ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကြောင့် ကောင်းကင်အရှင်ရန်လုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သရော်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ပေးနိုင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီမှာ လာပြီး စကားများနေတာလဲ...”

“ငါက ဒီဝိညာဉ်သင်္ဘောကို ပထမဆုံးအကြိမ် စီးဖူးတာပဲ... မေးမြန်းတာတောင် မရဘူးလား... မင်းရော ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဝယ်ရင် ဈေးနှုန်းကို မမေးဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ ကောင်းကင်အရှင်ရန်လုံမှာ ပြန်ပြောစရာ စကားမရှိဘဲ ခေတ္တမျှ မှင်တက်မိသွားခဲ့သည်။ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် စီးနင်းစဉ်ကလည်း ဤဈေးနှုန်းကို ကြားပြီး အံ့အားသင့်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် သူက အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်လည်၍ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အောင်မြင်သွားတာပဲ... ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတော့ မင်းအတွက် အခကြေးငွေ ပေးပါလိမ့်မယ်...”

“မလိုပါဘူး... ငါ့ဘာသာ ပေးနိုင်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်... ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ပေးနိုင်ပါတယ်...”

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် သူသည် အခြေခံသံသရာအဆင့် လက်နက် အခု ၃၀ ကို ထုတ်ယူ၍ ပေးအပ်လိုက်ရာ ရှုဖုန်း က လျင်မြန်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ထို့နောက် သူသည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်အရှင်ရန်လုံမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ချေ။ ယီထျန်းယွမ်က လက်နက်များကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ့တွင် ပစ္စည်းအတော်အတန် ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ပုံရသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်လေးကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် မိမိတို့၏ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤနေရာတွင် လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ ရှိသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်မှာ ဆယ်ဦးပင် မပြည့်ဘဲ အနည်းငယ်သာ ရှိကြသည်။

“ညီလေး... ဒီဘက်ကို လာထိုင်ပါဦး...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်သည် ကောင်းကင်အရှင်ရန်လုံအား ဂရုမစိုက်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကို ဘေးဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်အရှင်ရန်လုံနှင့် ရန်မဖြစ်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်က ပိုမိုမြင့်မားနေသဖြင့် ပြဿနာဖြစ်ပါက ကောင်းကျိုးရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး ထိုင်လိုက်သည့်အခါ ဘေးရှိ လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာလည်း သူ့ထံသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။

“ညီလေး... မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို ယီထျန်းယွမ်လို့ ခေါ်ပါတယ်... အားလုံးကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်...”

သူသည် ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ ဘေးရှိ အမျိုးတူများမှာ သူ့အပေါ် အလွန်ပင် ဖော်ရွေကြသည်။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ပြင်ပနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း စည်းလုံးညီညွတ်ကြပြီး ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်းမျိုး မရှိကြချေ။

“ယီထျန်းယွမ် ကိုး... မင်းက အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဆီကို တစ်ယောက်တည်း သွားမလို့လား...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပါပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်တည်း သွားရတာ အားကိုးရာ မရှိတာမို့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမလား... ငါတို့က အဖွဲ့အစည်းမရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပါ... အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ နယ်မြေအသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်ထားကြတာလေ...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်သည် ယီထျန်းယွမ်အား တစ်ယောက်တည်း အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် သွားရောက် ရုန်းကန်မည့်သူဟု ထင်မှတ်နေပုံရသည်။ ဤကဲ့သို့သော သူများမှာ မနည်းလှဘဲ အများစုမှာ အဆင့် ၁ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုများပြားသော အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ သွားရောက် စူးစမ်းလိုကြသူများ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများကလည်း ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်အား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်နှင့်အတူ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် အခြေချရန် ပြင်ဆင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို အစီအစဉ် မရှိသေးဘူး... တစ်ယောက်တည်း သွားလာနေကျ ဖြစ်နေလို့ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ လှည့်လည်ကြည့်ချင်လို့ပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့နှင့် ရင်းနှီးခြင်း မရှိသဖြင့် သူစိမ်းများအပေါ် သတိထားရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးမချတတ်သူဟု ထင်မြင်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်တည်း အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် သွားရောက် ရုန်းကန်ခြင်းဖြင့် မည်သို့သော အောင်မြင်မှုမျိုး ရရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

“ယီထျန်းယွမ်မှာ အဲဒီလို အစီအစဉ် ရှိနေမှတော့ ငါလည်း အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ပါဘူး...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်သည် စိတ်ပျက်သည့် အမူအရာမျိုး မပြသော်လည်း အနည်းငယ် နှမြောမိသွားပုံရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ဆက်လက်၍ စကားမပြောဖြစ်ကြတော့ချေ။ လမ်းစဉ်ချင်း မတူညီသဖြင့် အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပါကလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လမ်းခွဲကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ရက် ကြာပြီးနောက် ဝိညာဉ်သင်္ဘောကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် စတင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဧရာမ ဝိညာဉ်သင်္ဘောကြီးမှာ ကြယ်တာရာနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်၍ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

“အခု ခရီးစတင်ပါပြီ... အားလုံးပဲ ကောင်းကောင်း ထိုင်ပေးကြပါ... အပြင်ဘက်ကို ထွက်မယ်ဆိုရင်လည်း အကာအကွယ် အလွှာရဲ့ အပြင်ဘက်ကို မထွက်ဖို့ သတိပေးပါရစေ... မဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ မင်းတို့ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ရှုဖုန်းက အတွင်းသို့ ဝင်လာကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“နောက်ပြီး လမ်းခရီးမှာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ တွေ့နိုင်ပါတယ်... အဲဒီလို တွေ့ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာပြီး တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ပေးကြပါ...”

ကြယ်တာရာနယ်မြေအတွင်းတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာသော ကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် မိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အများ ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ အသိဉာဏ် မနိမ့်ကြဘဲ ဆေးလုံးများနှင့် ရတနာများ၏ အစွမ်းကို သိရှိထားကြသဖြင့် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ဓားပြများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လူအမြောက်အများမှာ တစ်ယောက်တည်း မသွားဝံ့ကြဘဲ ဤဝိညာဉ်သင်္ဘောကို စုပေါင်း စီးနင်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်တည်း သွားမည်ဆိုပါက အလွန် သန်မာခြင်း မရှိလျှင် မည်သည့်အချိန်တွင် သေဆုံးသွားမည်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“မိစ္ဆာသားရဲတွေက လာပြီး ပိတ်ဆို့တာမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ဤသည်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူသည် ဤကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ အန္တရာယ်များကို သိရှိသော်လည်း အသေးစိတ်ကိုမူ မသိရှိချေ။

“ယီထျန်းယွမ်က ဒီနေရာအကြောင်း ကြိုတင်ပြီး မလေ့လာထားဘူး ထင်တယ်...”

ဘေးမှ ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“အခြေခံအားဖြင့် ဒီကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်မယ်ဆိုရင် ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ တွေနဲ့ သေချာပေါက် တွေ့ရမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ အများအားဖြင့်တော့ အဲဒီလောက်လည်း မသန်မာကြပါဘူး... အလွယ်တကူပဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရနိုင်တာမို့ မဆိုးဘူးလို့ ပြောလို့ ရပါတယ်...”

“အစွမ်းရှိတဲ့သူတွေက အပြင်ထွက်ပြီး ခုခံကြတာပေါ့... ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာတွေကို သတ်လို့ရတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ကိုယ့်ဘာသာ ရတာပဲ... ဈေးလည်း အတော်လေး ကောင်းတော့ အများကြီး သတ်နိုင်ရင် လမ်းစရိတ် ပြန်ရနိုင်တယ်...”

“ဒီလိုလည်း ရှိသေးတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ မသိသေးသော အချက်များစွာ ရှိနေသေးပုံရသည်။

“ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ငါတို့လို ကောင်းကင်အရှင်တွေကပဲ ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြတာပါ... မြေကမ္ဘာအရှင်တွေကတော့ ထွက်တိုက်စရာ မလိုတာမို့ အန္တရာယ်အတွက် စိတ်ပူစရာ မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ အစွမ်းရှိတယ်ဆိုရင်တော့ စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က အလွန် စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြပေးနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်ရင်းအတိုင်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေခြင်း ဖြစ်ရာ လူမှာလည်း မဆိုးလှချေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ သတင်းပို့ရန် သွားရမည် ဖြစ်သဖြင့် အခြားသော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် မပူးပေါင်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ နားလည်ပါပြီ... ရှင်းပြပေးတဲ့အတွက် ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

“ရပါတယ်...”

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဘေးရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယီထျန်းယွမ်က ဘာမှ မသိဘဲ ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။ အဓိကမှာ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့နှင့် မပူးပေါင်းလိုသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့အပေါ် အမြင်မကြည် ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။

ယီထျန်းယွမ်ကမူ ၎င်းတို့၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပါက ၎င်းတို့နှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ အားလုံးမှာ တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေကြပြီး လမ်းခရီးမှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည်။ ဤ ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ရန် အနည်းဆုံး တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သဖြင့် ဤဒေသမှာ မည်မျှ ဝေးကွာသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်သင်္ဘော တစ်စင်းလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သဖြင့် အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လူးလဲထလိုက်ကြသည်။ အပြင်ဘက် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ရှုဖုန်းက အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရန်သူ တိုက်ခိုက်နေပြီ... ရန်သူ တိုက်ခိုက်နေပြီ... ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာတွေ အများကြီး ရောက်လာပြီ... အများကြီးပဲ...”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်သင်္ဘောအတွင်းမှ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပြေးထွက်သွားသည့်အခါ မြင်ကွင်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများမှာ လင်းနို့နှင့် အနည်းငယ် တူသော်လည်း လင်းနို့ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မည်းနက်နေကာ အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။

အဓိကမှာ အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှပြီး ဝိညာဉ်သင်္ဘောကို အုပ်စုလိုက် ဝန်းရံထားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းဆုံး အကောင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

အခန်း ၁၀၆၃ ပြီးပါပြီ။