ထွက်ခွာခြင်း

‘ယီရွှေယွမ်’ ဆိုသည့် နာမည်မှာ ရိုးရှင်းလွန်းလှသဖြင့် ရှီရွှေယွမ်က သူ့အား မျက်စောင်းထိုးကာ မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းကတော့ တကယ့်ကို ပျင်းတာပဲ... အဓိပ္ပာယ်ရှိသလိုလိုနဲ့ တအား ရိုးစင်းလွန်းတယ်... မရဘူး... တခြားတစ်ခု ပြောင်းပေး...”

သူသည် ဤမျှ ရိုးရှင်းလွန်းသည့် နာမည်ကို မကြိုက်ဘဲ ပိုမိုနက်နဲသည့် နာမည်မျိုးကိုသာ လိုလားသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းကို ကုပ်လိုက်ရင်း ချက်ချင်း အတည်ပြုခံရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ပယ်ချခံလိုက်ရသည်။ အမှန်တော့ ဤနာမည်က သူ့အတွက်တော့ ကောင်းမွန်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သို့သော် ရှီရွှေယွမ်က မကြိုက်သဖြင့် သူ အသစ်ပြန်စဉ်းစားရတော့သည်။

“ငါ ခဏ စဉ်းစားပါရစေဦး...”

သူသည် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားကာ ရှီရွှေယွမ်အား ကြည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ‘ယီစီရွှေ’ လို့ ခေါ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ...”

“ယီစီရွှေ ဟုတ်လား...”

ရှီရွှေယွမ်က ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းကတော့ တကယ့်ကို ရိုးအတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ မမုန်းပါဘူး... ဒါဆို ဒီနာမည်ကိုပဲ ရွေးကြတာပေါ့...”

သူသည် ယီထျန်းယွမ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ယီထျန်းယွမ်အား အလွန်ပင် လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ရသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း ဘေးနားမှာ မရှိနိုင်သဖြင့် မည်သို့ မလွမ်းဘဲ နေပါမည်နည်း။ ယီထျန်းယွမ်မှာလည်း ရှီရွှေယွမ်အား အလွန် လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သော်လည်း သူ မလုပ်ဆောင်၍ မရသည့် ကိစ္စများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ... သမီးလေး... နောင်ဆိုရင် မင်းရဲ့နာမည်က ‘စီရွှေ’ ပဲနော်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲမှ ကလေးအား ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲမှ ကြီးမားသော စိုးရိမ်မှုတစ်ခုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှီရွှေယွမ်နှင့်အတူ ကလေးမွေးဖွားလာသည်ကို စောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်ဝသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ခရီးစဉ်သစ်တစ်ခု စတင်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ကလေးမွေးဖွားပြီးပါက သူ ခရီးထွက်ရတော့မည်ဟု အရင်ကတည်းက ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ဤသည်ကို တွေးမိသည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲလာပြီး ဝမ်းနည်းမှုများ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဘေးနားမှာ မရှိတော့မည်ကို တွေးမိပါက မည်သို့ ခံစားရမည်မှာ ခံစားဖူးသူတိုင်း သိနိုင်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ခံစားချက်ကို သိရှိသဖြင့် ကလေးအား ပွေ့ချီကာ သူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ခါးလေးအား အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ရွှေယွမ်... ငါက ပြန်မလာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ ပြန်လာချင်ရင် အလွယ်လေးပါပဲ... ဘာမှ ခက်ခဲတာ မရှိဘူး... အန္တရာယ်တွေအတွက်လည်း စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ဆိုတာ မရှိဘူးလို့ ငါ ကတိပေးတယ်...”

ဤသည်မှာ သူ အလကား ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက် တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လွယ်ကူစွာ ပြန်လာနိုင်ပြီး အသက်အန္တရာယ်အတွက်လည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုချေ။ ယခုအခါ သူ့တွင် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို တွဲဖက်အသုံးပြုမည်ဆိုပါက သူ့အား မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ နတ်သားရဲ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် စုပ်ယူမှုအောက်၌ပင် သာမန် နတ်ဘုရားအရှင်များ မလွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း သူကမူ ပြဿနာ မရှိခဲ့ချေ။ ထိုစုပ်ယူမှုမှ ရုန်းထွက်ပြီးနောက် ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက်ကို အသုံးပြု၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ရာ မည်သူက သူ့အား တားနိုင်ပါမည်နည်း။ လောလောဆယ်တွင် သူ့အား တားဆီးနိုင်သူကို သူ မတွေ့ရှိသေးချေ။ အလွန် ထူးခြားလှသော ချိပ်ပိတ်မှုများဖြင့် သူ့အား ပိတ်လှောင်ထားမှသာ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

“ငါ မင်းကို ယုံပါတယ်...”

ရှီရွှေယွမ်က သူ၏ ဘေးတွင် အသာအယာ မှီလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့ခင်ပွန်းကို ငါ့ဘေးနားမှာပဲ အမြဲ ရှိစေချင်တာပေါ့... မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ဘေးကင်းပါတယ် ပြောပြော... မင်း ငါ့ဘေးမှာ မရှိရင် ငါ စိုးရိမ်နေရတာပဲ...”

“ရှိမှာပါ... ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာပါ...”

သူသည် ရှီရွှေယွမ်အား ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ် ခြေမှုန်းနိုင်မှသာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ပြေလည်သွားမည် ဖြစ်ပြီး စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါမှသာ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာနေရန် မလိုတော့ဘဲ အေးချမ်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်နှစ်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ယီစီရွှေမှာလည်း အလွန် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ပြေးလွှား ဆော့ကစားနိုင်ရုံသာမက ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများကိုပင် ထုတ်ဖော်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသော ရွယ်တူကလေးများထက် များစွာ ပို၍ သန်မာလှသည်။

“ဖေဖေ...”

ယီစီရွှေသည် ယီထျန်းယွမ် လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“စီရွှေကို ကျင့်စဉ်တွေ သင်ပေးပါဦး... ဖေဖေ့မှာ အရမ်းတော်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... သင်ပေးပါနော်...”

သူသည် အသက် တစ်နှစ်ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းပြီး ဆံပင်ရှည်နက်နက်မှာ ခါးအထိ ရှိနေကာ အလှပဂေးတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားနေသည်။ သူ၏အကြောင်းကို မသိသူများအတွက် ဘာမှ မဟုတ်သော်လည်း သိသူများမှာမူ သေချာပေါက် မှင်တက်မိသွားကြပေလိမ့်မည်။

အသက် တစ်နှစ်အရွယ်မှာပင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ပါရမီရှင်များထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို မရရှိသေးသော အခြေအနေတွင်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

“မလောပါနဲ့ဦး... အခု မင်း အလိုအပ်ဆုံးက စွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ... တခြားသူတွေကို မထိခိုက်စေနဲ့ဦး... မင်း သေချာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဆိုရင် ဖေဖေ သင်ပေးမယ်... ဟုတ်ပြီလား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ယီစီရွှေမှာ လောလောဆယ်တွင် စွမ်းအားထိန်းချုပ်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး ကျင့်စဉ်များကိုမူ နောက်မှ သင်ကြားနိုင်ပေမည်။ သို့သော် ယီစီရွှေမှာ ပျင်းရိနေသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုများကို သင်ယူလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကမူ သူအား သင်ကြားပေးရန် မဝံ့သေးချေ။ အကယ်၍ သူ သေချာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက လူများကို ထိတ်လန့်စေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

ယီစီရွှေသည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီလိုက်ရင်း ခြေထောက်လေးများကို လှုပ်ခါကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ၏ သမီးလေး စိတ်ပျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“စီရွှေ... ဒါဆိုရင် ဖေဖေ မင်းကို တခြားသိုင်းပညာတွေ သင်ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

“တကယ်လား...”

ယီစီရွှေ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။

“ဒါဆို သေချာကြည့်ထားနော်...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေ့ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ အရောင်များ ပြောင်းလဲလာပြီး နှင်းပွင့်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာခဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ‘ယီစီရွှေ’ ဆိုသည့် နာမည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ... ဆန်းကြယ်လိုက်တာ...”

ယီစီရွှေသည် လက်ခုပ်တီးကာ အလွန်ပင် ရင်ခုန်သွားခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... သင်မလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“သင်မယ်... သင်မယ်...”

ယီစီရွှေသည် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပခုံးကို ကိုင်ကာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှုပ်ခါနေတော့သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ဆိုသည်ကို သင်ကြားပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သေချာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက ရာသီဥတုကိုပင် စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။ သူ ဤနေရာတွင် စုစုပေါင်း နှစ်နှစ်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်မှာ သိပ်မကြာလှသော်လည်း သူ ခရီးထွက်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သုံးဘုံလောကမှာ ရွေ့လျားနိုင်ခြင်း မရှိပါက သူ ဤမျှအထိ အချိန်ပေးရန် ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်ချေ။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများမှာ အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် သတိထားရန် လိုအပ်သည်။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်တွင် နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့် သန်မာသူများ ရှိနေသဖြင့် သူ့တွင် လက်ရှိ၌ ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သော စွမ်းအား မရှိသေးချေ။

“ရွှေယွမ်... ငါ သွားရတော့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်၏ ဘေးသို့ လာကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ထပ်ပြီး သွားရတော့မှာလား...”

ရှီရွှေယွမ်၏ ကိုယ်လေးမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤအချိန် ရောက်လာမည်ကို သူ သိရှိထားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်က သွားမည်ဟု ဆိုလိုက်သည့်အခါ ဝမ်းနည်းမှုများကို ခံစားလိုက်ရဆဲပင်။

“ဟုတ်တယ်... ငါ အမြန် ပြန်လာခဲ့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ခါးလေးကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ချိုသာသော စကားများစွာ မပြောသော်လည်း “ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်” ဆိုသည့် စကားတစ်ခွန်းကပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက်ကို အသုံးပြု၍ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် စနစ်၏ အချက်ပေးသံမှာ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

- ဘေးထွက်တာဝန်ဖြစ်သော 'နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲတွင် ပထမဆု ရယူရန်' ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁ ထရီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၀ သန်း၊ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁၀ သန်း ရရှိပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကံစမ်းမဲ လှည့်ခွင့် တစ်ကြိမ် ရရှိပါသည်။

ဤအချိန်မှသာ တာဝန်ပြီးမြောက်ကြောင်း ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ နှစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်သွားမှ တာဝန်ပြီးမြောက်ကြောင်း ပေါ်လာခြင်းမှာ အနည်းငယ်တော့ လွန်လွန်းလှသည်။

သူသည် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သဖြင့် တာဝန်မှာ ယာယီအားဖြင့် မပြီးမြောက်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သူ ပြန်ရောက်လာချိန်မှသာ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲမှာ တရားဝင် ပြီးဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆုလာဘ်များ ရရှိခြင်းကသာ အရေးကြီးပါသည်။

အခန်း ၁၀၆၁ ပြီးပါပြီ။