အနှုတ်ပြနေခြင်း၊ အရှုံးသက်သက်သာ

ကျန့်ဟွမ်းတောင် အကြီးအကဲ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အားလုံးမှာ ကျန့်ဟွမ်းခန်းမကြီး အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။

အတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပေသည်။

ကြီးမားသော အနက်ရောင် မျက်နှာကျက်နှင့်အတူ အစီအရင်အချို့ကိုလည်း ပေါင်းစပ်ထားရာ ၎င်းမှာ အတွင်းရှိ လူများကို ဖိအားပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

သို့သော် မျက်နှာကျက်အောက်တွင်မူ ကျောက်စိမ်းစားပွဲများကို အစီအရီ ချထားပြီး အပေါ်တွင် ဝိုင် နှင့် ဟင်းပွဲများ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ပိုးထည်အလှဆင်မှုများမှာ နူးညံ့ချောမွေ့သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ရန် ကြိုးစားထားပုံ ရပေသည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အပြင်အဆင်မှာ ခန်းမကြီး၏ တည်ဆောက်မှုပုံစံနှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှု မရှိခြင်းပင်၊ နှစ်ခုလုံး ပေါင်းစပ်ထားသည်မှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသလို ခံစားရစေသည်။

"ဒါက အခွန်လာဆောင်တဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ စိတ်ကို အနည်းငယ် သက်သာရာရစေဖို့ လုပ်ထားတာလေ။"

မိုကျွင်းက တိုးတိုးလေး ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ပိုက်ဆံကို အလကား ထုတ်ပေးရမယ့် ကိစ္စမှာ ဘယ်လောက်ပဲ အလှဆင်အလှဆင်၊ သူတို့စိတ်ထဲမှာတော့ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီအတိုင်း မူလပုံစံအတိုင်းပဲ ထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်၊ ပေးရမှာဆိုရင် ပေး၊ မပေးချင်ရင် အတင်းအဓမ္မ ပေးခိုင်းလိုက်ရုံပဲ၊ ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် ထိရောက်ဦးမယ်။"

"ကျန့်ဟွမ်းတောင်က လူတွေက ကုန်သွယ်မှုလောကရဲ့ အကြောင်းတွေကို တကယ် မသိကြတာပဲ။"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "သူတို့က နေ့တိုင်း သတ်ကြဖြတ်ကြတာနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတာ၊ ဒါတွေကို နားလည်ဖို့ ဘယ်မှာ စိတ်ကူးရှိပါ့မလဲ။"

သေတွင်း၊ သွေးပင်လယ်ထဲကနေ တက်လာတဲ့ ဒီလို လူကြမ်းကြီးတွေကို ဒီလို လူမှုရေးအကွက်တွေ လာကစားခိုင်းတာက တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်ရာ ရောက်လှပေသည်။

အရင်က မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က စိတ်ဆတ်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာတော့ စိတ်ထားက သိပ်ကောင်းလွန်းနေသည်။

သူသာ ဆိုရင်တော့ ဒီလို ဆက်ဆံခံရတာကို အကြီးအကဲတွေဘက်နဲ့ စောစောစီးစီး တိုက်ပွဲဖြစ်နေလောက်ပြီ၊ ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ ထောက်ထားနေမှာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကိစ္စမှာ အပေါ်ယံ မြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်းလည်း သူ နားလည်ပါသည်၊ မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က သည်းခံနေရခြင်းမှာလည်း သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် အခက်အခဲများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခဏကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းနှင့် မိုကျွင်းတို့က သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အသစ်တက်လာသော ထိပ်တန်းကုန်သွယ်ရေးအသင်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် သူက သေချာပေါက် ရှေ့ဆုံးနေရာတွင် နေရာချပေးခြင်း ခံရသည်။

ပင်မနေရာတွင်မူ ကျန့်ဟွမ်းတောင်မှ အကြီးအကဲအချို့မှာ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးနေကြသည်၊ ထိုအရာများမှာ ဝမ်ပေါင်ရေကန်ရှိ အသင်းများ၏ စာရင်းဇယားများ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစာရင်းများအရ အသင်းတစ်ခုချင်းစီက အခွန်မည်မျှ ဆောင်ရမည်ကို သိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးတွင် မည်သူမျှ လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန် မဝံ့ရဲကြပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်ပေါင်ရေကန်မှ နှင်ထုတ်ခံရရုံမျှဖြင့် ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မိုကျွင်းက ထန်ထျန်း၏ လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် တို့လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ ညွှန်ပြသည်။

ထန်ထျန်း ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်တွင် ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ နေရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားသော ဖုန်းယွီချင်းမှာ ထိုနေရာတွင် လာ ထိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း သူမကို ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်တွင် သူမကလည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များမှာ လေထဲတွင် ဆုံသွားကြသည်။

ဖုန်းယွီချင်းမှာ အတည်ပေါက် နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အံ့ကြိတ်နေမိသည်၊ သူမ၏ ထက်ရှသော အကြည့်များမှာ အထက်စီးဆန်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းကမူ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မိုကျွင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းမက ကပွဲတက်ဖို့ လာတာနဲ့ တူနေတယ်နော်။"

မိုကျွင်း "..."

"ဒါကို သခင်လေးထန် တစ်ယောက်ပဲ ပြောရဲတာပါ။"

သူက သူ၏ မျက်ခုံးကို နှိပ်လိုက်မိသည်။

အကြောင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ထိုစကားမှာ အသံကို လျှို့ဝှက်မထားဘဲ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် အနည်းငယ် ရှိသူတိုင်း ကြားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ ဖုန်းယွီချင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး အကြည့်များမှာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာတော့သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်၊ ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်ကောင်မျိုးကို သူ စိတ်မဝင်စားတော့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

အသင်းခေါင်းဆောင်များမှာ ဆက်တိုက် ဝင်လာကြသည်။

လူအားလုံး နေရာယူပြီးသွားသည့်နောက်တွင် ခန်းမကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမှာ ကျန့်ဟွမ်းတောင်၏ အရှင်သခင် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အားလုံးက ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး ရိုသေစွာဖြင့် "အင်မော်တယ်အရှင်" ဟု နှုတ်ဆက်ကြသည်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်မှာ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းဘဲ ပင်မနေရာတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ "အားလုံး ထိုင်ကြပါ။"

ထိုအခါမှ လူအားလုံး ပြန်ထိုင်ကြသည်။

ထို့နောက် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က နှေးကွေးစွာ စတင်ပြောကြားသည်။ "ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေထဲမှာ အခွန်ဆောင်ရတာကို နှစ်သက်တဲ့လူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ငါ့ကို ကြိုက်တဲ့လူလည်း တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။"

"ဒါကြောင့် မလိုအပ်တဲ့ စကားအလှအပတွေကို ငါ မပြောတော့ဘူး။"

"အခုကစပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စာရင်းတွေကို စစ်ဆေးမယ်၊ တကယ်လို့ တစ်ခုခု လွဲချော်နေတာ ရှိရင် ချက်ချင်း ကန့်ကွက်နိုင်ပါတယ်။"

အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသော အဖွင့်စကား ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်နေမိသည်၊ စာရင်းစစ်ဆေးခြင်း အဆင့်ကို သူ သိပါသည်။

၎င်းမှာ ကျန့်ဟွမ်းတောင် အကြီးအကဲများ တွက်ချက်ထားသော စာရင်းနှင့် အသင်းခေါင်းဆောင်များ၏ စာရင်းကို လူအများရှေ့တွင် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးလို့ မှန်ကန်လျှင် ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

စာရင်းများ ကွဲလွဲနေလျှင်မူ ထိုကွဲလွဲနေသော နေရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြရမည် ဖြစ်သည်။

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဘဏ္ဍာရေးကို လူသိရှင်ကြား ချပြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ ကုန်သွယ်မှုလောကတွင် အလွန် ပုံမှန်ဖြစ်သော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် ပြောပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ထရပ်ကာ စာရင်းများကို စတင် ဖတ်ကြားတော့သည်။

အများစုမှာ ပြဿနာ မရှိကြပေ၊ အနည်းငယ် ကွဲလွဲမှု ရှိသူများမှာလည်း ပြဿနာ ဘယ်မှာ ရှိနေသလဲ ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းနိုင်ကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာတွင် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကို မည်သူမျှ မခံနိုင်သောကြောင့်ပင်။

အသေးစားနှင့် အလယ်အလတ် အသင်းများ၏ ဝင်ငွေမှာ သိပ်မများလှသော်လည်း အကြီးစားနှင့် အင်အားကြီး ကုန်သွယ်ရေးအသင်းများမှာမူ အတော်လေး များပြားလှရာ ထိပ်တန်း အင်အားစုများဆီသို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ လူတိုင်း၏ အံ့သြသံများကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

"ထိုက်ယိမဟာမိတ်၊ ၇၃.၅၃ ဘီလီယံ ..."

"ရှန်းယွဲ့ရေကန် ၊ ၆၉.၈၈ ဘီလီယံ ..."

"မိုမိသားစု၊ ၄၁.၇၅ ဘီလီယံ ..."

......

မိုမိသားစု၏ ဝင်ငွေကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထန်ထျန်းက သူ့ကို မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

မိုကျွင်းက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဒါက ပုံမှန်ပဲလေ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ငါတို့ မိသားစုက ဒါကိုပဲ အဓိက အားကိုးနေတာမှ မဟုတ်တာ။"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ငါ ဘာမှ မပြောရသေးပါဘူး။"

မိုကျွင်းက မျက်လုံးပြူးကာ "မင်းရဲ့ အကြည့်တွေက ပြောနေတယ်လေ၊ သိသိသာသာကြီး ငါ့ကို လှောင်နေတာပဲ..."

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပျင်းပျင်းရှိသဖြင့် တစ်ယောက်တစ်ခွန်း စကားပြောနေကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲက ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ အမည်ကို ဖတ်လိုက်သည်။

"ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၊ ၂၈၄၉.၇ ဘီလီယံ ..."

ဖတ်ပြီးသွားသည့်အခါ လူအများကြားတွင် အံ့သြသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤကိန်းဂဏန်းမှာ ယခင်နှစ်များထက် နှစ်ဆကျော် ပိုများနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်ပင် ထိုဘက်မှ ဖုန်းယွီချင်းကို မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖုန်းယွီချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ အပြုံးဖျော့ဖျော့ လေး ရှိနေသည်၊ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမအတွက် စိတ်ချမ်းသာစရာ ကိစ္စတစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိုကျွင်းက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "သခင်လေးထန်၊ မင်း လုပ်လိုက်တာ တွေနော်။"

"ဒီထဲက တစ်ဝက်ကျော်လောက်က မင်း သူမကို ပေးလိုက်တာလေ၊ ငါ့ ကိုရော ဘယ်တော့လောက် နည်းနည်းလောက် ပေးမှာလဲ"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောလျက် "ကောင်းပြီလေ၊ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းတို့ဆီ လာပြီး ပစ္စည်းတွေ အကုန် ဝယ်လိုက်မယ်။"

မိုကျွင်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး "နေပါစေတော့၊ ငါ ဆိုင်ပိတ်ရမှာကို မလိုချင်ဘူး၊ ဖောက်သည် ဆုံးရှုံးရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်သိက္ခာပါ ကျမှာ။"

"မင်း ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်ကိုပဲ ဆက်ပြီး ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ။"

သူက ငြင်းလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအကြောင်းကို သိနားလည်သူတိုင်းမှာ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်က အပေါ်ယံတွင်သာ ကြည့်ကောင်းနေပြီး လက်တွေ့တွင်မူ အကြီးအကျယ် ဗျာများနေရကြောင်းကို သိကြသည်။

ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ ဝင်ငွေကြောင့် ဟိုးဟိုးကျော်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲက နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းရှထုန်ကို နာမည်ခေါ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်တကြီး အကြည့်များအောက်တွင် အကြီးအကဲက ဖတ်ကြားလိုက်သည်။

"ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း... ဝင်ငွေ မရှိ၊ အနှုတ်ပြနေသည်၊ အရှုံးသက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် အခွန်ဆောင်ရန် မလိုအပ်။"

အားလုံး "..."

ဘာလား

ဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်တန်ရာဘူး။

ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာလည်း လအနည်းငယ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်၊ ဘယ်လို လုပ်ရပ် မျိုးက သူတို့ကို ဝင်ငွေ တစ်ပြားမှ မရရှိစေဘဲ ဖြစ်သွားစေတာလဲ။

ကုန်သွယ်မှုလောကမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များမှာပင် ဤကိစ္စကို လုံးဝ စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

အကြောင်းမှာ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးသည့် စာရင်းမှာ အမြတ်အစွန်း ကို စစ်ဆေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလွန် ရှုပ်ထွေးသော ကုန်သွယ်မှု လုပ်ဆောင်ချက် များကို စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထျန်းရှထုန်က ဘာတွေများ လုပ်ခဲ့လို့ သူတို့ရဲ့ စာရင်းက အရှုံးသက်သက် ဖြစ်နေရတာလဲ။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ပထမဆုံး ကန့်ကွက်လိုက်သူမှာ ဖုန်းယွီချင်း ဖြစ်နေသည်။

သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ထျန်းရှထုန်ရဲ့ စာရင်းက အရှုံးသက်သက် မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူတို့ရဲ့ ကုန်သွယ်မှု နည်းလမ်းတွေက အရမ်း ကောင်းတာပဲ၊ ဒီလို ရလဒ်မျိုး မထွက်နိုင်ပါဘူး"

စာရင်းစစ်ဆေးခြင်းကို တာဝန်ယူထားသည့် အကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို သံသယဖြစ်နေတာလား"

ဖုန်းယွီချင်းမှာ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားသည်၊ သူမက စည်းကျော်သွားမိမှန်း သိလိုက်သည်။

သံသယရှိလျှင်ပင် ထန်ထျန်းကသာ သံသယရှိခွင့်ရှိသည်၊ သူမကဲ့သို့ ပြင်ပလူတစ်ယောက်မှာ လုံးဝ အရည်အချင်း မရှိပေ။

သူမက ထွက်ပြီး ကန့်ကွက်ခြင်းမှာ ကျန့်ဟွမ်းတောင် အကြီးအကဲကို သံသယဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အရှင် စိတ်မရှိပါနဲ့၊ ဖုန်းယွီချင်း အမှားကို သိပါပြီ။"

ဖုန်းယွီချင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ငါ့ကို သံသယရှိတယ်ဆိုရင် ပြီးတဲ့အခါ ပင်မနန်းတော်ကို တိုင်ချက်ဖွင့်လိုက်။"

ပြောပြီးနောက် သူက ထန်ထျန်းကို လှည့်ကြည့်သည်။ "ထန်ထျန်း၊ မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား"

ထန်ထျန်းက လက်သီးဆုပ် လျက် "တပည့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။"

အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တပည့်" ဟု သုံးနှုန်းလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူက အခြားသော အသင်းများ၏ စာရင်းကို ဆက်လက် ဖတ်ကြားတော့သည်။

"ဒါကြောင့်လည်း မင်းက ဒီလောက် အေးဆေးနေတာကိုး၊ အခွန်ဆောင်ဖို့ မလိုလို့ပဲ။"

မိုကျွင်းက အသံလှိုင်းဖြင့် ပို့လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်သာ နေပြီး ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

ဘယ်သူက အခွန်ဆောင်ဖို့ မလိုရင် မဆောင်ဘူးလို့ ပြောလို့လဲ။

မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ သူက လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင် ပြောတဲ့အတိုင်း "တာဝန်သိစိတ် အရှိဆုံး" ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်ပဲလေ။

သေသေချာချာလေး မပြလိုက်ရင် လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်ရဲ့ ချီးမွမ်းစကားနဲ့ ဘယ်တန်ပါ့မလဲ။

ဟဲဟဲ ~