အခန်း (၃၅၀)

အခန်း။ ၃၅၀

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ရှည်လျားသော ယာဉ်တန်းကြီးတစ်ခုသည် ဟန်ယဲ့ရပ်ကွက်အတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ မောင်းနှင်ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသော အလောင်းများနှင့် စစ်သုံးယာဉ်ပျက်များကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ယာဉ်တန်းသည် မြို့လယ်ခေါင်ရှိ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မြို့ပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ တရွေ့ရွေ့ မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

ထိုသို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သိပ်မကြာလိုက်မီမှာပင် အခြေစိုက်စခန်းမှ စေလွှတ်လိုက်သော တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ကြီး တစ်ခုလုံးနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်ဟူသော သတင်းသည်လည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အခြေစိုက်စခန်းဌာနချုပ်အတွင်း

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ နင်တို့တွေ တကယ်ကို အသုံးမကျတာပဲ လူအင်အား တစ်ထောင်ကျော်ပါတဲ့ တပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခုလုံး အပြတ်အသတ် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတော့... နင်တို့တွေ အဲဒီမှာ ဘာတွေသွားလုပ်နေကြတာလဲ"

ရုံးခန်းအတွင်း၌ အခြေစိုက်စခန်း၏ အကြီးအကဲသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော တပ်မှူး၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ထိုးကာ ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းနေတော့သည်။

အကြိမ်းမောင်းခံနေရသော တပ်မှူးမှာမူ ယခုအချိန်တွင် ခေါင်းကို အောက်သို့ အစွမ်းကုန်ငုံ့ထားပြီး ရှက်ရွံ့အားနာမှုများဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေရှာသည်။

"အကြီးအကဲ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တကယ်တော့ သတင်းအချက်အလက်ပိုင်းမှာ အမှားအယွင်း ရှိခဲ့လို့ပါ..."

တပ်မှူးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိဟန်ဖြင့် ခံပြင်းစွာဖြင့် ရှင်းပြရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်နေသော အကြီးအကဲ၏ ဖြတ်ပြောခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"နင်က ဘယ်လိုတောင် စကားပြန်ပြောရဲသေးတာလဲ။ ဒီလောက် စစ်သည်အင်အားတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့တာကို... နင်က ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ ပြန်လာရဲတာလဲ"

"တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင် နင်က ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရဲတာလဲ"

"အဲဒီတုန်းက ငါသာ..."

အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲမှာ ဤကိစ္စကြောင့် ဒေါသအလွန်ထွက်နေသဖြင့် သွေးပင်အန်မတတ် ခံစားနေရသည်။ အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသည့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းက တစ်ကြောင်း၊ လူအင်အား တစ်ထောင်ကျော်နှင့် တစ်တပ်လုံးနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်းက တစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်ရာ ၎င်းကို လက်ခံရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။

ခုနစ်မိနစ် ရှစ်မိနစ်ခန့် ဆက်တိုက် ကြိမ်းမောင်းပြီးနောက်တွင်မှ ရုံးခန်းအတွင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းနေလျက် သူ၏ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်သည်။

တပ်မှူးမှာမူ စိတ်ထဲ၌ အလွန်မွန်းကြပ်နေပြီး စောစောက စကားတစ်လုံးမျှ ဝင်ပြောခွင့်မရခဲ့ပေ။ ယခုအခါ အကြီးအကဲ စိတ်အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တိုးညင်းသောအသံဖြင့် တင်ပြလိုက်သည် "အကြီးအကဲ... တကယ်တော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အဓိက သတင်းအချက်အလက် အမှားအယွင်းကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။

ကျွန်တော်တို့ ယာဉ်တန်းက အဲဒီအဆင့် ၅ ဇွန်ဘီကို ဝိုင်းလိုက်တဲ့အခါမှာ... အဲဒီရပ်ကွက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတွေထဲက တစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

တကယ်တော့ အဲဒီရပ်ကွက်ထဲမှာ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ပုန်းကွယ်နေတာပါ၊ အဲဒီအဆင့် ၅ ဇွန်ဘီကလည်း အဲဒီဘုရင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာပါ။

အဲဒီဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းရည်တွေရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတွေ အများကြီးရှိနေတာကြောင့် ကျွန်တော့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ လုံးဝကို မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတာပါ..."

"ဘာ... ဇွန်ဘီဘုရင်ဟုတ်လား"

အခြားတစ်ယောက်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တပ်မှူးကို မည်သို့အပြစ်ပေးရမည်ဟု စဉ်းစားနေသော အကြီးအကဲမှာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"နင်ပြောတာ... လီမြစ်မြို့ရဲ့ မြို့လယ်ခေါင်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ရှိနေတယ်ပေါ့။ နင် သေချာလား"

အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲသည် မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် တပ်မှူးကို စိုက်ကြည့်ရင်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲ။ အဲဒီရပ်ကွက်ထဲမှာ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတွေ အများကြီး စုဝေးနေကြတာပါ။ သူတို့တွေက ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြရုံတင်မကဘဲ ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက်ပါ စနစ်တကျ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင်ကလွဲလို့ ဒီလိုမျိုး အစီအစဉ်တကျဖြစ်အောင် ဘယ်သူကမှ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြောရဲပါတယ်"

တပ်မှူးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အရေးပေါ်အစည်းအဝေး ခေါ်လိုက်စမ်း။ အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ထိပ်တန်းအရာရှိအားလုံး မပျက်မကွက် တက်ရောက်ရမယ်"

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲသည် ပင်မနေရာတွင် လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ထိုင်နေပြီး သူ၏ညာဘက်တွင် စောစောက တိုက်ပွဲမှ ပြန်လာသော တပ်မှူးရှိနေကာ ကျန်ရှိသောနေရာများတွင် အလောတကြီး ရောက်ရှိလာကြသည့် အခြေစိုက်စခန်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ထိုခဏ၌ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ၏ အကြည့်များသည် တပ်မှူးထံသို့ သိသိသာသာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူက အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီကို သွားတိုက်ဖို့ တပ်တွေကို ဦးဆောင်သွားရတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလဲ။

သူ့မျက်နှာကလည်း တော်တော်လေး ပျက်နေပါလား။ မမျှော်လင့်တဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား။

"အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ကို ဘာကြောင့် အခုလို စုဝေးခိုင်းရတာလဲဆိုတာ မသိရသေးပါဘူး။ တစ်ခုခု အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ကြေညာစရာ ရှိလို့လားခင်ဗျာ"

အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများထဲမှ တစ်ဦးသည် အမျိုးမျိုးသော ခန့်မှန်းချက်များဖြင့် တွေးတောနေမိရာမှ မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"သတင်းအချက်အလက်ပိုင်းမှာ အမှားအယွင်းရှိခဲ့တယ်။ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီကို သွားတိုက်တဲ့ တပ်ဖွဲ့ဟာ ဝိုင်းရံပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီမှာ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်

အဲဒီဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အဆင့်မြင့်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေ အများကြီးရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့တွေက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိခဲ့တာကြောင့် အထိနာခဲ့ရတယ်။ တစ်တပ်လုံးနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရတယ်"

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲသည် နာကျင်စွာဖြင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တင်ပြလိုက်တော့သည်။

ဘာ...

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဆင့်မြင့်အရာရှိအားလုံးမှာ လီမြစ်မြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်တွင် ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ရှိနေသည်ဟူသောအချက်ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ချားသွားကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ လီမြစ်မြို့လယ်ခေါင်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်မှာလဲ။ အရင်က ဘာအရိပ်အယောင်မှတောင် မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး"

"အဲဒီဘုရင်က ရှန်းချွမ်းမြို့ကနေ ကျွန်တော်တို့ လီမြစ်မြို့ထဲကို ခိုးဝင်လာတာ ဖြစ်ရမယ်"

"တောက်... တောက်... အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်က ငါတို့အခြေစိုက်စခန်းက လူတွေကို ဒီလောက်တောင် သတ်ပစ်ရဲတယ်ပေါ့။ အဲဒီကောင် မသေမချင်း ငါတို့ ရပ်တန့်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး"

"မှန်တယ်... အဲဒီတိရစ္ဆာန်ကို ငါတို့ သတ်ပစ်ရမယ်..."

"..."

အခြေစိုက်စခန်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဤကိစ္စကို အင်ပါယာမြို့တော်သို့ အစီရင်ခံရန်နှင့် ထိုနေရာမှ အကူအညီများ တောင်းခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းအနေဖြင့် ကျဆုံးသွားသော စစ်သည်တော်များအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကလဲ့စားမချေလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အင်အားချင်း နှိုင်းယှဉ်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့ဘက်မှ အသာစီးမရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင်သည် ၎င်း၏လက်အောက်ရှိ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများကို မဆိုထားနှင့် ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လောက်အောင် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အင်ပါယာမြို့တော်၏ အင်အားကို ငှားရမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ရှန်းချွမ်းမြို့မှ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ရသော ပျံသန်းသောနဂါးအဖွဲ့သည် အင်ပါယာမြို့တော်မှတစ်ဆင့် လီမြစ်မြို့တွင် ရောက်ရှိနေသည့် ဇွန်ဘီဘုရင်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ မပြီးဆုံးသေးသော တာဝန်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေရသည့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီဟိန်သည် ဤသတင်းကို ရရှိသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ချက်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ပျံသန်းသောနဂါးအဖွဲ့သည် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်းလာရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

...

စောစောစီးစီး နံနက်ခင်းတွင် လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ ယာယီလေဆိပ်၌...

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

အဝေးတစ်နေရာမှ ရဟတ်ယာဉ် ၃ စီးမှာ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ရဟတ်ယာဉ်တံခါးများ ပွင့်သွားပြီး လီဟိန်သည် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ အပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဦးဆောင်သော လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများသည် ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုရန် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

"ဟားဟား... ခေါင်းဆောင်လီ လီမြစ်မြို့ကိုယ်စား ကျွန်တော်တို့မြို့ကို ပျံသန်းသောနဂါးအဖွဲ့ ရောက်ရှိလာတာကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်"

"ပျံသန်းသောနဂါးအဖွဲ့သာ ရှိနေရင်တော့ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်မှာပါ"

အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲသည် ရွှင်ပျသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ လီဟိန်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရင်း ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ"

ထို့နောက်တွင် လီဟိန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များသည် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများကို အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

"လာပါ... လာပါ... လမ်းခရီးမှာ အတော်ပင်ပန်းလာရောပေါ့။ အရင်ဆုံး နားနားနေနေ နေဖို့နေရာ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ ပြီးမှ မွန်းတည့်ချိန်ကျရင်တော့ ကျွန်တော်တို့..."

အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲသည် ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် လီဟိန်နှင့် သူ၏လူများကို စီစဉ်ထားသောနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ... ပျံသန်းသောနဂါးအဖွဲ့ လီမြစ်မြို့ကို လာတာက ဇွန်ဘီဘုရင်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် ဖြစ်တာကြောင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တည်းခိုရုံဆိုရင် ရပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့အတွက် အပိုအလုပ်တွေ အများကြီး မလုပ်ပေးပါနဲ့။

အခု ကျွန်တော် သိချင်တာက လီမြစ်မြို့မှာရှိတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ အခြေအနေပါပဲ။ ဒါမှသာ သင့်တော်တဲ့ နည်းဗျူဟာကို ချမှတ်နိုင်မှာပါ။ အဲဒါ ဘယ်လိုလဲခင်ဗျာ"

လီဟိန်က မငြင်းဆန်သော်လည်း လမ်းလျှောက်ရင်း အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲကို အကြံပြုလိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ရှန်းချွမ်းမြို့တွင် လက်ဗလာနှင့် ပြန်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် အချိန်နောက်ကျသွားခဲ့မှန်း လီဟိန် သိထားသည်။ ယခုအခါ ဇွန်ဘီဘုရင်အကြောင်း သတင်းကို ထပ်မံရရှိထားရာ သူသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အလွဲအချော်မဖြစ်လိုတော့ပေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြေစိုက်စခန်း အကြီးအကဲကလည်း လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သူထက်ပို၍ သေစေချင်သူ ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။

လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်း၏ အကြီးအကဲအနေဖြင့် သူသည် ဇွန်ဘီဘုရင်အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေရသည်။ အကယ်၍ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးသာ ပေါ်ပေါက်လာပါက အခြေစိုက်စခန်းမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းက သူ၏ရင်ထဲမှ အနှစ်သာရတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ခြင်းပင်။