အခန်း (၄၈၅-၄၈၆)

အပိုင်း(၄၈၅)

'ဗီဗီယန်က သူ့ရဲ့ အချစ်ပြိုင်ဘက်အကြောင်းကို စုံစမ်းနေခဲ့တာလား...'

သို့သော် ဤမှတ်တမ်းမှာ အသေးစိတ်လွန်းနေသည်။ ဂရက်က ထိုအချက်အလက်ကို နှိပ်၍ ကြည့်လိုက်ရာ နေ့ရက်၊ အချိန်များပါဝင်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခါ သူ၏ အကြည့်များမှာ ဒါယာ ကွယ်လွန်ခဲ့သည့်နေ့က မှတ်တမ်းတစ်ခုအပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

“ထောက်ပို့ရေးဌာနရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ရန်သူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်ခဲ့တာလား...”

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ ထောက်ပို့ရေးဌာနမှာ အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းနေတုန်းက အဲဒီနေ့ရဲ့ တာဝန်ကျစာရင်းဟာ ပြည့်စုံနေတာကို ငါသေချာ မြင်ခဲ့ပါတယ်... အဲဒီအတွက် ဘယ်သူမှလည်း အပြစ်ပေးမခံခဲ့ရဘူး...”

သို့သော် ဂရက်က သူမှတ်မိနေသော အချက်အလက်များအရ ထပ်မံရှာဖွေကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ဤသို့သာ ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

[အချက်အလက် မလုံလောက်ပါ]

အမှန်တရား အသင်းတော်ကဲ့သို့ပင် လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်သည်လည်း အစိုးရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

နော်ဇင် တစ်မြို့လုံးတွင် ဗဟိုခရိုင်၏ ဗဟိုစီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့မှလွဲ၍ မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းမျှ အစိုးရအမည်ခံခွင့် မရှိကြချေ။ သို့သော်လည်း ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့သည် လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်နှင့် အမှန်တရား အသင်းတော်ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများအပေါ် အစဉ်တစိုက် ထောက်ခံအားပေးသည့် သဘောထားရှိသည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်းများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် နော်ဇင်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အကျိုးပြုနေသရွေ့နှင့် ဗဟိုအစိုးရက အကူအညီတောင်းခံသည့်အခါ အချိန်မရွေး လိုက်လျောရန် အသင့်ရှိနေသရွေ့ ၎င်းတို့ တည်ရှိမှုကို ခွင့်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်သည်ပင် ဗဟိုခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ အာဏာစက်မှာ မည်မျှအထိ မှေးမှိန်ကျဆင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို အထင်အရှား ဖော်ပြနေပေသည်။

သဘာဝလွန် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအဖို့ မိမိလျှောက်လှမ်းမည့် လမ်းစဉ်ကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ အကယ်၍ ငရဲခန်းသဖွယ် ခက်ခဲသော စစ်ဆေးမှုများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ မင်းစိုးရာဇာ နွယ်ဖွားများအဖြစ် မွေးဖွားလာလျှင်သော်လည်းကောင်း ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း နော်ဇင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ခွင့် ရှိသည်။

သို့ရာတွင် အမှန်တရား အသင်းတော် သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်တို့၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီသူများကမူ ထိုအဖွဲ့အစည်းများသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်သည် ဗဟိုအစိုးရပြီးလျှင် အကြီးဆုံးသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး ‘မိမိတို့၏ အမိမြေ နော်ဇင်ကို သူရဲကောင်းတို့၏ သစ္စာတရားဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်’ ဟူသော မွန်မြတ်သည့် ခံယူချက်ကို ရှေ့တန်းတင်ထားလေသည်။

ဂရက်သည် တော်ဝင်မျိုးနွယ်မျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူ မဟုတ်ပေ။ ဒဏ္ဍာရီများအရ ဗဟိုအစိုးရ၏ အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုများမှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ မကျင်းပဖြစ်တော့ဘဲ ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားမှာလည်း တော်ဝင်မျိုးနွယ်တို့၏ အဂတိတရားများဖြင့် အမြစ်တွယ် ပုပ်ပွနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်သော လူငယ်ဂရက်သည် အစကတည်းက လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်သို့ ဝင်ရောက်ရန်သာ ရည်မှန်းခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှေးဟောင်း၍ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော ‘သူရဲကောင်း’ ဟူသော ဘွဲ့ထူးကို ရယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဂရက်သည် ဗီဗီယန်၏ အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူတစ်ပါးကိစ္စကို စပ်စုလိုခြင်းမှာ လူသားတို့၏ သဘာဝဖြစ်ရာ သူသည် ဗီဗီယန်နှင့် ဂျိုးဇက်တို့အကြား မည်သို့သော ပတ်သက်မှုများ ရှိခဲ့သနည်း၊ သူတို့နှစ်ဦးအကြား၌ လျှို့ဝှက်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းများ ရှိခဲ့လေသလားဟူ၍ သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

သို့သော်လည်း... သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ‘ပျောက်ဆုံးနေသော အချက်အလက်များ’ ပင် ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်သည် နော်ဇင်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်နှင့်အညီ ဝန်ထမ်းအင်အား အမြောက်အမြားရှိပြီး စနစ်ယန္တရားမှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှသည်။ တာဝန်တိုင်း၊ နေ့ရက်တိုင်းကို တိတိကျကျ မှတ်တမ်းတင်ထားလေ့ရှိရာ အချက်အလက်များ ပျောက်ဆုံးနေသည်ဆိုသည်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

'ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒါက ငါ အရင်က ကြည့်ဖူးတဲ့ တာဝန်ကျစာရင်းပဲဟာ...'

ဂရက်သည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သားရေဆိုဖာပေါ်သို့ ကျောမှီချလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း... သူ၏ စိတ်မှာမူ အေးချမ်းမသွားပေ။

'ရောင်စဉ် သူရဲကောင်း ဗီဗီယန်ဟာလည်း တစ်ချိန်က ရောင်စဉ် သူရဲကောင်း ဒါယာရဲ့ သေဆုံးမှု အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းခဲ့တာများလား...'

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုတာဝန်ကျစာရင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖျက်ဆီးထားခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။ ဂရက်သည် မိမိ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားလေးမျှသာ ရှိသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အလျှော့မပေးဘဲ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့်က သူကိုယ်တိုင် စီစစ်ခဲ့ဖူးသော ထိုနေ့၏ တာဝန်ကျစာရင်းကို အသည်းအသန် ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဖန်သားပြင်မှ အပြာရောင်အလင်းတန်းများမှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝင်းပနေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ယခုအခါ သူသည် ရောင်စဉ် သူရဲကောင်းကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဖြစ်၍ အချက်အလက် ရှာဖွေပိုင်ခွင့်မှာ အလွန်မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူစီစစ်ခဲ့ရသော စာရွက်စာတမ်းဟောင်းများထဲမှ အချက်အလက်များကို မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ပြန်လည်တူးဖော်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

'ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီနေ့က တာဝန်ကျနေတဲ့ ထောက်ပို့ရေးဌာနက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်က ရိဒ်တဲ့...'

ဂရက်သည် ရိဒ်ဟူသော အမည်ကို ရိုက်နှိပ်၍ ချက်ချင်း ရှာဖွေလိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခု ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော်လည်း ဓာတ်ပုံ၏ ဘေးတွင် ရေးသားထားသော စာသားမှာမူ ‘ကွယ်လွန်’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဂရက်မှာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်မိသည်။ ထောက်ပို့ရေး ဝန်ထမ်းများမှာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ သွားရောက်ရသူများ မဟုတ်ပါဘဲလျက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားရသနည်း။ သူသည် ဤသဲလွန်စကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း သေဆုံးခဲ့သော သို့မဟုတ် အလုပ်ထွက်သွားသော ထောက်ပို့ရေး ဝန်ထမ်းစာရင်းကို အလျင်အမြန် ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်ပြန်သည်။

စုစုပေါင်း သေဆုံးသူ ၁၀ ဦးနှင့် အလုပ်ထွက်သူ ၁၇ ဦး ရှိနေသည်။ ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ သေဆုံးသွားသူအားလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်ကပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သေဆုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂရက်၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားရ၏။ သူသည် ထိုအချိန်က မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည်တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ... အားလုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြခြင်းပင်။

ထိုသေဆုံးသွားသော ထောက်ပို့ဝန်ထမ်း ၁၀ ဦးစလုံးမှာ ဒါယာ စတေးခဲ့ရသည့် တာဝန်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ မှတ်တမ်းများအရ ဒါယာ သေဆုံးရခြင်းမှာ ထောက်ပို့ဝန်ထမ်း မလုံလောက်ခြင်းကြောင့်ဟု ဆိုထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိုဝန်ထမ်း ၁၀ ဦးစလုံးမှာ ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဂရက်၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ရီလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်ချက်သာ ဖြစ်ရမည်။ ထိုသူ ၁၀ ဦး၏ နောက်ထပ် တူညီချက်မှာ မိသားစုရှိသူများကို သူရဲကောင်းများအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ကာ မိသားစုကို နစ်နာကြေးပေးခဲ့ပြီး၊ မိသားစုမရှိသော တစ်ကိုယ်တည်းသမားများကိုမူ 'ပုံမှန်မဟုတ်သော သေဆုံးမှု' အဖြစ်သာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို ထပ်မံ စုံစမ်းကြည့်သည့်အခါတွင်လည်း အချက်အလက်များမှာ မပြည့်စုံဘဲ ပျောက်ဆုံးနေပြန်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အဆုတ်ရောဂါဖြင့် သေဆုံးသည်ဟု ဆိုထားသူမှာ ဆရာဝန်၏ ထောက်ခံချက် သို့မဟုတ် ဆေးရုံတက်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်း တစ်ခုတစ်လေမျှ မရှိချေ။

ဤသူ ၁၀ ဦးမှာ အသတ်ခံခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်သော လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်၏ သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုသူ မည်သူမျှ မရှိနိုင်ရာ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ဂရက်သည် သူ၏ ကာဆာ ကို ဆံပင်နီနီနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဓာတ်ပုံပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူမမှာ ရောင်စဉ် သူရဲကောင်း ဒါယာ ဖြစ်သည်။

ရန်သူသည် လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်၏ အတွင်းပိုင်း၌သာ ရှိရမည်။ ဆိုလိုသည်က ဒါယာသည် ကြီးလေးသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သိရှိသွားခြင်း သို့မဟုတ် သူမ သေဆုံးသွားမှဖြစ်မည့် အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အစအန ဖျောက်နိုင်ရန်အတွက် ထိုထောက်ပို့ သူရဲကောင်း ၁၀ ဦးကိုလည်း တစ်ပါတည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဂရက်၏ လက်များမှာ အားပျော့ကာ ကျဆင်းသွားရ၏။ လျှို့ဝှက် ဓမ္မထုံးတမ်း မျှော်စင်အတွင်း၌ ရောင်စဉ် သူရဲကောင်းကြီး တစ်ဦးကို မည်သူမျှ မရိပ်မိစေဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသူ ရှိနေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

'နေပါဦး... ငါ အချက်အလက်တွေကို ကြည့်နေတာတွေအားလုံးက မှတ်တမ်းဝင်နေမှာပဲ... ဗီဗီယန် စုံစမ်းခဲ့တာတွေ မှတ်တမ်းကျန်နေသလို ငါလုပ်နေတာတွေကိုလည်း သူတို့ သိသွားလောက်ပြီ...'

'ဒါတော့ ဒုက္ခပဲ...'

ဂရက်သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ကွန်ပျူတာကို အမြန်ပိတ်ကာ အိမ်ပြန်၍ အကြံထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...

ရုတ်တရက်... တံခါးကို ခပ်အုပ်အုပ် ခေါက်လိုက်သံ သုံးချက်ကြောင့် ဂရက်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားရသည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ နံနက် ၄ နာရီခွဲသာ ရှိသေးသည်။ ဤသည်မှာ မျှော်စင်၏ ပုံမှန် အလုပ်လုပ်ချိန် မဟုတ်ပေ။

ငရဲဘုံ အဆင့် ဂရက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ‘မီးလျှံ၏ သစ္စာတရား’ အဖွဲ့ဝင် သူရဲကောင်း မေလီဆာထံသို့ သတင်းစကားအချို့ကို အမြန်ပင် ရိုက်နှိပ် ပေးပို့လိုက်သည်။

သို့သော် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုသတင်းစကားမှာ ကြားဖြတ်ဟန့်တားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

'ဒီလူတွေက လက်မြန်လွန်းလှချေလား... ဒါကြောင့်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာတဲ့အထိ ဒါယာရဲ့ သေဆုံးမှု အကြောင်းရင်းကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ခဲ့ကြတာပဲ'

ဂရက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ဆံပင်ပါးပါးနှင့် သူ့ထက် ခေါင်းတစ်လုံးခွဲခန့် ပိုမြင့်သော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဂရက်သည် ထိုသူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ အကြီးအကဲများ ကောင်စီ ၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်ရှိသော ဌာနတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဂရက်မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မျှော်စင်အတွင်း၌ ရောင်စဉ် သူရဲကောင်းကြီး တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်သည့် အာဏာရှိသူမှာ မည်သူနည်းဟု သူ တွေးတောနေခဲ့မိသမျှ ယခုမူ အဖြေကို စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲခင်ဗျာ”

ဂရက်မှာ ဘာဖြစ်လာတော့မည်ကို သိနေသော်လည်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုသူသည် တိတ်ဆိတ်နေသည့် လူသွားလမ်းတစ်လျှောက်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

“အကြီးအကဲများ ကောင်စီက မင်းကို တွေ့ချင်နေတယ်... လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း စကားပြောရအောင်တဲ့”

“ဒါဆို... ရောင်စဉ် သူရဲကောင်း ဒါယာရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ သေဆုံးမှုဟာ အကြီးအကဲများ ကောင်စီနဲ့ ပတ်သက်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား...”

“မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ငါကတော့ အကြံပေးအဖွဲ့ရဲ့ အမိန့်အရ လာခေါ်တာပဲ၊ ကျန်တာ ဘာမှ မသိဘူး”

ထိုသူက စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အေးစက်စွာ ပြောဆိုသည်။

ဂရက်သည် လင်းလက်နေဆဲဖြစ်သော ကွန်ပျူတာ ဖန်သားပြင်ကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဒါယာ၏ သေဆုံးမှုနှင့် ထောက်ပို့ဝန်ထမ်းများ၏ ကိစ္စကို စတင်စုံစမ်းခဲ့စဉ်ကတည်းက ဤကိစ္စမှာ မျှော်စင်၏ အတွင်းရေးကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ သံသယဝင်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်ပြီး နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးလာခေါက်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဂရက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အပြင်းအထန် ရှူလိုက်မိသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အကြီးအကဲများ ကောင်စီဆိုသည်မှာ သူ ရောင်စဉ် သူရဲကောင်းအဖြစ် ဘွဲ့အပ်နှင်းခံရသည့်နေ့ကမှ တစ်ကြိမ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်သည်။

ယခု ဖိတ်ကြားမှုသည် နားလည်မှုလွဲခြင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါစေကြောင်းနှင့် ဒါယာ သေဆုံးရခြင်းအတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိနေပါစေကြောင်းသာ သူ မျှော်လင့်နေမိတော့သည်။

****

အပိုင်း(၄၈၆)

မာရီယာသည် သူမ၏ အဖြူရောင် ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံ အင်္ကျီရှေ့ကို ဆွဲဆန့်ရန် အလေ့အကျင့်အတိုင်း ကြံစည်မိသော်လည်း၊ ယနေ့တွင် ထိုဝတ်စုံအစား သာမန်အရပ်ဝတ်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

သူမသည် တစ်သက်လုံးနီးပါး ဓာတ်ခွဲခန်းများထဲတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သူဖြစ်ရာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှလွဲ၍ အခြားအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ရခြင်းမှာ သူမအတွက် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ ကိစ္စပင်။ သူမသည် မိမိဘဝတစ်ခုလုံးကို အမှန်တရား အသင်းတော်အတွက်သာ ပုံအောပေးဆပ်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မာရီယာသည် အိတ်ကပ်ထဲရှိ ကျောက်ဆစ်အပိုင်းအစလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ၎င်းထံမှ အားကောင်းလှသော သက်စောင့်စွမ်းအားတို့ကို ခံစားမိနေသည်။

သာမန်အရည်အချင်းမျှသာရှိပြီး လေ့ကျင့်မှုတွင် အမြဲတမ်းလိုလို အတားအဆီးများနှင့် ကြုံတွေ့နေရတတ်သော မာရီယာသည် သူမကိုယ်သူမ အဆင့်ကျော်လွန်နိုင်ရန် အမြဲတမ်း တောင့်တခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမသည် အတွေ့အကြုံသစ်များ ရရှိရန်အတွက် အောင်ပိုင်းခရိုင် သို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာမှ ညစ်ညမ်းမှု များကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း အောင်မြင်စွာ အဆင့်ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ကာ ‘သက်စောင့် စုန်းမကြီး’ ၏ အပိုင်းအစကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအပိုင်းအစလေးမှာ သူမအတွက် သတ္တိနှင့် အာမခံချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ညစ်ညမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အောင်ပိုင်းခရိုင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင် သူမ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သည်မှာလည်း ဤအပိုင်းအစကို အားကိုးခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ဖြာကျနေသော ဆံပင်နက်ရှည်များကို သပ်တင်ရင်း မာရီယာသည် သူမ၏ မျက်မှန်ကို အသာအယာ တွန်းတင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ၂၃ လမ်းမကြီး ရှိနေသည်။

သူမသည် မီးခိုးရောင် လေကာအင်္ကျီ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ထည့်လျက် ဆိုင်းဘုတ်ပင် မရှိသော ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်သည့် စာအုပ်ဆိုင်လေးကို ငေးကြည့်ရင်း ရပ်နေမိသည်။

ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူမှာ ကောင်တာတွင် ထိုင်လျက် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေသည်။ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းများအရ ထိုမိန်းကလေးမှာ စာအုပ်ဆိုင်ရှင်၏ လက်ထောက်ဖြစ်ပြီး... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘နေမင်းယုံကြည်မှု’ အဖွဲ့၏ အခြားခေါင်းဆောင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

“မစ္စတာလင်... ဆိုင်ခွဲအသစ်က အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ပဲ ကျွန်မ အဲဒီကို တရားဝင် ပြောင်းသွားပါတော့မယ်”

မွန်းက ပြောလိုက်သည်။

လင်ကျဲက ခေါင်းညိတ်ကာ သတိထားရမည့် အချက်အချို့ကို မှာကြားပြီး လမ်းခရီးတွင် ဂရုစိုက်ရန်လည်း သတိပေးလိုက်သည်။

တံခါးအပြင်တွင် ရပ်နေသော မာရီယာမှာ ထိုစကားဝိုင်း၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကိုသာ ကြားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန် ကြားနေကျ စကားများကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း ဆိုင်ခွဲအသစ် ဖွင့်လှစ်ပြီး တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ‘နေမင်းယုံကြည်မှု’ အဖွဲ့၏ အဆင့်မြင့်နောက်လိုက် အမြောက်အမြားက ထိုနေရာသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ရောက်ရှိနေပြီဟူသော သတင်းများကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည့်အခါတွင်မူ မာရီယာသည် ဤအခြေအနေမှာ အတိတ်နိမိတ် မကောင်းလှဟု ခံစားမိနေသည်။

မွန်းက နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ပြကာ စာအုပ်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ လှည့်ထွက်လိုက်သည့် ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်ဝန်းများက မာရီယာ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မာရီယာမှာ မှောင်မည်းသော ရှေးဟောင်း ညကောင်းကင်ယံကြီးကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ခဲ့ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားရသည်။

မွန်းမှာ သူမကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း မာရီယာမှာမူ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ကျောက်အပိုင်းအစထံမှ သတိပေးသည့်အလား ပူနွေးလာသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တစ်ခုခုကို ကြိုက်လို့ ကြည့်နေတာလား... ရောက်လာမှတော့ အထဲကိုဝင်ပြီး ကြည့်ပါဦးလား... ခင်ဗျား တံခါးနားမှာ ရပ်နေတာ တော်တော်ကြာနေပြီပဲ”

လင်ကျဲသည် တံခါးပိတ်ရန် ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မိမိဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်လာလျှင် ဝယ်သူဟုသာ သတ်မှတ်ရမည်ဟူသော မူကို ဆုပ်ကိုင်လျက် လင်ကျဲက ပြုံးပြကာ တံခါးကို ပို၍ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

မာရီယာ၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသော်လည်း မွန်းနှင့် ခဏတာ ဆုံတွေ့လိုက်ရမှုကြောင့် သူမ၏ မူလယုံကြည်ချက်နှင့် ဂုဏ်ရှိန်တို့မှာ အတန်ငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

'ဒီလောက်အထိ အင်အားကြီးမားတဲ့ လက်ထောက်တစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာလား...'

ဤစာအုပ်ဆိုင်ရှင်မှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း မာရီယာသည် အစွမ်းထက်မှုကို ကြောက်ရွံ့တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် စိန်ခေါ်မှုများကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့သူ ဖြစ်သည်၊ အောင်ပိုင်းခရိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ယနေ့ စာအုပ်ဆိုင်သို့ လာရောက်ခြင်းကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တရား အသင်းတော်၏ ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးအနေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဟုဒ်၏ မိသားစုဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့်လည်းကောင်း သူမ သိလိုသည့်အချက်အချို့ ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် မာရီယာသည် ရှေ့သို့ တိုးလှမ်းလိုက်ပြီး ဆိုင်ရှင်ထံသို့ သွားလိုက်သည်။

“ဟယ်လို... တစ်ခုခု ကူညီပေးရမလား... စာအုပ်ကြည့်မလို့လား”

လင်ကျဲက မာရီယာ ကြောင်အ နေသည်ကို ကြည့်ကာ အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မာရီယာမှာ စာအုပ်ဆိုင်အတွင်းကို ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ကျွန်မက အမှန်တရား အသင်းတော်ကပါ... ဒီစာအုပ်ဆိုင်ရှင် မစ္စတာလင်ဟာ ဗဟုသုတ အရမ်းကြွယ်ဝတယ်လို့ ကြားရလို့ လာရောက်နှုတ်ဆက်တာပါ...”

လင်ကျဲမှာ မိမိဆိုင်သို့ အမှန်တရား အသင်းတော်မှ လူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လာရောက်နေကြခြင်းကြောင့် အံ့အားသင့်မိသွားသည်။ မည်သူကများ သူ့အကြောင်းကို ကောင်းသတင်းဖြန့်ကာ ကောင်းကင်အထိ မြှောက်ပေးနေသနည်းဟု သူ တွေးနေမိသည်။

စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ အင်ဒရူး သာ ဖြစ်ရမည်။

'ဟူး... ငါက သူ့ရဲ့ အယ်ခီမီ သုတေသနမှာ အကူအညီလေး နည်းနည်း ပေးလိုက်ရုံတင်ပါ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့ဝင်တွေ ဒီကို များများလာတာကိုတော့ ငါ ကြိုဆိုပါတယ်...’

လင်ကျဲက ချက်ချင်းပင် နှိမ့်ချသောလေသံဖြင့် လက်ကာပြလိုက်၏။

“ကျွန်တော်က တခြားသူတွေထက် စာအုပ် နည်းနည်း ပိုဖတ်ဖူးရုံပါပဲ၊ ဒီလောက်အထိ ချီးကျူးတာကတော့ လွန်လွန်းလှပါတယ်...”

“မစ္စတာလင်က နှိမ့်ချလွန်းနေတာပါ”

မာရီယာက ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ တူဖြစ်သူ ဟုဒ်ကတော့ မစ္စတာလင်ရဲ့ သွန်သင်မှုကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ရရှိပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်လို့ ပြောနေတာပဲ”

ဟုဒ်၏ ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုနှင့် စွမ်းအားများမှာ အောင်ပိုင်းခရိုင်ရှိ ညစ်ညမ်းမှုဒဏ်သင့်သူများနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှသည်။ ဤလင်ကျဲဆိုသူမှာ အောင်ပိုင်းခရိုင်နှင့် တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ပတ်သက်နေသည်မှာ အသေအချာပင်။

လင်ကျဲက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဟုဒ်က မွေးရာပါ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပါဗျာ... ကျွန်တော်က လမ်းစလေး နည်းနည်း ပြလိုက်ရုံတင်ပါ၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား”

‘ဆိုတော့ သူက ဟုဒ်ရဲ့ အဒေါ်ပေါ့... တရားထိုင်နေလို့ အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှန်တရား အသင်းတော်ရဲ့ အကြီးအကဲပဲ ဖြစ်ရမယ်'

'သူက ငါ့ကို လာရန်တွေ့တာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး... တခြားကိစ္စ တစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်... ငါ ဟုဒ်ကို အရင်ဆုံး မြှောက်ပြောထားမှပဲ၊ ဒါမှ သူ ငါ့ဆိုင်ကို ခိုးဝင်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းက အထုခံလိုက်ရတာကို မေ့သွားမှာ...'

ထို့ကြောင့် လင်ကျဲက ဆက်လက်၍...

“ဟုဒ် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ခွဲအတွင်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာက သူ စာအုပ်တွေကို ချစ်မြတ်နိုးလာတာကြောင့်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... သူဖတ်နေတဲ့ စာအုပ်တွေကို ခင်ဗျား လည်း စိတ်ဝင်စားလို့လား၊ ခင်ဗျား အတွက်လည်း တစ်အုပ်လောက် ယူသွားပြီး ဖတ်ကြည့်ပါလား”

“ကျွန်မ စာအုပ်ဝယ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး....”

မာရီယာက ဆိုင်ရှင်၏ နောက်ကွယ်မှ စာအုပ်စင်ကို ခိုးကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ထိုစာအုပ်စင်ကြီးမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲယူနေသည့် အဆုံးမရှိသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ မစ္စတာလင်၏ ပရိယာယ်မှာ သူရွေးချယ်ထားသူများကို ကြီးမားသော စွမ်းအားများပါသည့် စာအုပ်များကို ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။ ထိုသူများသည် စွမ်းအားကို မက်မောသဖြင့် စာအုပ်များကို လက်ခံလိုက်ကြသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူတို့သည် စာအုပ်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မစ္စတာလင်၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်သွားကြရသည်။

ဤသည်မှာ မိမိဖမ်းထားသော ငါးမျှားချိတ်ထဲသို့ လူများ ကိုယ့်သဘောနှင့်ကိုယ် ဝင်လာအောင် ဖန်တီးထားသည့် လိမ္မာပါးနပ်သော ထောင်ချောက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် မစ္စတာလင်၏ စကားများ၌ နစ်မြောမသွားစေရန် ချက်ချင်းပင် အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ စကားစစ်ထိုးနေရရုံဖြင့် မပြီးနိုင်မှန်းကို သူမ သိလိုက်သည်။ မာရီယာသည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ ကျောက်အပိုင်းအစကို သတိလက်လွတ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ယခုအချိန်သည် သူမတွင် မည်သူ့၏ အကာအကွယ် ရှိနေသည်ကို သူ့အား သိစေရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

“တခြား ပြောစရာများ ရှိသေးလို့လား ခင်ဗျာ”

လင်ကျဲက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ မာရီယာ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျောက်အပိုင်းအစလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါက... ဘာလဲဆိုတာကို ဆိုင်ရှင် သိလောက်မယ် ထင်ပါတယ်နော်...”

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သက်စောင့် စုန်းမကြီး၏ အမှတ်အသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ လင်ကျဲ၏ မျက်နှာတွင် မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားမည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာမည်ကို သူမ ကြိုတင်၍ မြင်ယောင်ကြည့်နေမိလေတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ 'သက်စောင့် စုန်းမကြီး' ဟူသည်မှာ သူ၏ သဘာဝရန်သူသာ ဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ သူသည် အောင်ပိုင်းခရိုင်မှ အမှန်တကယ် လာသူဖြစ်ပါက မှောင်မိုက်သော အရပ်၌ တောက်လောင်နေသည့် ထိုမီးလျှံသည် ညစ်ညမ်းမှုများကို ဖယ်ရှားသုတ်သင်မည့် အလင်းရောင်ပင် ဖြစ်တော့မည်။

မာရီယာသည် ကျောက်အပိုင်းအစအတွင်းသို့ သူမ၏ စွမ်းအားများကို သွန်းလောင်းကာ နှိုးဆွလိုက်ရာ ထိုအပိုင်းအစမှာ နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ တစ်ချက်တစ်ချက် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ ဤသည်ကို မြင်ရသောအခါ မာရီယာမှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာရသည်။

လင်ကျဲသည် အလွန်ရင်းနှီးနေသော ထိုကျောက်အပိုင်းအစကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်တောင်နှစ်ချက်ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြုံးများမှာ ခေတ္တမျှ တောင့်တင်း အေးခဲသွား၏။

မာရီယာသည် လင်ကျဲ၏ ဟန်ဆောင်အပြုံးများ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် များစွာ ကျေနပ်အားရမိသွားသည်။

"အော်... ဒါက တကယ်ပဲ အဲဒီအရာ ဖြစ်နေတာလား..."

လင်ကျဲ၏ ပုံစံက အံ့ဩနေသလို စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံလည်း ရှိသည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာဗျာ... မနေ့ကတင် ကျွန်တော် ဝယ်သူတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောရင်း ဒီတတိယမြောက် အပိုင်းအစလေးက တစ်နေ့နေ့မှာ ကံကြမ္မာအလိုအရ ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောမိသေးတာ... အခုတော့ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလိုပဲ တကယ် ရောက်လာတာပဲ"

***