အဓိပ္ပာယ်မရှိ စကားများခြင်း

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို အသုံးချရန် အကြံမှာ မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်အရင်ကတည်းက စဉ်းစားထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့သော မိုးကြိုးများသည် အနားသို့ ကပ်လာသူမှန်သမျှကို ပစ်ခတ်မည်ဖြစ်ရာ အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းအုံနေသော ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများအတွက်မူ မိုးကြိုးတစ်ချက်ကျလာတိုင်း အုပ်စုလိုက် သေကျေပျက်စီးသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ဘေးဒဏ်ဧရိယာအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ပါက ပြဿနာမရှိချေ။ သို့သော် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို အလွယ်တကူ အမျက်ထွက်စေပေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်သည် ဘေးဒဏ်ခံယူသူက တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် မတရားပြုလုပ်သည်ဟု သတ်မှတ်ကာ ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် နှိပ်ကွပ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအကြံကို စောစောစီးစီး ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လမ်းဖွင့်ပေးရန် လူလိုအပ်သဖြင့် ဤနေရာကို ခေတ္တစွန့်ခွာရမည်ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက သဘောတူရန် ခက်ခဲမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အရာရာကို ပုံအော၍ လောင်းကစားရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်စေသည်။

ယခုမူ အခြေအနေက အလွန်စိုးရိမ်ရသဖြင့် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်တို့မှာလည်း မစမ်းသပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ မဟုတ်ပါက သေလမ်းသာ ရှိတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်သည် ဝက်ဝံကပ္ပတိန်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ခေတ္တမျှ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဝက်ဝံကပ္ပတိန်၏ ဧရာမမျက်လုံးကြီးများသည် မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အရောင်များ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

“ဒီက ညီလေး မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်... အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ မင်းကတော့ တကယ့်ကို သူရဲကောင်းပဲ...”

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်အရှင် ငါးယောက် ထွက်ခဲ့ကြ... ဒီသူငယ်ချင်းကို အပြင်ရောက်အောင် ကာကွယ်ပေးပြီး ဘေးဒဏ်ခံယူဖို့ ကူညီပေးကြစမ်း...”

“ဘာ...”

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်၏ စကားကြောင့် လူအများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤမျှ ထူးဆန်းသော အကြံစည်က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ အုပ်စုကြီးအတွင်း၌ ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် စတေး၍ အခြားသူများကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ကောင်းကင်အရှင်များ ဝိုင်းအုံလာကြရာ ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

“အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်သည် ဝက်ဝံကပ္ပတိန်ဘေးသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများ သိပ်မရှိတော့ချေ။

“ငါတို့ကသာ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ... ဒီလိုလုပ်ဝံ့တာနဲ့တင် ငါတို့ရဲ့ လေးစားမှုကို ရရှိဖို့ ထိုက်တန်နေပါပြီ...”

ဝက်ဝံကပ္ပတိန်က အပိုစကားများ မပြောတော့ချေ။ အခြားသော ကောင်းကင်အရှင်များလည်း အလားတူပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရလဒ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မြင့်မြတ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်က မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်အား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူပါဝင်လာခြင်းကပင် သူ၏ စိတ်ရင်းကို သက်သေပြနေသည်။ အခြေအနေက အလွန်စိုးရိမ်ရသဖြင့် ၎င်းတို့အပြင်သို့ ထွက်သွားပါကလည်း ပြန်လာနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ချေ။

“ဒါဆိုရင် အကာအကွယ်ကို ဖွင့်ပြီး အပြင်ထွက်ဖို့ ပြင်ကြရအောင်... အားလုံး အဆင်သင့် လုပ်ထားကြ...”

ကာကွယ်ပေးမည့် ကောင်းကင်အရှင် အရေအတွက်မှာ ဆယ်ဦးအထိ ရှိသည်။ အင်အားစု၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြု၍ မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်အား အပြင်သို့ ရောက်အောင် အကြမ်းဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကိုမူ ကျန်ရှိသူများက တောင့်ခံထားရပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပြီး အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

ထို့နောက် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အကာအကွယ် အလွှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ အမြောက်အများမှာ ခုန်အုပ်လာကြသည်။ ထိုခဏ၌ သစ်ပင်ကပ္ပတိန်နှင့် ဝက်ဝံကပ္ပတိန်တို့က ရှေ့ဆုံးမှ လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ကြပြီး ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်အရှင် ဆယ်ဦးမှာလည်း အစွမ်းကုန် သတ်ဖြတ်ကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ယီထျန်းယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်သွားပြီး ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ အုပ်စုကြီး၏ အတွင်းဘက်သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိစ္ဆာများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အပြင်ဘက်ကိုပင် မမြင်ရတော့ချေ။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ အရေအတွက်မှာ သိန်းနှင့်ချီရုံသာမကပေ။

“အဆင့်တက်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

- အတွေ့အကြုံမှတ် နှုတ်ယူမှု အောင်မြင်ပါသည်... ကစားသမား 'မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်' သည် အဆင့်ခုနစ် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားပါပြီ -

အဆင့်တက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံ၌ ထူထဲလှသော ဘေးဒဏ်တိမ်တိုက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤဘေးဒဏ်တိမ်တိုက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် အမျက်ထွက်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်သည် ရူးသွပ်မတတ် မြည်ဟီးလာပြီး ဧရာမ မိုးကြိုးများနှင့် နတ်ဘုရားမီးလျှံများ စတင် ပေါ်ထွက်လာကာ ပိုမို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလာခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအားများမှာ တစ်စစနှင့် စုစည်းလာပြီး နှစ်ဆ၊ လေးဆ၊ ရှစ်ဆအထိ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများကြောင့် လူတိုင်း ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားကြရသည်။ ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို တောင့်ခံရမည်ဖြစ်ရာ သူတောင့်ခံနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ အခြားကိစ္စတစ်ခုပင်။

“အမြန် ဆုတ်ကြရအောင်...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်တို့သည် ဤထိတ်လန့်ဖွယ် ဘေးဒဏ်တိမ်တိုက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြချေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတိုင်းမှာ ဘေးဒဏ်ခံယူချိန်တွင် ပုန်းအောင်းနေလေ့ ရှိကြသော်လည်း မည်သူက ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြား၌ ဘေးဒဏ်ခံယူဝံ့ပါမည်နည်း။

ပုံမှန်အားဖြင့် လူအနည်းငယ် သို့မဟုတ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ထိခိုက်မှု ရှိတတ်သော်လည်း ယခုမူ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။ ဧရိယာအတွင်းရှိ သောင်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာများက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို အမျက်ထွက်စေသည်ဖြစ်ရာ ထိုစွမ်းအားမှာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သော ပမာဏပင်။

“အားလုံး သွားနိုင်ပါပြီ...”

မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်က အချက်ပြလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အခု ငါတို့ ထွက်သွားရင် မင်းက ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ဗလာကျင်းမသွားဘူးလား...”

၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်း မဆုတ်ခွာကြဘဲ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကျဆင်းလာချိန်မှသာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာရန် စဉ်းစားထားကြသည်။ အကယ်၍ လမ်းခရီးတွင် မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ် သေဆုံးသွားပါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဘေးဒဏ်ခံယူသူ သေဆုံးသွားပါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤအစီအစဉ်မှာ ပျက်ပြားသွားမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည်လည်း အန္တရာယ်နွံထဲသို့ ထပ်မံ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

“ရပါပြီ... ဒီကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာတွေကို ဝန်းရံထားခိုင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်...”

မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်က အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်နှင့် ဝက်ဝံကပ္ပတိန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို နားထောင်ကာ လူများကို ခေါ်ဆောင်၍ ဝိညာဉ်သင်္ဘောဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် အကာအကွယ် အလွှာကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ကာ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာ အမြောက်အများမှာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သောင်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာများကြောင့် အတွင်းပိုင်းမှာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများမှာ သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများ ရှိခဲ့သည်။ ကောင်းကင်အရှင် အမြောက်အများ မရှိတော့သဖြင့် ပို၍ပင် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒါက ဘာနတ်ဆိုး အစီအစဉ်လဲ... ငါ့ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ...”

ထိုအထဲမှ တစ်စုံတစ်ဦးမှာ ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကောင်းသော အသားပင် မကျန်တော့ဘဲ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလှသည်။

“မှန်တယ်... ဒီမှာပဲ တောင့်ခံထားရင် သူတို့ ဆုတ်သွားမှာပေါ့... အခုတော့ ငါတို့အားလုံး သေရတော့မယ်... အဲဒီကောင်ရဲ့ အစီအစဉ်က အကျိုးမရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့ အရာအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်ကုန်တော့မှာပဲ...”

အခြားတစ်ဦးမှာလည်း အလွန်ပင် နာကျင်နေပြီး လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေတော့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ပုံရိပ်တစ်ခု၏ ကန်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ ဆင်းသက်လာသော ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများ၏ အကိုက်ခံရကာ အရိုးပင် မကျန်တော့ချေ။ ဤသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

“တကယ့်ကို အမှိုက်တွေပဲ... အရည်အချင်း မရှိဘဲနဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိ စကားများနေတယ်...”

ကန်ထုတ်လိုက်သူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ထိုအမှိုက် နှစ်ဦးကို ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်း... မင်း ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ...”

ဘေးရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

“ဘာမှ မလုပ်ဘူး... ဘာမှ မသိဘဲ စကားအပိုတွေ ပြောနေတာကို ကြည့်မရလို့ပဲ... ကိုယ်တိုင်က အရည်အချင်း မရှိဘဲနဲ့ ဒီမှာ လာပြီး အော်နေတယ်... ဒီအစီအစဉ်က သေနိုင်ခြေ များပေမဲ့ ဒါကို မလုပ်ရင် အားလုံး သေမှာပဲ...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“အမှိုက်တစ်သိုက်... ဒီလောက်လေးတောင် မခံနိုင်ဘဲနဲ့ အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ချင်နေကြတာလား... လူအ လောက်ပဲ ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်...”

ဘေးရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်၏ အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ခုနက ဒီမိန်းကလေးသာ အရေးမယူရင် ငါကိုယ်တိုင် အရေးယူမှာပဲ...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“အခြေအနေကို မသုံးသပ်တတ်ဘဲ ကိုယ့်အတ္တကိုပဲ ကြည့်နေကြတယ်... ဘယ်သူကများ ထပ်ပြီး စကားများဦးမလဲ... စကားများတဲ့သူကို ငါကိုယ်တိုင် အပြင်ထုတ်ပြီး ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာတွေကို အစာကျွေးပစ်မယ်...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန် သာမက ဝက်ဝံကပ္ပတိန်ပါ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အရည်အချင်း မရှိဘဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိ စကားများနေသူများကို အမုန်းဆုံးပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၀၆၈ ပြီးပါပြီ။