အခန်း (၇၇၅-၇၇၆)

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၇၇၅ + ၇၇၆

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastrie

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ဤသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ချေ။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုသည် တစ်ဖက်တွင် သူတို့၏ နည်းပညာယဉ်ကျေးမှုကို မြှင့်တင်နေသကဲ့သို့ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ကျောက်သလင်းယဉ်ကျေးမှုကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အခြားကမ္ဘာမှ စွမ်းအင်များသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သူမဆို စွမ်းအင်ယဉ်ကျေးမှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အလိုအလျောက် တွေးတောမိကြမည် ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ဗိုက်ကင်းနိုင်ငံမှ သံချပ်ကာ စစ်သင်္ဘောကြီးများ၏ စွမ်းအင်အချက်အချာမှာ စွမ်းအင်ယဉ်ကျေးမှု၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မူကျစ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျောက်သလင်း မှော်အမြောက်နဲ့ အလင်းတန်း သံဓားတွေရဲ့ သော့ချက်က မှော်ကျောက်သလင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ် မဟုတ်လား။ ဗိုက်ကင်းမြို့တော်မှာ မင်း လေလံတင်ခဲ့တဲ့ မှော်ကျောက်သလင်းကို အဲဒီအချိန်က လူတိုင်း အလုအယက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြတာပဲ။ မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကလည်း လုခဲ့သလို ငါတို့ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုကလည်း အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဗိုက်ကင်းနိုင်ငံကပဲ အိမ်ရှင်ပီပီ ဝယ်ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီအဖြေကို ငါတို့အားလုံး သိထားပြီးသားပါ”

မှန်ပေသည်။ ထိုလေလံပွဲတွင် တုပိုင်သည် ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ သွေးကျောက်သလင်းမှ အပုံနှစ်ဆယ်ပုံ တစ်ပုံကို ဖြတ်တောက်ကာ ဗိုက်ကင်းမြို့တော်၏ မဟာလေလံပွဲကြီး၌ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဗိုက်ကင်းနိုင်ငံသည် လက်သန်းလုံးခန့်သာရှိသော ဤဝိညာဉ်မိစ္ဆာ သွေးကျောက်သလင်းကို ဝယ်ယူရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေဒင်္ဂါးများကို သုံးစွဲခဲ့သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဗိုက်ကင်းနိုင်ငံ၏ သံချပ်ကာ စစ်သင်္ဘောကြီးများအတွက် အဓိက စွမ်းအင်သော့ချက်မှာ ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ သွေးကျောက်သလင်း ဖြစ်မည်ဟု တုပိုင်က ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းမိခဲ့လေ၏။

တုပိုင်က အဖြေကို ရရှိနိုင်ခဲ့ရာ သခင်လေး ဖန်းချန်၏ ချစ်သူ အိန်ဂျယ်သည်လည်း ထိုအဖြေကို ရရှိနိုင်မည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

ရှောင်မူကျစ်က ပြောသည်။ “ကျန့်ရှီးမင်းသား... မင်းကို ပြောပြဖို့ လိုအပ်မယ် ထင်ပါတယ်။ ဗိုက်ကင်းနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်က သေသွားပြီ။ ပြီးတော့ မင်း သူ့ကို ရောင်းချခဲ့တဲ့ မှော်ကျောက်သလင်းက သခင်လေးရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုပိုင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားရ၏။

တုပိုင် ပြောသည်။ “အဲတော့”

ရှောင်မူကျစ်က ပြော၏။ “ဒါက ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအင်လက်နက်တွေမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုကြီး ရှိလာတော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ငါတို့ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုက ဘယ်လောက် အင်အားကြီးမားလဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ ငါတို့သာ ကျောက်သလင်း အမြောက်ကို ဖန်တီးနိုင်သွားရင် မင်းတို့ထက် အများကြီး ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မယ်”

တုပိုင်က ရင်ထဲတွင် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။

ဗိုက်ကင်းနိုင်ငံ၏ ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ သွေးကျောက်သလင်းမှာ သခင်လေး ဖန်းချန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလျှင်ရော ဘာဖြစ်မည်နည်း။ သေးငယ်လှသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ သွေးကျောက်သလင်းလေးက စွမ်းအင်လက်နက် ဘယ်နှစ်လက်များ ဖန်တီးနိုင်မည်နည်း။

ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ တာ့နင်အင်ပါယာတွင် စိချွမ်းပြည်နယ်၌သာ အပြာရောင် လျှပ်စီးကျောက်သလင်းများ ရှိပြီး ဟူနန်ပြည်နယ်၌သာ အနီရောင် ကျောက်သလင်းများ ရှိနေခြင်းပင်။

သြစတြေးလျ ကုန်းမြေတွင် ကျောက်သလင်းများ အမြောက်အမြား ရှိနေမည်ကို တုပိုင် လုံးဝ မယုံကြည်သေးချေ။

“ဒါကြောင့်... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး” ရှောင်မူကျစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်တာက မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါ သခင်လေးဆီ ပြန်သွားပြီး တာ့နင်အင်ပါယာကို နှစ်ပိုင်းခွဲပေးဖို့ လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ အနောက်တောင်ဘက် ပြည်နယ်ငါးခုက မင်းအတွက် ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့အပိုင်းကတော့ ဧကရာဇ်ယုံတယ် ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက် မင်းက အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စု အင်ပါယာရဲ့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်လာခဲ့ပေါ့။ ရန်သူကနေ မိတ်ဆွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ”

တုပိုင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “မင်း တွေးတာတွေ များလွန်းနေပြီ။ သတ်လိုက်တော့”

ရုတ်တရက် ကျီချင်းကျူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ဤအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်လေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် လျန်ကျိုးစီရင်စုတွင် သခင်ကျီသည် ရှောင်မူကျစ်အပေါ်ထားရှိသော သူ၏အမုန်းတရားများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အမှားကြီးတစ်ခု ကျူးလွန်မိခဲ့ကာ ပဉ္စမတပ်မတော်၏ တပ်မှူးချုပ်ရာထူးမှ ယာယီ ရုပ်သိမ်းခံခဲ့ရသည်။

တုပိုင်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သခင်ကျီချင်းနှင့် ရှောင်မူကျစ်တို့၏ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှောင်မူကျစ်၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်မြင့်မားလှပြီး ဆရာသခင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျီချင်းကျူမှာ မဟာဆရာသခင်တစ်ပါး ဖြစ်ရာ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုတွင် ရှောင်မူကျစ်က ကျီချင်းကျူ၏ ပြိုင်ဘက် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သိုင်းကွက်ငါးကွက်မျှ ဖလှယ်ပြီးသည်နှင့် ရှောင်မူကျစ်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားတော့သည်။

“ရွှမ်း... ရွှမ်း...”

ဓားချက်နှစ်ချက် လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးလွှားသွားပြီးနောက် ရှောင်မူကျစ်၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သွေးကြောများနှင့် အရွတ်များ ပြတ်တောက်သွားလေ၏။

သခင်ကျီချင်းက ရှောင်မူကျစ်ကို မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ကျသွားစေလိုက်သည်။

ရှောင်မူကျစ်၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးလိုက်လေသည်။

“တုပိုင်... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး၊ ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူးကွ...” ရှောင်မူကျစ်က ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ဘေးမှာ သခင်လေး လွှတ်လိုက်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် အဲဒီသူလျှိုက မင်းအနားက လူတွေကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် နီရှန် နတ်မိမယ်က မကြာခင် ကလေးမွေးတော့မှာပဲ။ မင်းမှာ မကြာခင် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ရတော့မယ်။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သွေးသားရင်းချာလေးပေါ့။ သခင်လေးကသာ အမိန့်ပေးလိုက်ရင် အဲဒီသူလျှိုက မင်းရဲ့ ကလေးလေးကို အဆိပ်ခတ်သတ်ပစ်မလား ၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သတ်ပစ်မလားဆိုတာ တွေးကြည့်စမ်းပါဦး”

တုပိုင်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။

ရှောင်မူကျစ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းအနားမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အဲဒီသူလျှိုနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် အဆက်အသွယ် လုပ်ခဲ့တာ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ သခင်လေးနဲ့ ငါပဲ ဒီကိစ္စကို သိတယ်။ ငါက သခင်လေး အယုံကြည်ရဆုံး လူယုံပဲ။ မင်းသာ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် သခင်လေးက မင်းကို လက်စားချေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် သူလျှိုက မင်းရဲ့ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီသူလျှိုက ယောကျ်ားလား မိန်းမလားဆိုတာကို အရင်ဆုံး ပြောပြမယ်။ ဘယ်လိုလဲ... ငါ လုံးဝ ဘေးကင်းသွားပြီဆိုတာနဲ့ အဲဒီသူလျှိုရဲ့ နာမည်ကို မင်းကို ပြောပြမယ်လေ”

သခင်ကျီချင်း၏ ထက်မြက်သော ဓားသွားက ရှောင်မူကျစ်၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာလေသည်။

ရှောင်မူကျစ်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ “တုပိုင်... မင်းအနားမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အဲဒီသူလျှိုက ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်တော့မှ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီသူလျှိုသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် မင်းဆီကို မျိုးသုဉ်းပျက်စီးခြင်း ဘေးအန္တရာယ် ဆိုက်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး။ ငါ့ကို သတ်ရင် မင်းရဲ့ မွေးခါစ ကလေးလေး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ ငါ့ကို သတ်ရင် အဲဒီသူလျှိုက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်တော့မှ သိရတော့မှာ မဟုတ်သလို မင်းလည်း ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းရမှာ မဟုတ်ဘူး”

တုပိုင်က ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားပြီး ရှောင်မူကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီသူလျှိုက ယောကျ်ားလား၊ မိန်းမလားဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း။ သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ဘာလဲ”

“ဟားဟားဟား... မပြောဘူး၊ မပြောနိုင်ဘူး” ရှောင်မူကျစ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “မင်း ငါ့ကို မလွှတ်ပေးသရွေ့ မင်းရဲ့ကလေးက လဝက်အတွင်း သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်။ မင်း ငါ့ကို မယုံရင် စမ်းကြည့်လို့ရတယ်”

“ဟုတ်လား” တုပိုင်က ပြောလိုက်၏။ “ငါ့ကလေးကို ငါ မမြင်ဖူးသေးပေမယ့် သူ့အတွက်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ကဲ ပြောစမ်း... အဲဒီသူလျှိုက ဘယ်သူလဲ”

ရှောင်မူကျစ်က ပြုံးကာ ပြောသည်။ “မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်း သိရမှာဖြစ်ပြီး မင်းကလေးလည်း အသက်ရှင်ခွင့် ရလိမ့်မယ်”

“အိုး...” တုပိုင်သည် သူ၏ ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှောင်မူကျစ်၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ဖွဖွလေး ပွတ်ဆွဲလိုက်လေ၏။

သူသည် ရှောင်မူကျစ်၏ လည်ပင်းသွေးကြောမကြီးကို အလွယ်တကူပင် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သွေးများ အရူးအမူး ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

“အားးးး” ရှောင်မူကျစ်ထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ ယခုအချိန်၌ နာကျင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်နေသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များ ဆက်တိုက် ယိုစိမ့်ထွက်ခွာလာပြီး သေမင်းနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသည်ဟူသော ခံစားချက်က အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“မင်း... အဲဒီသူလျှိုက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိချင်ဘူးလား” ရှောင်မူကျစ်က တစ်ဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “မြန်မြန်လုပ်၊ မြန်မြန်လုပ်... ငါ့သွေးကြောတွေကို ပြန်ဆက်ဖို့ အချိန်မနှောင်းသေးဘူး။ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်လေ။ မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ မိန်းမနဲ့ မင်းရဲ့ကလေးတွေ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်၊ ငါ ကျိန်တယ်”

တုပိုင်က ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှောင်မူကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလူ၏ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ သေခါနီးအချိန်တွင်ပင် အဆိပ်ပြင်းသော ဉာဏ်ဆင်မှုများကို အသုံးပြုချင်နေသေး၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူလျှိုတစ်ယောက်အကြောင်းကို အခြေအမြစ်မရှိ လုပ်ကြံဖန်တီးနေခြင်းပင်။

သွေးများ ဆက်တိုက် ပန်းထွက်နေပြီး ရှောင်မူကျစ်၏ အသက်စွမ်းအင်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ ဝေဝါးလာတော့သည်။

“တုပိုင်... ငါ့ကို ကယ်ပါ၊ ငါ့ကို ကယ်ပါဦး”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်... သူလျှိုကိစ္စက ငါ လုပ်ကြံပြောလိုက်တာပါ။ ငါ မှားသွားပါတယ်”

“ရင်ခွင်ပိုက်မင်းသား... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့၊ ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အများကြီးကို ငါ မင်းကို ပြောပြပါ့မယ်။ သခင်လေးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးကိုလည်း ငါ မင်းကို ပြောပြပါ့မယ်”

“သခင်လေးရဲ့ တကယ့် မူလဇာစ်မြစ်ကို မင်း သိလား။ သခင်လေးရဲ့ နောက်ဆုံးတာဝန်က ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိချင်လား။ တောင်အမေရိကတိုက်မှာ ငါတို့ ဘာတွေ တွေ့ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း သိလား။ အဲဒါက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ အဲဒါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားအကြီးမားဆုံး နေရာတစ်ခုပဲ။ အဲဒါကို ငါ မင်းကို ပြောပြနိုင်တယ်”

“မင်း သိလား။ အခု သခင်လေးက ကြီးမားတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခု လုပ်နေတယ်။ ဒီကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်မယ့် ကြံစည်မှုကြီးပဲ။ မင်း သိချင်လား။ အဲဒါကို ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါ့ကို ကယ်ပါ၊ ငါ့ကို ကယ်ပါဦး...”

“ဦးလေးကျီ... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်၊ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဦးလေးရဲ့ တူလေ။ ကျွန်တော် မှားမှန်း သိပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး...”

ရှောင်မူကျစ်မှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အသံမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပို၍ တုန်ရီပြတ်တောင်းလာလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူပြောနေသော စကားသံအချို့မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များလည်း ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။ သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

သေဆုံးသွားသော်လည်း မျက်လုံးများက မှိတ်မသွားခဲ့ချေ။

ဤအလွန်အမင်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လူသည် သူ၏ အသက်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားလွန်းသဖြင့် သေဆုံးမည့်အချိန်တွင်ပင် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုမှ အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးချင်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သခင်ကျီချင်းက ရှောင်မူကျစ်၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ထားသော ထက်မြက်သည့် ဓားသွားကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်လေ၏။

ဤသူသည် သူ၏ ဆရာဖြစ်သူထံမှ တစ်ဦးတည်းသော မြေးဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က သူသည် ဤလူအား အရင်းနှီးဆုံးလူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး သူ၏ သမက်အဖြစ် လက်ခံရုံသာမက သူ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ်ပါ ထားရှိရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ဖူးသည်။

တုပိုင်သည် ရှောင်မူကျစ်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် သူ၏ မဟာဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ရှောင်မူကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ဝန်းစွာ ပွင့်လာလေ၏။

“အား... တုပိုင်၊ မင်း ငါ့ကို သတ်ပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ ငါ့ခေါင်းကို ဖြတ်ရဦးမှာလဲ” ရှောင်မူကျစ်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယနေ့တွင် ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွန်းရောက်သည်အထိ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလွန်းလှသည်။

အစောက သူသည် သေချင်ယောင်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း တူညီအောင် သရုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အသက်ရှူသံနှင့် သွေးခုန်နှုန်းများ ရပ်တန့်သွားရုံသာမက မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များပင် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

တုပိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ “မင်းအတွက် တကယ်ကို ခက်ခဲပင်ပန်းနေရှာတာပဲ”

ထို့နောက် သူက ရှောင်မူကျစ်၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ဖြတ်ချလိုက်တော့၏။ ယခုအခေါ​က်တွင်မူ ရှောင်မူကျစ် အမှန်တကယ် အပြီးတိုင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၏။

**--**--**--**--**--**--**--**

ဧကရာဇ်ယုံချန်သည် အရိပ်ကို အကောင်မြင်ကာ ခပ်မြန်မြန် ပြေးသော်လည်းပဲ သိသာစွာပင် လွတ်မြောက်အောင် မပြေးနိုင်ခဲ့ချေ။ စစ်သူကြီး ဖူဟုန်ပင်း ဦးဆောင်သော သွေးမိစ္ဆာမြင်းတပ်သားများထက် သူ၏မြင်းက မည်သို့လုပ်၍ ပိုပြေးနိုင်မည်နည်း။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ဘေးရှိ ရှုမင်းသားအိမ်တော်မှ စစ်သည်များမှာလည်း လုံးဝ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ယုံချန်သည်လည်း အဝိုင်းခံထားရပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူက နဂါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မြင်းပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏ အမျိုးသမီးဆရာသခင်သည် ပျောက်ဆုံးနေပြီး လီတောက်ယွဲ့သည်လည်း ပျောက်ကွယ်နေကာ အဝေးတစ်နေရာမှ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည့် အသံများကိုသာ ကြားနေရလေ၏။

တုပိုင် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်ယုံချန်က ခေါင်းမော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တုပိုင်... မင်းက ဧကရာဇ်ကို သတ်ချင်နေတာလား”

ထို့နောက် သူက ပတ်ပတ်လည်ရှိ သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤသောင်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးမှာ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ စစ်တပ်နှင့် အန်နမ်နိုင်ငံ၏ စစ်တပ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဧကရာဇ်ယုံချန်က တုပိုင်သည် ဤစစ်တပ်ကို သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်လိုလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ သူ့အနေဖြင့် တရားမျှတမှုအကြောင်းကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံကာ အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည်ဟု ခံစားနေရသည်။

စကားစစ်ထိုးခြင်းက ဧကရာဇ်ယုံချန် အကျွမ်းကျင်ဆုံးအရာ ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ တုပိုင်က သူ၏ စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူ အသက်ရှင်နိုင်၊ မရှင်နိုင်ဆိုသည်မှာ တုပိုင်နှင့် သူ၏ စကားစစ်ထိုးပွဲ ရလဒ်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။

“တုပိုင်... မင်းက ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်ကိုလည်း သတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ အခု နောက်ထပ် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ထပ်သတ်ဖို့လည်း ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ” ဧကရာဇ်ယုံချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်ကို သတ်တဲ့ ပြစ်မှုကြီးကိုတော့ မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”

တုပိုင်က ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်ကို သတ်ခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလမှာ ဧကရာဇ်တု ယုံတယ်၏ လုပ်ကြံဖန်တီးမှုသာ ဖြစ်သည်။ ကောလာဟလများအရ ထိုအချိန်က မိန်းမစိုးတစ်ဦးဖြစ်သော တုပိုင်သည် ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်ကို မင်းသမီးနင်းရွှဲ့နှင့် အတင်းအဓမ္မ လက်ထပ်စေခဲ့ပြီး မင်္ဂလာဦးညတွင် မင်းသမီးနင်းရွှဲ့အား နှိပ်စက်ခဲ့သဖြင့် ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်မှာ လေဖြတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဧကရာဇ်ယုံချန် နင်ချုံးလီက ဤသည်မှာ အတုအယောင်များသာ ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိထားသော်လည်း သူ၏ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် သေဆုံးမှုကို ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်နှင့် တမင်တကာ ပူးတွဲချည်နှောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တုပိုင်သာ သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ပစ်လိုက်လျှင် သူသည် ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်ကိုပါ သတ်ခဲ့ကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ လူဆိုးများ၏ ယုတ္တိဗေဒ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ရက်စက်သော လူထုသဘောထားကို အသုံးချသည့် နည်းဗျူဟာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဧကရာဇ်ယုံချန်က ဆက်လက်၍ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ “တုပိုင်... ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို မသတ်ရင်တောင် နောက်ကျရင် မင်း သတ်မှာပဲလေ။ မင်းက မင်းရဲ့မိန်းမ နင်းရွှဲ့ကို ဧကရာဇ်အဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့ပြီး အခုချိန်ထိ သူက အမျိုးသမီး ဧကရာဇ် ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။ နှစ်အနည်းငယ် ကြာလာတဲ့အခါ မင်း သူ့ကို နန်းဆင်းပေးဖို့ ဖိအားပေးမှာပဲ။ ပြီးရင် သူက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက်တော့ မင်းကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်ပလ္လင်ပေါ်ကို ထိုင်လိမ့်မယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒါက တာ့နင်အင်ပါယာ ဟုတ်၊ မဟုတ်ဆိုတာကိုတော့ ငါမသိတော့ဘူး”

မြင်းပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် ဧကရာဇ်ယုံချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“တချို့လူတွေရဲ့ သေဆုံးမှုက ပြားတစ်စေ့ဖိုးတောင် မတန်ပေမယ့် တချို့လူတွေရဲ့ သေဆုံးမှုကတော့ တိုက်ရှန်တောင်လို လေးနက်တယ်” ဧကရာဇ်ယုံချန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်၏။ “တာ့နင်အင်ပါယာအတွက် အမှန်တကယ် သေဆုံးရတာက ကောင်းမွန်တဲ့ သေဆုံးခြင်းပဲ၊ မြင့်မြတ်တဲ့ သေဆုံးခြင်းပဲ။ တုပိုင်... မင်း ဧကရာဇ်ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် လာခဲ့လေ။ ငါ မြေအောက်ကမ္ဘာကို ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်နောက် လိုက်သွားပေးမယ်။ ငါရယ်၊ ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်ရယ်က ကောင်းကင်ဘုံကနေ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေမယ်။ မင်းလို ပုန်ကန်တဲ့ အမတ်တစ်ယောက်က တာ့နင်အင်ပါယာရဲ့ တိုင်းပြည်ကို ဘယ်လိုများ လုယူမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေမယ်”

ဧကရာဇ်ယုံချန်သည် သေရမည်ကို မကြောက်ရွံ့သည့်အသွင် ရှိနေသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်နှင့် အသည်းအသန် ချည်နှောင်နေလေ၏။ ရူးသွပ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်မှု၊ ရူးသွပ်သော သွားပုပ်လေလွင့် ပြောဆိုမှုနှင့် ရန်စသည့် လုပ်ရပ်များမှာ သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်မှာလည်း ကောင်းကင်ကိုပင် ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။ ထိုနေရာရှိ သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များမှာ သွေးမျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကြပြီး ဧကရာဇ်အတွက် အသေခံလိုစိတ်များ ပြင်းပြလာကြတော့သည်။

ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း ဧကရာဇ်ယုံချန်သည် ဤကဲ့သို့သော သရုပ်ဆောင်မှုမျိုးကို အကြိမ်မည်မျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။ စစ်သည်များစွာ၏ အမြင်တွင်မူ သူသည် ခေတ်အဆက်ဆက်မှ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော သန့်ရှင်းသည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“တုပိုင်... မင်း ဧကရာဇ်ကို သတ်ချင်ရင် လာခဲ့လေ၊ လာခဲ့စမ်းပါ... ငါ့ခေါင်းက ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ၊ လာသတ်လှည့်” ဧကရာဇ်ယုံချန်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

တုပိုင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ငါ့ဘဝမှာ ငါ့ရှေ့လာပြီး သရုပ်ဆောင်တဲ့သူတွေကို အမုန်းဆုံးပဲ”

ထို့နောက် သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့တက်သွားပြီး ဧကရာဇ်ယုံချန်ကို မြင်းပေါ်မှ ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်လေ၏။ သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှင်လတ်လတ် ဖိချလိုက်သည်။

ထို့နောက် တုပိုင်သည် သူ၏ သံမဏိလက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ မျက်နှာဆီသို့ ချိန်ရွယ်၍ တဘန်းးးဘန်းးး နှက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

“ဘန်းးး ဘန်းးး ဘန်းးး ဘန်းးး”

တုပိုင်၌ နဂါးသွေးကြော ရှိနေပြီး လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ လက်သီးပေါ်၌ နဂါးကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေလေ၏။

သူ၏ လက်သီးထိုးချ​က် စွမ်းအားများက မည်မျှအထိ အံ့သြဖွယ် ကောင်းနေမည်နည်း။ ကျင်းတစ်ထောင်ကျော် ရှိမည်လော။ တစ်စက္ကန့်အတွင်း လက်သီးချက် တစ်ဒါဇင်ခန့်ဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် အရူးအမူး ထိုးကြိတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး မဟာဆရာသခင်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တုပိုင်၏ အကြွင်းမဲ့ခွန်အားနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အလှမ်းကွာဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူက အသည်းအသန် ရုန်းကန်ချင်နေသော်လည်း လုံးဝ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်ချေ။ တုပိုင်၏ သံမဏိလက်သီးက ယုံချန်၏ ခေါင်းကို အရူးအမူး ထိုးကြိတ်နေပြီး လက်သီးချက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ ရာပေါင်းများစွာ ကျရောက်သွားလေ၏။

သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ ခေါင်းမှာ ဝက်ခေါင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ ရောင်ရမ်းသွားပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

“ဆရာကြီး လာလုပ်နေတာလား။ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဆရာကြီး လုပ်ပြစမ်းပါဦး”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ လက်အောက်ရှိ သောင်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးမှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကြ၏။

“တုပိုင်... မင်း ရဲတင်းလှချည်လား...” ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ လက်အောက်မှ စစ်သူကြီး တူစန်းစစ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “ငါတို့က မင်းနဲ့ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းကြားက ပတ်သက်မှုကြောင့် အရင်က မင်းကို ရေတွင်းရေက မြစ်ရေကို မနှောင့်ယှက်သလို မပတ်သက်ခဲ့ဘူး။ ရပ်တည်ချက်တွေ မတူပေမယ့် တရားဝင် မျက်နှာပျက်ပြီး မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူး။ တုပိုင်... မင်းက ဧကရာဇ်ယုံချန်ကို ဒီလို စော်ကားရဲတယ်ဆိုရင်တော့ အရင်က သံယောဇဉ်တွေကို ထည့်မစဉ်းစားဘူးဆိုပြီး ငါတို့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့”

တုပိုင်က ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် ဆက်တိုက် အရူးအမူး ထိုးကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် စစ်သူကြီး တူစန်းစစ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။ “လုပ်ချင်ရာလုပ်စမ်းပါ... ငတုံးရဲ့”

လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် ဧကရာဇ်ယုံချန်က ကျန်းနန်နယ်စားမင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စအား ဖော်ထုတ်နိုင်သော်လည်း ဉာဏ်ရည်နိမ့်သတ္တဝါများဖြင့် စကားပြောနေရန် သူစိတ်မပါချေ။

စစ်သူကြီး တူစန်းစစ်က သူ၏ ဓားကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ “တုပိုင်... ဧကရာဇ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်စမ်း”

“ဧကရာဇ်ကို ကယ်တင်ကြ”

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၇၇၅ + ၇၇၆ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastrie

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team