စစ်ပြန်ကြီး ၏ မတတ်သာမှု

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် ပြောသည်များကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသအနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်အတွက် သွေးနှင့် ချွေးများစွာ ပေးဆပ်ခဲ့ပြီး မဟာကိစ္စကြီးများကို လုပ် ပေးခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ ကျန့်ဟွမ်းတောင် ဆိုသည့် ဌာနကိုပင် ဖျက်သိမ်းပြီး အာဏာအားလုံးကိုပါ လွှဲပြောင်းပေးရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက ထန်ထျန်းအား ရှေးဟောင်းမင်းဆက်များမှ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ခဲ့သည့် သူရဲကောင်းကြီးများကို ပြန်လည်သတိရစေခဲ့သည်။

မင်းဆက်တစ်ခု တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် ဘုရင်က ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုစစ်သူကြီးများကို ပိုင်းဖြတ်တော့သည်ပင်။

အလွန်ပင် ရက်စက်ပြီး အေးစက်လှသော်လည်း ၎င်းမှာ လက်တွေ့ဘဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန့်ဟွမ်းတောင်မှာလည်း ဤအတိုင်းပင်။

ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမိပြီး ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်အပေါ် အတော်လေး စက်ဆုပ်မိနေခဲ့သည်။

သို့သော် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်မှာမူ ၎င်းကို နားလည်လက်ခံထားပုံ ရသည်၊ ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာကို မြင်သည့်အခါ သူက ပြုံး၍ ပြောသည်။ "ထျန်းဖူနန်းတော် အဆင့်မြင့်ပိုင်းတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သံသယမဝင်ပါနဲ့။"

"တစ်လောကလုံးက နာခံသွားကြပြီ၊ အရင်က ရန်သူဖြစ်ခဲ့တဲ့ အင်အားစုတွေ အများကြီးလည်း ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲမှာ ပေါင်းစည်းသွားကြပြီ၊ နောက်ပိုင်းမှာလည်း လူတွေ အများကြီး လာကြဦးမှာပဲ။"

"ကျန့်ဟွမ်းတောင် တည်ရှိနေတာက စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့ အခြေအနေမှာ အက်ကြောင်းတွေပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ ဒီလောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာ၊ တကယ်လည်း နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းနေပါပြီ၊ အနားယူရမယ့် အချိန်ကို ရောက်ပြီလေ။"

"ထျန်းဖူနန်းတော်က ပေးတဲ့ ခံစားခွင့်တွေက အရမ်းကောင်းပါတယ်၊ လွတ်လပ်မှုလည်း အများကြီး ရှိတယ်၊ ဘယ်သွားသွား ရတယ်၊ ကျန့်ဟွမ်းတောင်ပေါ်မှာပဲ တစ်သက်လုံး နေပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေရင်လည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။"

ထန်ထျန်းက နားထောင်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖြေးဖြေး ချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တခြား အကြီးအကဲတွေကို ကြည့်ရတာတော့ ဒီရလဒ်ကို သိပ်ပြီး လက်မခံနိုင်ကြသေးတဲ့ ပုံပဲ။"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "လက်တွေ့ကို လက်ခံဖို့ဆိုတာ အမြဲတမ်း အချိန် တစ်ခုတော့ လိုတာပေါ့။"

"သူတို့က ငါနဲ့အတူ တစ်သက်လုံး စစ်မြေပြင်မှာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြတာ၊ အဲဒီလို စစ်သားဘဝ ခံစားချက်တွေကို အချိန်တိုအတွင်း စွန့်လွှတ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ။"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲပြောပြော..."

"အားလုံးလည်း အိုကုန်ကြပါပြီ၊ ဘဝကို ခံစားရမယ့် အချိန်လည်း ရောက်ပါပြီ၊ နေ့တိုင်း သတ်ဖြတ်နေရတာကလည်း သိပ်တော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပါဘူး။"

ထန်ထျန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ စစ်ပြန်ကြီးများ၏ မတတ်သာမှု သို့မဟုတ် အကူအညီမဲ့မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခေတ်ကာလများမှာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေသည်၊ အချိန် ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို မြှုပ်နှံပစ်နိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက မည်မျှပင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားနေပါစေ၊ နှစ်တစ်ထောင်၊ နှစ်တစ်သောင်း သို့မဟုတ် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် "ထန်ထျန်း" ဆိုသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်ခဲ့ဖူးကြောင်း မည်သူက မှတ်မိနေပါဦးမည်နည်း။

ရှေးဟောင်း စာအုပ်များထဲတွင်သာ အရိပ်အယောင် အချို့ကို တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ အခွန်ကောက်တဲ့ ကိစ္စကို ဘာလို့ ကျန့်ဟွမ်းတောင်ကပဲ တာဝန်ယူနေရသေးတာလဲ"

"မဟာအကြီးအကဲက အာဏာတွေကို ပြန်သိမ်းသွားပြီဆိုရင် တာဝန်တွေကိုလည်း တစ်ခါတည်း သိမ်းသွားသင့်တာ မဟုတ်လား"

သူက ဤကိစ္စကို အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပေသည်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်ကမူ ပြုံး၍ ပြောသည်။ "မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အ တဲ့လူလို့ ထင်နေတာလား၊ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့် လူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလား။"

"သူတို့က အာဏာကို ပြန်သိမ်းသွားပြီး ပြင်ပအသုံးစရိတ်တွေကို တာဝန်ယူလိုက်ပြီ ဆိုတော့ ကျန့်ဟွမ်းတောင်က အဲဒီကုန်ကျစရိတ်တွေကို ဆက်ပြီး တာဝန်ယူစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"ဒီနေ့ အခွန်ကောက်လို့ ရတဲ့ ငွေအားလုံးက ကျန့်ဟွမ်းတောင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဒါက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ခံစားခွင့်တွေအပြင် အပိုရတဲ့ ခံစားခွင့်ပဲ။"

သူက သက်ပြင်းသာသာ ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကျန့်ဟွမ်းတောင်က လူတွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြတာ၊ သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေလည်း မရေမတွက်နိုင်ဘူး။"

"မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားတဲ့သူတွေ၊ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေ၊ ရူးသွပ်သွားတဲ့သူတွေ အားလုံးလည်း ကျန့်ဟွမ်းတောင်မှာ ရှိနေကြတယ်။"

"ဒီငွေတွေက သူတို့ရဲ့ နောင်ရေးအတွက် အာမခံချက်အနေနဲ့ သုံးဖို့ပဲ။"

ထန်ထျန်းမှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် အခွန်နှုန်းထားက ဘာကြောင့် ၄၀% အထိ ဖြစ်နေရသနည်း ဆိုသည်ကို အခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းမှာ ကျန့်ဟွမ်းတောင်၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် အခွန်ကောက်ခံမှု ဖြစ်သည်၊ ထို့ပြင် စစ်ပွဲကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့သော စစ်ပြန်ကြီးများအတွက် ဖြစ်သောကြောင့် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ရုတ်တရက် ဤမျှ ပြတ်သားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခွန်ငွေ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းများအတွက် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါကြောင့် မင်းလှူလိုက်တဲ့ နှစ်ထရီလီယံက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ မင်း သိပြီလား"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ "တကယ်လို့ ဒါကို ကြိုသိခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီထက်မက ပိုပြီး ထုတ်ပေးခဲ့မှာပါ။"

နှစ်ထရီလီယံ ဆိုသည်မှာ စနစ်က အသိအမှတ်ပြုထားသည့် အကန့်အသတ်သာ ဖြစ်ပြီး ထန်ထျန်း၏ အကန့်အသတ် မဟုတ်ပေ။

သူက စစ်ပြန်ကြီးများကို အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်၊ သူတို့၏ သွေးနှင့် အသက်များကို ပေးဆပ်ခဲ့ခြင်း မရှိလျှင် ယခုကဲ့သို့ လှပသော ဘဝမျိုး မည်သို့ ရှိနိုင်ပါ့မည်နည်း။

ဤကိစ္စများမှာ ထန်ထျန်းနှင့် မသက်ဆိုင်ဟု မပြောပါနှင့်၊ ထျန်းဖူနန်းတော် ဆိုသည့် တည်ငြိမ်သော စင်မြင့်ကြီး မရှိလျှင် သူသည်လည်း ဤမျှ ချောမွေ့စွာ ကြီးထွားလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤစင်မြင့်ကြီးမှာ ထိုသူများ၏ ကြိုးစားပေးဆပ်မှုများနှင့် မကင်းပေ။

သို့သော် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြုံးလိုက်သည်။ "လုံလောက်ပါပြီ။"

"ထျန်းဖူနန်းတော် တစ်ခုလုံးရဲ့ တစ်နှစ်စာ အသုံးစရိတ်ကတောင် ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ၊ နှစ်ထရီလီယံ ဆိုတာ သူတို့ သေတဲ့အထိ သေသေချာချာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေသွားဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"

"ထန်ထျန်း"

"မင်းက တကယ်ကို လူကောင်းပါ၊ ငါ မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်ကတော့ လူမမှားခဲ့ဘူး။"

"ကျန့်ဟွမ်းတောင်ရဲ့ စစ်သည်တော် အားလုံးကိုယ်စား ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ပြောပြီးနောက် သူက ထန်ထျန်းကို မျက်နှာမူကာ ခေါင်းငုံ့၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းမှာ အလျင်အမြန် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်၊ ဤမျှ ကြီးမားသော ဂါရဝပြုမှုကို သူ လုံးဝ မခံယူဝံ့ပေ။

အလွန်ပင် လေးလံလွန်းလှပေသည်။

"အရှင်... မလုပ်ပါနဲ့"

"ဒါက တပည့်ကို အသက်တိုအောင် လုပ်နေတာပဲ။"

သူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ခေါင်းကို ပြန်မော့ကာ တဟားဟားရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ဝေးကွာသော အရပ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် အားရပါးရ ချလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ခေါင်းငုံ့လိုက်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ထဲမှ အစိုင်အခဲများကို လုံးဝ လွှတ်ချလိုက်နိုင်ပုံ ရပေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ငါ့ရဲ့ အခက်အခဲ အကြီးကြီးတစ်ခုကို ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့တာပဲ။"

"အနာဂတ် မှာ ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ ငါ့ကို အချိန်မရွေး လာရှာလို့ ရတယ်။"

"ကျန့်ဟွမ်းတောင်က ပြိုလဲသွားပေမဲ့ အစွမ်းအစ အချို့တော့ ကျန်နေပါသေးတယ်၊ ဘယ်လို ကိစ္စမျိုးမှာမဆို စကားအနည်းငယ်တော့ ပြောပေးနိုင်ပါသေးတယ်။"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ကျေးဇူးတင်ကာ သူ၏ စေတနာကို လက်ခံလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က စကားလမ်းကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က စာရင်းကိစ္စကို ငါ နန်းတော်သခင်ဆီမှာ မေးကြည့်ပြီးပြီ။"

"အပေါ်က လူတွေ ကြားဝင်စွက်ဖက်ခဲ့တာပဲ၊ စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော် ဘက်က လူတွေ လက်ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့..."

"မင်းက အဲဒါကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်ပုံရတယ် ဟုတ်တယ်မလား"

"ထျန်းယွမ် ဆိုတဲ့ ကောင်က အကြောင်းမဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်၊ လန်တင်းနဲ့ မိုမိသားစုကလည်း စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်အပေါ် ပြင်းထန်တဲ့ အရေးယူမှု တွေ လုပ်ခဲ့ကြတယ်။"

"အခုဖြစ်နေတဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်လည်း ပတ်သက်မိသွားပြီ။"

"သူတို့က ပထမဆုံး ပြိုလဲသွားမယ့် ထိပ်တန်းအင်အားစု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

ထန်ထျန်းက ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။

အမှန်စင်စစ် ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က နောက်ကွယ်ကနေ လုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးကတည်းက မိုရှောင်းရှောင်းနှင့် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်တို့က စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို စတင် ကိုင်တွယ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ထန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်းအတွက် လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ၊ မိုမိသားစုနှင့် စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြားတွင် မူလကပင် ရန်ငြိုးများ ရှိနေခဲ့သည်၊ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်မှာမူ စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်က သူ့ကို ကျော်ပြီး လုပ်ခဲ့သည့်အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကြောင့်လည်း ပါပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာမူ တကယ်ကို မကောင်းလှပေ။

"တပည့်ကတော့ ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နာခံမှာပါ။"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က အင်းဟု တစ်ချက်ဆိုကာ "ဒါတောင် သတိထားဖို့တော့ လိုသေးတယ်။"

"ငါ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းအတွက် ထပ်ပြီး စုံစမ်းပေးပါ့မယ်၊ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူက ဘာကြောင့် လုပ်နေတာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။"

"မင်းရဲ့ ခွန်အား နဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် အဲဒီနေရာကို သေချာပေါက် သွားရမှာပဲ၊ ကြိုတင် သိထားတော့ ပြင်ဆင်ထားလို့ ရတာပေါ့။"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် ထန်ထျန်းနှင့် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်တို့က ကျန့်ဟွမ်းတောင် ထိပ် တွင် ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောခဲ့ကြသည်။

အတိတ်က ဂုဏ်ယူစရာများ၊ သွေးနှင့် စစ်မီးလျှံများအကြောင်း ကြားရသည့်အခါ ထန်ထျန်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်မိသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူက ထိုခေတ်ကာလတွင် နေထိုင်ခဲ့လျှင် မည်ကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေမည်နည်းဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် လောကကြီး၏ ဇာတ်လမ်းများမှာ မည်မျှပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဇာတ်သိမ်းရစမြဲပင်။

နေမဝင်ခင်မှာပင် ထန်ထျန်းက ကျန့်ဟွမ်းတောင်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ချင်းရွှီခြံဝင်း သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။