အခန်း (၇-၈)

အခန်း ၇ ပြောသားပဲ... ဆရာ ထွက်ပြေးလို့မလွတ်ပါဘူးလို့

ရက်အနည်းငယ်အကြာ ရှောင်မို ၏ လစာထွက်လာသောအခါ ကျန်းချင်ရီ သည် ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ ဆရာထံသို့ ပြန်ပေးရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

ဆရာက သူမကို ထောက်ခံအားပေးသည့်အတွက် သူမ အလွန်ဝမ်းသာသော်လည်း။

ဗိုလ်စွဲဖို့ ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ဆရာ့ကို ငွေတွေ ထပ်ပြီး အလဟဿ အကုန်ခံခိုင်းလို့ မဖြစ်တော့ပေ။

ဆရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော ငွေများနှင့်ပတ်သက်၍ ကျန်းချင်ရီ သည် သူမ၏ စိတ်ကို ပိုင်းဖြတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ခါ မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ မှာ သူမ အသက်ရှူနေနိုင်သေးသရွေ့ ရှေ့ဆက်သွားဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ဆရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ ငွေတွေကို ပြန်ရအောင် ယူပေးမယ်။

မကြာမီ။

မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည့်နေ့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုနေ့ နံနက်စောစောတွင် ရှောင်မို သည် ကျန်းချင်ရီ ကို တောင်အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည့် ပြိုင်ပွဲကွင်းသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ကို မြေပြန့်လွင်ပြင်ငယ်တစ်ခုတွင် ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို မြေပြန့်လွင်ပြင်ငယ်ကို မှော်ဝင်သိုင်းကွက် များဖြင့် အပိုင်းများ ခွဲခြားထားသည်။

မှော်ဝင်သိုင်းကွက် တစ်ခုစီတိုင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျန်းချင်ရီ သည် မဲနှိုက်ရွေးချယ်ရာတွင် အုပ်စု (က) သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ကျန်းချင်ရီ ၏ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်မှာ ဓားကိုးလက်တောင်ထွတ် မှ ချီစုစည်းမှု ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် ရှိသော အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ချီစုစည်းမှု သတ္တမအဆင့်တွင်ရှိသော ကျန်းချင်ရီ သည် ထိုပြိုင်ဘက်ကို အတော်လေး လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်။

ပထမအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် ကျန်းချင်ရီ သည် လွယ်ကူစွာ အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

ကျန်းချင်ရီ ပထမအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခြင်းအတွက် ရှောင်မို အံ့သြမနေခဲ့ပေ။

အသစ်ဝင်ရောက်လာသော တပည့်အားလုံး မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ တွင် ပါဝင်ခွင့်ရသော်လည်း။

လူအများစုမှာ တကယ်တမ်းတွင် ပါဝင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့်မှာ ချီစုစည်းမှု ပဉ္စမအဆင့်အောက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ များကို စစ်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပထမအဆင့် ပြိုင်ပွဲတွင် အခြေခံအားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားသူများနှင့် နိမ့်ပါးသူများ ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး လူအများစုမှာ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဒုတိယအဆင့်ကမှ တကယ့်ပြိုင်ပွဲ အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

ယခုနှစ် မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ၏ ဒုတိယအဆင့်တွင် တပည့်စုစုပေါင်း သုံးရာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့်တွင် ကျန်းချင်ရီ သည် ကျန်းချင်ရီ ကဲ့သို့ပင် ချီစုစည်းမှု သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိသော ဓားသိုင်းကွက်ခန်းမ မှ အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

အမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် ဓားသိုင်းကွက်ခန်းမ မှ တပည့်များသည် ဓားသိုင်းကွက် များ အသုံးပြုရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်ကြသည်။

ဓားရှည်တစ်လက်တည်းဖြင့် ဓားသိုင်းကွက် တစ်ခုကို ဖန်တီး၍မရနိုင်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် များသောအားဖြင့် ဓားများစွာပါဝင်သော ဓားသေတ္တာကြီးများကို သယ်ဆောင်လာလေ့ရှိကြသည်။

ဤပြိုင်ပွဲသည် ကျန်းချင်ရီ အတွက် မလွယ်ကူလှပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချင်ရီ သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ရရှိခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိခဲ့သည်။

ဆေးခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် အနီးအနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ကျန်းချင်ရီ ၏ ဒဏ်ရာများကို ချက်ချင်း ကုသပေးခဲ့သည်။

မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ သည် လေးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့တွင် မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ သည် လူသုံးဦး အုပ်စုဖွဲ့ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် ပုံစံကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

သုံးဦးစလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြပြီး နှစ်ဦး ရှုံးနိမ့်ကာ တစ်ဦးတည်းသာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနေ့ ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ကျန်းချင်ရီ သည် မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ၏ ထိပ်ဆုံးလူတစ်ရာ စာရင်းတွင် ပါဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့ ပြိုင်ပွဲအတွင်း ချင်ရီ အနည်းငယ် ရုန်းကန်နေရသည်ကို ရှောင်မို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ချင်ရီ သည် အလွန်ဆုံး နောက်ထပ် တစ်ပွဲလောက်သာ နိုင်နိုင်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မနက်ဖြန်တွင် တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ပြိုင်ပွဲများအတွက် မဲနှိုက်ရွေးချယ်မှုများအပြင် စင်မြင့်ပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ လူသုံးဦး တိုက်ခိုက်ခြင်း အစရှိသည်တို့ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထိပ်ဆုံး ဆယ့်ခြောက်ဦးကို ရွေးချယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် အချိန်ဇယားမှာ အလွန်ကျပ်တည်းလှသည်။

တတိယနေ့အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော တပည့်များကို အထင်သေး၍ မရနိုင်ပေ။

ချင်ရီ ကို မည်သို့ နှစ်သိမ့်ပေးရမည်ကို ရှောင်မို တွေးတောနေပြီ ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ချင်ရီ... မင်း အရမ်းကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ရဲ့ ထိပ်ဆုံး လူတစ်ရာ စာရင်းဝင်တာကတင် အရမ်းကို ကောင်းနေပါပြီ။"

ညစာစားချိန်တွင် ရှောင်မို သည် ကျန်းချင်ရီ ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဆရာ။" ကျန်းချင်ရီ သည် သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်ထားလိုက်သည်။ "ဆရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး လောင်းထားတာလေ။ ချင်ရီ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဆရာ လောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အလကားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"..."

ရှောင်မို တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ တပည့် မျက်ဝန်းများမှ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ ရှောင်မို ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်းချင်ရီ ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "အလကားမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါက မင်းကို အားပေးထောက်ခံတာလေ။"

"ဆရာကတော့လေ... တကယ်ပါပဲ..." ကျန်းချင်ရီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မိန်းကလေးသည် သူမ၏ဆရာ ငွေဖြုန်းတီးလွန်းသည်ဟု အပေါ်ယံတွင် ညည်းတွားနေသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ နွေးထွေးနေသည်။

တတိယနေ့၏ ပထမဆုံးပွဲစဉ်တွင် ကျန်းချင်ရီ သည် ချီစုစည်းမှု အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ကျန်းချင်ရီ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

အစပိုင်းတွင် ကျန်းချင်ရီ သည် ထို တပည့် ၏ ဖိနှိပ်မှုကို တကယ်ပင် ခံခဲ့ရပြီး အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

စင်မြင့်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ရှောင်မို သည် ကျန်းချင်ရီ အတွက် အလံဖြူထောင်ကာ အရှုံးပေးရန်ပင် စီစဉ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကျန်းချင်ရီ သည် ပြိုင်ပွဲကွင်းထဲမှာတင် ချီစုစည်းမှု အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရုတ်တရက် အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ပြိုင်ဘက် ကြောင်အမ်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင်။

ကျန်းချင်ရီ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြက်ပင်ဓားသိုင်း ၏ မြက်ပင်လောင်ကျွမ်းခြင်းဟန်ပန် ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

မိန်းကလေး၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် မီးလှိုင်းများဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး အရှုံးမှ အနိုင်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းချင်ရီ ဝမ်းသာဖို့ အချိန်မရခဲ့ပေ။

သူမသည် နောက်တစ်ဆင့် ပြိုင်ပွဲတွင် ချက်ချင်း ဆက်လက်ပါဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မို ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ တတိယနေ့ ပြိုင်ပွဲအားလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ကျန်းချင်ရီ သည် ထိပ်ဆုံး ဆယ့်ခြောက်ဦး စာရင်းတွင် ပါဝင်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

"ဆရာ... တပည့် ထိပ်ဆုံး ဆယ့်ခြောက်ယောက် စာရင်းထဲ ဝင်သွားပြီ။" ကျန်းချင်ရီ သည် သူမ၏ ဆရာအနီးသို့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာခဲ့သည်။

မိန်းကလေးသည် ခြေဖျားထောက်ကာ ခုန်ပေါက်နေပြီး သူမ၏ ဖြူမွတ်သော မေးစေ့လေးကို မော့ထားကာ သူမ၏ဆရာ ချီးကျူးစကားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေသည်။

"အရမ်း တော်တာပဲ။ ငါ့တပည့် ပီသပါပေတယ်။" ရှောင်မို လက်လှမ်းကာ မိန်းကလေး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးကွက်ကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ချင်ရီ... အရှုံးပေးလိုက်ရအောင်။"

"ဟင်။" ကျန်းချင်ရီ သူမ၏ ဆရာကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒီနေ့ ပွဲစဉ်တော်တော်များများကို မင်း မနည်းအနိုင်ယူခဲ့ရတာ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကလည်း အရမ်းပြင်းထန်နေပြီ။" ရှောင်မို မိန်းကလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်လဲဆိုတာ မင်း သက်သေပြပြီးပါပြီ။ ဆရာ အရမ်း ကျေနပ်နေပါပြီ။"

ရှောင်မို ၏ အမြင်တွင် ချင်ရီ သည် သူမ၏ အစွမ်းကုန် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော ထိပ်ဆုံး ဆယ့်ခြောက်ဦး တွင်လည်း ဒဏ်ရာများ ရှိနေကြသော်လည်း။

အခြားသူများ၏ ဒဏ်ရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချင်ရီ ၏ ဒဏ်ရာများက ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။

ထို့အပြင် မနက်ဖြန်တွင် ပြိုင်ပွဲအရှိန်အဟုန်မှာ တစ်ဆင့် ထပ်မံ မြင့်တက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ရီ တွင် မတော်တဆမှု တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လျှင် မကောင်းပေ။

ကျန်းချင်ရီ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများက ဂါဝန်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အလွန်အမင်း ဗျာများနေပုံရသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မိန်းကလေးသည် ခေါင်းမော့လာပြီး ရှောင်မို ကို ပြတ်သားစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဆရာ။ တပည့် မကြောက်ပါဘူး။ တပည့် ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ချင်ပါတယ်။"

...

အနန္တဓမ္မလောက( ပြင်ပလောက)၊ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း။

အစေခံမလေး ဆောင်းရွက် သည် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် ၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်အတွက် စာရင်းပါ။ ကျေးဇူးပြု၍ ကြည့်ရှုပေးပါဦး။"

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် သည် ဆောင်းရွက် ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ အလုပ်ကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။"

"မှန်ပါ ဂိုဏ်းချုပ်။" ဆောင်းရွက် စာရင်းကို သိမ်းထားလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ကောင်းကင်စက်ဝန်းမြို့တော် က တပည့်တစ်ယောက် အခုလေးတင် စာတစ်စောင် လာပို့သွားပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီတပည့်က မြို့စားကြီးက သူ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်၊ သူ တွက်ချက်နိုင်တာ ဒီလောက်ပဲ ရှိပါတယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်။"

ဆောင်းရွက် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး ဆောင်းရွက် ကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ၏ အကြည့်အောက်တွင် ဆောင်းရွက် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပျံလာကာ ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"စာ။" ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် သည် စကားတစ်ခွန်းတည်းကိုသာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီ... ဒီမှာပါ..." ဆောင်းရွက် သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဆောင်းရွက် သည် ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဤသို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် ၏ လက်ချောင်းထိပ်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုစာသည် သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

"ကျိုးတိုင်းပြည်၊ မြို့တော်..."

နံ့သာတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် ၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမသည် စာရွက်ကို အပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ပင့်တင်လိုက်ရာ စက္ကူဖြူလေးသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းအစပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဆရာ့ကို ကျွန်မ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။"

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းချုပ် သည် မြောက်မြားစွာသော ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်အတွင်း အမျိုးသမီး၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြုံးခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ ပြောသားပဲ... ဆရာက သေဆုံးသွားရင်တောင် ထွက်ပြေးလို့မလွတ်ပါဘူးလို့။"

"ဆရာရယ်။"

အခန်း ၈ ဆရာ လောင်းထားတဲ့ငွေတွေကို တပည့် ပြန်ရှာပေးလိုက်ပြီ

"ဒီ ကျန်းချင်ရီ က တကယ်ကို အထင်ကြီးလောက်စရာပဲ။"

"အကြီးအကဲရှောင် က ကျန်းချင်ရီ ကို နဂါးစမ်းရေဓားဂိုဏ်း ဆီ စခေါ်လာတုန်းက သူက လပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကိုတောင် မရောက်နိုင်ခဲ့ဘူးလို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။"

"ဟုတ်တယ်မလား။ အဲဒီတုန်းက လူတွေက ကျန်းချင်ရီ ကို ဒုက္ခိတတစ်ယောက်လိုပဲလို့ ပြောခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ သူက ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။"

"အကြီးအကဲရှောင် က တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားတာပဲ။"

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်တွင် ရှောင်မို ၏ အနီးနားရှိ လူများသည် ကျန်းချင်ရီ အကြောင်းကို တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ရှောင်မို သည် ကုသမှုခံယူနေသော ချင်ရီ ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။

ချင်ရီ တကယ်ပဲ ဗိုလ်လုပွဲအထိ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်မို တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ပေ။

ဤခံစားချက်က ဘာနှင့်တူနေသနည်း။

ချင်ရီ သည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲမှ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။ သူမ ရှုံးနိမ့်တော့မည့် အချိန်တိုင်း အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတတ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သည် ယာယီ အဆင့်တက် သွားတတ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆီမီးဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်တွင် ကျန်းချင်ရီ သည် သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၏ နဝမအဆင့်သို့ တကယ်ပင် အဆင့်တက် သွားခဲ့သည်။

ဘဝတစ်ရာကျမ်း ထဲရှိ ဘဝဖြတ်သန်းမှု ဆိုသည်မှာ ဘဝအပိုင်းအခြားတိုင်းသည် ဇာတ်လိုက်တစ်ဦး၏ ရုန်းကန်ကြိုးစားမှု သမိုင်းကြောင်းဖြစ်ပြီး သူက ဇာတ်ပို့နေရာမှသာ ပါဝင်ရခြင်းများလားဟု ရှောင်မို သံသယဝင်လာသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း ရှောင်မို ကိစ္စမရှိပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ချင်ရီ တွင် ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ ရှိနေသဖြင့် သူမ အလွယ်တကူ ဒုက္ခရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဗိုလ်လုပွဲ။ လင်ဂန်တောင်ထွတ် က ကျန်းချင်ရီ နဲ့ ယွင်ဟိုင်ခန်းမ က ရှောင်ယန်။"

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦး၏ ကျယ်လောင်သော ကြေညာသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းချင်ရီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လွင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အကြီးဆုံးသော မှော်ဝင်သိုင်းကွက် ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မှော်ဝင်သိုင်းကွက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချင်ရီ ခေါင်းလှည့်ကာ ရှောင်မို ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ရှောင်မို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သတိထားပြီးလုပ်ပါ ဟု အသံမထွက်ဘဲ ပါးစပ်လှုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဗိုလ်လုပွဲ မတိုင်မီက ဆရာဖြစ်သူသည် တပည့်ကိုယ်စား အရှုံးပေးခွင့် ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ဗိုလ်လုပွဲတွင်မူ တပည့်ကိုယ်တိုင်သာလျှင် အရှုံးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဗိုလ်လုပွဲအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူတိုင်းသည် မာနကြီးသော ပါရမီရှင် များချည်းသာ မဟုတ်ပါလော။

သူတို့သည် မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့သည်အထိ အရိုက်မခံရသရွေ့ အရှုံးပေးကြမည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ယခင် မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ဗိုလ်လုပွဲများ၌ သေဆုံးမှုများပင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

ကျန်းချင်ရီ သည် သူမ၏ ဆရာ ညွှန်ကြားချက်ကို မကြားလိုက်သကဲ့သို့ မှော်ဝင်သိုင်းကွက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ပြိုင်ပွဲစတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်ယန်သည် ဗိုလ်စွဲရန် ရေပန်းအစားဆုံးနှင့် မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အလားအလာအကောင်းဆုံး ပါရမီရှင် ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။

ထူးဆန်းသောမီးတောက် သုံးမျိုးကို စုပ်ယူထားပြီးဖြစ်ကာ သူသည် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် သို့ ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အရည်အသွေးမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။

ရှောင်ယန် တွင်ရှိသော ထူးဆန်းသောမီးတောက် တစ်ခုစီတိုင်းသည် မတူညီသော လက္ခဏာများ ရှိကြပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို လွှဲယမ်းလိုက်တိုင်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ကျန်းချင်ရီ တွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။ သူမသည် အခွင့်အရေးရှာဖွေရင်း အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းထွက်ပြေးနေရသည်။

"မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ပဲ သိတာလား။"

ရှောင်ယန် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြင့်မားစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

အရိုးဝိညာဉ်ရေခဲမီးတောက်၏ လက္ခဏာပါဝင်သော ဓားလှိုင်းတစ်ခု ခုတ်ပိုင်းကျလာသည်။

ကျန်းချင်ရီ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ဘဲ နက်နဲသောနှင်းခဲဓားရှည် ဖြင့် အတင်းအကျပ် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

မိန်းကလေးမှာ မီတာနှစ်ဆယ်ခန့် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

သူမ၏ ဓားရှည်မှာ မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။ ကျန်းချင်ရီ ချောင်းအကြိမ်အနည်းငယ် ဆိုးလိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

ရှောင်ယန် သည် ကျန်းချင်ရီ ကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးပင် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရှောင်ယန်၏ ဓားရှည်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းချင်ရီ ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။

ကျန်းချင်ရီ သည် မြက်ပင်ဓားသိုင်း ၏ ဒုတိယဟန်ပန်ဖြစ်သော စုတ်တံပြေးလွှားခြင်းနှင့် နဂါးပျံသန်းခြင်း ကို အသုံးပြုကာ ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေး၏ ဓားကွက်များသည် အရိုင်းဆန်သော လက်ရေးဆက်စာလုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဓားချက်တိုင်းမှာ ခန့်မှန်းရခက်သော်လည်း ချောမွေ့သော သဘာဝဆန်မှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူမ၏ ဓားချီ များသည် လေထဲတွင် မှင်ရောင် အရိပ်ကျန်များကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ကျန်းချင်ရီ တွင် ခွန်အားနည်းပါးသော်လည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက် မှာ သွက်လက်ပေါ့ပါးလှသည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက် နှင့် ဓားကွက်များကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုလိုက်သောအခါ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်း၏ ထောင့်ချိုးများမှာ အလွန် ခန့်မှန်းရခက်ခဲလှသည်။

ကျန်းချင်ရီ တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ လေထဲတွင် အရိပ်ကျန်များပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး လှည့်စားနိုင်သော စွမ်းအားအနည်းငယ် ပါဝင်ကာ တစ်ခဏမျှ ဆက်လက်တည်ရှိနေနိုင်သဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ လှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်ကို ဖိအားပေး ကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်။

အကြိမ်တစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော တိုက်ခိုက်မှုများအတွင်း ရှောင်ယန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဓားဒဏ်ရာများစွာ ရရှိသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချင်ရီ သည် ခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသာစီးရလာပြီဟုပင် လူအချို့က ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ ကျန်းချင်ရီ ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရှောင်ယန် အပေါ် သက်ရောက်မှု အကန့်အသတ်ရှိကြောင်းနှင့် ရှောင်ယန် သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းရန် အလွန်အားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေကြောင်း ရှောင်မို အပါအဝင် အကြီးအကဲများ နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများက သိရှိကြသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။ မျိုးဆက်သစ်ပြိုင်ပွဲ ရဲ့ ပထမနေရာက ငါ့အတွက်ပဲ။"

ရှောင်ယန် အကွာအဝေးကို ချဲ့လိုက်ပြီးနောက် အချိန်ကျပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓားကြာပန်းများ တစ်ပွင့်ပြီးတစ်ပွင့် ပွင့်ဖတ်လာကြသည်။

ပူပြင်းလှသော မီးတောက်များသည် ကျန်းချင်ရီ ၏ ဆံပင်အရှည်များကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ဂိုဏ်းတူတပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အရှုံးပေးလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီသိုင်းကွက်ကို သုံးလိုက်တာနဲ့ မင်း သေသွားလိမ့်မယ်။" ရှောင်ယန် ၏ ပတ်လည်တွင် မီးလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ယန်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းချင်ရီ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ "လာစမ်းပါ။"

"မင်း သတ္တိရှိတာပဲ။"

ရှောင်ယန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ဓားကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည်။

ကြာပန်းတိုင်းတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားကြာပန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"ချင်ရီ... အရှုံးပေးလိုက်တော့။" ရှောင်မို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဘဝဖြတ်သန်းမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဘဝတစ်ရာကျမ်း ထဲရှိ အရာအားလုံးမှာ အတုအယောင်များဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မို သိသည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် ချင်ရီ အပေါ် သူ မည်သို့ သံယောဇဉ် မရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ Spirit Cage ဇာတ်ကားထဲမှ ရန်ပင်း တစ်ယောက် ရေခဲတုံးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူတိုင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြရသည် မဟုတ်ပါလော။

ရှောင်ယန် ၏ ဓားချီ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် ထူးဆန်းသောမီးတောက် များ အားလုံး ရောနှောသွားကြသည်။

ကြာပန်းတစ်ပွင့်စီ ပေါက်ကွဲသွားတိုင်း ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းတစ်ခုက ကျန်းချင်ရီ ကို ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဓားကြာပန်း ကိုးပွင့်လုံး ပေါက်ကွဲပြီးသွားသောအခါ ကျန်းချင်ရီ ၏ ဒွာရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူမသည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ထားရပြီး မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့သော်လည်း အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။

နောက်ဆုံး ဓားကြာပန်း သည်လည်း ပေါက်ကွဲတော့မည်ဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ အားအပြင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ထို ဓားကြာပန်း ကို ကြည့်ရင်း။

ဓားပြအချို့ သူမ၏ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပုံ၊ သူမ၏ မိဘများက သူမကို ဗီရိုတစ်ခုထဲတွင် ထည့်ဝှက်ထားခဲ့ပုံနှင့် ဗီရိုအက်ကွဲကြောင်းကြားမှ သူမ၏ မိဘများ သေဆုံးသွားသည်ကို မျက်စိရှေ့တွင် ကြည့်နေခဲ့ရပုံများကို ကျန်းချင်ရီ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။

ဓားပြများက သူမကို ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အိမ်ကြီးတစ်လုံးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူမ၏ အရိုးများကို ယူမည့်အကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်ကို သူမ မှတ်မိသည်။

သူမ နိုးလာသောအခါ အလောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ပစ်ချခံထားရသည်ကို မှတ်မိသည်။

လမ်းဘေးတွင် တောင်းရမ်းစားသောက်ရင်း တစ်နေ့စာတစ်နေ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ကို သူမ မှတ်မိသည်။

နောက်ဆုံးတွင်။ ပေါက်စီများ ခိုးယူမိ၍ ပေါက်စီဆိုင်ရှင်၏ တုတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူမ၏ ဆရာ က သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်ကို မိန်းကလေး မှတ်မိသည်။

သူမ၏ ဆရာ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သောကြောင့်သာ သူမ အသက်ရှင်ခွင့် ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဆရာ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သောကြောင့်သာ သူမ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဆရာ စိတ်ပျက်ရအောင် ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဆရာက ငါ့ရဲ့ အရာအားလုံးပဲ။

မိန်းကလေး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ နက်နဲသောနှင်းခဲဓားရှည် မှ ဓားဆန္ဒ များ တစ်သီတစ်တန်းကြီး ပွင့်အာထွက်လာသည်။

စုစုပေါင်း ဓားဆန္ဒ ကိုးခု။

"ဒါက... မြက်ပင်ဓားသိုင်း ရဲ့ စတုတ္ထဟန်ပန်ဖြစ်တဲ့ အရွက်ကိုးရွက်ဓား လား။"

"ဘုန်း။"

နောက်ဆုံး ဓားကြာပန်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မိန်းကလေးသည် သူမ၏ ဓားဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

မှော်ဝင်သိုင်းကွက် ထံမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသည်။

ရှောင်မို သည် ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းလာပြီး မှော်ဝင်သိုင်းကွက် အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ရှောင်မို သူ၏ လက်ကြီးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဖုန်မှုန့်များ ရှင်းလင်းသွားပြီး ချင်ရီ မူလနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မှော်ဝင်သိုင်းကွက် ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှောင်ယန် သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး လုံးဝ သတိလစ်မေ့မြောနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ချင်ရီ။" ရှောင်မို ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်းချင်ရီ အသံကို ကြားသောအခါ လှည့်ကြည့်လာပြီး သူမ၏ ဆရာ ကို ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြလိုက်ကာ ရှေ့သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ရှောင်မို အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားပြီး ကျန်းချင်ရီ ကို ဖမ်းပွေ့ထားလိုက်သည်။

"ဆရာ..."

ရှောင်မို ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကျန်းချင်ရီ သည် အားပျော့စွာ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာ လောင်းထားတဲ့ငွေတွေကို တပည့် ပြန်ရှာပေးလိုက်ပြီ..."