ဆန်းကြယ်သော အရင်းအမြစ်သစ်များ

အပြင်ဘက်တွင် ရေမျက်နှာပြင်မှာ ဆက်လက်မြင့်တက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ သစ်ပင်အိမ်ကိုလည်း လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

မိုးကြိုးများ ရံဖန်ရံခါ ပစ်နေသော်လည်း သစ်ပင်အိမ်ထိပ်ရှိ မိုးကြိုးလွှဲက အကုန်စုပ်ယူပေးထားသဖြင့် ဘာပျက်စီးမှုမှ မရှိခဲ့ပါ။

လေဆင်နှာမောင်းမှာမူ တစ်နေရာတည်း၌ လည်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရာဝတ္ထုအချို့ကို အပြင်သို့ ရံဖန်ရံခါ လွှင့်ထုတ်ပေးနေ၏။

အကွာအဝေးမှာ ဝေးလွန်းလှသဖြင့် အထဲ၌ ဘာတွေပါသလဲဆိုသည်ကို ရွှီရှင်း သေသေချာချာ မမြင်ရပေ။

အမှန်တော့ သူသည် ယခုအချိန်တွင် သစ်ပင်အိမ်ထဲ၌ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူနိုင်၏။

သစ်သီးတစ်ပန်းကန် စားရင်း ခဲခဲလေးနှင့် ဆော့ကစားခြင်း၊ ဗီဇပြောင်းသားရဲသားကို ပိုမိုအရသာရှိအောင် ဘယ်လိုချက်ရမလဲ လေ့လာခြင်း သို့မဟုတ် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဖျော်သောက်ရင်း ဤမိုးရာသီ ကုန်ဆုံးသည်အထိ သက်သောင့်သက်သာ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်၏။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်၌ အဘေးကင်းဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ့နေရာတွင်ရှိသော လူအများစုမှာလည်း ဤအချိန်တွင် အပြင်သို့ထွက်ရန် သေချာပေါက် ရွေးချယ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ကြောက်စရာကောင်းသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှာ သေမင်းထံ သွားနေခြင်းနှင့် တူနေသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ယခင်က လက်ရှိရှင်သန်ရေးကိုသာ အဓိကထားသော ရွှီရှင်းဆိုလျှင် သူ အပြင်ထွက်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ယခု ရွှီရှင်းမှာမူ အရင်ကထက် ပိုမိုတွေးခေါ်လာနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် မြေအောက်ဂူအတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေမှုမှ ရရှိခဲ့သော "သစ်ပင်အိမ်အဆင့် +၁" ဆုလာဘ်သည် ယခုမိုးရာသီတွင် အလွန်အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိ၏။

အဆင့်မြင့်သော သစ်ပင်အိမ်ကြောင့်သာ မိုးကြိုးဘေးမှ ကင်းဝေးခဲ့ရသလို၊ ရေမြုပ်သည့်ဒဏ်မှလည်း လွတ်ကင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အစီအစဉ်တစ်ခုမှ ရရှိသော ဆုလာဘ်များသည် နောက်ထပ်လာမည့် အစီအစဉ်များတွင် ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို သေချာပေါက် သက်ရောက်မှု ရှိနေခြင်းပင်။

ယခု မိုးရာသီ ဟုခေါ်သော အစီအစဉ်မှာ ပထမအဆင့် ၏ နောက်ဆုံးအစီအစဉ် ဖြစ်သဖြင့်၊ တောအုပ်အတွင်း၌ တစ်ခါမှ မပေါ်ဖူးသော အရာများသည် အနာဂတ်တွင် အလွန်အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာနိုင်ပေသည်။

လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လက်ရှိအချိန်ကိုသာ မကြည့်ဘဲ ရေရှည်မျှော်မှန်းချက် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီရှင်းသည် ထိုဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးဆီသို့ သွားရောက်စူးစမ်းရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ခရမ်းရောင်အဆင့် အကြေးခွံချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး၊ စားသုံးလိုက်သည့်အစာ၏ အာနိသင်ကို ကြာရှည်ခံစေသော စားပွဲ၌ ထိုင်ကာ သစ်သီးမျိုးစုံကို စားသုံး၍ သူ၏ အခြေအနေ များကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

ညဘက်တွင် မြင်နိုင်စွမ်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား၊ ခံနိုင်ရည်၊ ခွန်အား၊ ရေအောက် အသက်ရှူနိုင်စွမ်းနှင့် ကောင်းမွန်သော စိတ်ခံစားမှု... ရွှီရှင်းသည် ဤသစ်သီးများကို အကုန်စားလိုက်ရာ ယခင်ကထက် ပိုမိုသန်မာလာသည်ဟု ခံစားရပြီး စိုးရိမ်စိတ်များလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ခဲခဲ၊ ငွေရောင်ဘုရင်၊ မီမီ... မင်းတို့ သုံးကောင် သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာပဲ နေခဲ့ကြ။ အောက်မှာ ရေတွေချည်းပဲဆိုတော့ ငါ မင်းတို့ကို ခေါ်သွားလို့ မရဘူး။ ငါပြန်လာတာကို စောင့်နေကြ" ဟု ရွှီရှင်းက ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို ငေးကြည့်နေသော သားရဲသုံးကောင်ကို ပြောလိုက်၏။

"အူးးး"

ငွေရောင်ဘုရင်က ပြန်ထူးလိုက်ပြီး၊ မီမီကတော့ သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ အဝေးက လေဆင်နှာမောင်းဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားပြန်သည်။

၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိနေပုံရ၏။

"အီးးး"

ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်က ခဲခဲလေးကတော့ အဝေးက လေဆင်နှာမောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရွှီရှင်းကို လှမ်းအော်နေပြန်သည်။

၎င်းမှာ "အန္တရာယ်မရှိဘူး၊ ရတနာတွေရှိတယ်၊ မကြောက်နဲ့" ဟု ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း နားလည်လိုက်၏။

ခဲခဲသည် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်သည့်နေရာတွင် တစ်ခါမှ မမှားဖူးပေ။

သူ အပြင်မှာ အကြာကြီး ရှိနေနိုင်သည်ကို ထည့်တွက်ပြီး သားရဲသုံးကောင်အတွက် နှစ်ရက်စာ ရိက္ခာများ ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် သစ်ပင်အိမ်၏ အမြစ်များကို အသုံးပြု၍ အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

သည်းထန်စွာရွာသော မိုးရေများက ရွှီရှင်းကို ချက်ချင်းပင် ရွှဲရွှဲစိုသွားစေသည်။

သူသည် မျက်နှာပေါ်က ရေများကို သုတ်လိုက်ပြီး ရေပြင်ကြီးကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်လိုက်၏။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မိုးစက်များ ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် အောက်တွင် ဘာရှိသလဲဆိုသည်ကို မြင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ရေမျက်နှာပြင်အောက်တွင် ငါးအချို့ ကူးခတ်နေသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်ရသော်လည်း၊ ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အရောင်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး အနီရောင် အသားစားငါး များ မဟုတ်ပေ။

မြေပုံကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင်လည်း သစ်ပင်အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်၌ အနီရောင်အစက် လုံးဝ မရှိပေ။

ရွှီရှင်းသည် အမြစ်များကို လွှတ်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

ရေအောက်၌ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထူးခြားသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ယခင်က ကုန်းမြေဖြစ်ခဲ့သော နေရာတွင် ပျိုးပင်ငယ်လေးများမှာ ရေအောက်တောအုပ်ကြီးပမာ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။

ငါးအချို့မှာ ထိုသစ်ပင်ငယ်များကြား၌ စိတ်ဝင်တစား ကူးခတ်နေကြ၏။

ဤငါးများမှာ ကန်ကြီးထဲမှ ငါးများဖြစ်ပြီး၊ ရေကြီးမှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တောအုပ်အတွင်းသို့ ကူးခတ်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လေဆင်နှာမောင်းရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်ကူးခတ်သွားခဲ့သည်။

မီတာ သုံးလေးရာခန့် ကူးပြီးနောက် ထူးဆန်းသော ငါးအုပ်စုတစ်ခုက သူ့ကို ဆွဲဆောင်သွား၏။

၎င်းမှာ သွယ်လျသော သစ်ကိုင်းများကြား၌ အုပ်စုလိုက် ကူးခတ်နေသော ရောင်စုံငါးလေးများ ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းအတွက်မူ ကြည်လင်သော ပင်လယ်ရေအောက်တွင် သန္တာကျောက်တန်းများကြား၌ အပူပိုင်းဒေသ ငါးလေးများကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေပေသည်။

"ဒီထူးဆန်းတဲ့ ငါးတွေက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ"

သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

ဤငါးများသည် သူ၏ကန်ထဲမှ ငါးများ မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ထိုငါးလေးများသည် အလွန်တောက်ပလှပြီး ရွှီရှင်း ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ထွက်မပြေးသည့်အပြင် သူ့ကို ဝိုင်း၍ပင် ကူးခတ်နေကြသေးသည်။

၎င်းတို့သည် ရွှီရှင်း၏ အကြေးခွံချပ်ဝတ်ကိုပင် မကြောက်ကြပေ။

သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တစ်ကောင်ကို လက်ဖြင့် ဖမ်းယူကြည့်လိုက်သည်။

ထိုငါးလေးမှာ သူ၏ လက်ညှိုးခန့်သာ ရှည်လျားပြီး အလွန်နုနယ်လှသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သက်တန့်ရောင် အဆင်းသဏ္ဌာန်များ ရှိနေပြီး အလှမွေးငါးလေးများနှင့် တူလှ၏။

[ရောင်စုံအကြေးခွံငါး (အစိမ်းရောင်အဆင့်): လှပသော အလှမွေးငါးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ အသားအလွန်နည်းပြီး အရသာမရှိသော်လည်း၊ သစ်ပင်အိမ်တွင် မွေးမြူထားပါက သစ်ပင်အိမ်၏ အလှဆင်မှုအဆင့် ကို တိုးမြင့်စေနိုင်သည်။]

ဤဖော်ပြချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီရှင်း မှင်သက်သွားရသည်။

သက်ရှိသတ္တဝါများတွင်လည်း ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ဖော်ပြချက်များ ရှိနေသည်လား။

ယခင်ကဆိုလျှင် သေဆုံးပြီးနောက် အစိတ်အပိုင်းများ ပိုင်းဖြတ်မှသာ အဆင့်နှင့် ဂုဏ်သတ္တိများ ပေါ်လာလေ့ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအခါမှသာ ရွှီရှင်းသည် သူ့ကို ဝိုင်းအုံကူးခတ်နေသော ငါးလေးများမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်တော့သည်။

ဤငါးများသည် သက်ရှိထင်ရှားရှိနေစဉ်မှာပင် တိုက်ရိုက် အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်နေကြပြီး အစိမ်းရောင်အဆင့်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဒါပေမဲ့... ဖော်ပြချက်ထဲမှာပါတဲ့ အလှဆင်မှုအဆင့် ဆိုတာက ဘာလဲ..။

ဒါဟာ သဘောတရားအသစ်တစ်ခုပင်။

၎င်းသည် သစ်ပင်အိမ် သို့မဟုတ် ရှင်ကျန်သူများအတွက် တစ်စုံတစ်ရာသော အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးစွမ်းနိုင်ပုံရသည်။

ဒါတွေက မိုးသက်မုန်တိုင်းနဲ့ လေဆင်နှာမောင်းက ယူဆောင်လာတဲ့ အရာအသစ်တွေလား...။

ရွှီရှင်းသည် လက်ထဲက ငါးလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ ရွှီရှင်းကို ဝိုင်းပတ်ကူးခတ်နေသော ငါးအုပ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။

ဤအရင်းအမြစ်သစ်များကို သူ ယူဆောင်သွားရပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် ငါးအုပ်ထဲတွင် ငါးအကောင်ရေ ၅၀ ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်၏။

သူသည် သစ်သားပုံးတစ်ပုံးကို ချက်ချင်းဖန်တီးလိုက်ပြီး ငါးများကူးခတ်ရာ အရပ်သို့ ပုံးဝကို ချိန်လိုက်ရာ၊ ငါးများအားလုံးသည် ထွက်မပြေးဘဲ ပုံးထဲသို့ အလိုလို ဝင်လာကြသည်။

သူသည် ရေပေါ်သို့ အမြန်တက်လိုက်ပြီး ငါးများ ပြန်ထွက်မသွားအောင် တားဆီးလိုက်၏။

သူသည် ရေနှင့် ငါးများပါသော ပုံးကို ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ပုံး၊ ရေနှင့် ငါးတို့မှာ ကျောပိုးအိတ်ထဲက နေရာအသီးသီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ ပုံးကို ပြန်ထုတ်ကြည့်သောအခါ ရောင်စုံငါးလေးများမှာ ရေထဲ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အလုပ်ဖြစ်တာပဲဟ။

မမျှော်လင့်ဘဲ မီတာ အနည်းငယ်မျှအတွင်းမှာပင် အရင်းအမြစ်သစ် တစ်မျိုးကို သူ အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ရေအောက်သို့ ပြန်ငုပ်ကာ လေဆင်နှာမောင်းရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဆက်လက်ကူးခတ်သွားခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် သစ်ပင်ငယ်လေးများသာ ရှိသော်လည်း၊ လေဆင်နှာမောင်းနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထူးဆန်းသော အရာများ ပိုမို ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သားရဲအသေကောင် အနည်းငယ် မျောပါနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ စဉ်းစားမိသည်မှာ တစ်ချိန်က တောအုပ်အတွင်း၌ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော သားရဲများ အားလုံး ဘယ်ရောက်ကုန်သနည်း။

အခုဆိုလျှင် မြေပုံပေါ်၌ အနီရောင်အစက် တစ်စက်ပင် မရှိတော့ဘဲ သားရဲအသေကောင် အနည်းငယ်သာ ရှိနေတော့သည်။

သူ သံသယဖြစ်နေသော်လည်း သူ့ထံသို့ ရောက်လာသော အရင်းအမြစ်များကိုတော့ လက်ခံလိုက်၏။

သူသည် မျောပါလာသော သားရဲများကို အစိတ်အပိုင်းများ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ အပြာရောင်အဆင့် သားရေနှစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

ကံဆိုးသည်မှာ ဝက်ဝံလက်ဝါးကဲ့သို့ အဖိုးတန်အစိတ်အပိုင်းများ မပါဝင်ခြင်းပင်။

ရွှီရှင်းသည် အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များကိုသာ ယူဆောင်ခဲ့ပြီး အသားများကိုမူ ကျောပိုးအိတ်ထဲ၌ နေရာယူပြီး လေးလံလွန်းသဖြင့် ချန်ထားခဲ့လိုက်သည်။

လေဆင်နှာမောင်းနှင့် မီတာ သုံးလေးရာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ရေအောက်၌ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

ရေအောက်ခြေရှိ အပြာရောင် သလင်းကျောက်တုံးလေးတစ်ခုက သူ့ကို ဆွဲဆောင်သွားသဖြင့် သူ ငုပ်ဆင်းကာ ကောက်ယူလိုက်၏။

ထိုကျောက်တုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိပြီး အလွန်ကြည်လင်လှသဖြင့် ကျောက်တုံးအတွင်းမှတစ်ဆင့် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်က လက္ခဏာ အရေးကြောင်းလေးမျညးကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။

[အပြာရောင် သလင်းကျောက် (အစိမ်းရောင်အဆင့်): လှပသော သလင်းကျောက်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်အိမ်တွင် ထားရှိပါက အလှဆင်မှုအဆင့်ကို တိုးမြင့်စေနိုင်ပြီး၊ ပန်းပုထုလုပ်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။]

နောက်ထပ် အလှဆင်မှုအဆင့် တစ်ခုပေါ့။

တကယ်ဆို ဒီအလှဆင်မှုအဆင့်က ဘာတွေ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်တာလဲမသိဘူး..။

---

အခန်း ၁၂၁ ပြီး။