အခန်း (၁၀-၁၂)

အခန်း ၁၀ - ဘိုးဘေးကြီး ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိခြင်း

“ဒါက ကောင်းကင်မီးအိမ်လား...”

'ဒါက ကောင်းကင်မီးအိမ်ပေါ့လေ'

လော့လီသည် အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရင်း ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ရင်ထဲမှ ပြောမပြတတ်သော ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ရေကန်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရေကန်ထဲရှိ သောင်းနှင့်ချီသော လူများကြားတွင် သူမ၏ ဂျူနီယာညီလေး ကျွင်းမော့ရှောင်ကို လော့လီ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

လော့လီ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အမြန် ပြေးသွားချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ရီယွင်က သူမအား တားဆီးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးလဲ...”

သူက တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

လော့လီက တစ်နေရာသို့ ညွှန်ပြကာ ထိုသူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်ရာ ရီယွင် ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လော့လီ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး လွှတ်မပေးသေးပေ။

“ဘိုးဘေးကြီး... ဂျူနီယာမောင်လေး သိပ်တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... သူ မကြာခင် သေသွားတော့မှာကို ကျွန်မ ကြောက်မိတယ်...”

လော့လီက ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရီယွင်ကမူ မတုန်မလှုပ်ဘဲ ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်သည်။

“မစိုးရိမ်နဲ့ဦး... ကောင်းကင်မီးအိမ်ကို ခဏလောက် ထပ်လောင်ပါစေဦး... သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရသွေးတွေ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်လာတဲ့အခါမှ ငါတို့ သူ့ကို ကယ်မယ်... အဲ့ဒီအခါမှ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးကို သုံးလိုက်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုတောင် ကောင်းလိမ့်ဦးမယ်...”

ဘိုးဘေးကြီး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ လော့လီ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

'ဘိုးဘေးကြီးက ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာကိုး...'

နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး၏ စွမ်းပကားကို တွေးတောမိလိုက်သောအခါ လော့လီ၏ အမြင်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

'အကယ်၍ ငါ့မောင်လေးသာ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးကို စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုက ငါ့ထက်တောင် ပိုကောင်းလိမ့်မှာပဲ... သူ့ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေကလည်း ငါ့ထက် မနိမ့်နိုင်ဘူး... အရင်တုန်းက ငါစုပ်ယူခဲ့တာ တစ်စက်တည်းပဲ... ဘိုးဘေးကြီး ပြောပုံအရဆိုရင် ကျွင်းမော့ရှောင်က ကောင်းကင်မီးအိမ်အဖြစ် ခဏလောက် ထပ်လောင်ပြီးရင် နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး နှစ်စက်လောက်တောင် စုပ်ယူနိုင်မှာလား မသိဘူး'

လော့လီသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်လက် လမ်းလျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤချောက်နက်ကြီးအတွင်း၌ စုဝေးနေကြသော တစ္ဆေပုံရိပ်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ ထိုတစ္ဆေများစွာမှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ တစ္ဆေများကို နေရာအနှံ့ တွေ့နိုင်သလို၊ အချို့မှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြသည်။

လော့လီသည် စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်နေမိသည်။

'ဒီတစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းက အစွမ်းအထက်ဆုံး တားမြစ်နယ်မြေဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်... တကယ်လို့ ဒီတစ္ဆေတွေသာ အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ကူယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံး ဘေးဒုက္ခကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ... ကံကောင်းတာက ဒီတစ္ဆေတွေက တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းကနေ ထွက်ခွာလေ့ မရှိကြဘူး... အင်အားကြီးဂိုဏ်းတွေက ဒီတစ္ဆေတွေကို ချော့မြှူဖို့အတွက် ကျင့်ကြံသူတွေကို ကောင်းကင်မီးအိမ်အဖြစ် အမြဲတမ်း ပူဇော်ပေးနေကြလို့သာ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မရေရာတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာပဲ'

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရေကန်၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ရေကန်ထဲရှိ လူတစ်သောင်းကျော်မှာ ဖယောင်းတိုင်များကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည့် မြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေဆိုးများမှာလည်း အနီးအနားတွင် အော်ဟစ်နေကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ ငရဲဘုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။

မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ၎င်း၏ပတ်ပတ်လည်တွင် လူသားကျင့်ကြံသူ အတော်များများ ရပ်နေကြသည်။ ထို လူသားကျင့်ကြံသူများထဲတွင် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ အထွတ်အထိပ်နှင့် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင် ပါဝင်သည်။ ထိုသူတို့မှာ ဒေသတွင်း ထိပ်သီးအင်အားစုများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ရေကန်ဘေးရှိ လူဦးရေမှာ ပိုမို များပြားလာသည်။ လူများက ဖမ်းဆီးထားသူ အသစ်များကို ရေကန်ဘေးသို့ အဆက်မပြတ် ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ထိုအခါ တစ္ဆေဆိုးများက ခုန်အုပ်လာကြပြီး ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ အသက်ရှင်နေသော လူသားများကို ဖယောင်းတိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လော့လီ၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

'ဒါက အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်... တကယ်လို့ ငါသာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်က အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေတွေ အကုန်လုံးကို သုတ်သင်ပစ်မိမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ငါ့မှာ အခု အဲ့ဒီလို အစွမ်းမျိုး မရှိသေးတာပဲ'

ရီယွင်ကမူ ရေကန်ကို မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပါသော မျက်နှာဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အောက်တွင်ရှိသော သတ္တဝါအားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ရင်ထဲတွင် ကရုဏာတရား အစအနမျှ မရှိပေ။ သူ၏အမြင်တွင် ၎င်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်ကြီးများက ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များကို အနိုင်ကျင့်နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

“ဟေ့ မိန်းကလေး...”

လော့လီနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက လော့လီနှင့် ရီယွင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ခေါ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဒီကို ရောက်နေတာ တော်တော်ကြာပြီပဲ... ဘာလို့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲ...”

“ကျွန်မက ဒီအတိုင်း ကြည့်နေလို့ မရဘူးလား...”

ရိုင်းပျစွာ စကားပြောလာသော ထိုသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို လော့လီက စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် အဆင့် ၁ တွင် ရှိသော အထင်ကြီးစရာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူတို့၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီး ၎င်းတို့မှာ အနီးအနားရှိ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း လော့လီ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သွေးဝတ်ရုံဂိုဏ်းမှာ ကူယွဲ့မင်းဆက်အတွင်း အလွန် အစွမ်းထက်လှပြီး အင်အားအကြီးဆုံး ထိပ်သီးဆယ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပါဝင်ပေသည်။

“ဟယ်... နှုတ်သီးကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးပါလား... တိုက်ပွဲရှာနေတာလား...”

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက လော့လီကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤလှပသော မိန်းကလေးမှာ သူနှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးမှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအား ရှိနေပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ စိုးရိမ်သွားမိသည်။

'ဒါ ဘယ်သူ့ရဲ့ အဆက်အနွယ်လဲ... ဘယ်အင်အားစုကလဲ'

သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ နောက်ကြောင်းကို သေသေချာချာ မသိရမချင်း တိုက်ပွဲကို အလွယ်တကူ စတင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးကြားက အနည်းငယ် တင်းမာမှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို အာရုံစိုက်သွား စေခဲ့သည်။ ထိုအခါမှ လော့လီသည် ရေကန်ဘေးတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မပြုရသေးသည်ကို အားလုံး သတိထားမိသွားကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းမှာ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာကြတော့သည်။

“နားထောင်စမ်း မိန်းကလေး... ဒီနေရာက မင်း စိတ်ကြိုက် လမ်းလျှောက်နေလို့ရတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ မင်းသာ ကောင်းကင်မီးအိမ် မထွန်းညှိဘူးဆိုရင် ဒီတစ္ဆေတွေက နင့်ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“မှန်တယ်... အမြန်ဆုံး ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိလိုက်စမ်း မိန်းကလေး... မဟုတ်ရင်တော့ နင့်ကို ဘယ်သူမှ ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

လူများက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူမအား ဝိုင်းဝန်း အပြစ်တင်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ပြင်းထန်လှသည်။

အနီးအနားရှိ အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေဆိုးများမှာလည်း လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး အေးစက်လှသော ရယ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ဤတစ္ဆေဆိုးများမှာ သာမန်လူသားများနှင့် မခြားနားသော ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်များ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိသည့် ကာလအတွင်း သူတို့သည် လူသားများနှင့် စကားပြောခြင်း သို့မဟုတ် ဆက်ဆံခြင်း မပြုကြပေ။

လူတိုင်း၏ အပြစ်တင်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် လော့လီ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေသဖြင့် သူမ မကြောက်သော်လည်း ဝိုင်းဝန်း ဝေဖန်ခံနေရခြင်းက သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

ရီယွင်က ဤသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် လော့လီ၏ ပုခုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ပုတ်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ အခြေအနေက အဲ့ဒီလောက်အထိ ဖြစ်လာတယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်မီးအိမ်အဖြစ် လုပ်ပေးလို့ ရပါတယ်...”

“ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဘိုးဘေးကြီးက မြင့်မြတ်တဲ့ ဂုဏ်သရေ ရှိတာပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်မီးအိမ် ဖြစ်လာမှာလဲ...”

လော့လီမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မေ့လဲလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

'ဘိုးဘေးကြီးက စစ်မှန်တဲ့ထာဝရနယ်ပယ်မှာ ရှိတာပဲ... တကယ်လို့ ငါ့ကို ကယ်ဖို့အတွက် သူကသာ တကယ်ကြီး ကောင်းကင်မီးအိမ် ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ... ငါ လော့လီက... သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်သားကြီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့'

“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... သူတို့ ငြိမ်သွားအောင်လို့ပါ...”

ရီယွင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤနေရာမှာ ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိရန်အတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ ရေကန်၏ အောက်ခြေ တစ်ကီလိုမီတာခန့်တွင် ရှေးဟောင်း အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုနေရာတွင် အဆင့်မြင့် တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်မှာ ထာဝရ အိပ်မက်မောကျနေသည်။ ရီယွင်၏ အကြည့်များက အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရာ၊ ထိုတစ္ဆေဆိုးမှာ လူသောင်းနှင့်ချီသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနှင့် အနှစ်သာရသွေးများကို စုပ်ယူနေသော်လည်း နိုးထလာနိုင်ခြင်း မရှိသေးသည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်မူ သူသည် ဤတစ္ဆေငယ်လေးအား 'ဆုလာဘ်' တစ်ခု ပေးရန် ဝန်မလေးပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းအား နိုးထလာအောင် လုပ်ပေးလိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှ သူသည် ထိုတစ္ဆေနှင့် အဟောင်းအငြှိုးများကို စနစ်တကျ ရှင်းလင်းပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို စော်ကားရဲသူမှန်သမျှအား သူတို့ ဘာကြောင့် သေရသည်ဆိုသည်ကို သိရှိသွားအောင် ရီယွင်က လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

လော့လီသည် ရီယွင်၏ အတွေးများကို မသိသော်လည်း ဘိုးဘေးကြီး၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ သူမ စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူ၏ ဆန္ဒကို မလွန်ဆန်ရဲပေ။

“ဝူး... ဝူး...”

သူတို့၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တစ္ဆေဆိုးများမှာ ဝဲပျံနေကြပြီး သူတို့၏ အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများကို ထုတ်ကာ ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ လော့လီကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက် အစွမ်းပြနေခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ ဆူညံသွားကြတော့သည်။

အခန်း ၁၀ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၁၁ - ရေကန်၏အောက်ခြေမှ တစ္ဆေဘုရင်

“ကောင်မလေး... အမြန်ပဲ ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိလိုက်ပါ... ဒီတစ္ဆေတွေက ထပ်ပြီး မစောင့်နိုင်တော့ဘူး...”

အနီးအနားရှိ ကြင်နာတတ်ပုံရသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက အကြံပေးလိုက်သည်။

ရေကန်ပတ်လည်တွင် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူအချို့ အပါအဝင် လူသားကျင့်ကြံသူ အတော်များများ ရှိနေသော်လည်း တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းရှိ တစ္ဆေဆိုးများ၏ အရေအတွက်မှာမူ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ မူလပင်လယ်နယ်ပယ်ရှိ တစ္ဆေဆိုးများမှာပင် ရာဂဏန်းရှိနေပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ တစ္ဆေဆိုးများမှာလည်း သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်ခန့် ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ လက်ရှိ ရှိနေသော လူသားကျင့်ကြံသူများ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသည့် ကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“မိန်းကလေး... နင့်ဘေးက အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကို ရေကန်ထဲ အမြန်တွန်းချလိုက်စမ်းပါ...”

အခြားလူတစ်ဦးကလည်း အသည်းအသန် တိုက်တွန်းနေသည်။

လော့လီသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားပြီး မျက်နှာပျက်ယွင်းလျက် သူမ၏ဘိုးဘေးကြီးကို တစ်ချက်မျှ စကားမဆိုဘဲ ကြည့်နေမိသည်။

“မင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေဖို့ မလိုပါဘူး...”

ရီယွင်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လော့လီ၏ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အနက်ရောင်ရေကန်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

သူသည် ရေကန်ထဲတွင် မိုင်ပေါင်းရာချီအောင် လျှောက်သွားပြီး အလယ်ဗဟို၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ရေကန်မှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးမွှားများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ရီယွင်ကမူ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့အစား သူသည် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ဘိုးဘေးနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

'ဒီဘိုးဘေးနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါတွေသာ အပြင်ကို နည်းနည်းလောက် ရောက်ရှိသွားရင် ဒီနေရာတစ်ခုလုံး အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားမှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်'

အနက်ရောင်ရေကန်၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မဆိုထားနှင့်၊ သူ၏ဝတ်စုံကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“ဝူး...”

အနက်ရောင်ရေကန်၏ အထက်တွင်ရှိသော တစ္ဆေဆိုးများမှာ အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာကြပြီး တဟဲဟဲ ရယ်မောလျက် သူတို့၏လက်များကို မြှောက်ကာ ရီယွင်၏အပေါ်သို့ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ရီယွင်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလျက် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ ဖော်ပြခြင်း မရှိပေ။

စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ အမြင်တွင်မူ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများမှာ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိရောက်သွားသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရီယွင်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် နီရဲသော ဖယောင်းတိုင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တောက်လောင်သွားကာ ကောင်းကင်မီးအိမ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... သူ အဆင်ပြေမှာပါ...”

ရေကန်၏ အစွန်းတွင်ရှိသော လော့လီသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်တမမနှင့် စိုးရိမ်နေမိသည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း ပြန်လည်နှစ်သိမ့်နေရသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ဘိုးဘေးကြီးသည် ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းအားလုံးမှာ ရီယွင် ဖန်တီးထားသည့် ထင်ယောင်ထင်မှား မြင်ကွင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ရီယွင်၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ကောင်းကင်မီးအိမ်နှင့်တူသော ဖယောင်းတိုင်မှ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အောက်သို့ လွင့်မျောသွားပြီး ရေကန်ထဲသို့ နစ်မြှုပ်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မြေအောက် မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင်…

မည်းမှောင်နေသော ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားတစ်ခုအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော တစ္ဆေတစ်ကောင်မှာ အိပ်မောကျနေသည်။ ရီယွင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အစအနမှာ လွင့်မျောလာပြီး ထိုတစ္ဆေက အမြန်ပင် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သွေးနီရောင် မျက်လုံးတစ်စုံဖြစ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။

“ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို ကူညီနေတာပဲ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ဝိညာဉ်က ဒဏ်ရာတွေကို ဧကန်မုချ ကုသနိုင်တော့မှာပဲ...”

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘုရင်ဟု ကြေညာထားသော ထိုတစ္ဆေဆိုးသည် သူ၏ဖြူဖွေးသော အစွယ်များကို ထုတ်ကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော တစ္ဆေဘုရင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်၌ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် တစ်ဝက်တစ်ပျက်အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအောင် ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် အမြဲတမ်း ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

၎င်း၏ဝိညာဉ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ရန်သူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ဆန်းကြယ်သော ဆေးဝါးများမှာ သူ့အတွက် လုံးဝ အာနိသင် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ကူယွဲ့မင်းဆက်၏ ဤဝေးလံသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းကာ အနားယူရင်း ရန်သူ၏ လိုက်လံမှုကို ရှောင်တိမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေအောက်အနက်ပိုင်းတွင် ရှိနေစဉ် တစ္ဆေဘုရင်သည် အနက်ရောင်ခေါင်းတလားတစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုခေါင်းတလားထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိခြင်း ယဇ်ပူဇော်မှု လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာ ပြန်လည်ကုသရန်အတွက် အံ့ဩဖွယ်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ဖြစ်စဉ်မှာ နှေးကွေးသော်လည်း ၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် တစ္ဆေမျိုးဆက်အချို့ကို စုစည်းပြီး အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို သင်ကြားပေးကာ တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းကို တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဤ တစ္ဆေမျိုးဆက်များက ၎င်းအတွက် ကောင်းကင်မီးအိမ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှ လူများကို ရှာဖွေပေးကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်သူမှာ အပြင်၌ ရှိနေသေးသဖြင့် ဝေးလံလှသော ကူယွဲ့မင်းဆက်တွင် ရှိနေသော်လည်း တစ္ဆေဘုရင်မှာ သိသိသာသာ လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် လူသားများကို မိမိဆန္ဒအလျောက် ယဇ်ပူဇော်လာအောင် ခြိမ်းခြောက်ပြီး ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကူယွဲ့မင်းဆက်၏ နယ်မြေအတွင်း ငြိမ်းချမ်းရေးကို လဲလှယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်း၏ မူလအစနှင့် ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းညှိရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်မီးအိမ်များကို ထွန်းညှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ဝိညာဉ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ အပြည့်အဝ ကုသနိုင်ရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

၎င်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းအရဆိုလျှင် ကောင်းကင်မီးအိမ် နောက်ထပ် သုံးခုခန့် ထပ်မံ ထွန်းညှိရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်မီးအိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခံရသူများထဲတွင် အထူး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦး ပါဝင်နေသဖြင့် ၎င်း၏ ပြန်လည်ကုသမှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။

'ဒီတစ်ခါ ငါ့ဝိညာဉ် ပြန်ကောင်းသွားတာနဲ့ ငါ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် တစ်ဝက်တစ်ပျက်အဆင့်ကို ပြန်ရောက်တော့မှာပဲ... နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ထပ်ပြီး အနားယူလိုက်ရင် ငါ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်ကို ထပ်ပြီး ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်လိမ့်မယ်...'

ယခင်ကကဲ့သို့ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် တွေးတောမိရုံမျှဖြင့် တစ္ဆေဘုရင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

၎င်းသည် သွေးနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် အနက်ရောင်ခေါင်းတလား အဖုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်ရေကန်မှ ကောင်းကင်မီးအိမ် စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာများကို ကုသနေတော့သည်။

“ဒီလောက်တောင် မြန်လှချည်လား...”

မိမိ၏ဝိညာဉ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားရသဖြင့် တစ္ဆေဘုရင်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေသည်။

ဝိညာဉ်ရေကန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အစအနမှာ ပိုမို အားကောင်းလာသဖြင့် ၎င်း၏ဝိညာဉ် ပြန်လည်ကုသမှုမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ဤသည်က ၎င်းကို အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်စေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကင်မီးအိမ် တစ်ခုကို ထွန်းညှိရန် ၄၉ ရက် ကြာမြင့်သည်။ ယခု ဆယ်ရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ရက်ပေါင်း ၃၀ ကျော်သာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ရက်အနည်းငယ်မျှပင် ကြာမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲတွင် ရပ်နေသော ရီယွင်သည် တစ္ဆေဘုရင်ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

'ဒီတစ္ဆေဘုရင်ကတော့ သူကံကောင်းနေတယ်လို့ ထင်နေမှာပဲ... ဒါတွေအားလုံးက ငါ အကွက်ချထားတာဆိုတာ သူ သိမှာ မဟုတ်ဘူး'

ရီယွင်က အလျင်မလိုပေ။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးကို ဆက်လက် သန့်စင်နေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေသည်။

နှစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်…။

ရီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၃ သို့ အမြန် ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ငါးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်...။

ရီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၄ သို့ ထပ်မံ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သော နဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေး စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

'မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ဒီနဂါးဘိုးဘေး အနှစ်သာရသွေးက ငါ့ကို စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ အထိ ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်... ကံဆိုးတာက ငါ ဒီနေရာမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီပဲ... အဲ့ဒီတစ္ဆေဘုရင်ကလည်း အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ မကြာခင် ထွက်လာတော့မှာပဲ'

ရီယွင်သည် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြုကာ ရေကန်အစွန်းတွင်ရှိသော လော့လီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် စိုးရိမ်တကြီး ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ကလေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသည်။

“မစိုးရိမ်နဲ့ လော့လီ... ငါ အဆင်ပြေပါတယ်”

ရီယွင်က နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

လော့လီက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဂျူနီယာမောင်လေး ကျွင်းမော့ရှောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို ညိုမှောင်လာပြီး သိပ်မတောင့်ခံနိုင်တော့သည့် အသွင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ထပ်မံ စိုးရိမ်လာပြန်သည်။ သူ၏ ဆရာတွင် တပည့်သုံးဦး ရှိသည်။ လော့လီမှာ ဒုတိယမြောက် တပည့်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ့တွင် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသော စုဝမ်ယီဟု အမည်ရသည့် စီနီယာအစ်မတစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ထို စီနီယာအစ်မမှာ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အသက်ရှင်နေသလား၊ သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်ကို မသိရသလို လော့လီသည်လည်း သူ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသည်ကို မသိပေ။

'ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သေချာတယ်... စီနီယာအစ်မကတော့ ငါတို့ ရန်သူတွေရဲ့ လက်ထဲကို မကျရောက်လောက်ပါဘူးလေ'

“မိန်းကလေး... မင်း ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ...”

ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရသဖြင့် ပျင်းရိနေဟန်ရှိသော နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးတစ်ဦးက လော့လီကို စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။

အခန်း ၁၁ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၁၂ - တစ္ဆေဘုရင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း

“ကျွန်မက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကပါ...”

လော့လီသည် သူမ၏မေးစေ့ကို အသာအယာ ပင့်လိုက်ပြီး ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာထက်တွင် ဂုဏ်ယူရိပ်အချို့ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်မိ သွားပြီး သူမှတ်မိသေလာက် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဆိုသည့်အမည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

'ဒါက ပြင်ပက အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်နေမလား'

လူအိုကြီး၏ဘေးတွင် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် အဆင့် ၅ ရှိသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ လော့လီ၏စကားကို ကြားသောအခါ သူက မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းလား... အဲ့ဒါက ကူယွဲ့မင်းဆက်က ဂိုဏ်းတစ်ခုလား... ငါ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ...”

လော့လီက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုပါပဲ... ရှင်တို့ရဲ့ နာမည်ကြီး ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနဲ့တော့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး”

လူငယ်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းကိုယ်မင်း သိတာ ကောင်းတာပေါ့... ငါတို့ရဲ့ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကူယွဲ့မင်းဆက်ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ထိပ်သီးဆယ်ဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲ... အခုဆို အင်အားအရ ထိပ်ဆုံးငါးခုထဲမှာတောင် ပါတယ်”

မိမိတပည့် ဖြစ်သူက စကားကို အထိန်းအကွပ်မရှိ ပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူအိုကြီးက လှည့်၍ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

'ဒီလောက် လှပတဲ့ မိန်းကလေးက သိသိသာသာကို ထူးခြားတဲ့ နောက်ခံရှိမှာပဲ... တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ဦး၊ သူဝတ်ထားတဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သာမန်ဂိုဏ်းတွေ မတတ်နိုင်တဲ့အရာပဲ... ငါတို့ ဝူကျိနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်မှာတောင် ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံ မရှိဘူး...'

ထို့ကြောင့် လူအိုကြီးသည် ရှေ့က မိန်းကလေးကို အထင်မသေးရဲပေ။

“မိန်းကလေး... ဒီကို တစ်ယောက်တည်း လာတာလား...”

လူအိုကြီးက ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လော့လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှိနေသူအားလုံးနီးပါး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဝါရင့်သန်မာသူများမှာ လော့လီဝတ်ဆင်ထားသည့် ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံကို မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူအိုကြီး၏ စမ်းသပ်မေးမြန်းမှုအရ ထိုမိန်းကလေးမှာ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့မှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သူမထံမှ ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံကို တိုက်ရိုက် လုယူရန် ကြံစည်ကြတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ပိုင်းတွင် တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်းကိုသာ အပြစ်ပုံချလိုက်ရုံပင်။ မည်သူမျှ ဤတောင်တန်းကို လာရောက် စိန်ခေါ်ရဲမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ထိပ်သီးအင်အားစု ဆယ်ခုကျော် ရှိနေသဖြင့် ဝတ်စုံကို လုယူရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားပေလိမ့်မည်။

လူအိုကြီးသည် အပြစ်ကင်းစင်ဟန် ဆောင်လျက် လော့လီကို စိုက်ကြည့်ကာ ကြင်နာစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မိန်းကလေး... မင်းဝတ်ထားတာက ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံ မဟုတ်လား...”

လော့လီက လူအိုကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်ရှင်သန်ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့၏ အကြည့်များနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို လော့လီ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် လောဘကို နှိုးဆွတတ်စမြဲပင်။ ဤကဲ့သို့သော ဧကရာဇ်အဆင့် ရတနာကို မည်သူမျှ စိတ်မဝင်စားဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

“ဘာလဲ... ရှင်တို့က ကျွန်မဆီက ဧကရာဇ်အဆင့် ဝတ်စုံကို လုဖို့ ကြံနေတာလား...”

လော့လီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ အနှိုင်းမဲ့ရွှေနဂါးဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လူအိုကြီးထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

လူအိုကြီးမှာ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လော့လီမှာလည်း အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူမ၌ ထာဝရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည်၊ နတ်ဘုရားအဆင့် အနှိုင်းမဲ့ရွှေနဂါးဓားနှင့် ခန့်မှန်းရခက်သော နဂါးနတ်ဘုရား အသွင်ကိုးပါး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးခြေလှမ်းသိုင်းတို့ ရှိသည်။ ဤနတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ သန်မာသူကို သူမ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

'ငါ သူ့ကို မနိုင်ရင်တောင် ဘိုးဘေးကြီးက အနားမှာ ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား...'

လော့လီသည် အနည်းငယ်မျှ မစိုးရိမ်ပေ။ စစ်မှန်သည့်ထာဝရနယ်ပယ် သန်မာသူ ဖြစ်သော ဘိုးဘေးကြီး၏ အမြင်တွင် ဤလူများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များထက် မပိုပေ။ သူသည် တစ်ချက်မျှ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိပ်သီးအင်အားစု ဆယ်ခုကျော်မှ လူများမှာ လော့လီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ တိုက်ပွဲမှာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ အသံမျိုး ဝိညာဉ်ရေကန်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပြင်းထန်သော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရေကန်ပတ်လည်ရှိ အစွမ်းထက် တစ္ဆေဆိုးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ...”

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ရေကန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်မီးအိမ် ယဇ်ပူဇော်မှုမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအောင် ကျင်းပခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ဝိညာဉ်ရေကန်အတွင်း၌ ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်မီးအိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခံနေရသော လူသားကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုဝဲဂယက်ကြောင့် ရေကန်၏ အစွန်းများသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဝဲဂယက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ရက်စက်သော ရယ်သံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူပင် ရပ်ထားမိပြီး ဤမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်မှ သန်မာသူအချို့၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဝဲဂယက်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြောမပြတတ်အောင် ပြင်းထန်လှသည့် အရှိန်အဝါကို သူတို့ အာရုံခံမိသဖြင့် အံ့ဩနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ရေကန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရီယွင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုဝဲဂယက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

'မြေကမ္ဘာအနက်ပိုင်းကနေ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ တစ္ဆေဘုရင်ရဲ့ ဝိညာဉ်က အခုတော့ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီဆိုတော့ သူ ထွက်လာဖို့ ပြင်နေပြီပဲ...'

ရီယွင်သည် ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စေ့စပ်လှသော အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည့် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုတစ္ဆေဆိုးအား မိမိကိုယ်မိမိ ဘာကြောင့် သေရသည်ဆိုသည်ကို သိလျက်နှင့် သေဆုံးသွားစေရန် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူကသာ တစ်ချက်တည်းနှင့် သုတ်သင်ပစ်လိုက်ပါက ထိုတစ္ဆေဆိုးမှာ ဘာမှမသိဘဲ သေသွားမည်ဖြစ်ရာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော မှောင်မိုက်သည့်နယ်မြေအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ယခု သူအကြောက်ဆုံးအရာမှာ အထီးကျန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာပင် အနုပညာဆန်နေမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သူအနှစ်သက်ဆုံးအရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝဲဂယက်အတွင်းမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် တိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် အနီးအနားရှိ အော်ဟစ်နေသော တစ္ဆေဆိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာတွင် အစွန်းရောက် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အနီးအနားရှိ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် သန်မာသူများ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် နောက်သို့ အထပ်ထပ် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြပြီး ဝဲဂယက်ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“ဒါ... ဒါက ဘယ်လို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်လဲ...”

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်ပဲ...”

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးက တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ... ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူတဲ့လား...”

လူအိုကြီး၏စကားကို ကြားရသောအခါ ရှိနေသူအားလုံးမှာ မှင်တက်မိ သွားကြသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့၏ကျောရိုးထဲအထိ အေးစိမ့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ လူသားတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှပေသည်။ ၎င်းမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ထူထပ်လှသော တစ္ဆေဆိုးများ၏ စွမ်းအင်များသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အစွမ်းထက်လှသော တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှ တစ္ဆေဘုရင်ပင်။

ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားခဲ့ပြီး လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ကြီးမားလှသော ဝဲဂယက်အတွင်းမှ အနက်ရောင် ဝိညာဉ်မြူခိုးများ ရုတ်တရက် တိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ထိုမြူခိုးများမှာ လူးလွန့်သွားပြီး ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပေငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ခန့် မြင့်မားပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ဤအထွတ်အထိပ် တစ္ဆေဘုရင်တွင် သွေးနီရောင် မျက်လုံးများ၊ အစိမ်းရောင် မျက်နှာနှင့် ထွက်နေသော အစွယ်များ ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိပေသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား... ငါ... မင်းတို့ရဲ့ ဘုရင်ကြီးက နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ကောင်းသွားပြီဟေ့...”

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီပြီးနောက် အလင်းရောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဤတစ္ဆေဘုရင်မှာ ခေါင်းမော့၍ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

“ပြေးကြစို့...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသားကျင့်ကြံသူများမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး လန့်ဖျပ်နေသော ငှက်များ၊ သားရဲများအလား အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံကြီးမှာ တစ္ဆေတစ်သောင်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

“ငါ... မင်းတို့ရဲ့ ဘုရင်ကြီး ပြန်ပေါ်လာတာပဲ... မင်းတို့က ဂုဏ်ပြုစကား မပြောကြဘူးလား...”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အချို့သောလူများမှာ တောင့်တင်းသွားကြပြီး ပြန်လှည့်၍ ဒူးထောက်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဝပ်စင်းလိုက်ကြသည်။

“ဂုဏ်ပြုပါတယ် တစ္ဆေဘုရင်ကြီး...”

“တစ္ဆေဘုရင်ကြီး ထာဝရ အသက်ရှည်ပါစေ...”

လူသားကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်နေသော ရင်ထဲမှနေ၍ ဂုဏ်ပြုစကားများကို ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အခြားသော လူသားကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဒေါသထွက်သွားကာ ကြီးမားလှသော လက်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်းများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအနက်ရောင် အလင်းတန်းများမှာ လေထုထဲတွင် ဝဲပျံသွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော လူသားကျင့်ကြံသူများကို ရစ်ပတ်ကာ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ တစ္ဆေဘုရင်သည် ထိုလူသားများကို ဖမ်းယူကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်တော့သည်။

“ဂျွပ်… ဂျွပ်... ဂျွပ်...”

သူသည် တစ်ခါတည်း ဝါးစားပြီး မြိုချပစ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် လူသားများကို ရက်ရက်စက်စက် ဝါးစားနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် မေ့လဲလုမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် သန်မာသူမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ သူတို့မှာ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိပေ။

လူသားကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဝါးစားပြီးနောက် တစ္ဆေဘုရင်သည် သူ၏ သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား... ဒီလောက်ထိ ပျော်စရာကောင်းတာ မကြုံရတာ တော်တော်ကြာပြီပဲ...”

၎င်း၏ ရယ်သံမှာ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

“တစ္ဆေဆိုတာ တစ္ဆေပါပဲ... နိမ့်ကျတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးပဲ... ဘယ်တော့မှ ခမ်းနားတဲ့ စင်မြင့်ထက်ကို မတက်နိုင်ဘူး...”

အခန်း ၁၂ ပြီးပါပြီ။