ထန်ထျန်း၏ ပထမဆုံးတိုက်ပွဲ

ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ အတော်အတန် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ကြည့်ရှုနေကြသည့် တပည့်များအတွက်လည်း ခမ်းနားလှပသော အမြင်အာရုံ စားပွဲ ကြီးတစ်ခုကို တည်ခင်းပေးခဲ့ရာ ညီလာခံ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ပိုမိုမြင့်တက်လာစေခဲ့ပေသည်။

အနိုင်ရရှိသူ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အတူ ဟစ်ကြွေးအားပေးသံများမှာ တောင်ကျရေလျှံသကဲ့သို့ ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ တိမ်တိုက်များပင် ထိုလှိုင်းလုံးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထုန်းရှန့်ညီလာခံ အထက်မှ ဖယ်ခွာသွားခဲ့ရပေသည်။

ဤသည်မှာ လူငယ်တပည့်များအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ထိပ်တန်း တိုက်ပွဲဝင်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေသည်။

လူအများ၏ အားပေးသံများကြားမှာပင် မကြာမီမှာပင် ဒုတိယမြောက် တိုက်ပွဲကို စင်မြင့်ပေါ်တွင် စတင်ကပြတော့သည်။

ယခုနှစ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်သည့် တပည့်ပေါင်း ၅၃၀ ကျော်ထဲတွင် မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် အစောပိုင်းအဆင့် ပြိုင်ပွဲဝင်မှာ ၄၂၀ ကျော် ရှိပေသည်။

သူတို့မှာ တစ်ပွဲရှုံးထွက်စနစ်ဖြင့် စုစုပေါင်း ၆ ကျော့ တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး ဆန်ကာတင် ၁၀ ဦးကို ရွေးချယ်ကာ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်သော မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် အလယ်အလတ်အဆင့် တိုက်ပွဲများသို့ တက်လှမ်းခွင့် ပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင် ၆၀ ခန့် ရှိပေသည်။

အဆင့်တက်လာသည့် ၁၀ ဦးနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ၇၀ ဦး ရှိပြီး တစ်ပွဲရှုံးစနစ်ဖြင့် ၃ ကျော့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကာ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ၁၀ ဦးကို ထပ်မံရွေးချယ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင် မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ၂၀ ဦးရှိပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာမူ ၄၀ ဝန်းကျင် ရှိပေသည်။

အဘယ်ကြောင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူက နှောင်းပိုင်းအဆင့်ထက် ပိုများနေရသနည်း။

၎င်းမှာ ပြိုင်ပွဲစနစ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်သည့်အခါ လူအတော်များများမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ရှန်းယွမ်စင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ကြောင်း သိသွားကြသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ကြခြင်း သို့မဟုတ် အလယ်အလတ်အဆင့်မှာတင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် သုံးကြိမ်စလုံးကို သုံးစွဲလိုက်ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသူများမှာမူ ခွန်အားများကို အပြည့်အဝ စုဆောင်းထားကြပြီး ရှန်းယွမ်စင်မြင့် ပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းလိုကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် အဆင့်တက်လာသူများထဲမှ အကောင်းဆုံး ၁၀ ဦးကို ရွေးချယ်ကာ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲများကို ဆင်နွှဲရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲမှာမူ နှစ်ပွဲရှုံးထွက်စနစ်ဖြင့် ပတ်လည်တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသန်မာဆုံး ၃ ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကသာ ရှန်းယွမ်စင်မြင့် ပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤ ထုန်းရှန့်ညီလာခံ တစ်ခုလုံးမှာ လဝက်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပေသည်၊ အစောပိုင်းအဆင့် ပြိုင်ပွဲမှာတင် ၆ ကျော့ ရှိသဖြင့် အဆင့်တက်မည့်သူများကို ရွေးချယ်ရန် ၆ ရက်ခန့် အချိန်ယူရပေသည်။

ထန်ထျန်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြစ်ရာ ၇ ရက်မြောက်နေ့မှသာ တရားဝင် စင်ပေါ်တက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် သူက နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခဲ့ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ယနေ့တွင် အချို့သော တပည့်များ လုံးဝ ရောက်မလာကြပေ၊ ဥပမာ စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ဟွမ်ထောင် ကဲ့သို့သော သူများပင်။

လူတိုင်းက နောက်ဆုံးအဆင့်အတွက် အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်မကတော့ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွေမှာ သခင်လေးထန်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်"

"ဒါက သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့လည်း ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်"

မိုရှုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ပုခုံးတွန့်ပြကာ ပြုံး၍ "ငါလည်း မင်းတို့လို ထိပ်တန်းပါရမီရှင် တွေနဲ့ လက်ရည်စမ်းရမှာကို အတော်လေး မျှော်လင့်နေပါတယ်"

ထို့နောက် သူက နှုတ်ဆက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့ပေသည်။

လျို့ယွင်တင်း ကိစ္စကို လီဟုန်ကို ပြောပြပြီးနောက် သူ၏ ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပေသည်။

.....

၇ ရက်အကြာတွင်...

ထန်ထျန်းက မျက်လုံးများကို ဖြေးဖြေးချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့ပေသည်၊ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ဆိုလျှင် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ယနေ့က သူ စင်ပေါ်တက်ရမည့်နေ့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူက ထုန်းရှန့်ညီလာခံ ကျင်းပရာ နေရာသို့ အမြန်ပျံသန်းသွားခဲ့ပေသည်။

နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ပထမနေ့ကထက်ပင် ပိုမိုစည်ကားသိုက်မြိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

တပည့်များမှာ ပြီးခဲ့သည့်ရက်များအတွင်းက တိုက်ပွဲအခြေအနေများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသူမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေကာ ထိုထိပ်တန်း ပြိုင်ကွင်း ကြီးနှင့် ဂုဏ်အသရေများကို ခံစားနေရသည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နေကြပေသည်။

ထိုတပည့်များ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက နေလအင်မော်တယ်နန်းတော်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသွားခဲ့ပေသည်။

ထိုနေရာရှိ ပြိုင်ကွင်း မှာလည်း သွေးဆူစရာကောင်းသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားမှာ ထျန်းဖူနန်းတော်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားပေသည်။

ပြောရလျှင် တစ်ဖက်က အသက်ရှင်ရေးအတွက် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ ထိုဖြစ်စဉ်ကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ခံစားနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဘယ်ဘက်က ပိုကောင်းသည်ဟု ပြောရန် ခက်သော်လည်း သာမန်ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်မူ ထျန်းဖူနန်းတော်ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပို၍ သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး ပို၍ စိတ်ချရပေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာသို့ ရောက်လာသည့်အခါ မိုရှုက ထိုနေရာတွင် စောင့်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူမက ထူးခြားသော ပရိသတ်တစ်ဦးကိုပါ ခေါ်လာခဲ့ပေသည်။

" အစ်ကိုကြီး ထန်ထျန်း မင်္ဂလာပါ"

ရှီးရှီး က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ထန်ထျန်းကို လက်လှမ်းပြနေပေသည်။

ထန်ထျန်းက သူမကို ခဏမျှ စနောက်လိုက်ပြီး မိုရှုကို မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီကလေးမလေးကို ခေါ်လာတာလဲ"

မိုရှုက ရှီးရှီး၏ ဆံပင်များကို ကြင်နာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးကာ "အင်မော်တယ်နန်းတော်က ပြန်လာကတည်းက ရှီးရှီးက မိုမိသားစုမှာပဲ နေနေတာလေ။"

"ကျွန်မက အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံတာနဲ့ အလုပ်များနေတော့ သူမကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး။"

"အခုတော့ ကွက်တိပဲ၊ သူမကို အပြင်ထွက်ပြီး ဆော့ကစားဖို့ ခေါ်လာတာ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ မိုရှုက ဤမိန်းကလေးကို အမှန်တကယ် ချစ်ခင်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

မိုရှောင်းရှောင်းကလည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထန်ထျန်းကို ပြောပြဖူးပေသည်။

သို့သော်...

မိုရှောင်းရှောင်း၏ ဤကိစ္စအပေါ် မှတ်ချက်မှာ သိပ်မကောင်းလှပေ၊ သူမက ကျင့်ကြံခြင်းသည် လုံးဝ စင်ကြယ်နေရမည်ဟု ယူဆပေသည်၊ မိုရှုတွင် ယခုကဲ့သို့ ရှီးရှီးဆိုသည့် သံယောဇဉ် တွယ်ငြိမှု ရှိနေခြင်းက ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလာနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေပေသည်။

တကယ်လို့ မိုရှုသာ ယခုတစ်ကြိမ် ရှန်းယွမ်စင်မြင့် ပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် မိသားစုက သူမကို အဓိက နေရာမှ ဖယ်ရှားရန် စဉ်းစားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မိုမိသားစုက အတင်းအကြပ် ဘာမှ တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ၊ စည်းကမ်းမှာ သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရာ မည်သို့သော ရွေးချယ်မှုမျိုးကို လုပ်မည်ဆိုသည်မှာ မိုရှု၏ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ရှန်းယွမ်စင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သရွေ့တော့ မင်းဘာသာမင်း ကလေးတစ်ယောက် မွေးရင်တောင် ဘယ်သူမှ ကွယ်ရာမှာ အတင်းပြောမှာ မဟုတ်ပေ။

"ဒီတစ်ခေါက် ထုန်းရှန့်ညီလာခံမှာ... မင်း ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား"

ထန်ထျန်းက အမှတ်မထင် မေးလိုက်သည်။

မိုရှုက ခေတ္တ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းယမ်းပြကာ "ပြောရခက်တယ်"

"ဟွမ်ထောင်တို့ကလည်း မအားနည်းကြဘူး၊ ပင်မနန်းတော်က လူတွေကလည်း တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ကြတယ်။"

"အခု ရှင်ကပါ ထပ်တိုးလာပြန်ပြီဆိုတော့ အရာအားလုံးက ပိုပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်ကုန်ပြီ။"

"အတတ်နိုင်ဆုံးပဲ ကြိုးစားရမှာပေါ့"

ထန်ထျန်းက တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်၊ သို့သော် မိုရှုက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး "သခင်လေးထန် ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ရှင် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး၊ မိုမိသားစုက အဲဒီလိုမျိုး အလွန်အမင်း တင်းကျပ်တဲ့ မိသားစု မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။"

"မိသားစုကလည်း ကျွန်မတို့ ရွေးချယ်တဲ့ လူနေမှုပုံစံကို လေးစားပေးပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးထန်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက်တော့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ပုခုံးတွန့်ပြကာ ကိစ္စမရှိကြောင်း ပြလိုက်ပေသည်။

မိုရှု၏ စကားများကြောင့် သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားမိသည်မှာ အမှန်ပင်။

သာမန် ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုများမှာ မိသားစုဝင် တပည့်များအပေါ် အလွန် တင်းကျပ်ကြပေသည်၊ ရည်းစားထားဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ နေနေသာသာ အဓိက တပည့်တစ်ယောက်က အခုလိုမျိုး အေးအေးဆေးဆေး နေနေဖို့ဆိုတာ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

တကယ်လို့ တခြား မိသားစုတွေမှာဆိုရင် ရှီးရှီးကို ချောက်ထဲ ပစ်ချလိုက်တာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အချို့ ပိုပြီး အစွန်းရောက်သော မိသားစုများဆိုလျှင် မင်းကို အင်အားကြီးလာစေဖို့ တွန်းအားပေးတဲ့အနေနဲ့ မင်းမျက်စိရှေ့တင် သူမကို သတ်ပစ်တာမျိုးတောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာတော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေက လက်ညှိုးထိုးမလွဲ ရှိနေပေသည်။

သို့သော် မိုမိသားစုမှာမူ များစွာ ပိုမို သဟဇာတ ဖြစ်နေပေသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက ဒါက မိသားစုရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အမှားခံနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး များတာပေါ့။

မိုရှုကိုယ်တိုင်ကပင် ဂရုမစိုက်သဖြင့် ထန်ထျန်းလည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ယနေ့၏ ပြိုင်ကွင်း ကိုသာ ကြည့်လိုက်တော့သည်။

မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် အလယ်အလတ်အဆင့် တပည့်များအားလုံးနှင့် အစောပိုင်းအဆင့်မှ တက်လာသည့် ၁၀ ဦးတို့က နံပါတ် များအားလုံးကို ရောလိုက်ပြီးနောက် မဲနှိုက်၍ ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ပြိုင်ပွဲကြီးကို တောင်ထိပ်သခင်ကုန်း ကပင် ဆက်လက် ဦးဆောင်နေပြီး သူက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အမည်များကို ခေါ်နေပေသည်။

ပွဲစဉ်အချို့ ပြီးသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထန်ထျန်းက သူ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

"နောက်တစ်ပွဲ"

"ထန်ထျန်း နဲ့ လောင်ရွှမ်ယန် တို့ ယှဉ်ပြိုင်ရပါမယ်"

ပြောပြီးနောက် သူက ထန်ထျန်းဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

" အစ်ကိုကြီး ထန်ထျန်း ကြိုးစားထား"

ရှီးရှီးက လက်လေးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်အားပေးနေပေသည်။

ထန်ထျန်းက သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ပြုံး၍ ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့သည်။