အခန်း (၁၆၈-၁၆၉)

အခန်း (၁၆၈) စိတ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း

ဝုန်း...။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယွီသောင်ဆန်း မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ဘဲ တည့်တည့် ထိမှန်သွားကာ သူ၏ အသားနှင့် သွေးများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြေပြင်အနှံ့ လွင့်စဉ်သွားစေသည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲအား ပြင်းထန်သော သိုင်းကွက်ကို ဆက်တိုက် အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောင်မြင်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ရလဒ် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်က လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လက်ထဲမှ ရှည်လျားသော ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲက ခုမှ စတင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယွီသောင်ဆန်း အသားပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ သူ၏ အသားနှင့် သွေးထဲတွင် ပါဝင်သော စိတ်စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလား ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။

မဖျက်ဆီးနိုင်လျှင် ယွီသောင်ဆန်းက ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်သေးသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်လာပါက ချန်ဖေး ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွီသောင်ဆန်းသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူများသာ အနိုင်ယူနိုင်သော ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိသည့် အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာပြီဟု ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှစ်...။

ချန်ဖေး၏ ဓားက ဝဲပျံသွားပြီး ဓားတွင် တွဲကပ်နေသော စိတ်စွမ်းအား ကြိုးမျှင်လေးများက ယွီသောင်ဆန်း၏ အသားထဲရှိ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။ ယွီသောင်ဆန်း၏ အသားထဲမှ စိတ်စွမ်းအားကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ် ချန်ဖေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အား...”

ယွီသောင်ဆန်းက ပထမဆုံးအကြိမ် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ မည်မျှပင် ဆိုးရွားစွာ အရိုက်ခံရပါစေ၊ ယခင်က သူ မတုံ့ပြန်ခဲ့သလို နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ခြင်းလည်း မရှိပေ။

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ယွီသောင်ဆန်း၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

ယွီသောင်ဆန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသူများသာလျှင် ထိုဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အောင်ပွဲက ထာဝရ လက်လှမ်းမမီနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ခဏမျှ အနားယူလိုက်လျှင်ပင် တွင်းနက်ထဲသို့ ထိုးကျသွားစေနိုင်သည်။ ကျောင်ရှန်ယွမ်၏ မယိမ်းယိုင်သော စိတ်ဓာတ်သာ မရှိလျှင် လူအများစုက လှည့်ထွက်ပြေးကြပြီ ဖြစ်သည်။

“လူတိုင်း... မင်းတို့ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီးတာနဲ့ ဒီဘက်လာပြီး သူ့ကို အပြီးသတ်ဖို့ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကြ...”

ချန်ဖေးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤယုန်မိစ္ဆာ၏ စိတ်စွမ်းအားက သူ့မျိုးနွယ်ဝင် အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားက အခြားသူများထက် ပိုကောင်းသော်လည်း ကွာခြားချက်က မကြီးမားလှပေ။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်လျှင်တောင် ယွီသောင်ဆန်းကို သေသည်အထိ ကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်နိုင်ချင်မှ လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကောလင်းရှန်းက ပထမဆုံး ပြေးဝင်လာသည်။ သူက ဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ပြီး အသားပုံကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားက ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အသားစိုင်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း ခွန်အား မရှိတော့ပေ။ ကောလင်းရှန်း၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တိုက်မိခြင်း၏ ရလဒ် ဖြစ်သည်။

“ဒါက လုံလောက်တယ်... နောက်တစ်ကြိမ်...”

ကောလင်းရှန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများ တက်လာပြီး ဓားမကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ အသားပုံကို ဆက်လက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသားစိုင် တုန်ခါသွားပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် ကောလင်းရှန်း၏ မျက်နှာက ပို၍ ဖြူဖျော့လာသည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ယွီသောင်ဆန်း၏ အသားနှင့် သွေးများ ပြန်လည် မပေါင်းစည်းနိုင်အောင် တားဆီးနေသည်။ လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင် ရှိလာတိုင်း သူက ကြယ်ကြွေ ဓားသိုင်းဖြင့် ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ယွီသောင်ဆန်း၏ အသားနှင့် သွေးများသည် ကျောင်ရှန်ယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအား သက်ရောက်မှုကို ခံထားရပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုက စိတ်တိုင်းကျ မဖြစ်လှပေ။ သို့သော် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုကွဲစေနိုင်စွမ်းက လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိပေ။

ချန်ဖေးက အသားပုံကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသည်။ လူများ ပိုမို ပါဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ယွီသောင်ဆန်း ထိန်းချုပ်နိုင်သော အသားပမာဏက စတင် လျော့နည်းလာသည်။

စူးစူးဝါးဝါး အော်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြား ယုန်မိစ္ဆာများကို ရူးသွပ်သွားစေသည်။

သို့သော် ဤယုန်မိစ္ဆာများ၏ စစ်မှန်သော ကံကြမ္မာကို သိရှိပြီးနောက် သူတို့၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းသည် အကာအကွယ် ပေးရာတွင် ထိရောက်မှု မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ သိုင်းကွက်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မှုသည် ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက် ဖြစ်လာသည်။

သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် ယုန်မိစ္ဆာများ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် သေဆုံးကုန်ကြသည်။ လူများ ပိုမို ပါဝင်လာပြီး ယွီသောင်ဆန်း၏ စိတ်စွမ်းအားကို ချိုးဖျက်ကြသဖြင့် ကျန်ရှိသော အသားနှင့် သွေးများ လျော့နည်းသွားသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ အပြုံးများဖြင့် လင်းလက်လာကြသည်။ သေစေလောက်သော အခြေအနေဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤမမျှော်လင့်ထားသော အလှည့်အပြောင်းက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ယခုမူ ယုန်မိစ္ဆာ အားလုံးကို သတ်ချင်သူမှာ သူတို့ ဖြစ်လာသည်။ မည်သူမျှ မသေဆုံးပေ။

အများဆုံး ဒဏ်ရာရရုံသာ ရှိသည်။

အဓိကအချက်မှာ ယုန်မိစ္ဆာများ ယူဆောင်လာသော ကျောက်စိမ်းပြား သုံးဆယ်ခန့်ကို သူတို့ ခွဲဝေယူကြရမည် ဖြစ်သည်။ ဤကျောက်စိမ်းပြား အရေအတွက်ဖြင့် လူတိုင်း အနည်းဆုံး တစ်ခုစီ ရရှိနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

အချို့လူများက ချန်ဖေးကို ခိုးကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ချန်ဖေးသည် အလွန် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူသာ မရှိလျှင် သူတို့ လုံးဝ သုတ်သင်ခံရဖွယ် ရှိသည်။

ချန်ဖေး နောက်ပိုင်း ရရှိမည့် ကျောက်စိမ်းပြား အရေအတွက်ကို တွေးပြီး အချို့လူများ မနာလို မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

သို့သော် အဖွဲ့အနေဖြင့် တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများကို ကုသိုလ်နှင့် ပါဝင်ပတ်သက်မှုအပေါ် မူတည်၍ ခွဲဝေပေးရန် လိုအပ်သည်။ အနည်းငယ် ဘက်လိုက်မှု ရှိလျှင်ပင် ဝေဖန်မှုများ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားစေနိုင်သည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ဤအချက်ကို နားလည်ပြီး အခြားသူများလည်း နားလည်ကြသည်။

ထို့အပြင် ချန်ဖေး စောစောက ပြသခဲ့သော ခွန်အားက လူအတော်များများကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ လေးနှင့် မြားဖြင့် ပြသလိုက်သော စွမ်းအားဖြင့် မည်သည့် ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူမဆို သေဆုံးနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှိလျှင်တောင် နောက်ဆုံးအဆင့် သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် မဟုတ်လျှင် ချန်ဖေးက ပစ်မှတ်ထားပါက နေရာတင် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သင် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင် ရလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ခွန်အားနှင့် သိသာထင်ရှားသော ပါဝင်ကူညီမှုများဖြင့် ချန်ဖေးတွင် ကစားစရာ ဖဲချပ်များ ပိုများနေသည်။ သေချာသည်မှာ မည်သူမျှ ကန့်ကွက်နိုင်မည် မဟုတ်သလို ကန့်ကွက်ရဲကြမည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ကျန်ကျင်းအန်းက တိတ်တဆိတ် သွားများကို ကြိတ်ထားပြီး ထေ့ငေါ့သော စကား တစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲပေ။

ယခင်က ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် နိမ့်သောကြောင့် သူက ချန်ဖေးကို အထင်သေးခဲ့သည်။ ချန်ဖေးတွင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဆရာတစ်ဆူ ရှိလျှင်တောင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက ကျန်ကျင်းအန်းထက် နိမ့်ကျနေသော အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခု တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲတွင် ကျန်ကျင်းအန်းသည် ချန်ဖေး၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကျန်ကျင်းအန်း မည်မျှပင် မလိုလားပါစေ၊ သူ၏ ယခင် ရန်ငြိုးကို စွန့်လွှတ်ရပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က နောက်ခံအကြောင်းအရာအရ ချန်ဖေးထက် နိမ့်ကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်အရလည်း သူတို့က ချန်ဖေးထက် နိမ့်ကျနေသေးသည်။ သူတို့ ဘာနှင့် တိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း...။ ဆက်လက် ရှုပ်ထွေးနေပါက သူတို့သာ ခံစားကြရပေလိမ့်မည်။

ကျန်ကျင်းအန်းက သဘောထား သေးသိမ်သော်လည်း လူမိုက် မဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံမှုကို အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ဂိုဏ်း၏ စိတ်နေသဘောထား စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သူများသည် လူမိုက်များ မဟုတ်ကြပေ။

အများဆုံး သူက ပုံမှန်အတိုင်း မောက်မာပြီး အာဏာရှင်ဆန်နေရုံသာ ဖြစ်မည်။

“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး...”

ယွီသောင်ဆန်း၏ အသံက အသားပုံထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ရုန်းကန်နေသော အသားအချို့ ရုတ်တရက် တုန်ခါမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ ယွီသောင်ဆန်းက သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အားလုံးကို ချက်ချင်း နေရာတစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းလိုက်သည်။

ဘုန်း...။

မိုယွမ်ချန်၏ ဓားက ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရသည်။ သူ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မျက်နှာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဤသည်မှာ စိတ်စွမ်းအားများ တိုက်မိခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် သူ ဒဏ်ရာရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများ နှေးကွေးသွားသည်။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ အတူတူလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အများဆုံး အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင် အနည်းငယ် ပိုသန်မာမည် ဖြစ်သော်လည်း အများကြီး မဟုတ်ပေ။

မိုယွမ်ချန်က တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လျှင် ရလဒ်က ပိုကောင်းလာမည် မဟုတ်ပေ။

စိတ်စွမ်းအင်သည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရာတွင် အရေးပါသော အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိပြီး နောင်တွင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ခြင်း မအောင်မြင်ပါက အမှန်တကယ် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

“ဟားဟား... မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်... အတူတူ သေကြတာပေါ့...”

ယွီသောင်ဆန်း၏ အသံက ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားသည်။ အသားစိုင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အသားစိုင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူ၏ စိတ်အတက်အကျကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစက်များ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး နောက်သို့ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြရသည်။

မိုယွမ်ချန်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေက သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ သူတို့က သူ့ကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မိပါက ရရှိမှုက ဆုံးရှုံးမှုကို ကာမိမည် မဟုတ်ပေ။

နေရာလွတ် ခရီးသွားခြင်း...။

ချန်ဖေး၏ ခြေထောက်များက မရွေ့လျားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းက အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ထံ ရောက်ရှိလာသော သွေးရေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ယုန်မိစ္ဆာ၏ လေသံမှာ ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အတက်အကျမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။ ဤတည်ငြိမ်မှုသည် အတူတူ သေချင်သူ တစ်ယောက်တွင် ရှိမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ရွှစ်...။

သွေးရေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးသည်နှင့် ယွီသောင်ဆန်း သွေးရောင် အရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အဝေးသို့ ပြေးသွားသည်ကို ချန်ဖေး မြင်လိုက်ရသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စောစောက သူ၏ စွမ်းအား အကုန်သုံးလိုက်ခြင်းမှာ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ဖန်တီးရန် ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်သန်ခြင်းသည် သက်ရှိတို့၏ ပထမဆုံးသော ဗီဇစိတ် ဖြစ်သည်။ ယုန်မိစ္ဆာသည်လည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။ သူက ဤနေရာတွင် နေပြီး သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းလိုခြင်း မရှိသည်မှာ သဘာဝပင်။ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှိပါက သူက ထိုအခွင့်အရေးကို တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ဆုပ်ကိုင်ထားပေလိမ့်မည်။

“ပြေးချင်နေတာလား...”

ဖူကျောက်ရှင်း၏ ပုံရိပ်က လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ယွီသောင်ဆန်း၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မြေကြီးတစ်စကိုသာ လွင့်စဉ်သွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဖူ... ဒီယုန်မိစ္ဆာက ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံကို သုံးနေပြန်ပြီ...” ဖူကျောက်ရှင်း၏ ညီငယ်က တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မြင်တယ်...” ဖူကျောက်ရှင်း၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ ဂိုဏ်းတူ တပည့်တစ်ယောက် ဝင်ရောက်စီးနင်းခံရပြီး သူတို့၏ ကျင့်စဉ် အခိုးခံရသည့် ခံစားချက်မှာ ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။

အဓိကအချက်မှာ တစ်ဖက်လူက အသစ်အဆန်း တစ်ခုခုကိုပင် ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

တူညီသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိရန် သူတို့က ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်းပင် မလိုအပ်ပေ။

သွေးရောင် အရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးက တားဆီးချင်ကြသော်လည်း အများဆုံး သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ၎င်း၏ အမြီးကို ဖြတ်တောက်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုပင် သူတို့ မလုပ်နိုင်ကြပေ။

ကျောင်ရှန်ယွမ်က သူ၏ ဓားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဓားအလင်းတန်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ သွေးရောင် အရိပ်နောက်သို့ ကပ်လိုက်သွားသည်။

သို့သော် မကြာမီ ကျောင်ရှန်ယွမ် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဓားခြေလှမ်းသည် အကွာအဝေးတို ပေါက်ကွဲအားကို အာရုံစိုက်ပြီး ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည်။ သို့သော် သူ အကြာကြီး အသုံးပြုပါက ကျောင်ရှန်ယွမ်၏ အတွင်းအားနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက လိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်း လက်လျော့လိုက်ကြသည်။ ချန်ဖေးက အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွီသောင်ဆန်းနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

“ညီလေးချန်ရဲ့ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်က တကယ် မြန်တာပဲ...”

အခြားသူများက ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကို ချီးကျူးခဲ့သည်ကိုကျောင်ရှန်ယွမ် မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ အချို့လူများက ယခင်က မမှန်ဘူးဟု ထင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်များက ချန်ဖေးကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ ကျောင်ရှန်ယွမ်ပင်လျှင် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ပိုင်း၌ ချန်ဖေးထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုပေ။

သူက ချန်ဖေး ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ယွီသောင်ဆန်းသာ ဤဆင်းရဲဒုက္ခများ အားလုံးပြီးနောက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါက ယုန်မိစ္ဆာတစ်သိုက် အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ပြန်လည် ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

သူတို့အားလုံး ဤယုန်မိစ္ဆာများကို မည်သို့ သတ်ရမည်ကို သိကြသော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲရှိ အခြား သိုင်းပညာရှင်များက မသိကြပေ။ ယွီသောင်ဆန်းသာ အဖွဲ့ကို လူဒါဇင်အနည်းငယ်အထိ တိတ်တဆိတ် တိုးချဲ့လိုက်ပါက အခြေအနေများ အမှန်တကယ် လေးနက်သွားပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် ခုန်တက်သွားပြီး ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော် သူက ယွီသောင်ဆန်းကို အဝေးမှသာ လိုက်နိုင်ပြီး အမီ မလိုက်နိုင်ပေ။

သို့သော် ချန်ဖေး မလောပေ။

အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရရှိရန်အတွက် ဤယုန်မိစ္ဆာသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအား အားလုံးနီးပါးကို အသုံးပြုထားသည်။ အနှစ်သာရ အနည်းငယ် ကျန်ကောင်းကျန်နိုင်သော်လည်း ပြင်ပအား မပါဘဲ အသုံးပြုမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။ ချန်ဖေး မျက်ခြေမပြတ်သရွေ့ နောက်ဆုံးတွင် သူ ဤယုန်မိစ္ဆာကို သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ... အဲဒီ ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို ငါ ရှာပေးမယ်... မင်း လိုချင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်...”

ယွီသောင်ဆန်းက သူ၏ ကံကြမ္မာကို သိပုံရပြီး ချန်ဖေးကို အော်ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းက သူ၏ ယခင် မောက်မာမှုနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

လူတစ်ယောက်၏ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခံရသောအခါ အရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ ကတိပေးတယ်...” ချန်ဖေးက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း လိမ်နေတာ...”

ယုန်မိစ္ဆာက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ယုန်မိစ္ဆာ၏ စိတ်စွမ်းအား အသုံးပြုမှုသည် ဗီဇတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ချန်ဖေးက ယဉ်ကျေးနေခြင်းလား သို့မဟုတ် ရိုးသားခြင်းလား ဆိုသည်ကို ပြောပြရန် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

အခန်း (၁၆၉) ညီအစ်ကို

ယုန်မိစ္ဆာက နေရာတင် ဖွင့်ချလိုက်သော်လည်း ချန်ဖေး စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။ စောစောက ယုန်မိစ္ဆာသာ သူ့ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့လျှင် ကျောက်စိမ်းပြား ရပြီးသည်နှင့် ချန်ဖေးက ၎င်းကို သတ်ပစ်ရန် ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။

ယုန်မိစ္ဆာက သူ့ကို မယုံကြည်လျှင်လည်း အဆိုးဆုံး ရလဒ်မှာ လက်ရှိ အခြေအနေသာ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးအတွက်မူ များစွာ နစ်နာစရာ မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယုန်မိစ္ဆာကို လွတ်ပေးလိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျောင်ရှန်ယွမ် တွေးခဲ့သလိုပင် ယုန်မိစ္ဆာ ဝင်ရောက်စီးနင်းထားသော သိုင်းပညာရှင် တစ်သိုက်က သူ့ရှေ့တွင် ဓားမများ ကိုင်ဆောင်၍ ရပ်တန့်နေမည့် အခြေအနေမျိုးကို ချန်ဖေး ရင်ဆိုင်လိုခြင်း မရှိပေ။

ယုန်မိစ္ဆာက ချန်ဖေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အာရုံခံမိပုံရပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအစား ၎င်းက ချန်ဖေးကို ခါချရန် ကြိုးစားရင်း ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ဖေး၏ ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်း ကျွမ်းကျင်မှုက ဤပြောင်းလဲမှုများကို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရာတွင် လွယ်ကူစေသည်။ သူ့ကို ခါချရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချန်ဖေးအပေါ် လေဟုန်စီး စွမ်းအား လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု လျော့နည်းသွားသော်လည်း သူက ယုန်မိစ္ဆာကို တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူသည် ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် လေဟုန်စီး စွမ်းအားကို မတော်တဆ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် နည်းစနစ်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုနည်းစနစ်၏ အထောက်အပံ့က လျော့နည်းလာသည်။

ခဏတာအတွင်း လူနှင့် မိစ္ဆာတို့ မိုင် ၂၀ ကျော် ခရီးပေါက်ခဲ့ကြသည်။ ယုန်မိစ္ဆာက ချန်ဖေးကို မိစ္ဆာကောင်များ၏ အသိုက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာကောင်များ၏ အရှိန်အဝါက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ချန်ဖေးက အဝေးမှပင် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ချန်ဖေး မဟုတ်ဘဲ သူက ဦးစွာ ဝါးမြိုခံရမည်ကို သိသဖြင့် ယုန်မိစ္ဆာက ဆက်လက် မသွားရောက်တော့ပေ။

“အား...”

ကြိုးစားသော်လည်း ယုန်မိစ္ဆာက ချန်ဖေးကို ခါချနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ရောထွေးနေသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ယုန်မိစ္ဆာ၏ သွေးမျိုးဆက်က ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီးနောက် ယနေ့မှ သူ့စွမ်းအား ဘာကြောင့် ကျဆင်းနေရသနည်း...။

ဤအချက်က ယုန်မိစ္ဆာကို ရှုပ်ထွေးစေပြီး ဒေါသထွက်စေသည်။ သို့သော် ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။

ရုတ်တရက် ယုန်မိစ္ဆာက ရှေ့သို့ ဦးတည်သွားပြီး အခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ချန်ဖေးက ယုန်မိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးကို သုံးသပ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသည်။ ကြာရှည်စွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ယုန်မိစ္ဆာ၏ အနှစ်သာရ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အသက်ရှင်ချင်လျှင် ဤသည်က သူ့အတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်သည်။

ယုန်မိစ္ဆာ နောက်သို့ လိုက်ခြင်းက ၎င်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု သို့မဟုတ် လုံးဝ ယုံကြည်မှုကို ပြသရာ ရောက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်ဖေးက ကိုယ့်လုံခြုံရေးကို ဦးစားပေးပြီး သတိထား ဆက်ဆံလိုက်သည်။

“ဘာကာ... သူငယ်ချင်း... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး...”

ယုန်မိစ္ဆာက ရှေ့သို့ ဦးတည်ပြီး အရေးတကြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

လေဟုန်စီး စွမ်းအား...။

ချန်ဖေး၏ အမြန်နှုန်းက သူ၏ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကြောင့် မြင့်တက်လာသည်။ လေဟုန်စီး စွမ်းအား၏ တိုးမြှင့်မှုက သာမန်ကာလျှံကာသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အနည်းငယ်သော အရာတိုင်းက အရေးပါသည်။ ၎င်းကို မမျှော်လင့်ဘဲ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက ယုန်မိစ္ဆာ၏ တွက်ဆချက်များကို ကျော်လွန်သွားစေသည်။

ရွှစ်...။

ချန်ဖေး၏ ရှည်လျားသော ဓားက တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်ပြီး ယုန်မိစ္ဆာ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ယုန်မိစ္ဆာ၏ ဆူပွက်နေသော ခံစားချက်များ ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်း၏ အနှစ်သာရက ပုံပျက်သွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသော သွေးအိုင်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယုန်မိစ္ဆာ သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ချန်ဖေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားပြီး စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ညာဘက်ရှိ တွင်းတစ်ခုပေါ်သို့ အကြည့် ရောက်သွားသည်။

တွင်းထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုးညှင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

ချန်ဖေး ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး တွင်းနှင့် သူ့ကြား ဆယ်မီတာခန့် အကွာအဝေး ထားလိုက်သည်။

စောစောက ယုန်မိစ္ဆာ ပြောခဲ့သော သူငယ်ချင်း ဘာကာကို သတိရသွားပြီး ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် သတိထားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

တဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းသေးသေးလေး တစ်ခု တွင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အံ့သြစရာ ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုခေါင်းသည် ဂျင်ဆင်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွာခြားသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ခုမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အပင်၏ ထိပ်တွင် ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသော အနက်ရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိနေသည်။

“မင်းက ငါ့ရဲဘော်ကို သတ်လိုက်တာလား...”

သေးငယ်သော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း ဂျင်ဆင်းဘာကာ၏ အသံမှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသည်။ သွေးစွန်းနေသော မြေကြီးကို မြင်လိုက်ရပြီး သူငယ်ချင်း သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သောအခါ ဒေါသသံများ ပါလာသည်။

ချန်ဖေးက ရှည်လျားသော ဓားကို စောင်း၍ ကိုင်ထားပြီး ဂျင်ဆင်းဘာကာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယုန်က မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများက ဉာဏ်ရည် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ ယခုအခါ လူအသွင် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး စကားပင် ပြောနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယုန်မိစ္ဆာ စကားပြောနိုင်ခြင်းမှာ စစ်သည်တစ်ဦးကို ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး ထိုစစ်သည်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စုပ်ယူကာ သိုင်းပညာများ အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရရှိလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဂျင်ဆင်းမိစ္ဆာ၏ စကားပြောနိုင်စွမ်းက ချန်ဖေးကို ရှုပ်ထွေးစေသည်။ သူ ဘာကြောင့် ပြောဆိုဆက်သွယ်နိုင်သနည်း...။ ဤထူးခြားမှုက ယုတ္တိဗေဒနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။

“ငါ မင်းကို မေးနေတယ်... ငါ့အဖော်ရဲ့ အသက်ကို မင်း အဆုံးသတ်လိုက်တာလား...”

ချန်ဖေး တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာကာ၏ ဒေါသများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ကြီးထွားလာပြီး သုံးမီတာမြင့်သော ဂျင်ဆင်းမိစ္ဆာကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခင် သေးငယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခု ဘာကာက ပိုမို ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါက ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် စီးဆင်းမှု ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော စိတ်အခြေအနေတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဝုန်း...။

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ဘာကာက ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ငါ့အဖော်ကို သတ်တဲ့အတွက် မင်း ပေးဆပ်ရမယ်...”

ဘာကာတွင် ပြောပလောက်သော လက်သီးသိုင်း မရှိပေ။ ရိုးရှင်းသော ခွန်အားကိုသာ အားကိုးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့်ပင် ၎င်း၏ လက်သီးက အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ဤသည်မှာ "ခွန်အားတစ်ခုက ကျွမ်းကျင်မှု ဆယ်ခုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်" ဟူသော ဆိုရိုးစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သင့်ခွန်အားက အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျွမ်းကျင်မှုက ဒုတိယ ဖြစ်လာသည်။

သေချာသည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်ရှိစေရန် ခွန်အား ကွာခြားချက် ကြီးမားရန် လိုအပ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ကျွမ်းကျင်မှုများသည် အခြေအနေ အမျိုးမျိုးတွင် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခွမ်း...။

မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး ဘာကာ၏ လက်သီးအောက်တွင် ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘာကာက လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း အသားနှင့် သွေးများ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ချန်ဖေးက တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းပြီးပြီ ဖြစ်ကာ ဆယ်မီတာ အကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

ဤမျှ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်းက မိုက်မဲရာ ကျပေလိမ့်မည်။

“ဟူး...”

ဘာကာက အသံထွက်အောင် ရှူထုတ်လိုက်ရာ လေစီးကြောင်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း ငါ့လက်သီးကို ရှောင်နိုင်တယ်...”

ဘာကာ၏ လေသံတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ချန်ဖေး၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူ ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများနှင့် ခွန်အားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ချန်ဖေးကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးပုံရသည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ့ရဲဘော်အတွက် ငါ အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ... မင်း အခု သွားလို့ ရပြီ...” ဘာကာက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကျုံ့သွားပြီး သေးငယ်သော ဂျင်ဆင်းပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားပြီး ဘာကာ၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါ ဘယ်လို ခင်မင်မှုမျိုးလဲ...။ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားတာကို လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ လက်စားချေလို့ ရသလား...။

ဒါက တကယ့် ခင်မင်မှု ဟုတ်ရဲ့လား...။

“မင်းမှာ ကိစ္စ မရှိရင် ဒီနားက ထွက်သွား... ဒီနေရာက အန္တရာယ် များတယ်...” ဘာကာ၏ မပီမသ အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး အနီးရှိ တွင်းဘက်သို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ လျှောက်သွားကာ သတိပေးလိုက်သည်။

“မင်း ဘာလို့ လူစကား ပြောတတ်တာလဲ...” ချန်ဖေးက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

“ဪ... ယုန်က အရင်တုန်းက ငါ့ဆီ လူတစ်ယောက် ခေါ်လာပေးတယ်... ငါ့ကို အပြင်လိုက်ခဲ့စေချင်လို့လေ... ငါ အဲဒီလူကို လက်ခံခဲ့ပေမဲ့ ယုန်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကိုတော့ ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်... အဲဒီလူကို စုပ်ယူလိုက်တော့ ငါ လူစကား ပြောတတ်သွားတာ...” ဘာကာက ရှင်းပြသည်။

ဘာကာက ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားပြီး ၎င်း၏ ဂျင်ဆင်းပုံစံက တွင်းဝသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ချန်ဖေး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး အပြန်အလှန် ပြောဆိုမှုကြောင့် ခါးပင် နာချင်သလို ဖြစ်သွားသည်။

“လူတစ်ယောက်ကို စုဆောင်း... ပြီးတော့ လက်သီးတစ်ချက်စာ ခွန်အား ပြန်ရလိုက်တယ်ပေါ့...” ချန်ဖေး မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အင်း... အဲဒါ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် မဟုတ်လား...” ဘာကာက ချန်ဖေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင် ပါနေသည်။

ချန်ဖေး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သစ်ပင် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ အထင်သေးမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် ဘာကာ၏ စကားကို သေချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ယင်းတွင် ယုတ္တိတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

ဘာကာ၏ ခွန်အားမှာ သံသယ ဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အံ့သြဖွယ် ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းဖြင့် ဧရာမ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ၎င်း၏ ခံစစ်မှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ထိုမျှ ကြီးမားသော အင်အားကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ယုန်မိစ္ဆာက လူတစ်ယောက်ကို ဘာကာ၏ လက်သီးတစ်ချက်နှင့် လဲလှယ်နိုင်လျှင် ချန်ဖေးကရော အခြား တစ်စုံတစ်ခုကို ဘာကာနှင့် လဲလှယ်နိုင်မလား...။

သစ်ပင် ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် သဘောတူညီမှု ရယူမည့် အကြံအစည်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သို့သော် သူ မကြိုးစားကြည့်လျှင် ဖြစ်နိုင်မဖြစ်နိုင် မည်သို့ သိမည်နည်း...။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုမှာ အတားအဆီး မရှိပေ။

“ဒါကို ဘယ်မှာ ရနိုင်မလဲဆိုတာ မင်း သိလား...” ချန်ဖေး ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ ဘာကာကို ပြလိုက်သည်။

ဘာကာက သံပြားကို ကြည့်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ “ငါ အရင်က မြင်ဖူးတယ်... ထူးဆန်းတဲ့ အကာရှပင်နားမှာ... မင်း လိုချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ သွားယူလိုက်...”

“အဲဒီ ကျောက်စိမ်းပြားကို သွားယူဖို့ မင်းကို ကူညီခိုင်းချင်ရင်... ငါ တခြား တစ်ခုခုနဲ့ လဲလို့ ရမလား...” ချန်ဖေးက မေးလိုက်သည်။

အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ ဤသစ်ပင် ဝိညာဉ် ဘာကာသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို အမှန်တကယ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထူးဆန်းသော အကာရှပင်" ဟူသော နာမည်မှာ နိမိတ်မကောင်းပုံရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားခဲ့သော နေရာ ဖြစ်နိုင်သည်။

“မင်း ငါနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်တာလား... ရတယ်... မင်း ငါ့ဆီ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူနှစ်ယောက် ယူလာပေးရင် ကျောက်စိမ်းပြား သွားယူပေးမယ်...” ဘာကာက ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြန်ဖြေသည်။ ၎င်းက ပုန်းအောင်းရာ နေရာသို့ ပြန်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ပေ။

စောစောက လူသားကို စုပ်ယူပြီးကတည်းက ဘာကာ အနည်းငယ် ထူးခြားသလို ခံစားနေရသည်။ ကျောက်စိမ်းပြား ရယူခြင်းက မခက်ခဲသော်လည်း နောက်ထပ် လူသားနှစ်ဦးကို စုပ်ယူလိုက်လျှင် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုအချို့ ဖြစ်လာနိုင်မလား...။

“ဒါက ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းမှာ တခြား အကြံဉာဏ် ရှိသေးလား...” ချန်ဖေး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အခန်းကဏ္ဍကြောင့် လူ့အသက်များကို ယူနိုင်သော်လည်း လူများကို ဖမ်းဆီးပြီး ဘာကာကဲ့သို့ သတ္တဝါများကို ကျွေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

“မင်းဆီမှာ အိပ်မက်ကြာပန်းနံ့ ရတယ်... ငါ့ကို အိပ်မက်ကြာပန်း အစေ့ တစ်ဒါဇင် ပေး... ဒါဆို ငါ ကျောက်စိမ်းပြား ပေးမယ်...” ဘာကာက လေကို ရှူရှိုက်ပြီး ချန်ဖေးထံမှ အိပ်မက်ကြာပန်း အရွက်များနှင့် ပွင့်ဖတ်များ၏ ရနံ့ကို အာရုံခံမိသဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

အိပ်မက်ကြာပန်း၏ ရနံ့က ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း ဘာကာသည် ချန်ဖေးကို အနိုင်မယူနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ယခင်က အိပ်မက်ကြာပန်း အစေ့အချို့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပိတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အရသာကို တောင့်တသော်လည်း မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မယူလိုပေ။

“ငါ့မှာ အဲဒါတွေလည်း မရှိဘူး...” ချန်ဖေးက မျက်လုံး လှန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့တွင် အိပ်မက်ကြာပန်း အစေ့များ ရှိလျှင် ကိုယ့်ဘာသာ သုံးလိုက်မှာပေါ့... ဘယ်လိုလုပ် လျှောက်ထားခဲ့မှာလဲ...။ ဘာကာက ပို၍ တောင်းဆိုလာပြီး အစေ့ တစ်ဒါဇင်တောင် လိုချင်နေသည်။

“မင်းမှာ အဲဒါလည်း မရှိဘူးလား... ဒါတောင် ငါနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်သေးတာလား...”

ဘာကာက ချန်ဖေးကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက ရိုးရှင်းသော တောင်းဆိုမှု နှစ်ခုသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဤလူသားက တစ်ခုမျှ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပေ။ လူသားများက ချောမွတ်ခြင်း မရှိလျှင် ဘာကာ တစ်ယောက်လောက် စားပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်း ဒါ လိုချင်လား... တော်တော် အရသာရှိတယ်...” ချန်ဖေးက မေးလိုက်သည်။

ချန်ဖေးက အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကြက်ကင်တစ်ကောင် ပေါ်လာကာ ဘာကာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လေဟာနယ် အကွက်ထဲတွင် အချိန် ရပ်တန့်နေသဖြင့် ကြက်ကင်၏ ရနံ့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ ရနံ့မှာ မွှေးကြိုင်လွန်းလှသဖြင့် တစ်ချက်တည်း ကိုက်ဝါးချင်စရာ ကောင်းနေသည်။

ဘာကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

၎င်းသည် သူ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ရနံ့တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော်လည်း ဘာကာသည် ကြက်ကင်ကို စားချင်စဖွယ် မတွေ့ရပေ။ ၎င်း၏ အရသာက ထူးဆန်းပုံရပြီး လူသားများ၏ အရသာထက် နိမ့်ကျနိုင်သည်။

ဘာကာသည် လူသားများကို စားသုံးရခြင်းကို မနှစ်သက်ဘဲ ယခင် ကြိုးစားမှုတွင် အရသာမှာ ကျေနပ်ဖွယ် မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အရသာထက် လူသားများ ယူဆောင်လာသော အသစ်အဆန်းအပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။

“ငါ ဒါကို စိတ်မဝင်စားဘူး... တခြား ရွေးချယ်စရာ ရှိသေးလား...” ဘာကာ၏ တုံ့ပြန်မှုတွင် အထင်သေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်း၏ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော တောင်းဆိုမှုများကို ဤလူသားက မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သလို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် အစားမခံရအောင် ရှောင်တိမ်းနိုင်လောက်သည်အထိ လုံလောက်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ပုံ ရသည်။

“မင်း ပုံမှန် ဘာစားလဲ...” ချန်ဖေးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“ငါ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒါတွေ စားတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ငြီးငွေ့နေပြီ...”

ဘာကာက လက်သေးသေးလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အနည်းဆုံး အနှစ်ငါးဆယ် သက်တမ်းရှိသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ပင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူက ကိုက်အနည်းငယ်ဖြင့် စားလိုက်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အစားအစာကို နှစ်သက်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

“ငါ အဲဒီ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို သုံးပြီး ဟင်းလျာ တစ်ပွဲ လုပ်ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

“ဟင်းလျာ...”

ဘာကာ အံ့အားသင့်သွားပုံ ရသည်။ သူ စုပ်ယူထားသော လူသား မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ဟင်းလျာ ဆိုသည့် အယူအဆက ယခင် ကြက်ကင်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ သို့သော် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ချက်ပြုတ်ရာတွင် မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်မည်ကို သူ စဉ်းစားနေသည်။