အခန်း (၁၀၇-၁၀၈)
Vol. 6 Ch. 107-108
အခန်း (၁၀၇) - ဟွမ်ဖူမင်
လုယွန်ဟယ်သည် သူ၏ လုပ်ဆောင်စရာများ ရှိသေးသဖြင့် ခွင့်တောင်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ လင်းကျင်းကတော့ ခြံဝင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဆရာကြီး ဟွမ်ဖူမင် သင်ခန်းစာ ပို့ချနေသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ကြည့်နေမိ၏။
သူ့မှာ အားနေသဖြင့် ဟွမ်ဖူမင် ဟောပြောနေသည်များကို အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင်’ကို အသုံးချခြင်းဆိုင်ရာ ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သင်ခန်းစာ၏ အကြောင်းအရာမှာ အတော်လေး နက်နဲလှသဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် ခဏမျှ နားထောင်ပြီးမှသာ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်တော့သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဂါထာမန္တန်များ ရွတ်ဆိုရာ၌ မိမိတွင် ရှိသော ကန့်သတ်ထားသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်အောင် မည်သို့ အသုံးချရမည်နည်း ဆိုသည်ကို သင်ကြားပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။
အဓိကမှာတော့ ရင်းမြစ်အသစ်ကို ရှာဖွေပြီး ရှိပြီးသား စွမ်းအင်ကို ခြိုးခြံချွေတာရန် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အိမ်ထောင်စုတစ်ခု၏ အသုံးစရိတ်ကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲသည့် သဘောတရားနှင့် အတူတူပင်။ လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့်၊ ထိုစွမ်းအင်ကို အသုံးချပြီး အကြီးမားဆုံးသော တန်ဖိုးကို မည်သို့ ထုတ်ယူနိုင်မလဲဆိုသည်မှာ ဤသင်ခန်းစာ၏ အဓိကအချက် ဖြစ်၏။
အိမ်ထောင်စု အသီးသီးတွင် အချို့မှာ ငွေတစ်စတည်းနှင့် ရက်ပေါင်းများစွာ အသက်ဆက်နိုင်သော်လည်း၊ အချို့မှာမူ ထိုငွေပမာဏနှင့် တစ်ရက်ပင် မခံကြပေ။
ဆရာကြီး ဟွမ်ဖူမင်၏ ဟောပြောချက်များမှာ နက်နဲပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ လင်းကျင်းမှာ ထိုဟောပြောချက်များထဲတွင် စီးမျောသွားရပြီး အချိန်ကုန်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့ပေ။
တစ်နာရီနီးပါး ကြာပြီးနောက်တွင် သင်ခန်းစာမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
လင်းကျင်းမှာတော့ ဆက်လက် နားထောင်ချင်စိတ် ရှိနေဆဲပင်။
ဟွမ်ဖူမင်က နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“မှတ်ထားကြပါ... ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားခေတ် ပျက်သုဉ်းသွားကတည်းက ငါတို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေဟာ အလွန်ပဲ ရှားပါးသွားခဲ့ပြီ... နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ခြေရာကို ငါတို့ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေမဲ့၊ ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ကန့်သတ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ပဲ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်သွားရမယ်... ကဲ... အရင်က သင်ထားတာတွေကို ပြန်မေးကြည့်ရအောင်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဘယ်လို တိုင်းတာသလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိသလဲ”
၎င်းမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းဖြစ်သဖြင့် တပည့်များမှာ ပြိုင်တူ ဖြေကြားရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။
ဟွမ်ဖူမင်က တပည့်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ ထိုသူက ထရပ်ကာ ဂါရဝပြုပြီးနောက် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“သွေးကြောတွေဟာ မြစ်တွေနဲ့တူပြီး၊ အဲဒီထဲမှာ စီးဆင်းနေတဲ့ သွေးတွေက ကျုပ်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်ပေးပါတယ်... ရှေးခေတ်တုန်းကတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ‘ဝိညာဉ်စည်’တွေနဲ့ တိုင်းတာခဲ့ပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ‘ကျောက်တုံး’ ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးခဲ့ပါတယ်... ‘ကျောက်တုံး’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လွင့်ပျံခြင်း နည်းလမ်းကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ... သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရွယ်အစားနဲ့ အလေးချိန် ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို လူတစ်ယောက်က တစ်ပြိုင်တည်းမှာ အလုံးရေ ဘယ်လောက် လွင့်ပျံအောင် လုပ်နိုင်သလဲဆိုတာပေါ် မူတည်ပြီး အဲဒီလူရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏကို ဆုံးဖြတ်တာ ဖြစ်ပါတယ်... ဒီနည်းလမ်းကို အခုထက်ထိ သုံးနေကြတုန်းပါပဲ”
ထိုအချက်မှာ မှန်ကန်လှ၏။
ဟွမ်ဖူမင်က ထိုအဖြေကို သဘောကျသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ခဏ နားကြမယ်”
ပြောပြီးသည်နှင့် ဟွမ်ဖူမင်သည် လင်းကျင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
မိမိအလှည့် ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် လင်းကျင်းက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် ဆရာကြီးဟွမ်ဖူ.. ကျွန်တော့်နာမည် လင်းကျင်းပါ”
လင်းကျင်းက ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
လင်းကျင်း အံ့ဩသွားရသည်မှာ ဟွမ်ဖူမင်က လက်အုပ်ချီကာ သူ့ကို ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းပင်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျုပ်က ဟွမ်ဖူမင်ပါ”
လင်းကျင်းသည် ယခုအခါ အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ယခင် ဝမ်ကျိနှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဟွမ်ဖူမင်က လင်းကျင်းကို ရိုရိုသေသေ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းပင်။
လုယွန်ဟယ် ပြောခဲ့သလိုပင် ဆရာကြီးဟွမ်ဖူသည် စည်းကမ်းကို အလွန် အလေးထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကြီးသူဖြစ်နေ၍ သော်လည်းကောင်း၊ လင်းကျင်းက သူ့ထံတွင် အကူအညီ လာတောင်းသူ ဖြစ်နေ၍ သော်လည်းကောင်း မာန်တက်ခြင်းမျိုး မရှိပေ။
ဒါဟာ လင်းကျင်းအတွက်တော့ ကောင်းသော လက္ခဏာပင်။
အနည်းဆုံးတော့ ဤလူသည် ကိစ္စရပ်များကို တရားမျှတစွာ ကိုင်တွယ်သူ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ဆရာကြီးဟွမ်ဖူကို စည်းရုံးနိုင်လျှင် ထောက်ခံချက် ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိပေလိမ့်မည်။
“ယွန်ဟယ်က မင်းရဲ့ အကူအညီတောင်းမှုကို ငါ့ကို ပြောပြပြီးပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါ နားမလည်တဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိတယ်... အကဲဖြတ်မှူးလင်း... မင်းက အခုပဲ အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်နေပြီလေ... မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအရ မင်းဟာ မင်းရဲ့ နယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီမို့ သားရဲအကဲဖြတ်တဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်းပဲ ဆက်သွားတာက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိမှာပါ... ဘာကြောင့် ကျင့်ကြံသူများအသင်းထဲကို ဝင်ချင်ရတာလဲ”
ဟွမ်ဖူမင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူသည် ဤအချက်ကို အမှန်တကယ် သိချင်နေပုံရ၏။
သေချာသည်မှာ လင်းကျင်းအနေဖြင့် နဂါးသွေးဆေးလုံးအတွက်ကြောင့်ဟု လုံးဝ ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ လုယွန်ဟယ်ကလည်း ဤအချက်ကို လုံးဝ ထုတ်မပြောရန် သူ့ကို အထပ်ထပ် မှာထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဟွမ်ဖူမင်သာ သိသွားလျှင် လင်းကျင်းကို ထောက်ခံပေးရန် သေချာပေါက် ငြင်းဆိုပေလိမ့်မည်။
လုယွန်ဟယ်က သူ့ကို အခြားသော အဖြေတစ်ခု အကြံပေးထားပြီးဖြစ်ရာ၊ လင်းကျင်းလည်း ထိုအဖြေကပင် အသင့်တော်ဆုံးဟု ထင်မြင်မိသည်။
“ကျုပ် ဒီကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သုတေသနတွေကို ဆက်လုပ်တဲ့နေရာမှာ အကန့်အသတ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရလို့ပါ... ကျင့်ကြံသူများအသင်းက သင်ကြားပေးတဲ့ အရာတွေဟာ သားရဲတွေကို သန်မာလာစေမယ့် နည်းလမ်းတွေ ဖြစ်တာကြောင့်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သုတေသနအတွက် ဗဟုသုတတွေ ထပ်ဖြည့်ချင်လို့ပါ”
လင်းကျင်းက မဟုတ်မမှန်ကို အမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်အောင် အလေးအနက်ထားကာ ပြောလိုက်သည်။
ဟွမ်ဖူမင်က နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ... ငါလည်း သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ဖူးတယ်၊ အဲဒီ ပညာရပ် နှစ်ခုဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဘယ်လောက်အထိ အထောက်အကူပြုသလဲဆိုတာ သိပါတယ်... ယွန်ဟယ်က ငါ့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်သလို၊ ဒါက သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုလည်း ဖြစ်နေတာကြောင့် ငါ ငြင်းဖို့ ခက်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းကို အသင်းထဲဝင်ဖို့ ငါ ထောက်ခံပေးခြင်း မပြုခင်မှာ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း မင်းကို အကဲဖြတ်ရဦးမယ်”
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဟွမ်ဖူမင်သည် လင်းကျင်းကို ခက်ခဲအောင် မလုပ်သော်လည်း၊ လုယွန်ဟယ် ပြောခဲ့သလိုပင် စည်းကမ်းများကိုတော့ တိတိကျကျ လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤအကဲဖြတ်မှုမှာ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒါဟာလည်း သဘာဝပင် ဖြစ်၏။ အထူးထောက်ခံချက်ဖြင့် ဝင်လာမည့်သူဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ ထိုသူက အမှန်တကယ် ထူးချွန်သူ မဟုတ်လျှင် ဘာကြောင့် အခွင့်အရေး ပေးရပါမည်နည်း။
“သာမန် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွေမှာတော့ ပထမဆုံး အကဲဖြတ်မှုက ကျောက်တုံး လွင့်ပျံခြင်းပဲ... ‘ကျောက်တုံး’ ဆိုတာက ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိုင်းတာတဲ့ အတိုင်းအတာဖြစ်ပြီး၊ ဝင်ခွင့်ဖြေဆိုသူဟာ ကျောက်တုံး ၄ လုံးအထိ လွင့်ပျံအောင် လုပ်နိုင်ရမယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂါထာမန္တန်တွေ သုံးနိုင်စွမ်းရှိဖို့က အလွန် အရေးကြီးလို့ပဲ... အကဲဖြတ်မှူးလင်း... အထူးထောက်ခံချက်နဲ့ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းဟာ ကျောက်တုံး ၆ လုံးအထိ လွင့်ပျံအောင် လုပ်ပြနိုင်မှ အောင်မြင်မှာပါ”
ဟွမ်ဖူမင်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူလာရန် ခိုင်းလိုက်တော့သည်။
ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ လူ့လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသော သံလိုက်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ အလေးချိန်မှာ သတ္တုနှင့် တူသဖြင့် အတော်လေး လေးလံလှ၏။ ကျောက်တုံး ၁၂ လုံးကို ယူလာခဲ့ကြသည်။
သာမန် အကဲဖြတ်မှုတစ်ခုတွင် ကျောက်တုံး ၁၂ လုံး ပါဝင်သော အုပ်စုတစ်စုကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
အသစ်ဝင်မည့်သူတစ်ဦးအတွက် ကျောက်တုံး ၁၂ လုံးက လုံလောက်လှ၏။ ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာပြီဆိုမှသာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိုင်းတာရန် ‘ကျောက်တုံးလွင့်ပျံမျှော်စင်’သို့ ဝင်ခွင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှော်စင်တွင် ကျောက်တုံးပေါင်း ၇၂ လုံး (၁၂ လုံးစီပါသော ၆ အုပ်စု) အထိ တိုင်းတာနိုင်၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိုင်းတာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အသင်းမှ တပည့်အတော်များများမှာ စူးစမ်းရန် စုရုံးလာကြသည်။
“အကဲဖြတ်မှူးလင်း...”
ဟွမ်ဖူမင် စကားမဆုံးမီ လင်းကျင်းက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်၏။
“ဆရာကြီးဟွမ်ဖူ... ဒါက ကျင့်ကြံသူများအသင်းမို့လို့၊ ကျွန်တော့်ကို လင်းကျင်းလို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်”
ဟွမ်ဖူမင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“လင်းကျင်း... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဘယ်လို နှိုးဆော်ရမလဲဆိုတာ မင်း သိသလား”
လင်းကျင်းက ခေါင်းခါပြ၏။
“ဒါဆို ငါ သင်ပေးမယ်... ဒါက အတော်လေး ရိုးရှင်းတဲ့ နှိုးဆော်နည်းပါ”
ဟွမ်ဖူမင်က ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုပြလိုက်သည်။
သူပြောသကဲ့သို့ပင် ထိုဂါထာမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှ၏။ အမှန်စစ်စစ်တွင် ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးသည့် ဂါထာသာ ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းတွင် အခြေခံ အချို့ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားတော့သည်။
“ကဲ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကဲဖြတ်တာကို စလိုက်ကြရအောင်” ဟွမ်ဖူမင်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
ဤအကဲဖြတ်မှုမှာ ကျင့်ကြံသူက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး တစ်ပြိုင်တည်းတွင် ကျောက်တုံး မည်မျှ လွင့်ပျံအောင် လုပ်နိုင်သလဲဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းအနေဖြင့် အသင်းထဲဝင်ရန် အနည်းဆုံး ကျောက်တုံး ၆ လုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိရမည် ဖြစ်၏။
ဘေးနားရှိ တပည့်များမှာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စတင် ဆွေးနွေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီလူက ကျောက်တုံး ဘယ်နှစ်လုံးလောက် လုပ်နိုင်မယ် ထင်သလဲ”
“စီနီယာလုက ထောက်ခံထားတာဆိုတော့ အောင်ဖို့ကတော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး ထင်တယ်”
“ဒါလည်း မသေချာပါဘူး... အရင်ကလည်း အထူးထောက်ခံချက်နဲ့ လာပေမဲ့ ကျောက်တုံး ၄ လုံးပဲ လုပ်နိုင်တဲ့လူတွေ ရှိဖူးတာပဲ... လူတော်တော်များများက စာမေးပွဲကျမှာ ကြောက်လို့ ထောက်ခံချက်ကိုပဲ အားကိုးကြတာလေ... လူသိသူသိတွေနဲ့ အသင်းထဲ ခိုးဝင်ဖို့ ကြိုးစားကြတဲ့လူတွေလည်း အများကြီးပဲ”
“တခြားဆရာတွေသာဆိုရင်တော့ လွှတ်ပေးရင် ပေးလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဆရာဟွမ်ဖူကတော့ စည်းကမ်းကြီးတာ နာမည်ကြီးပဲ၊ သူကတော့ ဘယ်တော့မှ အလကား ပေးမဝင်ဘူး”
လင်းကျင်းသည်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မည်သည့်အဆင့် ရှိသလဲဆိုသည်ကို သိချင်နေမိသည်။ သူ တစ်ခါမျှ မစမ်းသပ်ဖူးသေးပေ။
နှိုးဆော်နည်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီးနောက်၊ လင်းကျင်းသည် လက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်၏။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စတင် စီးဆင်းလာတော့သည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာပြီး တဝီဝီ မြည်သံများနှင့်အတူ လေထဲသို့ တက်လှမ်းလာကြသည်။
ရေတွက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်တုံး ၄ လုံးသာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေ၏။
“ဟင်း... သာမန်ပါပဲလား”
“ငါကတော့ ဒီလူက အတော်လေး တော်လိမ့်မယ် ထင်နေတာ”
“ဟုတ်ပ... သူက ငါ့ထက်တောင် အားနည်းနေသေးတယ်”
တပည့်အချို့က တိုးတိုးတိတ်တိတ် လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ ရယ်သံများ မဆုံးမီမှာပင်၊ နောက်ထပ် ကျောက်တုံး ၄ လုံးမှာ တဝီဝီ မြည်ဟိန်းလျက် လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံတက်သွားပြန်သည်။
စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ ၈ လုံး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ကျောက်တုံး ၈ လုံးစာရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။
လှောင်ပြောင်နေသော တပည့်များ၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားကြတော့သည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ ဤအဆင့်သို့ မရောက်ကြသေးပေ။ ဆရာကြီး ဟွမ်ဖူမင်ပင်လျှင် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျောက်တုံး ၈ လုံးစာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်... လင်းကျင်းသည် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
အခန်း (၁၀၈) - လင်းကျင်း၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်
လေထဲတွင် ကျောက်တုံး ရှစ်လုံး ဝဲပျံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လင်းကျင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့တွင် အင်အားအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အစွမ်းကုန် ထုတ်ပြရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆမိ၏။ အသစ်ဝင်လာသူတစ်ဦးပီပီ မိမိ၏ အရည်အချင်းကို အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်ထားတတ်ရန် သင်ယူရပေမည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းကျင်းသည် မိမိတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မည်မျှအထိ ရှိနေသလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။
ဟွမ်ဖူမင်သည်လည်း လင်းကျင်း အစွမ်းကုန် ထုတ်မပြသေးသည်ကို ရိပ်မိလိုက်၏။
‘ဒီလင်းကျင်းက အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူးဆိုတော့ အခြေခံက ခိုင်မာပြီးသားပဲ... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အနည်းဆုံး ကျောက်တုံး တစ်ဆယ်စာလောက်တော့ ရှိမှာ သေချာတယ်... ကျင့်ကြံသူများအသင်းထဲ ဝင်ဖို့ကတော့ အေးဆေးပဲ’ ဟု ဟွမ်ဖူမင် တွေးတောနေမိသည်။ ထို့နောက် သူက ဆိုလိုက်၏။ “မင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားပြီ။ နောက်တစ်ခုကတော့ သားရဲတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေခံဗဟုသုတကို စမ်းသပ်ရမယ်”
စကားပြောပြီးမှပင် ဟွမ်ဖူမင်သည် တစ်ခုကို သတိရသွားသည်။
အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး တစ်ယောက်အနေဖြင့် သားရဲဗဟုသုတဆိုသည်မှာ လင်းကျင်း၏ အထူးကျွမ်းကျင်သည့် နယ်ပယ် မဟုတ်ပါလား။ ဤလူသည် သင်ခန်းစာများတောင် ပို့ချနိုင်သူဖြစ်ရာ၊ ဤစမ်းသပ်မှုမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟွမ်ဖူမင်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ “ထားလိုက်ပါတော့... သားရဲဗဟုသုတကို စမ်းသပ်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး”
အမှန်တကယ်ပင် ၎င်းမှာ မလိုအပ်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ စမ်းသပ်မှုများ ဖြစ်သည့် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု၊ သွေးစာချုပ် အခြေအနေနှင့် သားရဲ၏ အရည်အသွေး စသည်တို့ကိုမူ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ စစ်ဆေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းအတွက်မူ ထိုစမ်းသပ်မှုများမှာ ပုံစံတကျ လုပ်ဆောင်ရုံသာ ရှိပြီး ဘာအခက်အခဲမှ မရှိခဲ့ပေ။
ပြောရလျှင် ဤစမ်းသပ်မှုများထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စမ်းသပ်မှုကသာ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများမှာ ဤစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်သန်းရန် မလိုသဖြင့်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏသာ လုံလောက်လျှင် အသင်းထဲဝင်ရန် အခက်အခဲ မရှိတော့ပေ။
လင်းကျင်းသည် စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည်။
“လင်းကျင်း... ဒါက ငါ့ရဲ့ ထောက်ခံစာပဲ... ဒါကိုယူပြီး တပည့်များ စီမံရေးဌာနကို သွားလိုက်ပါ... မှတ်ပုံတင်ပြီးတာနဲ့ မင်းကကျင့်ကြံသူများအသင်းရဲ့ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်” ဟွမ်ဖူမင်မှာ အတော်လေး ပြတ်သားသူ ဖြစ်၏။ လင်းကျင်းအပေါ် သူ၏ လေးစားမှုကိုလည်း သိသာစေသည်။
လင်းကျင်းသည် ထောက်ခံစာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရ၏။
လုယွန်ဟယ် ပြောခဲ့သည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လုယွန်ဟယ်က စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်လျှင် ဟွမ်ဖူမင်၏ တပည့် ဖြစ်လာမည်ဟု ပြောခဲ့သဖြင့်၊ ဆရာအမည် နေရာတွင် ဟွမ်ဖူမင်၏ အမည် ရှိနေရမည် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ဆရာအမည် နေရာတွင် ဘာမှ ရေးမထားဘဲ အလွတ် ဖြစ်နေသည်။
လင်းကျင်းက ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သောအခါ ဟွမ်ဖူမင်က ခေါင်းခါပြကာ ဆိုသည်။
“ငါ့မှာ တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းတွေ ရှိတယ်... အတန်းပျက်တာမျိုးကို ငါ လုံးဝ လက်မခံဘူး... အကယ်၍ မင်းက ငါ့အတန်းတွေကို ပုံမှန်တက်နိုင်ရင်တော့ ငါ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမှာပါ... ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီလောက်အထိ စည်းကမ်းလိုက်နာနိုင်မယ် မထင်ဘူး”
ဤစကားကြောင့် လင်းကျင်းမှာ ခပ်ယောင်ယောင် ရယ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ဟွမ်ဖူမင်ကို ဂါရဝပြုနှုတ်ဆက်ကာ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
ဤဆရာကြီး ဟွမ်ဖူမင်မှာ တကယ်ကို စရိုက်ထူးခြားသူပင်။ လင်းကျင်းအနေဖြင့် အတန်းတိုင်းကို ပုံမှန် မတက်နိုင်သည်ကို သိသဖြင့်၊ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လုံးဝ လက်မခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုသို့ ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျင်းကို အခက်အခဲ မလုပ်ဘဲ ထောက်ခံစာ ပေးခဲ့ခြင်းပင်။
ဒါဟာ ထိုသူ၏ စရိုက်အမှန်ကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ တပည့်များ စီမံရေးဌာနတွင် ဖြစ်၏။
တာဝန်ရှိသူကို ရှာဖွေပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ထောက်ခံစာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဆရာကြီးဟွမ်ဖူက မင်းကို ထောက်ခံလိုက်တာလား” ထိုသူက သံသယဖြင့် ကြည့်သော်လည်း အခက်အခဲ မလုပ်ပေ။ စာကို စစ်ဆေးပြီးနောက် မှတ်ပုံတင်ပေးလိုက်ပြီး၊ လင်းကျင်းကို ကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့ဝင်တံဆိပ်နှင့် လက်စွဲစာအုပ် တစ်အုပ် ပေးလိုက်သည်။
“အသင်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို အဲဒီထဲမှာ ဖတ်ကြည့်ပါ...ပြီးတော့ နှစ်စဉ်ကြေးက ငွေစ ငါးဆယ် ကျသင့်ပါတယ်... နှစ်အနည်းငယ်စာ တစ်ခါတည်း ပေးထားလို့ ရသလို၊ တစ်နှစ်ချင်းစီလည်း ပေးလို့ ရပါတယ်” ဟု ထိုသူက ပြောပြသည်။
တစ်နှစ်လျှင် ငွေစ ငါးဆယ်။
၎င်းမှာ အတော်လေး များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်၏။ ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ လူငယ်များ ဘာကြောင့် ဤအသင်းထဲ မဝင်နိုင်ကြသလဲဆိုသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။ သို့သော်လည်း အသင်းတွင် ပညာသင်ဆု အစီအစဉ်များ ရှိကြောင်း လင်းကျင်း ကြားဖူးသည်။ အကယ်၍ စွမ်းဆောင်ရည် ထူးချွန်လျှင် နှစ်စဉ်ကြေး ကင်းလွတ်ခွင့် ရမည့်အပြင်၊ အပိုဝင်ငွေပင် ရနိုင်သေး၏။
သို့သော် လင်းကျင်းမှာ အသစ်ဝင်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် ပထမနှစ်အတွက်တော့ ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ဝင်ငွေကောင်းနေသူ ဖြစ်သဖြင့် ငွေငါးဆယ် ပေးရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။
ငွေပေးဆောင်ပြီး တံဆိပ်ကို ယူလိုက်ချိန်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
အသင်းဝင်များအနေဖြင့် ဆရာတစ်ဦးထံတွင် သင်ယူရန် ရွေးချယ်နိုင်သလို၊ မိမိဘာသာ လေ့လာရန်လည်း ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် မူတည်ပြီး လင်းကျင်းအတွက်မူ မိမိဘာသာ လေ့လာခြင်းက အသင့်တော်ဆုံးပင်။
အကယ်၍ ဆရာတစ်ဦးထံတွင် တပည့်ခံလိုက်ပါက စည်းကမ်းနှင့် ကန့်သတ်ချက်များ များပြားလှသဖြင့် ၎င်းမှာ ပါးနပ်သော ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ပေ။
ထိုစဉ် လင်းကျင်းသည် ရှေ့ဘက်ရှိ ‘ကျောက်တုံးလွင့်ပျံမျှော်စင်’ ဟု ရေးထားသော မြင့်မားသည့် မျှော်စင်ကြီးကို သတိပြုမိလိုက်၏။
၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိုင်းတာသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှ၏။ ဂါထာမန္တန်များ သင်ယူရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား အသုံးပြုရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိလျှင် အကောင်းဆုံး ဂါထာများပင်လျှင် အလကား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
အစောပိုင်းက စမ်းသပ်မှုတွင် လင်းကျင်းသည် ကျောက်တုံး ရှစ်လုံးကို လွင့်ပျံစေခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား မဟုတ်ပေ။ ယခု မျှော်စင်ကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစစ်အမှန်မှာ မည်မျှ ရှိသလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် စိတ်အားထက်သန်သွားမိသည်။
ထိုအတွေးနှင့်ပင် လင်းကျင်းသည် ရှောင်ဟော့ကို ခေါ်ကာ မျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။
ကျောက်တုံးလွင့်ပျံမျှော်စင်တွင် ခြောက်ထပ် ရှိ၏။ ပထမထပ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်အုပ် (၁၂ လုံး) ရှိပြီး၊ ဒုတိယထပ်တွင် နှစ်အုပ် ရှိသည်။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် ဆဋ္ဌမထပ်တွင် ကျောက်တုံး ခြောက်အုပ် ရှိပေလိမ့်မည်။
အဖွဲ့ဝင်တံဆိပ်ကို ပြသပြီးနောက် ဝင်ခွင့် ရခဲ့သည်။
လင်းကျင်းသည် ပထမထပ်ရှိ စမ်းသပ်ခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်လိုက်၏။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂ လုံး ရှိနေသည်။ လင်းကျင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မထိန်းထားတော့ပေ။ နှိုးဆော်ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သောအခါ ကျောက်တုံး ၁၂ လုံးစလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ပျံတက်သွားတော့သည်။
ကျောက်တုံး ၁၂ လုံး။
သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာတွင် ကျောက်တုံး ၁၂ လုံးသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။
‘ဒုတိယထပ်ကို စမ်းကြည့်ရအောင်’ လင်းကျင်းသည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဒုတိယထပ်ရှိ စမ်းသပ်ခန်းများတွင်တော့ ကျောက်တုံး နှစ်အုပ် ရှိသဖြင့် အခန်းတိုင်းတွင် ကျောက်တုံး ၂၄ လုံးစီ ရှိကြသည်။
ဒုတိယထပ်သို့ လာရောက်သူ အရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပါရမီရှင် တပည့်များမှလွဲ၍ ကျောက်တုံး ၁၂ လုံးထက် ပိုသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိသူမှာ မများလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များထဲတွင် လုယွန်ဟယ်လည်း တစ်ယောက်အပါအဝင် ဖြစ်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကျောက်တုံး ၂၃ လုံး ရှိကြောင်း လင်းကျင်းကို တစ်ခါက ပြောပြဖူးသည်။
လင်းကျင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ကျောက်တုံး ၂၄ လုံးစလုံး တစ်ပြိုင်တည်း လွင့်ပျံသွားတော့သည်။
ဤရလဒ်က သူ့ကိုယ်သူပင် အံ့ဩသွားစေ၏။
“ငါက ဒီလောက်အထိ တော်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ”
လင်းကျင်းသည် တကယ်ပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အမြဲတမ်း သားရဲတွေကို အကဲဖြတ်ပြီး ကုသပေးနေခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မည်မျှ ရှိသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ ၁၂ လုံးကျော်လျှင်ပင် တော်လှပြီဟု ယူဆထားသော်လည်း၊ အခုတော့ ၂၄ လုံးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။
ဒါဟာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏက လုယွန်ဟယ်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။
လင်းကျင်း ခေတ္တ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဤမျှ များပြားနေရခြင်းမှာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိမိကိုယ်ကို သွေးကြောရှာနည်းစနစ် အသုံးပြုကာ သွေးကြောများနှင့် အကြောမှတ်များကို ပြုပြင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။
သွေးကြောရှာနည်းစနစ်က ဤမျှအထိ ထူးခြားသော ရလဒ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူ သိပါမည်နည်း။
သေချာသည်မှာ စားဖိုမှူးကြီးလျောင် ပေးထားသည့် ဝိညာဉ်အရက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ဒုတိယထပ်၏ စမ်းသပ်မှုမှာ ၂၄ လုံးနှင့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ လင်းကျင်းသည် ကျောက်တုံး မည်မျှအထိ ရနိုင်ဦးမလဲဆိုသည်ကို သိချင်သဖြင့် တတိယထပ်သို့ တက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
တတိယထပ်သို့ တက်သော သစ်သားလှေကားမှာ အတော်လေး ကျဉ်းမြောင်းလှပြီး လူတစ်ယောက်သာ ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။ လင်းကျင်းသည် အပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ဘယ်သူမှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူသည် လှေကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက် ရောက်ချိန်တွင် တတိယထပ်မှ ဆင်းလာသော လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လှေကားပေါ်သို့ နောက်မှ တက်လာသူက လမ်းဖယ်ပေးရပြီး၊ အရင် ရှိနှင့်နေသူကို အရင်သွားခွင့်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသူသည် လင်းကျင်းကို သတိမထားမိဟန်ဖြင့် အောက်သို့ ဆက်လက် ဆင်းလာခဲ့သည်။
လင်းကျင်းမှာ ကြောင်သွားရ၏။
သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ၊ လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလာသူမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမောလှပပြီး၊ အဖြူနှင့် မြရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ အင်္ကျီပေါ်တွင် တိမ်တိုက်ပုံစံ လေးခု ပါရှိရာ၊ ၎င်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။ မာန်တက်သော မျက်နှာထားနှင့် ဤသူမှာ ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ နံပါတ်တစ် တပည့်အဖြစ် အားလုံးက လက်ခံထားကြသည့် ‘ရန်ကျဲ’ ပင် ဖြစ်၏။
ရန်ကျဲနှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ရုတ်တရက် ရန်ကျဲသည် လင်းကျင်းကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“ဖယ်စမ်း”
၎င်းမှာ အမိန့်ပေးသံတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ လင်းကျင်းကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ပြီး လမ်းဖယ်ပေးရမည်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆနေပုံရ၏။
လင်းကျင်းမှာ စိတ်တိုသွားရသည်။
သူသည် တတိယထပ်သို့ ရောက်ခါနီးနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ လမ်းဖယ်ပေးရမည့်သူမှာ ရန်ကျဲသာ ဖြစ်သင့်သည်။ သူက အောက်ဆုံးအထိ ပြန်ဆင်းပေးရမည်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။
‘မင်းမှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိရင်တောင် နည်းနည်းလောက် ကပ်သွားရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကျော်သွားလို့ ရတာပဲကို’
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းသည် မဖယ်ဘဲ ရပ်နေလိုက်သည်။
ရန်ကျဲက ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်၏။
“ဖယ်စမ်းလို့ ပြောနေတယ်လေ”
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ လေသံမှာ ပို၍ လေးလံလာပြီး၊ အထင်အမြင်သေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ စစ်မေးသံ၊ ခြိမ်းခြောက်သံနှင့် အပြစ်တင်သံများ ရောယှက်နေသကဲ့သို့ပင်။
လင်းကျင်းမှာလည်း ခေါင်းမာသူ တစ်ယောက် ဖြစ်၏။ ‘မင်းမှာ တကယ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိရင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောပါ... ငါ လမ်းဖယ်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါက ကိစ္စအကြီးကြီး မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းနဲ့ လူတိုင်းထက် သာတယ်လို့ ထင်နေရင်တော့၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး... ဒီမှာ ဘယ်သူကမှ မင်းကို အလိုလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး’
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းက ပြန်လည် ဟောက်လိုက်တော့သည်။
“မင်းပဲ ဖယ်စမ်း”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းလိုက်တော့သည်။