အခန်း (၁၀၉-၁၁၀)
Vol. 6 Ch. 109-110
အခန်း (၁၀၉) - တူညီသော ခေါင်းမာမှု
‘မင်းက နံပါတ်တစ် တပည့်ဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်လဲ... မင်းရဲ့ မာန်မာနတွေကို တခြားနေရာမှာ သွားထုတ်ပြစမ်းပါ... မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ ဟုတ်လှပြီ ထင်နေတာလား’
ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် ရန်ကျဲကို ဤကဲ့သို့ ပြန်ပြောရဲသူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ရန်ကျဲနှင့် ဆုံသည့်အခါတိုင်း လူတိုင်းက ရိုရိုသေသေနှင့် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်ချည်းသာ။ ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ရန်ကျဲမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားရသည်။
သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ရန်ကျဲ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွားပြီး၊ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေလှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု လင်းကျင်းထံသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။
၎င်းမှာ လင်းကျင်းကို လမ်းဘေးသို့ လွင့်စင်သွားအောင် တွန်းထုတ်လိုက်သည့် သဘောပင်။
လင်းကျင်းမှာ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဂါထာမန္တန် အသုံးချမှုတွင် သူသည် ရန်ကျဲကို မယှဉ်နိုင်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ တစ်ဖက်က သားရဲအကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်ကတော့ ကျင့်ကြံသူများအသင်း၏ ထိပ်သီးတပည့် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းသည် ထိုလေပြင်းကို အံကြိတ်ကာ အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်ရသည်။
လေဖိအားမှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း၊ လင်းကျင်းသည် လေပြင်းငြိမ်သွားသည်အထိ ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့၏။
ဒါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရန်ကျဲက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထောင်လိုက်သည်။ လင်းကျင်းမှာ ရှောင်ရန် နေရာမရှိသဖြင့် သူလည်း ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ညှိုး’ ဂါထာကို ပြန်လည် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။
၎င်းမှာ လင်းကျင်း သင်ယူထားသော တိုက်ခိုက်ရေး ဂါထာအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။
လက်ညှိုးနှစ်ခု ထိတွေ့သွားချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချင်း အပြင်းအထန် ပွတ်တိုက်သွားတော့သည်။
ရန်ကျဲ၏ စရိုက်အတိုင်းပင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လှ၏။ သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားမှာ လင်းကျင်းထက် သာလွန်နေသဖြင့်၊ ထိုလက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းနှင့်တင် လင်းကျင်းကို နာကျင်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လင်းကျင်း ဒဏ်ရာရသွားခဲ့၏။
အသင်း၏ နံပါတ်တစ် တပည့်ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်မှာ အလကားရလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဒါဟာ သားရဲချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုလျှင် လင်းကျင်း ကြောက်စရာ မလိုသော်လည်း၊ လူချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင်တော့ သူသည် ရန်ကျဲထက် အများကြီး အားနည်းနေသေးသည်။
အကယ်၍ လင်းကျင်းသာ သူ၏ ‘ရစ်ပတ်အပ်’ကို အသုံးမပြုခဲ့လျှင်၊ သူသည် အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရလိုက်သည့် ခဏမှာပင် အပ်ကို အသုံးပြုကာ ရန်ကျဲကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ရန်ကျဲမှာလည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အလွန်တော်သူ ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျင်း၏ သွေးကြောရှာနည်းစနစ်မှ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဖြစ်သည့် ‘ရစ်ပတ်အပ်’ ကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ပေ။ အပ်က သူ၏ အကြောမှတ်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားချိန်တွင်၊ သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခြမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားတော့သည်။
ဒါဟာ ရန်ကျဲကို အတွင်းစိတ်ထဲကနေ ထိတ်လန့်သွားစေ၏။
သူသည် ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ဘဲ စိတ်တိုင်းကျ နေလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အခြားတပည့်များနှင့် ဆုံတိုင်း လူတိုင်းက သူ့ကို အလိုလိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် သူ၏ မာန်မာနများမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ သူနှင့် စရိုက်ချင်းတူပြီး ခေါင်းမာလှသော လင်းကျင်းနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ စကားအနည်းငယ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြ၏။
လင်းကျင်းသည် လက်မောင်း၏ ထုံကျင်မှုနှင့် ဆူပွက်နေသော သွေးများကို အံကြိတ် ခံစားရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းလိုက်သည်။
‘ယောက်ျားဆိုတာ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ ပြတ်သားရမယ်’
‘ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါ အလျှော့မပေးဘူး... အကယ်၍ မင်းက မဖယ်ပေးဘူးဆိုရင်လည်း ထပ်ပြီး တိုက်ကြတာပေါ့’
ရန်ကျဲမှာလည်း သွားကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး လမ်းမဖယ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထား၏။ သူက အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း၊ အတွင်းစိတ်မှာတော့ အတော်လေး ပျာယာခတ်နေရသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခြမ်းမှာ ဘာမှ ခံစားလို့မရတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် ဒါဟာ သိက္ခာပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စဖြစ်သဖြင့် ရန်ကျဲအနေဖြင့် လုံးဝ အလျှော့ပေး၍ မဖြစ်ပေ။
လူနှစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်မိတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာ၏။
သို့သော် တိုက်မိခါနီးအချိန်တွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ‘နားလည်မှုရှိစွာ’ ဖြင့် ဘေးသို့ အနည်းငယ်စီ လှည့်လိုက်ကြပြီး၊ ကိုယ်ချင်းထိရုံမျှဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကျော်ဖြတ်သွားကြတော့သည်။
ဒါဟာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ‘ဟန်ဆောင်နေကြခြင်း’ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။ ဘယ်သူမှ ထပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်ချင်ကြတော့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အပြင်ပန်းတွင် မာန်တင်းနေကြသော်လည်း၊ အတွင်းစိတ်တွင်တော့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြောက်လန့်သွားကြသဖြင့် အချင်းချင်း လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး နောက်လှည့်မကြည့်ကြဘဲ လင်းကျင်းက အပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ရန်ကျဲကတော့ အောက်သို့ ဆင်းသွားလေတော့သည်။
ရန်ကျဲ ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ချိန်တွင် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။ သူ၏ လက်မောင်းသာမက ညာဘက်ခြေထောက်ပါ ထုံကျင်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဒါ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးလဲ။
သူ အလွန်ပင် အံ့ဩသွားရသည်မှာ ပြောနေစရာ မလိုပေ။ ထို့နောက် သူ၏ ချိုင်းအောက်တွင် တစ်ခုခုနှင့် အထိုးခံလိုက်ရသလို စူးခနဲ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျန်သော လက်တစ်ဖက်နှင့် စမ်းကြည့်သော်လည်း ဘာမှ ရှိမနေပေ။
ရန်ကျဲအနေဖြင့် လင်းကျင်းက အပ်ကို ထိုးပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ကို မသိရှိပေ။ လင်းကျင်း၏ ရစ်ပတ်အပ်သည် စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်နိုင်သလို၊ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှ၏။
ကျောက်တုံးလွင့်ပျံမျှော်စင် အပြင်ဘက်သို့ အတင်းအကျပ် ထွက်လာချိန်တွင် ရန်ကျဲ၏ နဖူးပေါ်၌ ချွေးစေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မတ်မတ်ရပ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး သွေးကြောများကို ပြန်လည် ပြုပြင်နေရ၏။
ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တပည့်များမှာ ရန်ကျဲ၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဂါရဝပြုကာ ဘေးမှ ကပ်သွားကြသည်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။
မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှသာ ရန်ကျဲသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် စောစောက လူကို အတော်လေး သတိထားသွားမိပြီ ဖြစ်၏။ သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးသောသူ ဘယ်အချိန်က ပေါ်လာသလဲဆိုသည်ကို စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တတိယထပ်တွင်တော့ လင်းကျင်းမှာလည်း ရန်ကျဲကဲ့သို့ပင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရ၏။ ရန်ကျဲ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ညှိုးမှာ သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်လှသည်။ အရင်က လင်းကျင်းသည် ထိုဂါထာကို သားရဲများ ကုသရာတွင်သာ သုံးခဲ့သဖြင့်၊ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အတွေ့အကြုံ မရှိခဲ့ပေ။
ယနေ့တွင်တော့ လင်းကျင်းသည် ‘အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် အနှိပ်စက်ခံရလိမ့်မည်’ ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားခဲ့ပြီ။ အကယ်၍ သူသာ ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမရလိုလျှင် ရန်ကျဲဆိုသည့် တောင်ကြီးကို ကျော်ဖြတ်ရပေဦးမည်။
သူသည် စွမ်းအင်ဖြည့်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သောက်လိုက်ပြီး၊ အပ်စိုက်ကုထုံးဖြင့် ဒဏ်ရာကို ကုသနေစဉ် စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။
အရင်က သူသည် ရစ်ပတ်အပ်ကို သားရဲအကဲဖြတ်ရာတွင်သာ သုံးခဲ့သည်။ အခုမှသာ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် သုံးဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစွမ်းရည်မှာ ရန်သူ မသိနိုင်လောက်အောင် လျှို့ဝှက်လှသည်မှာ သေချာသွားပြီ။ ရန်ကျဲပင်လျှင် လင်းကျင်းက ဘယ်လို နည်းစနစ်ကို သုံးသွားသလဲဆိုသည်ကို မသိလိုက်ပေ။
ပြိုင်ပွဲနေ့ကျလျှင် လင်းကျင်းသည် ဤရစ်ပတ်အပ်ကိုသာ အဓိက အားကိုးရပေလိမ့်မည်။
ဒါဟာ လျှို့ဝှက်လက်နက် သုံးခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုသည်ကိုတော့ လင်းကျင်း ဂရုမစိုက်ပေ။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်နက်တိုက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်လက်နက်များနှင့် လျှို့ဝှက်ဂါထာများကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ခွင့်ပြုထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သိသွားလျှင်ပင် လင်းကျင်း ကြောက်နေစရာ မလိုပေ။
ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ယနေ့ ရန်ကျဲနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ မမျှော်လင့်ထားဘဲ ရန်ငြိုးဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ဘာဖြစ်သလဲ။ လင်းကျင်းသည် သူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် တပည့်များ ပြိုင်ပွဲမှာ နောက်ထပ် နှစ်ပတ်အကြာတွင် ကျင်းပတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်လာကြမည်မှာ သေချာလှ၏။ လင်းကျင်း အမြင်တွင်တော့ ရန်ကျဲမှာ ပြိုင်ပွဲ၏ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ဒဏ်ရာသက်သာသွားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆက်လက် တိုင်းတာလိုက်သည်။
တတိယထပ်ရှိ စမ်းသပ်ခန်းတိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးအုပ် (၃၆ လုံး) ရှိသည်။ လင်းကျင်း အထဲဝင်ကာ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သောအခါ၊ မကြာမီမှာပင် ကျောက်တုံး ၂၉ လုံးမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံလာတော့သည်။
ဒါဟာ လင်းကျင်း၏ လက်ရှိ အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် နောက်ထပ် တစ်လုံးကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ လက်လျှော့လိုက်ရသည်။ သူ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ၂၉ လုံးဆိုသည်မှာ အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။ လင်းကျင်းသည် ဤရလဒ်ကို အတော်လေး ကျေနပ်မိသည်။ ၎င်းမှာ လုယွန်ဟယ်ထက် ၅ လုံးတောင် ပိုများနေသည် မဟုတ်ပါလား။
ဒါ့အပြင် ပြိုင်ပွဲကျင်းပရန် အချိန်အတော်လေး လိုသေးသဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပိုမို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသေးသည်။
အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူ တစ်နေ့လျှင် လူနာ ၃၅ ယောက်ကို ကုသပေးရန် ခွင့်ပြုထားသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဟုန်နှင့်ဆိုလျှင် လူ ၃၅ ယောက်ကို ကုသရန်မှာ တစ်ရက်၏ တစ်ဝက်စာပင် မကြာပေ။
ကုသရေးခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းကျင်းသည် သူ၏ ခန်းမရှေ့တွင် ကမ္ပည်းပြားအသစ် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဘာဖြစ်တာလဲဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျောက်ရင်းက ပြောလာ၏။
“ဒီမနက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က လာပို့သွားတာပါ... စာတစ်စောင်လည်း ပါတယ်”
လင်းကျင်းသည် စာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။
၎င်းမှာ ချန်ဝမ်လင်းဆီက ဖြစ်၏။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုလူအိုကြီးမှာ အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည့်ပုံ မရပေ။ ဒါပေမဲ့ အခုမှ နောင်တရနေတာ အတော်လေး နောက်ကျမသွားဘူးလား။
လင်းကျင်းသည် ထိုကိစ္စကို အာရုံထဲ မထည့်တော့ပေ။ ကမ္ပည်းပြား ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ လက်ခံထားလိုက်မည်။ သို့သော် ချန်ဝမ်လင်းအနေဖြင့် ဒါလေးနှင့် လင်းကျင်း၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေလျှင်တော့ ထိုအတွေးကို ဖျက်လိုက်သင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် သားရဲများကို ပုံမှန်အတိုင်း အကဲဖြတ်ကုသပေးခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။
ကုသမှု တိုကင်များကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် လူနာများမှာ သူ၏ ခန်းမထဲသို့ တဖွဲဖွဲ ရောက်ရှိလာကြ၏။
ယခုအခါ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်တွင် လင်းကျင်း၏ တိုကင်မှာ ရရှိရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လူအတော်များများမှာ လင်းကျင်း၏ ကုသမှုကို ရရှိရန်အတွက် နံနက်အစောကြီးကတည်းက လာရောက် စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပင်။
လင်းကျင်းသည် သားရဲများကို အကဲဖြတ်ရာတွင် သားရဲပြတိုက်ကိုသာ အပြည့်အဝ အားမကိုးတော့ပေ။ ပြတိုက်တွင် ပြသထားသော အသုံးဝင်သည့် နည်းစနစ်များစွာကို သူကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သားရဲပြတိုက်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ တစ်နေ့နေ့တွင်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
လင်းကျင်းသည် အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရမည်ကို နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့တွင် ပြတိုက် မရှိတော့လျှင်ပင်၊ သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းနှင့်ပင် သားရဲများကို အကဲဖြတ်ကုသနိုင်ရပေမည်။
သို့သော်လည်း ရောက်လာသမျှ သားရဲများကိုတော့ ပြတိုက်ထဲတွင် အမြဲတမ်း မှတ်တမ်းတင်ထားဆဲပင်။
သားရဲများကို အကဲဖြတ်နေချိန်တွင် လင်းကျင်းသည် အလုပ်ထဲတွင် အာရုံနစ်ဝင်သွားသဖြင့် အချိန်ကုန်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့ပေ။ ယနေ့တွင်တော့ သူ၏ လူနာများထဲ၌ ရှားပါးသားရဲ အတော်များများ ပါဝင်နေသည်။
လင်းကျင်းသည် ရှားပါးသားရဲ တစ်ကောင်ကို အကဲဖြတ်ပြီး ပြတိုက်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်၊ ပြတိုက်ထဲမှ ကျယ်လောင်ပြီး ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့စိတ်ကို နိုးကြားသွားစေ၏။
လင်းကျင်းမှာ မှင်တက်သွားရသည်။ ထို့နောက် ပြတိုက်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှားပါးသားရဲ အရေအတွက်မှာ အကောင် ၅၀ ပြည့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်၏။
ဤအတွက်ကြောင့် နောက်ထပ် ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်တစ်ခုကို သူ့အား ချီးမြှင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုနည်းစနစ်ကို သေချာစွာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းမှာ ‘သားရဲစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း နည်းစနစ်ဒုတိယပိုင်း’ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
အခန်း (၁၁၀) - ပျံ့နှံ့နေသော ကောလဟလများ
လင်းကျင်းသည် ‘သားရဲစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း နည်းစနစ်’ ဒုတိယပိုင်းကို ရရှိလိုက်သဖြင့် ဝမ်းသာသွားရသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောပြီး ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ မူလကတော့ ဧည့်သည်နံပါတ် (၇) ထံမှ ရှားပါးသားရဲ အသားစ နမူနာ ၂၀ ရရှိပြီး ပြတိုက်တံခါး ပြန်ပွင့်လာမှသာ ရှားပါးသားရဲ အကောင် ၅၀ ပြည့်လိမ့်မည်ဟု သူ တွက်ဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ညည်းညူနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
လင်းကျင်းသည် အသစ်ရရှိထားသော ဒုတိယပိုင်းကို အကြမ်းဖျင်း ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်၏။ အားလပ်သည့် အချိန်ကျမှ ရှောင်ဟော့ကို ခေါ်ယူပြီး သွေးစာချုပ် ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဤကျင့်စဉ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုလျှင် ရှောင်ဟော့သည် ဒုတိယပိုင်းကို စတင် ကျင့်ကြံနိုင်ပေလိမ့်မည်။
တတိယပိုင်းအတွက်မူ ရှားပါးသားရဲ အကောင် ၁၀၀ ကျော်ကို မှတ်တမ်းတင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်း သတိပြုမိလိုက်၏။ သူ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဟုန်နှင့်ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထိုအရေအတွက်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။
လင်းကျင်းသည် လာရောက်သူများ ခန်းမ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပွင့်ခဲ့စဉ်က အချိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်၏။ ခုနစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ် ပွင့်လေ့ရှိသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်မှာ မနက်ဖြန်ည ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လင်းကျင်းမှာ ထိုအချိန်ကို အတော်လေး စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်စားနေမိသည်။
မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လင်းကျင်းသည် ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်များကို လေ့လာရန် ကျင့်ကြံသူများအသင်းသို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့၏။ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူသည် လုယွန်ဟယ်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးတော့သည်။
“ညီလေးလင်း... မင်းကို ငါ စောင့်နေတာ” လုယွန်ဟယ်က လင်းကျင်းကို တစ်ဖက်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဆွဲခေါ်သွား၏။ သူ့တွင် ပြောစရာ စကားတစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ သိသာလှသည်။
“ညီလေးလင်း... မင်း ဒီမနက်မှာ ရန်ကျဲနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သေးလား” လုယွန်ဟယ်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။
ဟင်...။
လင်းကျင်းမှာ မှင်တက်သွားရသည်။
သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောပြခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ လုယွန်ဟယ်က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရပါသနည်း။
လင်းကျင်း၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာပေးက လုယွန်ဟယ်၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
“ညီလေးလင်း... ဒါကို ငါ ဘယ်လို ပြောရမလဲ...ငါလည်း ရန်ကျဲကို သိပ်မကြိုက်တာတော့ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ သူ့ကို သွားပြီး ရန်စတာမျိုးကတော့ မတန်ဘူးလို့ ထင်တယ်”
လုယွန်ဟယ်၏ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းက လင်းကျင်းကို ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
“ဘယ်မိန်းကလေးအကြောင်း ပြောနေတာလဲ”
လုယွန်ဟယ်က သူ့ကို ‘ဟန်မဆောင်စမ်းပါနဲ့’ ဆိုသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်ကာ ဆို၏။
“အခု ကောလာဟလတွေက တစ်အသင်းလုံး ပျံ့နေပြီလေ... မင်းက အဲဒီ ချန်ယွမ်ယွမ်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးအတွက်နဲ့ ရန်ကျဲကို စိန်ခေါ်နေတာဆိုပြီးတော့ပေါ့... ဒီကလူတွေက ရန်ကျဲကြောင့် ချန်ယွမ်ယွမ်က မင်းနဲ့ စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်လိုက်တယ်ဆိုတာကိုလည်း သိနေကြပြီ”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းကျင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်ကျသွားတော့သည်။
“ဒီကောလာဟလကို ဘယ်သူ စတာလဲ... ဒါ လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ”
ထိုစဉ် ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာ သူတို့အနားမှ ဖြတ်သွားရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် အတင်းပြောနေကြ၏။
“မင်း ကြားပြီးပြီလား... သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်က လင်းကျင်းဆိုတဲ့လူ စမ်းသပ်မှု အောင်ပြီး ငါတို့အသင်းထဲ ဝင်လာပြီတဲ့”
“ဒါက သတင်းထူး မဟုတ်တော့ပါဘူး... အဲဒီ လင်းကျင်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အစွန့်ပယ်ခံရတာဆိုတော့ တကယ် သနားဖို့ကောင်းပါတယ်... သိက္ခာလည်း အတော်ကျတာပဲ... အဲဒီမိန်းကလေးက စီနီယာရန်ကျဲအတွက်နဲ့ သူ့ကို ဖြတ်လိုက်တာတဲ့... အဲဒါကြောင့်လည်း လင်းကျင်းက စီနီယာရန်ကျဲကို အနိုင်ယူပြီး သိက္ခာပြန်ဆယ်ဖို့ ကျင့်ကြံသူများအသင်းထဲ ဇွတ်ဝင်လာတာပေါ့”
“တကယ်ကြီးလား”
“မင်းကလည်း ခေတ်နောက်ကျလိုက်တာ... ငါ ကြားတာတော့ လင်းကျင်းက ဒီမနက်တင် ကျောက်တုံးလွင့်ပျံမျှော်စင်မှာ စီနီယာရန်ကျဲကို သွားရှာပြီး လက်သီးချင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြသေးတယ်တဲ့”
“လင်းကျင်းက သားရဲအကဲဖြတ်မှူးပဲဥစ္စာ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ် စီနီယာရန်ကျဲကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်...လင်းကျင်းတစ်ယောက် ရန်ကျဲရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဒုက္ခိတတောင် ဖြစ်သွားပြီလား မသိဘူး”
“ဪ... ဒါနဲ့ အဲဒီ ချန်ယွမ်ယွမ်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက အဲလောက်တောင် လှလို့လား... လင်းကျင်းက သူ့အတွက်နဲ့ အသက်ကို ရင်းပြီး တိုက်ရဲအောင်ထိ စွဲလမ်းနေရအောင်လို့...”
သူတို့၏ အသံများမှာ မတိုးလှသဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် အတိုင်းသား ကြားနေရသည်။
‘တောက်...!’
လင်းကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများက ဟုန်းခနဲ ထတောက်သွားရ၏။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ညှိုး’ ကို လေ့ကျင့်နေသော ရန်ကျဲသည်လည်း ဤကောလာဟလများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဂျောက်...။
ပေတစ်ဆယ်ခန့် အကွာရှိ လူလက်ဝါးခန့် အထူရှိသော သစ်သားပစ်မှတ်မှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
သတင်းလာပို့သော တပည့်မှာလည်း ရန်ကျဲ၏ ဒေါသကို ကြောက်သဖြင့် နှုတ်ဆိတ်ကာ ခေါင်းငုံ့နေရရှာ၏။
“ငါကလည်း ဘာလို့ အဲဒီလူက ငါ့ကို တမင်သက်သက် လာပြီး ရန်စတာလဲလို့ တွေးနေတာ... ဒါကြောင့်ကိုး... ဒီမနက်က ကိစ္စက တမင် ကြံစည်ထားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ငါက ဘယ်က ချန်ယွမ်ယွမ်ဆိုတာကိုမှ မသိတာပဲ”
ရန်ကျဲမှာလည်း အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည်။
အရင်က သူသည် လင်းကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စူးစမ်းနေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတော့ အဖြေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ သူ၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာ အနည်းငယ် ထုံကျင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှက်စရာကောင်းလှသဖြင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထုတ်မပြောရဲပေ။ ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းအပေါ် သူ၏ အမုန်းတရားများမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
အမုန်းတရားအပြင် ကြောက်ရွံ့မှုလည်း အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။
ရန်ကျဲသည် လင်းကျင်းကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် စတင် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရန်ကျဲသည် မာနကြီးသူပီပီ လင်းကျင်း၏ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းခိုင်းရာ၊ လင်းကျင်းမှာ အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် အကဲဖြတ်မှူးနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ မတူညီပေ။ ရန်ကျဲသည် ဒီမနက်က သူ ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်းမှာ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ သူသာ အလေးအနက်ထားလျှင် လင်းကျင်းမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဟု ယူဆနေဆဲပင်။
“သွားစမ်း... အဲဒီ ချန်ယွမ်ယွမ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သွားစုံစမ်းခဲ့”
ရန်ကျဲက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ချန်ယွမ်ယွမ်၏ အကြောင်းကို သူ သိလိုက်ရ၏။
ထို့အပြင် ပန်းပွဲတော်အတွင်း အသင်းချုပ်တံခါးဝ၌ လင်းကျင်းနှင့် ချန်ယွမ်ယွမ်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည့် သတင်းကိုလည်း သူ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ကြည့်နေသူ အများအပြား ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
၎င်းအပြင် ချန်ယွမ်ယွမ်မှာ ‘ချန်ချန်း’ ၏ ဝမ်းကွဲညီမ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ရန်ကျဲ သိလိုက်ရသည်။
“ချန်ချန်းကို ခေါ်ခဲ့စမ်း” ရန်ကျဲက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
ချန်ချန်းမှာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် စီနီယာရန်”
ချန်ချန်းက ရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျင့်ကြံသူများအသင်းတွင် ဆရာတစ်ဦးတည်းအောက်၌ သင်ယူနေကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရန်ကျဲမှာတော့ နံပါတ်တစ် တပည့် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။
ရန်ကျဲက ဘာမှမပြောဘဲ ချန်ချန်းကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ ချန်ချန်းမှာလည်း ဘာမှ မသိသလို မျက်နှာပေးဖြင့် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“စီနီယာရန်... တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လားခင်ဗျာ”
ခေတ္တအကြာတွင် ချန်ချန်း၏ ဟန်ပန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှ မသိပုံပေါ်နေသဖြင့် ရန်ကျဲက ဆိုလာ၏။
“အခု ပျံ့နေတဲ့ ကောလာဟလတွေကို မင်း ကြားပြီးပြီလား”
ရန်ကျဲက ဘာကောလာဟလလဲဆိုသည်ကို အတိအကျ မပြောပေ။ ၎င်းမှာ စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်၏။
ချန်ချန်းက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“စီနီယာရန်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီမနဲ့ လင်းကျင်းတို့အကြောင်း ပျံ့နေတာကို ပြောတာ ဖြစ်ရမယ်... ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ညီမက လင်းကျင်းနဲ့ စေ့စပ်ထားခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ သူက စီနီယာရန်အပေါ် အလွန်ပဲ ကြည်ညိုလေးစားတာကြောင့် စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်လိုက်တာပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ပန်းပွဲတော်မှာလည်း လင်းကျင်းနဲ့ စကားများခဲ့ကြသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လုယွန်ဟယ်က ကြားထဲကနေ ဝင်ပါပြီး လင်းကျင်းကို ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့တာ... ဒါကို မြင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတာဆိုတော့ ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး”
ရန်ကျဲက နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ချန်ချန်းမှာ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်တော့ တည်ငြိမ်နေ၏။
“ကောင်းပြီ... သွားတော့”
ရန်ကျဲက ဘာမှ ထပ်မမေးတော့ပေ။
ချန်ချန်းသည် ဂါရဝပြုပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ အပြင်ရောက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိသည်ကို သေချာမှသာ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ကံကောင်းလို့ ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ပဲ... မဟုတ်ရင် သူ ငါ့ကို ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်”
အမှန်စစ်စစ်တွင် လင်းကျင်း၊ ချန်ယွမ်ယွမ်နှင့် ရန်ကျဲတို့အကြား ပျံ့နှံ့နေသော ကောလာဟလများကို ချန်ချန်းကိုယ်တိုင် တစ်ဦးတည်း ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီမနက်က ကျောက်တုံးလွင့်ပျံမျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် သူ ရှိနေခဲ့စဉ်က လင်းကျင်းနှင့် ရန်ကျဲတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ၎င်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုအနေဖြင့် သူ အသုံးချလိုက်ခြင်းပင်။
သူသည် ဤကောလာဟလကို အသုံးချပြီး လင်းကျင်းနှင့် ရန်ကျဲကြားက ရန်ငြိုးကို ပိုမို ပြင်းထန်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် လုယွန်ဟယ်ကိုပါ ဤကိစ္စထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန်မှာ အလွန် အရေးကြီးလှသည်။ လုယွန်ဟယ်နှင့် ရန်ကျဲတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ကြလျှင် သူက ကြားထဲကနေ အခွင့်အရေး ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
ဒါ့အပြင် ဤကောလာဟလကို ဖြန့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ အူကြောင်ကြောင် ညီမဖြစ်သူ ချန်ယွမ်ယွမ်ကိုလည်း လှည့်စားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် လှပသော ညီမလေး ချန်ယွမ်ယွမ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက မျက်စိကျနေခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ချန်ယွမ်ယွမ်နှင့် လင်းကျင်းတို့ စေ့စပ်ထားစဉ်ကလည်း စေ့စပ်ထားသည်ကို ဖျက်ရန် သူကပင် သွေးထိုးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဤကောလာဟလကို ဖြန့်လိုက်ခြင်းက ချန်ယွမ်ယွမ်၏ မာန်မာနကို မြှင့်တင်ပေးသလို ဖြစ်စေသော်လည်း၊ အမှန်စစ်စစ်တွင် ရန်ကျဲနှင့် ချန်ယွမ်ယွမ်တို့ ဆုံစည်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းပင်။ ရန်ကျဲကဲ့သို့သော မာနကြီးသည့် လူတစ်ယောက်သည် ဤကဲ့သို့သော မိန်းကလေးမျိုးကို လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ဤယုတ်မာသော ကောလာဟလများကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ပတ်သက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ သုညပင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
ဤအစီအစဉ်တွင် တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ရသည့် အချက်မှာ ရန်ကျဲ၏ ထက်မြက်မှုပင်။ ချန်ချန်းကို ခေါ်ယူ စစ်ဆေးခြင်းကပင် ရန်ကျဲသည် သူ့အပေါ် သံသယ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။