ဘေးဒုက္ခကြားမှ အတွေးတစ်ခု

ဝက်ဝံကပ္ပတိန် ယူဆောင်လာသော သတင်းမှာ သတင်းကောင်း မဟုတ်ဘဲ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးကို ပိုမို လေးလံစေသည့် သတင်းသာ ဖြစ်သည်။ မူလက ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ သောင်းနှင့်ချီ ရှိသည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ယခုအခါ သိန်းနှင့်ချီ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်၏ မူလ ဝိညာဉ်သင်္ဘောမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမှာ လေးဦးသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ လေးဦးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့်သာ ထိုမျှများပြားသော မိစ္ဆာအုပ်ကြားမှ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားခဲ့မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်၏ သင်္ဘောပေါ်တွင် လူမည်မျှ ရှိခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိသော်လည်း ယခု လေးဦးသာ လွတ်မြောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မိမိတို့၏ အနာဂတ်ကို ကြိုတင် မြင်ယောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ သိန်းနဲ့ချီ တယ်... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... အရင်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးပါဘူး...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်မှာ မှင်တက်မိသွားခဲ့ပြီး ဤမိစ္ဆာများ မည်သို့ ပေါ်လာသည်ကို စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

“အဲဒါကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ... ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာပြီး ငါတို့ကို အငိုက်တိုက်တာပဲ... ငါတို့လူတွေ အမြောက်အများ သေကုန်ကြပြီ... အရင်က ညီအစ်ကိုတွေလည်း ဘယ်ရောက်ကုန်မှန်း မသိတော့ဘူး... မင်းတို့သင်္ဘောကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အားကိုးတကြီး ပြေးလာခဲ့တာ...”

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်က ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာမှာ အသားတစ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော စိတ်ခံစားချက်ကို ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

“ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းနေပြီ... တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်... မဟုတ်ရင် ဒီလောက်များတဲ့ မိစ္ဆာတွေ ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး... ဒါဆိုရင်...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။

“မင်းလည်း အဲဒီလို တွေးမိနေတာလား...”

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်နဲ့ မတွေ့ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ... အဲဒီအကောင်က အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရတတ်တဲ့ အကောင်မျိုးပါ... ဘာလို့ ငါတို့နဲ့မှ လာတွေ့ရတာလဲ...”

ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်...။

၎င်းမှာ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများ၏ ဘုရင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါ်လာလေ့ မရှိချေ။ အကယ်၍ ပေါ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက အားလုံး အမြစ်ပြတ် သေဆုံးသွားကြမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသဖြင့် ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်များမှာ ရှားပါးလှပြီး ဤကျယ်ပြန့်သော ဒေသတွင် တွေ့ဆုံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ တွေ့ဆုံနိုင်ခြေမှာ တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံပင် မရှိဘဲ တစ်သိန်းပုံ တစ်ပုံခန့်သာ ရှိ၏။

ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် အရေအတွက်မှာ လက်တစ်ဖဝါးစာပင် မပြည့်နိုင်ချေ။ ဤမျှ ကျယ်ပြောသော ဒေသတွင် ၎င်းနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ထူးခြားလှသော ရတနာတစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်းမှာ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ချွေးစေးများ ပျံလာကာ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှများပြားသော ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများကို မြင်ရခြင်းက ဒဏ္ဍာရီလာ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်နှင့် ဆုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များလှသည်။ အကယ်၍ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်နှင့်သာ ဆုံတွေ့ရမည်ဆိုပါက လက်ရှိ အခြေအနေအရ ၎င်းတို့အတွက် သေလမ်းသာ ရှိပေတော့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ကောင်းကင်အရှင် အထွက်အထိပ်အဆင့် ရှိနေလျှင်ပင် နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့်ရှိသော ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို ခက်ခဲသော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

သူ ကြယ်တာရာနယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်စဉ်မှာပင် ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်နှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူက အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ခုန်ကူးနတ်ဘုရားကျောက် ရှိနေသဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးနိုင်သည်ဖြစ်ရာ စိုးရိမ်စရာ မရှိချေ။ အခြားသူများ၏ အသက်ရှင်သန်မှုမှာမူ သူနှင့် မဆိုင်ချေ။ သူ ကယ်တင်ချင်လျှင်ပင် ကယ်တင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ အဓိက ပြဿနာမှာ တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ် ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုသည်မှာ အခြားကိစ္စ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ဟုတ်ဟုတ်မဟုတ်ဟုတ်... ငါတို့ အခု လက်ရှိ အခြေအနေကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်... ဒီကောင်တွေကို အကုန်သတ်ပြီး ဖောက်ထွက်ကြမယ်... တကယ်လို့ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်သာ ရောက်လာခဲ့ရင် သေရမှာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီမိစ္ဆာအုပ်ကို ငါနဲ့အတူ အဖော်ခေါ်သွားမယ်...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သစ်ပင်နွယ်များစွာကို ချွန်ထက်သော လှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်းနှင့် ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ တစ်ဆယ်ကျော် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ရဲရင့်လှပေသည်။

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် စိတ်ဓာတ်များမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ရလဒ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေမည်ဆိုပါက ကြယ်တာရာ အရှင်သခင် ပေါ်မလာခင်မှာပင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

“စကားကောင်းပဲ... အခု ဘယ်လောက်လာလာ အကုန်သတ်မယ်... ဒီကောင်တွေကို အကုန် ရှင်းပစ်မယ်...”

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်မှာလည်း ဤကိစ္စ၏ ဆိုးကျိုးကို သိရှိထားပြီး ၎င်းတို့၏ စကားများက လူအမြောက်အများ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ယခု အဓိကမှာ စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။

“မှန်တယ်... သေရမှာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ငါလည်း ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ အနည်းငယ်ကိုတော့ သတ်သွားမယ်...”

“သူတို့ကို ငါတို့ကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ စားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး... မသေခင်မှာ သူတို့ကို ပြန်တိုက်ရမယ်...”

“တောက်... ငါ ဒီလောက် အလွယ်တကူ မသေချင်ဘူး... အများကြီး သတ်ပြီးမှ သေမယ်...”

၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး အရင်ကထက် ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မညှာတာနိုင်တော့ချေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်တိုင်သာ ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သူများ၏ စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူသည် ရူးသွပ်မတတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွင်းသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နေခဲ့ရာ အတွေ့အကြုံမှတ်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာခဲ့သည်။

စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာသော်လည်း ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများကိုမူ အကုန် မသတ်နိုင်သေးဘဲ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ရောက်လာနေခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းတို့ဘက်မှ သေဆုံးသူနှင့် ဒဏ်ရာရသူများမှာ ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။

အဓိကမှာ စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် ဆေးလုံးများ အသုံးပြုလျှင်ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် မကောင်းမွန်နိုင်တော့ချေ။ အထူးသဖြင့် ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ သတ်ဖြတ်နေရသဖြင့် ကောင်းကင်အရှင်များပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားများ လျော့နည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အကာအကွယ် အလွှာက တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤဝိညာဉ်သင်္ဘောမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိနေပြီး ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။

“သစ်ပင်ကပ္ပတိန်... ကျွန်တော့်မှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်... ခင်ဗျား စမ်းကြည့်ချင်လား...”

အသံတစ်ခု သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့် ယီထျန်းယွမ် ရှိရာဘက်သို့ သူ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ပြောစမ်း...”

အခြေအနေက စိုးရိမ်ရသဖြင့် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်က အတိုချုံးသာ ဆိုလိုက်၏။

“ကျွန်တော် အခု ပိုမို မြင့်မားတဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အဆင့်တက်လို့ ရပြီ... အဲဒီအခါ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်... အဲဒီအခါ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အသုံးချပြီး ဒီကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာတွေကို သေချာပေါက် ဒုက္ခပေးနိုင်လိမ့်မယ်... အကြီးမားဆုံး ပြဿနာကတော့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်က ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မှာမို့လို့ ကိုယ့်လူတွေကိုပါ ထိခိုက်နိုင်တာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အပြင်ကို ထွက်ပြီးမှ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်... အဲဒီအခါမှာတော့ ပိုပြီး ဘေးကင်းလိမ့်မယ်... ပြဿနာကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ လူလိုအပ်တာပဲ... အဲဒါကြောင့် ကပ္ပတိန် နှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်တော့်အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်... မဟုတ်ရင်တော့ အဝေးကြီးအထိ ဖောက်ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

သူသည် အလွန် သန်မာလှသော်လည်း တစ်ကိုယ်တည်း လက်နှစ်ဖက်နှင့် အကောင်ပေါင်း များစွာကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်မည်ဆိုပါကလည်း သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်များမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှဘဲ ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ဝတ်စုံများ ရှိနေသော်လည်း သူက ဝတ်ဆင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝတ်စုံကဲ့သို့သော ပိုမို အဆင့်မြင့်သည့် ဝတ်စုံများမှာ ကောင်းကင်အရှင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လိုအပ်သဖြင့် ယခု သူက အသုံးပြုနိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။

“ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ဟုတ်လား...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း အဓိက ပြဿနာမှာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး... ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြရအောင် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်...”

ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်၏။

“ကောင်းပြီ...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်က သွားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စေ့လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ ဤသို့သာ လုပ်ဆောင်ရတော့မည်။

“အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ မင်းက ငါတို့ရဲ့ သူရဲကောင်းပဲ... တကယ်လို့ မင်း အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အသက်က မင်းအတွက်ပဲ...”

အခန်း ၁၀၆၇ ပြီးပါပြီ။