အခန်း (၃၄၆)

အခန်း။ ၃၄၆

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ရပ်ကွက်ပတ်ပတ်လည်၌ ဖြန့်ကြက်ချထားသော လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များသည် အမိန့်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံရှိ မီးလျှံ ၁ ထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်ကြတော့သည်။

အထပ်မြင့်နေရာများတွင် နေရာယူထားသော စနိုက်ပါသမားများသည် မောင်းခလုတ်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲညှစ်လိုက်ကြရာ ကျည်ဆန်အကြီးစားများသည် ပြောင်းဝမှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။

ဒုံးပစ်လောင်ချာ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်များသည်လည်း မီးလျှံ ၁ ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ချိန်ရွယ်ပစ်ခတ်လိုက်ကြရာ ဒုံးကျည်များသည် လေထုထဲ၌ မီးနဂါးများသဖွယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နားကွဲမတတ် စူးရှသောအသံများနှင့်အတူ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးထွက်သွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရေအတွက်အများဆုံးဖြစ်သော သာမန်ခြေလျင်စစ်သည်များသညလည်း သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်သေနတ်များကို မော့၍ ကျည်ဆန်မိုးများကို တရစပ် ပစ်ခတ်ကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သံချပ်ကာယာဉ်များပေါ်မှ စက်သေနတ်ကြီးများသည်လည်း မီးတောက်မီးလျှံများကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော တိုက်ခိုက်ရေးရဟတ်ယာဉ်များ၏ စက်သေနတ်သံများသည်လည်း ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော သေနတ်ပစ်ခတ်သံများနှင့် ယမ်းခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံပင် မှောင်အတိကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဤမျှအထိ ပြင်းထန်ထူထပ်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိပြီး အလွန်မြန်ဆန်လှသော မီးလျှံ ၁ ပင်လျှင် အားလုံးကို အပြည့်အဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာစွမ်းရည်ရှိနေသဖြင့် မီးလျှံ ၁ အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနေရန် မလိုအပ်ပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ရှုး... ရှုး...

လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မီးလျှံ ၁ ၏ မီးတောက်ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲ၌ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ဒုံးကျည်များနှင့် စက်သေနတ်ကြီးများ၏ ကျည်ခွံများကို ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နားကွဲမတတ် စူးရှသောအသံများကြား၌ မီးလျှံ ၁ သည် ဒုံးကျည်များကို ကပ်၍ရှောင်လိုက်ပြီး ရှေ့မှလာနေသော ကျည်ဆန်မိုးများကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

သိပ်သည်းလှသော အသံများနှင့်အတူ ကျည်ဆန်များသည် မီးလျှံ ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားကြရာ လက်မဝက်ခန့်ရှိသော အပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုကျည်ဆန်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သွားသော အပေါက်များသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ကြာရှည်မခံလိုက်ပေ။ အနီးနားရှိ မီးလျှံများသည် ပျံ့နှံ့လာပြီး ထိုဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကုသပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အလင်းတန်းအနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားသည်မှအပ မီးလျှံ ၁ မှာမူ သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှိနေကြသော လူသားစစ်တပ်မှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဤအရာသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အမှန်တကယ်ပင် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟူသောအချက်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင်...

ခဏတာမျှ သေနတ်သံများနှင့် အမြောက်သံများမှာ မှင်တက်မိနေသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုအတွင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ဘာတွေ ကြောင်ကြည့်နေကြတာလဲ။ ဆက်ပစ်ကြစမ်း။ ပစ်... ပစ်..."

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ ကွပ်ကဲရေးအရာရှိသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်စတင်ရန် အမိန့်ပေးတော့မည့်အချိန်မှာပင်...

ထိုအချိန်၌ ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးသည် အလောတကြီး ပြေးဝင်လာကာ ကွပ်ကဲရေးအရာရှိအား အလေးပြုပြီး လေးနက်စွာ တင်ပြလိုက်သည်။

"အရာရှိမင်းခင်ဗျာ... နောက်ဆုံးရ အမိန့်စာပါ။ တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်ထဲကနေ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရပါမယ်။ အဲဒီထဲကို ဝင်ရောက်ခြင်း လုံးဝ မပြုရပါဘူး"

"ဘာ... ငါတို့က အခုမှ ဒီအဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီနဲ့ စတိုက်နေတာလေ။ အခုမှ ဆုတ်ခွာရမယ် ဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာဝန်ခံအရာရှိမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အခြားတစ်ယောက်ကို မယုံကြည်နိုင်သကဲ့သို့ ကြည့်နေမိသည်။

ဤအမိန့်သည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည် မဟုတ်ပါလော။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး အရာရှိမင်း။ ဒါပေမဲ့ ဒါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အမိန့်ပါ"

ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိက ခေါင်းခါယမ်းလျက် တင်းကျပ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

စိတ်မပါသော်ငြားလည်း အရာရှိဖြစ်သူမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် အသံချဲ့စက်ကို အသုံးပြုကာ မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။

"တပ်ဖွဲ့များအားလုံး သတိပြုကြ။ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာလို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ"

စစ်သည်များသည် ဤနားမလည်နိုင်သော အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသည့်အခါ မည်သူမျှ သဘောမပေါက်နိုင်ကြပေ။ တိုက်ပွဲစရုံရှိသေး ဆုတ်ခွာရမည်ဆိုတော့ သူတို့သည် ဤမီးလျှံဇွန်ဘီကို သွား၍ ကလိထိုးနေကြတာလား။

သို့သော်လည်း စစ်မိန့်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသဖြင့် လူတိုင်း၌ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များ ရှိနေကြသော်လည်း စိတ်ထဲမှသာ ကြိတ်၍ညည်းတွားရင်း တိုက်ပွဲမှ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြကာ ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော တင့်ကားများနှင့် သံချပ်ကာယာဉ်များသည်လည်း ရပ်ကွက်ဂိတ်တံခါးများမှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် တပ်ဖွဲ့များ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာရှိ အမြောက်တပ်ရင်းမှ ကိုယ်ပိုင်တွန်းအားသုံးအမြောက် ၃၆ လက်မှာ နေရာယူခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ပစ်ခတ်မှုအမိန့်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

လူသားစစ်တပ်မှာ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီလူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ဆုတ်သွားကြတာလဲ။

သာမက ထိုလူများသည် လုံးဝဥဿုံ ဆုတ်ခွာသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ရပ်ကွက်အပြင်ဘက်၌ ရပ်တန့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။

"သူတို့က ဘာလို့ ထွက်ပြေးသွားတာလဲ။ လုချွမ်းရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီကို ကြောက်သွားကြတာလား"

ကျောက်လင်းသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမရရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေသည့် မီးလျှံ ၁ ကို မော့ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရပ်ကွက်အပြင်ဘက်ရှိ ယာယီကွပ်ကဲမှုဌာနအတွင်း၌ တပ်မှူးသည် အမြောက်တပ်ရင်းနှင့် ဆက်သွယ်စကားပြောနေသည်။

"အရာရှိမင်း... အမြောက်တပ်ရင်းက အပြည့်အဝ နေရာယူပြီးပါပြီ။ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

အသံချဲ့စက်မှတစ်ဆင့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချက်ချင်း ပစ်ခတ်ကြ။ ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်ကို အနည်းဆုံး ကျည်ဆန်နှစ်သုတ်စာလောက် ဗုံးကြဲလိုက်ကြစမ်း။ နှမြောမနေကြနဲ့။ လိုတာရှိရင် နောက်မှ ငါပြန်ဖြည့်ပေးမယ်။ ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံး အုတ်ပုံဘဝရောက်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ကြ"

တပ်မှူးက လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ယခုအခါ လူသားစစ်တပ် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွါသွားရတာလဲဟူသော အချက်ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည့် လုချွမ်းသည် ပြဿနာကို စတင်ရိပ်မိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝေဟင်ထက်ရှိ ပျံသန်းသူ ၁ မှတစ်ဆင့် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာတွင် တပ်ဖြန့်ထားသော အမြောက်တပ်စခန်းကို လှမ်း၍ မြင်တွေ့သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုကိုယ်ပိုင်တွန်းအားသုံး အမြောက်ကြီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

တောက်... သွားပြီ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လုချွမ်း၏ စိတ်အာရုံမှာ လျင်မြန်စွာ ကူးပြောင်းသွားပြီး မသေမျိုး ၁ ၊ မီးလျှံ ၁ နှင့် အခြားသော အဝေးပစ်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စတင်စုဆောင်းလိုက်ကြတော့သည်။

ရပ်ကွက်အပြင်ဘက်ရှိ လူမမြင်နိုင်သော ယာယီကွပ်ကဲမှုဌာနအတွင်း၌ တပ်မှူးသည် တိုက်ခိုက်ရေးအမိန့်ကို ထိုခဏ၌ပင် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"ပစ်ခတ်ကြစမ်း"

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အမြောက်ကြီးများသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အင်အားပြင်းထန်မှုဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ကြီးမားလှသော အမြောက်ကျည်ဆန်များသည် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်လျက် ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ကျရောက်လာတော့သည်။

မီးလျှံ ၁ ၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း လုချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း လေးနက်ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။ ဤအမြောက်ကျည်ကြီးများသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အချင်းဝက် မီတာတစ်ရာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အမှုန့်ပြုနိုင်စွမ်းရှိရာ လက်ရှိအခြေအနေအရ အာဖန်းပင်လျှင် အမြောက်ကျည် အနည်းငယ်ကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒိုင်း...

ချက်ချင်းပင် မီးလျှံ ၁ နှင့် အခြားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ကျရောက်လာသော အမြောက်ကျည်များကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

မီးလျှံ ၁ ထံမှ မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဆယ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော မီးလျှံလက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ကျရောက်လာသော ကျည်ဆန်များကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဘေးချင်းကပ်လျက်ရှိသော အမြောက်ကျည် နှစ်လုံးမှာ ထိုမီးလျှံလက်ဝါးကြီး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များသည် နားကွဲမတတ် ဆူညံသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

မသေမျိုး ၁ ၏ ကျောဘက်ရှိ အသားမျှင်လက်တံများသည်လည်း လျှပ်စီးလုံးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လေထဲ၌ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဆယ်မီတာအချင်းရှိသော လျှပ်စီးပိုက်ကွန်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အမြောက်ကျည် ခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးခန့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသော်လည်း ကျည်ဆန်အားလုံးကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုကျည်ဆန်များသည် အလွန်ပင် လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအတွက် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးပေ။

ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော အနည်းငယ်မှအပ ကျန်ရှိသော အမြောက်ကျည် အများစုမှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ကျရောက်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုး... ရှုး... ရှုး...

ကျရောက်လာသော အမြောက်ကျည်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စူးရှသံမှာ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှသည်။

"သွားပြီ... အားလုံး ပြီးသွားပြီ"

အမြောက်ကျည်များ ကျရောက်လာသံကို ကြားရသောအခါ ကျောက်လင်းမှာ ဦးရေပြားများပင် တဖျတ်ဖျတ် တုန်ယင်သွားပြီး သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ အန္တရာယ်ကြီးကို ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူမှ... သမီးရဲ့ ဖေဖေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်လို့ မရဘူး"

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်း၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ကျိရုရွှယ်မှာ ဒေါသအမျက် ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် ပြင်းထန်လှသော အချိန်စွမ်းအားများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ကျရောက်လာသော အမြောက်ကျည်များမှာ ဝေဟင်ထက်၌ပင် တောင့်တင်းရပ်တန့်သွားခဲ့တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျရောက်တော့မည့် အမြောက်ကျည်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။