← Chapters

မင်း ကြောက်နေတာလား ၂

Vol. 52 Ch. 517

မင်း ကြောက်နေတာလား ၂

Vol. 52 Ch. 517

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဘက်ကို ကြွကြပါဦးခင်ဗျာ။"

ထောင်ယွမ်စံအိမ်မှ တပည့်အချို့သည် လူအုပ်ကြီးကို ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရိုသေစွာ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ခန်းမအတွင်း၌ လူအချို့ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းအပြင် အခြားသော ဧည့်သည်တော်များလည်း ထောင်ယွမ်စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ဒီနေရာရဲ့သခင်လေး ကျုံးကွမ်းတဲ့ ပါ။ လူကြီးမင်းတို့ကို အဝေးကနေ ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

အင်္ကျီဖြူဝတ်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တက်လာပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ လူများကို လက်ယှက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ တစ်ဖက်လူများက မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ရန်လိုသော အမူအရာရှိနေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲပင်။

သူက စကားပြောရင်း သူ၏နောက်ကွယ်မှ လူများကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီလူကြီးမင်းတွေကတော့ မက်မွန်ပန်းကြည့်ဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း နဲ့ တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်း က မသေမျိုးအရှင်တွေပါ။ ဒီနေ့က တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်မှုပါပဲ၊ ဒီလောက်များပြားတဲ့ မသေမျိုးအရှင်တွေ စုရုံးမိတာဟာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ဝမ်းသာစရာပါပဲ"

သူ စကားပင် မဆုံးသေးပေ။

သူ၏နောက်ကွယ်မှ အရှိန်အဝါကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူများသည် ရှန်းယီ၏ မင်ရောင်ဝတ်ရုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခဏမျှ မှင်သက်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းနှင့် တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ချလိုက်ကြသည်။

"တပည့်က နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲမှာမူ ရာထူးပိုမြင့်ပုံရပြီး အပြင်စည်းအကြီးအကဲ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းအဆင့် ၇ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒူးမထောက်သော်လည်း ကိုယ်ကိုကိုင်းညွတ်ကာ လက်ယှက်၍။ "ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ရှဲ့ချောင်းယွီ က နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် နန်ဟုန်ခုနစ်ဂိုဏ်းကြားတွင် တပည့်များက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုရမည်ဟူသော တင်းကျပ်သည့် စည်းကမ်းများစွာ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တပည့်အများစုမှာ မွေးကတည်းက သေဆုံးချိန်အထိ ဂိုဏ်းချုပ်ကို တစ်ကြိမ်ပင် မြင်တွေ့ခွင့်ရချင်မှ ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှာမူ တကယ့်ကို ထူးခြားသူ ဖြစ်နေ၏။

မသေမျိုးဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ သဘောထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျုံးကွမ်းတဲ့မှာ သိသိသာသာ အံ့ဩသွားပြီးနောက်၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းဝင်များ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်ကာ မြေကြီးနှင့် နဖူးတိုက်၍ ဝပ်စတွားဦးချလိုက်တော့သည်။

"ဒီကျင့်ကြံသူလေးဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လာရောက်တယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်က သေထိုက်ပါတယ်"

"..."

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ချင်းဟိုင်စံအိမ်မှ ကျင့်ကြံသူများသာမက ရွှေယွဲ့ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်မှ ကိုယ်စားလှယ်များပင် မှင်သက်သွားကြသည်။ သူတို့ အထင်မမှားပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျင့်ကြံသူလေးဟု နှိမ့်ချပြောဆိုနေသော ဤသခင်လေးမှာ အနည်းဆုံး အသက်နှစ်ပေါင်း သောင်းချီရှိနေပြီဖြစ်သည့် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၈ ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်သည်။

သူက ဘာလို့... မသေမျိုးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာမျိုး အစအနတောင် မရှိရတာလဲ။

"ဟူး..."

နီကျွင်း သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဓားရိုးပေါ်မှ သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်လိုက်၏။ သူသည် လောကီရေးရာများတွင် မပါဝင်ချင်သော်လည်း အခြေအနေကို နားမလည်သူ မဟုတ်ပေ။

ဤမျှ အင်အားကြီးမားပြီး လုံးဝသစ္စာရှိပုံရသော လက်အောက်ခံအင်အားစုမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအတွက် မည်မျှအသုံးဝင်မည်ကို သိသာလှသည်။

နီကျွင်းသည် သူ တစ်ခုခုမှားသွားသလားဟုပင် စတင်သံသယဝင်လာမိသည်။

တကယ်ပဲ... ဒီကိစ္စကို ဖော်ထုတ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။

အကယ်၍ သူသာ ဤကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ရှန်းယီအတွက် အကြီးမားဆုံး အထောက်အကူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ထကြတော့။"

ရှန်းယီသည် အမြဲအတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူသည် လူတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အလယ်ရှိ အဓိကထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း အလျင်အမြန်ပင် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ကျုံးကွမ်းတဲ့သည်လည်း အမြန်ထကာ အစေခံမိန်းကလေးများကို မောင်းထုတ်ပြီး ရှန်းယီအတွက် လက်ဖက်ရည်ကို ကိုယ်တိုင် ဖျော်ပေး၏။ သူသည် ဖားယားသော အပြုံးတစ်ခုကိုလည်း ရှန်းယီဆီသို့ ပို့လွှတ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရိုးရှင်းသော ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ အနည်းငယ် တင်းမာလာခဲ့သည်။

ရှန်းယီသည် ကျုံးကွမ်းတဲ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြန့်လိုက်ရာ သိုလှောင်ရတနာ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"ဒါက..."

သခင်လေးသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချလိုက်၏။ သူ၏မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန် ပေါ်လာသည်။ "ဒါက ရင်းနှီးနေသလိုပဲ... ဒါက ကျွန်တော် အရင်က ပင်မဂိုဏ်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အခွန်ပဏ္ဍာ မဟုတ်လား... မဟုတ်ဘူး၊ နည်းနည်းပိုသေးနေသလိုပဲ။ တောက် ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ"

သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် တံခါးဝသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "သွားစမ်း ငါ ပင်မဂိုဏ်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အခွန်ပဏ္ဍာကို ခိုးယူရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းတို့တွေကတော့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေကြပြီထင်တယ်"

အပြင်ဘက်ရှိ တပည့်များ၏ မျက်နှာများမှာ ထူးဆန်းနေပြီး သူတို့သည် အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ သိုလှောင်ရတနာကို ခိုးကြည့်လိုက်ကြပြီး ဗီဇအရ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းပြားများကို ထုတ်ယူကာ သတင်းပို့ရန် ပြင်ကြတော့သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ လာသူများမှာမူ နီကျွင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။ ထောင်ယွမ်စံအိမ်၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုက ဤဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁ ကျင့်ကြံသူလေး၏ စကားအနည်းငယ်ကို မကျော်လွှားနိုင်သေးဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အကယ်၍ ဤကိစ္စသာ တကယ်ပေါက်ကွဲသွားပါက လူတိုင်း မျက်နှာပျက်ရပေလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် မဟာမိတ်ဂိုဏ်းများ ရှေ့တွင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထောင်ယွမ်စံအိမ်သည် လူတိုင်းကို ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းမနေစေခဲ့ပေ။ မကြာမီမှာပင် မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော တပည့်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

ထိုတပည့်များသည် နီကျွင်းကို ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှန်းယီရှေ့တွင် ထိတ်လန့်တကြား ဒူးထောက်ကာ ကြမ်းပြင်နှင့် ခေါင်းတိုက်၍ တောင်းပန်ကြတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့တွေ မှားယွင်းဖျားယောင်းခံရပြီး ပင်မဂိုဏ်းအပေါ် မလေးမစား လုပ်မိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ သေထိုက်ပါတယ်"

"သေချာတာပေါ့၊ မင်းတို့ သေထိုက်တယ်"

ကျုံးကွမ်းတဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်သွားပြီး ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့၏။ သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ စုစည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အဆင့် ၈ ကျင့်ကြံသူကြီး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

သူသည် ထိုတပည့်များ၏ နဖူးကို ရိုက်ချရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမအတွင်း၌ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ သဲ့သဲ့လေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျုံးကွမ်းတဲ့သည် ဗီဇအရ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူသည် ရှန်းယီကို မြင်လိုက်ရ၏။ ရှန်းယီမှာ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မူလသိုလှောင်ရတနာ၏ ဘေးတွင် အနည်းငယ် ပိုကြီးသော အခြားသိုလှောင်အိတ်တစ်ခု ကို ထပ်မံချထားလိုက်ပြန်သည်။

"..."

ကျုံးကွမ်းတဲ့၏ လက်ဝါးရှိ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ကြမ်းတမ်းမှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် ရှန်းယီ၏ အကြည့်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။ ထောင်ယွမ်စံအိမ်၏ သခင်လေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း လူမှုရေးဆက်ဆံရေးများစွာကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ၊ ဤဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေး တကယ် ဘာလိုချင်နေသလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်သေးပေ။

မျက်နှာသာလော သူ ပေးပြီးပြီဖြစ်၏။

ရတနာများလော ကိစ္စပြီးလျှင် တောင်းသလောက် ပေးဖို့ သူ အသင့်ပင်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့်... အဘယ်ကြောင့် နှစ်ဖက်လုံးအတွက် အဆင်ပြေမည့် ထွက်ပေါက် ရှန်းယီက လက်မခံရသနည်း။

မည်သူမှ တုံးအသောသူများ မဟုတ်ကြပေ။ နန်ယန်ဂိုဏ်း အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာသလဲဆိုတာကို လူတိုင်း ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။ ရှန်းယီက ဒုတိယ သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းသည် ဤကိစ္စကို ဤအတိုင်း လက်လွှတ်မပေးဘဲ ဖော်ထုတ် ဆွဲတင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

All Chapters