့်တင်ခြင်းက နာတယ်
လင်းကျင်းသည် အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းရုံမျှဖြင့် ထူးခြားသော ရလဒ်ကို စတင်ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းကို ချက်ချင်းလက်ငင်း အကျိုးထူးသည်ဟု ပြောလျှင်ပင် ပိုမည်မဟုတ်ပေ။ ဤထူးခြားသော အသက်ရှူနည်းစနစ်က သွေးစာချုပ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ဆိုသောအချက်ကို ခဏဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ကျင့်ကြံပြီးသည်နှင့် လင်းကျင်းသည် သူ၏အာရုံငါးပါး ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းလှပြီး နေ့စဉ်ကျင့်ကြံရန် အလွန်သင့်တော်လှပေသည်။
ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ ဤကျင့်စဉ်၏ အမည်မှာ ‘တောက်ဆရာ ထိုက်ယီ၏ အသက်ရှူနည်းစနစ်’ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
လင်းကျင်းသည် သားရဲပြတိုက်က ဤအချက်အလက်များကို ဘယ်ကရသနည်းဟု သိချင်မိသော်လည်း၊ ပြတိုက်ကိုယ်တိုင်က လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် အခုလောလောဆယ်တော့ အဖြေရှာ၍ မရနိုင်သေးပေ။
နောက်ထပ် သုံးကြိမ်ခန့် အသက်ရှူပြီးနောက်တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝကို လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။
သာမန်လူသားများဆိုလျှင် ဤသိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ အခန်းထဲရှိ သားရဲများမှာမူ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားသကဲ့သို့ ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ကြည့်နေကြ၏။
လင်းကျင်း၏ ဘေးတွင် ဝပ်နေသော ရှောင်ဟော့ကတော့ သူ၏သခင်ကို တစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်လည် အိပ်မောကျသွားသည်။
သူသည် ‘သားရဲစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း’ ဒုတိယပိုင်းကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် အတော်လေး ပင်ပန်းနေကာ အခွင့်ရတိုင်း အိပ်စက်နေခြင်း ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး အညစ်အကြေးများကို ပြန်လည်ရှူထုတ်နေရင်း စိတ်အားတက်ကြွကာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေမိသည်။
ဒါဟာ တကယ့်ကို ‘ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်း’ ပင် ဖြစ်၏။
ထိရောက်မှု အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေရန် လင်းကျင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြောမှတ်အချို့ကို အပ်စိုက်ကာ သွေးကြောရှာနည်းစနစ်ကိုပါ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုလိုက်သည်။
ဆယ်ကြိမ်...။
အသက် ဆယ်ကြိမ်ခန့် ရှူသွင်းပြီးနောက်တွင်မူ ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက် တစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လင်းကျင်းက ‘ဝါးမြို’ လိုက်သလို ဖြစ်သွားတော့သည်။
လေထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်စက်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။
ဤနေရာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နေရာဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ အခြားနေရာများထက်ပင် ပို၍ ကျဲပါးသွားရ၏။
လင်းကျင်းသည် ဤနည်းလမ်း၏ အကန့်အသတ်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
ငါးဖမ်းခြင်းနှင့် ဥပမာပေးရလျှင် ဤပင်လယ်ပြင်ရှိ ငါးအားလုံးကို ဖမ်းဆီးပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ တံငါသည် မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်ပါစေ ဖမ်းစရာ ငါးမရှိတော့ခြင်းပင်။
လင်းကျင်းသည် မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် ကျင့်စဉ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ရ၏။
အသက်ရှူနည်းစနစ်ကတော့ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ ရှေးခေတ်ကာလများတွင် ဒါဟာ အလွန်ထိရောက်သော နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာကြီးတွင်တော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နည်းပါးလှသဖြင့် ထင်သလောက် ခရီးမရောက်တော့ပေ။
ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက် တစ်ခုလုံးရှိ စွမ်းအင်များမှာ ဆယ်ကြိမ်ရှူရုံဖြင့် ကုန်ခမ်းသွားသည်ဆိုလျှင် အပြင်ဘက်တွင် ပိုဆိုးပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးနေ၍ မဖြစ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဆယ်ကြိမ်မျှ ကျင့်ကြံလိုက်ရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကတော့ သိသာလှသည်။ လင်းကျင်းသည် သူ၏ အင်အားများ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားရသော်လည်း မည်မျှအထိ တိုးတက်သွားသည်ကိုတော့ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော ရှေးခေတ်ကာလများတွင်သာဆိုလျှင် ဤနည်းစနစ်ဖြင့် တစ်ညတည်းနှင့်ပင် သွေးစာချုပ် အဆင့် ၉ ကို ရောက်နိုင်လောက်သည်ဟု သူ တွေးနေမိသည်။
ဒါနဲ့ မဖြစ်သေးလျှင် သူ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ပြောင်းရပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ ‘အကြောမြှင့်တင်ခြင်း’ နည်းလမ်းပင်။
အရင်က လင်းကျင်းသည် ဤနည်းလမ်းက သူ့အတွက် အကိုက်ညီဆုံးဟု ပြောခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။ ဆေးလုံးများနှင့် သွေးကြောရှာနည်းစနစ်ကို တွဲဖက်အသုံးပြုကာ၊ အသုံးပြုသူ၏ သွေးကြောများကို ဖျက်ဆီးပြီး အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် အဆင့်တက်စေသော နည်းလမ်း ဖြစ်၏။
သွေးကြောရှာနည်းစနစ် မရှိဘဲနှင့်တော့ ဤနည်းလမ်းကို လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
လင်းကျင်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အနောက်ဘက်အဆောင်၏ ပထမခန်းတွင် လူများ ပိုမိုများပြားလာသဖြင့် သူ နေရာပြောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ရှောင်ဟော့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အနောက်ဘက်အဆောင်၏ ဒုတိယအခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့၏။
ဤနေရာတွင်လည်း လူအချို့ ရှိနေသော်လည်း နေရာလွတ် ပိုများပေသည်။
လင်းကျင်းသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ကာ ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အပ်ပါးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ အကြောမြှင့်တင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။
လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အကြောမှတ် ရာပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း၊ အဓိက အကြောမှတ် ၁၀၈ ခု ရှိပေသည်။ သွေးကြောများမှာ အတွင်းအင်္ဂါများနှင့် ထိုအကြောမှတ်များကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော လမ်းကြောင်းများပင် ဖြစ်၏။ အကြောမြှင့်တင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ထိုသွေးကြောများကို တစ်ပိုင်းချင်းစီ ပြန်လည် ပုံသွင်းယူခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အချိန်ကုန်၊ လူပင်ပန်းသည့်အပြင် အလွန်အမင်းကို နာကျင်လှသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် ‘ချီပင်လယ်’ အကြောမှတ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးကြောများကို စတင် တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျလာပြီး၊ စတင်လိုက်သည်နှင့် နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် အော်ဟစ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။
သို့သော် အကြောမြှင့်တင်ခြင်း စတင်ပြီးလျှင် အဆုံးအထိ ပြီးအောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ကျင့်ကြံသူကို ထိခိုက်စေနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် မည်မျှပင် နာကျင်ပါစေ လင်းကျင်း အံကြိတ်ကာ သည်းခံနေရသည်။ သူသည် မိမိ၏ သွေးကြောများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန်အတွက် သွေးကြောရှာနည်းစနစ်ကိုပါ သုံးနေရခြင်းပင်။
ထိုနေရာရှိ သွေးကြောများကို ပြန်လည် ပုံသွင်းပြီးချိန်တွင်မူ လင်းကျင်းသည် ဝိညာဉ်ပင် နှုတ်ယူခံလိုက်ရသည့်အလား မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့သွားပြီး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေတော့သည်။
သူ အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခုကို လျစ်လျူရှုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဤနည်းလမ်းအတွက် လင်းကျင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် အပ်စိုက်ခြင်း မပြုလုပ်သင့်ပေ။ ရှေးခေတ်ကာလများတွင်ပင် ကျင့်ကြံသူက အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် အခြားတစ်ဦးက အပ်စိုက်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။
အပြင်းအထန် နာကျင်မှုကို သည်းခံနေရရုံနှင့်တင် မလွယ်ကူလှရာ၊ မိမိကိုယ်တိုင် အပ်ပြန်စိုက်နေရခြင်းမှာ တကယ့် နှိပ်စက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
သို့သော် ပြတိုက်ထဲရှိ ဖော်ပြချက်တွင် ဤအချက်ကို ထည့်သွင်းမပြောထားသဖြင့် လင်းကျင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် နှိပ်စက်နေသလို ဖြစ်သွားရသည်။
ရှောင်ဟော့သည် သူ၏သခင် နာကျင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ဘေးကနေ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လိုက်လံကြည့်ရှုနေရှာ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်၏ အပြင်ဘက်တွင်...။
ချန်ချန်းသည် သူ၏လူယုံများနှင့်အတူ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေ၏။
“ဟိုထဲဝင်သွားတာ လင်းကျင်းဆိုတာ သေချာလား” ချန်ချန်းက မေးလိုက်သည်။
လူယုံတစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ “သေချာပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို မြင်ဖူးတာပဲ၊ မှားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး”
ချန်ချန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည် အရင်က ကောလာဟလများကို ဖြန့်ဝေခဲ့ပြီး လင်းကျင်းနှင့် ရန်ကျဲတို့ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ရန်ကျဲက ဆရာကြီးရဲ့ယွီကျိုးနှင့်အတူ မနေ့ကတည်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသွားခဲ့သည်။
သူ မျှော်လင့်ထားသော တိုက်ပွဲက ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
ရန်ကျဲအနေဖြင့် ဆရာကြီးထံမှ သီးသန့်သင်ကြားခွင့် ရရှိသွားခြင်းအပေါ် ချန်ချန်းမှာ ဒေါသထွက်သလို မနာလိုလည်း ဖြစ်နေမိ၏။
သူကိုယ်တိုင်မူ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်ထူးမျိုး တစ်ခါမျှ မရဖူးပေ။
သူ တကယ်ကို မနာလိုဖြစ်မိသည်။
သို့သော် သူသည် ရန်ကျဲကိုတော့ မရန်စရဲပေ။ ထို့ကြောင့် စိတ်မကျေနပ်မှုများကို လင်းကျင်းအပေါ် ပုံချကာ အနိုင်ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
“ဒီလင်းကျင်းက သူ့ကိုယ်သူ ဘာမှတ်နေလဲမသိဘူး၊ စီနီယာရန်ကျဲအပေါ် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်ခဲ့သေးတယ်... ငါတို့ ဆရာကြီးရဲ့ တပည့်တွေဆိုတာ တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွားတွေပဲ၊ သူ့လို လူသစ်တစ်ယောက်ရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ငါတို့ ခံနေလို့ မဖြစ်ဘူး... ကျောက်ဖီ... မင်းက အကြံကောင်းတယ်၊ သူ့ကို အရှက်ကွဲသွားအောင် ဘယ်လို နောက်ပြောင်ရင် ကောင်းမလဲ စဉ်းစားစမ်း”
ယုတ်မာလှသော ချန်ချန်းသည် ကောလာဟလများကို အသုံးချကာ လင်းကျင်းနှင့် ဆရာကြီးရဲ့ယွီကျိုး၏ တပည့်များအကြား ရန်တိုက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသို့ဖြင့် သူကိုယ်တိုင် လက်မညစ်ပေဘဲ ပြဿနာရှာနိုင်မည် ဖြစ်၏။ အခြားသူများကလည်း သူသည် စီနီယာရန်ကျဲအတွက် စဉ်းစားပေးပြီး ဆရာကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စောင့်ရှောက်နေသည်ဟုသာ ထင်ကြပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် လင်းကျင်းသည် ဆရာကြီးရဲ့နှင့် အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော ဟွမ်ဖူမင် ထောက်ခံထားသူ မဟုတ်ပါလား။
ကြွက်မျက်နှာနှင့် ကျောက်ဖီဆိုသူမှာ အမြဲတမ်း သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးရန် အကြံထုတ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူက တဟိဟိ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆို၏။
“ဒါက လွယ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ အများကြီး အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လင်းကျင်း အရှက်ကွဲသွားစေရမယ်လို့ အာမခံတယ်”
ချန်ချန်းက သူ့ကို ယုံကြည်လိုက်သည်။
ရဲ့ယွီကျိုး၏ တပည့်များထဲတွင် ကျောက်ဖီမှာ ပါရမီအရှိဆုံး မဟုတ်သလို၊ ကျင့်စဉ်လည်း မမြင့်မားလှပေ။ သူ၏ သွေးစာချုပ်မှာ အဆင့် ၂ သာ ရှိသေးသော်လည်း ယုတ်မာပရိယာယ်တွင်မူ ဘယ်သူမှ လိုက်မမီပေ။
“ညီလေးကျောက်... ဒါကို မင်းလက်ထဲပဲ အပ်လိုက်မယ်... ငါနဲ့ လင်းကျင်းနဲ့က တွေ့ဖူးထားတော့...” ချန်ချန်းက ဆို၏။
“နားလည်ပါပြီ၊ စီနီယာချန်... ဒီတစ်ခါတော့ ဘေးကနေပဲ ကြည့်နေလိုက်ပါ”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျောက်ဖီသည် လူအချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဝိညာဉ်စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်းကျင်းမှာမူ ‘အကြောမြှင့်တင်ခြင်း’ နည်းလမ်းကို ဆက်လုပ်သင့်၊ မလုပ်သင့် စဉ်းစားနေမိ၏။
သူက သူရဲဘောကြောင်လွန်းလို့ မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤကျင့်စဉ်မှာ တကယ်ကို နာကျင်လွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ခွဲစိတ်နေရသလိုမျိုးဖြစ်ရာ တကယ့် နှိပ်စက်မှုကြီးပင်။
လင်းကျင်းမှာ သိသာသော ရလဒ်ကိုတော့ မမြင်ရသေးပေ။ သူ ရွေးချယ်ထားသော ‘ချီပင်လယ်’ အကြောမှာ အရေးကြီးသော သွေးကြောတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းမှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသလို ခံစားရ၏။ လမ်းဖောက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် အရင်က မြင်းရထား နှစ်စီးစာသာ ဆံ့သော လမ်းမှာ၊ ယခုအခါ ခြောက်စီးစာအထိ ဆံ့သော လမ်းမကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုမျိုးပင်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုများမှ ပြန်လည် မသက်သာသေးမီမှာပင် ကျောက်ဖီနှင့် လူတစ်စုမှာ လင်းကျင်းကို ရှာတွေ့သွားကြတော့သည်။