အခန်း (၂၁၅)

စနစ်မျက်နှာပြင်အသစ်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကြည်လင်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြူဖွေးတောက်ပသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စာလုံးများမှာ အနက်ရောင် ဖြစ်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် အမည်ဖော်ပြချက်အပိုင်းမှာ အစိမ်းရောင် နောက်ခံဖြင့် သီးခြားစီ ဖြစ်သွားသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားမှုမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး သာမန်မျက်နှာပြင်တစ်ခုမှ စမတ်ကျသောမျက်နှာပြင်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ လုံယီသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်များ၊ အတတ်ပညာများနှင့် ပါရမီများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ တည်နေရာများကို စိတ်ကြိုက် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ရုံသာမက ဖျက်ပစ်၍ပင် ရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုဖျက်လိုက်သောအရာများကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရန်မှာလည်း စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟူမျိုးနွယ် အသက်ရှူကျင့်စဉ်နှင့် အခြေခံလှံသိုင်းကဲ့သို့သော အတတ်ပညာများသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ဆက်လက် အဆင့်မြှင့်တင်နေရန် မလိုတော့ဘဲ ဖယ်ရှားလိုက်လျှင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပေ။

၎င်းကို တွေးမိပြီးနောက် လုံယီသည် မလိုအပ်ဘူးဟု ယူဆသော အတတ်ပညာများကို ဖျက်ပစ်လိုက်ရာ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်မှာ ရုတ်တရက် အောက်ပါအတိုင်း ပြောင်းလဲသွားသည်

[စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်]

[အမည်: လုံယီ]

[အသက်: ၁၉ / ၈၈]

[အဆင့်: ပဉ္စမချီစွမ်းအားအဆင့်စစ်သည် (၄၄၀/၆၀၀)]

[ကျင့်စဉ်: အဝါရောင် အထွတ်အထိပ် အသက်ရှူကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၀/၁၀၀၀၀ + ၁ ဝိညာဉ်သန့်စင်ပန်း)]

[အတတ်ပညာများ: လုံမျိုးနွယ် ပုဆိန်သိုင်း (ကျွမ်းကျင်မှု ၀/၅၀၀၀)၊ အစွန်းရောက် လက်သီးသိုင်း (ကျွမ်းကျင်မှု ၀/၃၀၀၀)၊ ပေါ့ပါးသော ကိုယ်သိုင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်)၊ လျှို့ဝှက်ပညာ: နဂါးဖောက်ထွင်းခြင်း နည်းပညာ အပိုင်းအစ (၁)]

[ပါရမီများ: ကျောက်ဖြစ်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၀/၁၀၀၀၀ + ၁ ရေခဲဝိညာဉ်)၊ လျှပ်စီးမြန် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၀/၁၀၀ + ၁ နတ်မင်းပိုးချည်)၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၀/၃၀၀ + ၁ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ရည်)၊ နိုင်ရည် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၀/၂၀၀ + ၁ ရွှေပျော့)၊ အဆိပ်ပြင်း (အခြေခံအဆင့် ၀/၂၀ + ၁ အရိုးဆွေးမြက်)၊ ထိန်းချုပ်ခြင်း (အခြေခံအဆင့် ၀/၂၀ + ၁ ဝိညာဉ်မွေးမြူကြာပန်း)]

[စွမ်းအင်: ၃၈၅၂]

ယခင်က ရှုပ်ထွေးပွစာနေသော အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခု မျက်နှာပြင်မှာ ပိုမိုရှင်းလင်းပြီး ကျစ်လျစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်တွင် အဆင့်မြင့်ပြုလုပ်

ချက်များကို ရှင်းလင်းထားသော အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စနစ်၏ မြင်ကွင်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းများကို မြှင့်တင်ထားကာ စွမ်းအင်စုပ်ယူနိုင်သော အကွာအဝေးကို တိုးချဲ့ထားပြီး စုပ်ယူနိုင်သော အမျိုးအစားစုံလင်မှုကို မြှင့်တင်ထားသည့်အပြင် လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ ပြုပြင်မှုများနှင့် အမှားအယွင်းအချို့ကို ရှင်းလင်းထားသည်။

လုံယီ၏ အာရုံမှာ တိုးချဲ့ထားသော စုပ်ယူမှုအကွာအဝေးနှင့် စုပ်ယူမှုအမျိုးအစား စုံလင်လာခြင်းအပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။ သူ၏ တည်းခိုရာ၌ စမ်းသပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူသည် မြို့ရိုးမျှော်စင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သားရဲများနှင့် ငှက်မိစ္ဆာများ၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် စွမ်းအင်ပေးနိုင်သော အလောင်းများလည်း ပါဝင်သည်။ လုံယီသည် အလောင်းများကို အနီးကပ် သွားရောက်ထိတွေ့ရန် မလိုတော့ဘဲ ဆယ်မီတာအကွာအဝေးအတွင်းမှပင် စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ စုပ်ယူမှုအမျိုးအစား စုံလင်လာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ လောလောဆယ် စမ်းသပ်ရန် နမူနာ မရှိသေးသဖြင့် နောင်မှသာ ဆက်လက် စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မြို့ရိုးမျှော်စင်အတွင်းရှိ အစီအရင်စနစ် အကာအကွယ်ကို သူလှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ပါးလွှာနေပြီး ယခင်က ရှိခဲ့သော အနီရောင်အသွေးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီအစီအရင်စနစ်က ကြာကြာတောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။

၎င်းကို တွေးမိသည်နှင့် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားကြသည်။ အစီအရင်စနစ်၏ အကာအကွယ်မရှိဘဲ အဆုံးမရှိသော သားရဲဒီရေနှင့် အနိုင်ယူရန် ခဲယဉ်းလှသော သားရဲဘုရင်ကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ခုခံနိုင်မှာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ဝေနိုင်ငံ၏ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နယ်မြေတစ်ခု၌ တိမ်မြူဖြူများကြားတွင် မြင့်မားလှသော တောင်ထိပ်များစွာ ပုန်းကွယ်နေကြသည်။ ထိုတောင်ထိပ်များထဲမှ တစ်ခုပေါ်တွင် အနီရောင်အရွက်များရှိသော အမည်မသိသစ်ပင်များစွာ ရှိနေပြီး မြေဆီလွှာမှာလည်း နီရဲနေကာ တောင်တစ်ပြင်လုံးတွင်လည်း တဖျတ်ဖျတ်တောက်နေသော အလင်းများ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ၎င်းက တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို တောက်လောင်နေသော ဧရာမ မီးတောက်ကြီးတစ်ခုအသွင် ပေါက်စေသည်။

တောင်ထိပ်မှနေ၍ ခန့်ညားလှသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်ကျန်းခရိုင်၊ ထိုင်ဝမ်မြို့မှာရှိတဲ့ ငါ့တောင်ထိပ်ရဲ့ မီးလျှံနီ လျှို့ဝှက်အလင်း အစီအရင်စနစ်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ လက္ခဏာတွေ ပြနေတယ်။ ဟယ်ရှင်းယွီ ... မင်းသွားပြီး အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းပါ။ ပြီးတော့ အချိန်မီ ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက်"

"တပည့်တော် အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ် ခင်ဗျာ"

ခဏအကြာတွင် နဖူးအလယ်၌ ချိုတစ်ချောင်းပါသော ထူးဆန်းသည့် မီးနီရောင် မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသည့် လူရိပ်တစ်ခုသည် တောင်ပေါ်မှ ကျော့ရှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ဝမ်ကျန်းခရိုင်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ထိုင်ဝမ်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သတ်ကြ ဒီသောက်သားရဲတွေကို အပြတ်ရှင်းကြ"

"အားလုံး တောင့်ခံထားကြ နန်းတော်က စစ်ကူတွေ လာနေပြီ"

အတောင်ပံပါကျားဖြူကြီးပြီးလျှင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သော ထိပ်တန်းမိစ္ဆာများသည် မြို့ရိုးထိပ်သို့ အတင်းတိုးတက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် လူမျက်နှာပါ မြွေဟောက်၊ ဧရာမ လင်းယုန်မိစ္ဆာ၊ တောင်ဆိတ်နီမိစ္ဆာနှင့် အမြီးသုံးချောင်းပါ မြေခွေးတို့ ပါဝင်သည်။

ယခင် သားရဲဒီရေများတွင်မူ ဤမိစ္ဆာများသည် ငြင်းချက်ထုတ်စရာမလိုသော သားရဲဘုရင်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ အတောင်ပံပါကျားကြီး၏ လက်ပါးစေများသာ ဖြစ်နေကြတော့သည်။ ဤသတ္တဝါများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သာမန်စစ်သည်များမှာ ဒဏ်ရာရအောင်ပင် မလုပ်နိုင်ကြချေ။ သိုင်းပညာရှင်များသာလျှင် အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစု ဖြစ်သည်။

ပထမချီစွမ်းအားအဆင့်နှင့် ဒုတိယချီစွမ်းအားအဆင့်ရှိသော သိုင်းသမားများစွာကိုမူ မလိုအပ်ဘဲ အသေအပျောက်မရှိစေရန် အကာအကွယ်ဒိုင်းနောက်ဘက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခိုင်းထားပြီးဖြစ်သည်။

"နဂါးသတ်ချက်"

လျန်မြို့မှ သိုင်းဆရာသခင် ဆုန်ချီကျွင်းသည် သူ၏ နဂါးသတ်ဓားကြီးကို ကိုင်စွဲထားပြီး ကြမ်းတမ်းသော မုတ်ဆိတ်မွေးများရှိသည့် သန်မာထွားကြိုင်းသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ငွေရောင်ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားသွား၏ ထိပ်ဖျားမှ ငါးပေခန့်အထိ ရှည်လျားသော အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ကြည့်ရုံရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူသည် ယခင်က သားရဲဘုရင်အဆင့်ရှိခဲ့ဖူးသော ခေါင်းနှစ်လုံးပါ မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆုန်ချီကျွင်း၏ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းအောက်တွင် ထိုဝံပုလွေမှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားရန်သာ ကံပါတော့သည်။

"ယမမင်းရဲ့ ခေါ်သံ"

စုမြို့မှ သိုင်းဆရာသခင် ယိုခိုင်သည် အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ်ရှိပြီး နားထင်တွင် ဆံပင်ဖြူများ စွက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် တရားသူကြီးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆိတ်မုတ်ဆိတ်နှင့် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ ရှိသည်။ သူအသုံးပြုသော လက်နက်မှာ ရှားပါးလှသည့် တရားသူကြီးကလောင်ဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ နဂါးနှင့် မြွေများ လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ဖျတ်လတ်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ပြိုင်ဘက် အမြီးသုံးချောင်းပါ မြေခွေးဖြူ မှာ မူလက ပါးနပ်သော အကြည့်များဖြင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်

အတတ်ဖြင့် အဖမ်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ နဖူးကို တရားသူကြီးကလောင်ဖြင့် အချက်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အထိုးခံလိုက်ရပြီးနောက် ဘုန်းဟူသော အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ဓားတစ်လက် နတ်သမီး ဟူနန်း၊ အဘိုးကြီးရှီနှင့် သံလက်ဝါးရှင် လျိုတာလုံးတို့သည်လည်း သူတို့၏ တိုက်ပွဲများတွင် အသာစီးရနေကြသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာများထဲတွင်လည်း အလွန်အမင်း သန်မာသူများ ပါဝင်နေဆဲပင်။

ဆံပင်နီ ဆိတ်မိစ္ဆာသည် ပေ ၁၀ ကျော် မြင့်မားပြီး လူကဲ့သို့ မတ်တပ်လမ်းလျှောက်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ချိုနှစ်ချောင်းမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အထူးသဖြင့် ချောက်ကမ္ဘာကဲ့သို့ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများမှာ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းကြောင့် အရိုးကြေ မိစ္ဆာကြာပွတ် ကျောက်ထော့ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားရသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ဆိတ်မိစ္ဆာ၏ ချိုမှာ ရုတ်တရက် ကျွတ်ထွက်ပြီး လွင့်စင်လာကာ ကျောက်ထော့ဖုန်း၏ လည်ချောင်းကို ဖူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

လူမျက်နှာပါ မြွေဟောက်မှာမူ ဆံပင်နီ ဆိတ်မိစ္ဆာထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအပြုံးကို ဆင်မြန်းထားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မွှေ ခြေသိုင်းရှင် ချီချွမ်နှင့် ဘုရင်ကြီး ချူဖုန်း တို့ နှစ်ဦးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်း၏ ထူထပ်လှသော အကြေးခွံများမှာ စစ်မှန်သောခွန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားလေးများသာ ကျန်ရစ်သည်။

ရုတ်တရက် ၎င်း၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ အနက်ရောင် မြူခိုးများက ချီချွမ်၏ မျက်နှာကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ချီချွမ်အနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာမှာ အသားများ အရည်ပျော်ကျကာ ဖြူဖွေးသော အရိုးစုကြီးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အပြင်းထန်ဆုံး စစ်မြေပြင်မှာမူ ထုံးစံအတိုင်း မုန့်ခုန်းဟွာ၊ လုံယီနှင့် သားရဲဘုရင် အတောင်ပံပါကျားကြီးတို့ ရှိရာနေရာပင်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး

မုန့်ခုန်းဟွာ၏ သံမဏိဓားသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ထိုးစိုက်နေပြီး ခန္ဓာဖောက်ထွင်း စစ်မှန်သောခွန်အားများဖြင့် အတောင်ပံပါကျားကြီး၏ တည်နေရာကို အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်နေတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုံယီသည် ကျားဖြူကြီးနှင့် ခွာမရအောင် ကပ်နေပြီး သူ၏ သံလက်သီးများဖြင့် မရပ်မနား ထိုးနှက်နေတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

လက်သီးတစ်ချက် တိုက်မိတိုင်း သူ၏လက်သီးများမှာ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျွံဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ တုံ့ပြန်လာသော မဟာဖိအားကြီးမှာ သာမန်လူဆိုလျှင် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားစေနိုင်သည့် အင်အားမျိုးဖြစ်သည်။ လုံယီကဲ့သို့ သန်မာသူပင်လျှင် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစက်များ ကျလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

အတန်ကြာတွင် သူ၏လက်သီးတစ်ချက်က ကျားကြီး၏ နှာခေါင်းကို တည့်တည့်မှန်သွားရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ အတောင်ပံပါကျားကြီးမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်

လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခြေဖဝါးဖြင့် လုံယီ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ လုံယီသည် အဝတ်စုတ်

တစ်ခုအပမာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ် မနည်းပြန်ထိန်းလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ရင်ဘတ်မှာမူ အသားများ စုတ်ပြတ်ကာ သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး အရိုးနှင့် အတွင်းကလီစာများပင် မြင်နေရတော့မည့် အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ဝူး...”

ကျားဖြူကြီးသည် လုံယီကို အပြတ်ရှင်းရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသော်လည်း မုန့်ခုန်းဟွာ၏ စစ်မှန်သောခွန်အား ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် နောက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားရပြန်သည်။ ထိုင်ဝမ်မြို့ရိုးအောက်နှင့် မြို့ရိုးပေါ်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သွေးရူးသေရူး တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။ အစီအရင်စနစ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အမိုးခုံးပုံစံ အလင်းအကာအကွယ်မှာလည်း ပို၍ ပါးလွှာလာပြီး မကြာမီမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဤသို့ အရေးကြီးလှသော အခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အို... မိစ္ဆာတွေကို ယှဉ်တိုက်နိုင်တဲ့ သိုင်းရဲဘော်တွေတောင် ရှိနေတာပဲလာ။”

ထိုအသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း ထူးဆန်းသော မှော်စွမ်းအားတစ်ခု ပါရှိနေသည်။ တိုက်ခိုက်နေကြသော လူသားများနှင့် သတ္တဝါအားလုံးမှာ မသိစိတ်မှပင် လက်တွန့်သွားကြပြီး အသံလာရာအရပ်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မြင်းစီးသမားတစ်ဦးသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုလူရိပ်မှာ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ဤသူမှာ အနီရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် နုပျိုကာ အသက် ၂၀ ခန့်သာ ရှိဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်ခုံးများမှာ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာရှိကာ သူ၏မျက်လုံးများမှာမူ တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန် ခဲယဉ်းလောက်အောင်ပင် တောက်ပလွန်းလှသည်။

သူစီးနင်းလာသော မြင်းမှာလည်း အလွန်ထူးခြားသည်။ ပေတစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဆီဖြင့် ပွတ်တိုက်ထားသကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေသော မီးခိုးနီရောင် ရှိသည်။ နဖူးအလယ်တွင် အနက်ရောင် ချိုတစ်ချောင်း ပါရှိသော်လည်း မိစ္ဆာများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အငွေ့အသက်မျိုး မရှိဘဲ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အသိဉာဏ် မြင့်မားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဝူး...”

ဤလူကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အတောင်ပံပါကျားဖြူကြီးမှာမူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားဟန်ဖြင့် အဆက်မပြတ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။