သူတော်စင်၏ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ (၂)

အဆင့်မြှင့်မှတ် သုံးထောင်။

ကုချင်းဖန်တွင် ယခုအခါ ကောင်းကင်ကိုးထပ်ကျမ်းကို နောက်ထပ်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သော အမှတ်များ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကုချင်းဖန်သည် အဆင့်မြှင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နက်နဲသော စကြဝဠာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီမှ သိမ်မွေ့သော ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခုက သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုခံစားချက်က သူ၏နှလုံးသားကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်စေပြီး ဤချိုးဖောက်မှုသည် တစ်စုံတစ်ခုသော မကောင်းသည့် နိမိတ်များကို လှုံ့ဆော်ပေးတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

“လူတွေပြောကြတာကတော့ သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖောက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာတတ်တယ်တဲ့။ တကယ်လို့ အဲဒါက ကျရောက်လာရင် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီချိုးဖောက်မှုကို တခြားတစ်နေရာမှာ လုပ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

ကုချင်းဖန်သည် သူတော်စင်နယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်အချို့ကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်အဆင့် မတိုင်မီက ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရန် မလိုခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတော်စင်နယ်ပယ်မှ စတင်၍ အဓိကနယ်ပယ်ကြီး တစ်ခုစီကို ချိုးဖောက်တိုင်း ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ကြံ့ကြံ့ခံ ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကပင် သူတော်စင်နယ်ပယ်သည် အခြားနယ်ပယ်များနှင့် သဘောတရားချင်း လုံးဝ ကွဲပြားသွားကြောင်း ပြသနေသည်။

ယခုကဲ့သို့ ဓမ္မဆုတ်ယုတ်သောခေတ်ကြီးတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်။ အကယ်၍ ကုချင်းဖန်သည် ဤအချိန်တွင် ‘သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ’ ကို လှုံ့ဆော်မိပါက ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ ကုချင်းဖန်သည် ပြဿနာကို မကြောက်သော်လည်း အပိုအလုပ်များ မဖြစ်လိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့် ပျံတက်သွားတော့သည်။

…

ကောင်းကင်ဘုံ (၉) ထပ် ရှိသည်။

ကိုးထပ်မြောက် ကောင်းကင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် ရှိသည်။ ကိုးထပ်သော ကောင်းကင်အတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်း များ တိုက်ခတ်နေပြီး ဝင်ရောက်လာသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကိုမဆို တိုက်ခိုက်လေသည်။ ထိုလေပြင်းများသည် အလွန်အမင်း မပြင်းထန်သော်လည်း သာမန် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ခုခံရန် မလွယ်ကူပေ။ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ထိုလေပြင်းဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူများ ကြောက်ရွံ့ရသော ထိုလေပြင်းများသည် ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သူသည် ကိုးထပ်သော ကောင်းကင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းများက သူ့ကို ဝန်းရံတိုက်ခိုက်လာသည်။ သို့သော် ထိုလေပြင်းများသည် ကုချင်းဖန်၏ သုံးပေပတ်လည်အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ကုချင်းဖန်သည် ထိုနေရာတွင် မရပ်နားဘဲ ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာများသို့ ဆက်လက် ပျံတက်သွားသည်။

ပထမထပ်... ဒုတိယထပ်... တတိယထပ်...

ခဏအတွင်းမှာပင် ကုချင်းဖန်သည် ကိုးထပ်မြောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် လေပြင်းများသည် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ပြီး တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသူများသာ ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံနိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤနေရာသည် တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာများ ပြန့်ကျဲနေသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ နေ၊ လ နှင့် ကြယ်များ အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် တည်ရှိကြသည်။

ကိုးထပ်မြောက် ကောင်းကင်သည် ရှေးဟောင်းသီးခြားလောက၏ အစွန်းအဖျားဖြစ်သလို အလင်းရောင်နှင့် ကြယ်များ၏ မြစ်ဖျားခံရာလည်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် ကြယ်တာရာများ၏ အလှအပကို ကြာရှည်စွာ မကြည့်နေဘဲ အပေါ်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုးထပ်ကောင်းကင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင် တည်ရှိသည်။ ကုချင်းဖန်သည် ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း—”

မမြင်ရသော ပါးလွှာသော အလွှာတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာရာ ကုချင်းဖန်၏ သွေးများမှာ ပျစ်ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးနှင့် ကြယ်တာရာပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့ရသည်။ ဤနေရာရှိ ကြယ်များသည် ရှေးဟောင်းသီးခြားလောက၏ ကိုးထပ်ကောင်းကင်အတွင်းရှိ ကြယ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားပြီး အလွန်ရှေးကျသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ အသေးဆုံးသော ကြယ်တစ်လုံးပင်လျှင် အတိုင်းအဆမရှိ လေးလံလှသဖြင့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများပင် ရွှေ့နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုကြယ်များကို ကြည့်ရင်း ကုချင်းဖန်သည် 'ကောင်းကင်သီးခြားတံဆိပ်' ကို သတိရသွားသည်။ ထိုရတနာကို ရှေးဟောင်းဆိတ်သုဉ်းခြင်း မြင့်မြတ်ရာမြေမှ သူတော်စင်ဘုရင် တစ်ပါးက ကြယ်တစ်လုံးကို အသုံးပြု၍ ထုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှ ကုချင်းဖန် နားလည်သွားသည်မှာ ထိုကြယ်ဆိုသည်မှာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်အတွင်းမှ ကြယ်များကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဤ ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းကြယ်များကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အခြားဘက်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် အရာအားလုံးမှာ မီးခိုးရောင် သန်းနေပြီး အဆုံးမဲ့သော မှောင်မိုက်မှုထဲသို့ မကျရောက်စေရန် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော အလင်းရောင်များက နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။ သို့သော် ဤ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ခြောက်ကပ်လှပြီး အပေါ်၊ အောက်၊ ဝဲ၊ ယာ ဟူ၍ ခွဲခြား၍မရပေ။ နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်မှသာ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေတစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းကို မြင်ရသည်။ ထိုနယ်မြေမှာ ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကပင် ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်၏ အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင်ပင် ရှေးဟောင်းသီးခြားလောက၏ အစအဆုံးကို ကုချင်းဖန် မမြင်နိုင်သေးပေ။ ထိုကမ္ဘာကြီး၏ ကျယ်ပြောမှုက သူ့ကို အံ့ဩစေသည်။ သို့သော် ဤ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကသည် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

“ကျယ်ပြောလှတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးပါလား”

“ဒီ ဟင်းလင်းပြင်က ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကနဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို မွေးဖွားပေးနိုင်တယ်ဆိုရင် တခြားကမ္ဘာတွေနဲ့ သက်ရှိတွေကိုလည်း မွေးဖွားပေးနိုင်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကထဲမှာ တခြားကမ္ဘာတွေအကြောင်း သတင်းမကြားဖူးသေးဘူး။”

ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဤအရာများသည် သူ့အတွက် ဝေးကွာလွန်းလှသဖြင့် အများကြီး တွေးနေရန် မလိုပေ။

“ဒီနေရာမှာ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်မယ်ဆိုရင်တော့ တခြားသူတွေရဲ့ သတိပြုမိတာကို ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဤသို့တွေးပြီး ကုချင်းဖန်သည် အချက်အလက်ပြဇယားကို ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုနှင့်ပင် ကောင်းကင်ကိုးထပ်ကျမ်းသည် တာအိုနန်းတော်အခန်း နဝမအဆင့်မှ သူတော်စင်အခန်းပထမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဘုန်း—”

ကျမ်းစာ ချိုးဖောက်သွားသည်နှင့် ကုချင်းဖန်၏ ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ တာအိုနန်းတော်မှာ ပြိုကွဲသွားသည်။ အတွင်း၌ ရှိနေသော ရှေးဦးဝိဉာဉ်မှာလည်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် အရည်ပျော်သွားပြီး သူ၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ ကျမ်းစာနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များစွာ စီးဝင်လာသည်။

ထိုခဏမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များ တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဂျိန်း”

ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲကာ ကုချင်းဖန်ထံသို့ ရက်စက်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုမိုးကြိုးများ၏ စွမ်းအားမှာ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်၏ အကန့်အသတ်ကို များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ သို့သော် ကုချင်းဖန်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်သီးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းများစွာရှိ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများကို စုစည်းမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ထိုမိုးကြိုးကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ဘေးဒုက္ခကို ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံရင်း သူတော်စင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲရသော်လည်း ကုချင်းဖန်မှာမူ ထူးခြားသည်။ သူသည် အဆင့်မြှင့်မှတ်များကို သုံး၍ ဘေးဒုက္ခ မကျရောက်မီကပင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို အောင်မြင်ပြီး သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် ခြေချထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာချိန်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အစွမ်းများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတော်စင်အဆင့် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခသည် ကုချင်းဖန်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိသလောက်ပင်။ သူ သူတော်စင် မဖြစ်ခင်ကပင် သူ၏ အစွမ်းမှာ ဤဘေးဒုက္ခကို ကြောက်စရာ မလိုခဲ့ပေ။

ဘုန်း။

ဂျိန်း။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး တစ်ကြိမ်ထက် တစ်ကြိမ် ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်။ သူတော်စင် ဘေးဒုက္ခတွင် စုစုပေါင်း (၉) ကြိမ် ရှိသည်။ သာမန်လူများအတွက်မူ ဤကိုးကြိမ်မှာ အသက်ရှင်ရန် ခဲယဉ်းလှသော စိန်ခေါ်မှုဖြစ်သော်လည်း ကုချင်းဖန်အတွက်မူ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကုချင်းဖန်သည် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးကိုသာမက ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များကိုပါ ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း—”

တိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ထက် များစွာ သာလွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများသည် ကုချင်းဖန်ထံမှ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ကုချင်းဖန် သူတော်စင်ဖြစ်သွားသည့် ထိုခဏမှာပင် ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကအတွင်းရှိ ‘သက်ရှိများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ’ များအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါသွားကြသည်။ ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုကြီးများ နိုးထလာသကဲ့သို့ပင်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တာအိုမျက်လုံးများက ကိုးထပ်ကောင်းကင်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုချင်းဖန်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပြီး ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများ အပြန်အလှန် ထိတွေ့မိသွားခြင်းက ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကက တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူးပဲ”

သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ကုချင်းဖန်၏ အာရုံခံစားမှုမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့သည်။ ထိုထူးဆန်းသော ခံစားချက်များကြောင့် သူသည် စကြာဝဠာ၏ နက်နဲမှုကို အချို့ သဘောပေါက်သွားသည်။ အတော်ကြာပြီးနောက် ထိုခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကုချင်းဖန်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဆက်လက် မနေတော့ဘဲ ရှေးဟောင်းသီးခြားလောကအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။