ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖိနှိပ်မှု

ကုချင်းဖန်သည် သူတော်စင်နယ်ပယ် သို့ ချိုးဖောက်တက်လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ကိုးပြည်ထောင်၏ တစ်နေရာ၌ ရှိနေသော ကုယန်သည် မရေရာသော ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ချီကံကြမ္မာများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ တတိယအဆင့် ' စိမ်းလန်းသော ပဒုမ္မာ ဓားကျမ်း ' မှာလည်း ပိုမိုခိုင်မာတောင့်တင်းလာခဲ့သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဧကရာဇ်ရဲ့ ချီကံကြမ္မာက ရုတ်တရက်ကြီး မြင့်တက်လာတာပဲ... ငါတို့ဆီက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ယောက် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို ချိုးဖောက်သွားတာများလား”

ဧကရာဇ်တစ်ခု၏ ချီကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် နယ်မြေနှင့် လူထုအပေါ်တွင် အခြေခံလေ့ရှိသည်။ ဧကရာဇ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးက အဆင့်တက်လှမ်းသည့်အခါ ချီကံကြမ္မာကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့တိုးတက်မှုမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလေ့မရှိပေ။

အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်မှ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းသွားလျှင်ပင် ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများ အေးချမ်းသာယာပြီး ကောက်ပဲသီးနှံများ ဖြစ်ထွန်းမှုကပေးသော အရှိန်အဝါလောက် မကြီးမားနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်တစ်ခုကို လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် အုပ်ချုပ်နေခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ စစ်အင်အားမှာ သိပ်မပြောပလောက်ဘဲ တိုင်းပြည်သားအားလုံး စုပေါင်းတိုးတက်မှသာ ဧကရာဇ်၏ ချီကံကြမ္မာမှာ အမှန်တကယ် မြင့်မားလာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကုယန်သည် ယခု တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ကာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အဆင့်တက်မှုက ဤမျှ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုမျိုး ဘယ်သောအခါမှ မပေးနိုင်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ တစ်ဧကရာဇ်လုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

“အဖေ နောက်ထပ်တစ်ဆင့် ချိုးဖောက်သွားပြီ ထင်တယ်”

ကုယန် မိမိဘာသာ တွေးလိုက်မိသည်။ ကုချင်းဖန်၏ ချိုးဖောက်မှုကသာ ဤမျှ သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲကို ယူဆောင်လာနိုင်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကုယန်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏အဖေ မည်သည့်ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်ကို အသေအချာ မသိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဧကရာဇ်၏ ချီကံကြမ္မာအပြောင်းအလဲက သူတို့ကို ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးစပ်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကုယန်သည် သူ၏ စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်းများအပေါ် ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် ဖတ်ရှုနေတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကုယန်သည် စာရွက်စာတမ်းများအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးစီးသွားကာ ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေက ပြဿနာရှာနေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ကြီးကြီးမားမား ပရမ်းပတာတွေ မဖြစ်သေးဘူး။ အကယ်၍ ရှန်ဟဲခရိုင်ကလို ဖြစ်ရပ်မျိုး နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ဖြစ်လာရင်တော့ တကယ့်ကို ဒုက္ခရောက်မှာပဲ”

ထိုစာရွက်စာတမ်းများထဲတွင် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ဆူပူမှုသတင်းများစွာ ပါဝင်သည်။ တိုင်းပြည်တော် တည်ထောင်စက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ထိုနတ်ဆိုးဝိညာဉ်များသည် ယခုအခါ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် နိုးထလာနေပုံရသည်။ သို့သော် ကုယန် နားလည်ထားသည်မှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရှင်ဟဲခရိုင်တွင် သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ကုယန်သည် ကိုးပြည်ထောင်လုံးတွင် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ တွေ့ရှိမှုမှာ ပိုမိုများပြားလာသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်အများစုမှာ အစွမ်းမထက်ကြဘဲ အချို့သော အစွမ်းထက်သူများကိုပင် 'ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံ'ဖြင့် အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များစွာကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခြင်းက ကိုးပြည်ထောင်၏ ပြည်သူများကို အစိုးရအပေါ် ပိုမို သစ္စာစောင့်သိလာစေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဧကရာဇ်၏ ချီကံကြမ္မာမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အရှိန်အဝါများ မြင့်တက်လာခြင်းနှင့်အတူ ကုယန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ချိုးဖောက်ရန် အလွန်နီးစပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်၏ အကန့်အသတ်မှာ မည်သည့်အချိန်မဆို ပျက်စီးသွားပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ကုယန်သည် ထိုခံစားချက်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်မှာ မကြာသေးဘဲ အဆင့်မှာ တည်ငြိမ်စပြုရုံသာ ရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်ဆိုသည်မှာ အနည်းဆုံးတော့ အလှမ်းဝေးနေပါသေးသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊

ကုချင်းဖန်သည် မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ ကုမိသားစု အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးနယ်မြေသို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်၊ ထို့နောက် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်ရာမြေသို့ သွားရောက်ကာ ကုရွှမ်ထံ ဖီးနစ်သွေးစင် ပေးပို့ခဲ့သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်ဟင်းလင်းပြင်၌ သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ဤအလုပ်များမှာ များပြားလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကုချင်းဖန်အတွက်မူ အချိန်အများကြီး မကုန်ဆုံးခဲ့ပေ။ သို့သော် ကုမိသားစု အိမ်တော်မှ သူ စတင်ထွက်ခွာစဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခု ပြန်ရောက်လာသော ကုချင်းဖန်မှာ လူတစ်ယောက်လုံး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူ၏ အရှိန်အဝါတွင် ထက်မြက်မှုအချို့ ကျန်ရှိနေသေးလျှင် ယခုလက်ရှိ ကုချင်းဖန်မှာမူ 'မူလသန့်စင်ခြင်း' အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လိုက်လျောညီထွေ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ကုချင်းဖန်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ 'ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ သူသာ အလိုရှိပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို မိမိစိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“သူတော်စင်အဆင့် အောက်ကလူတွေဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲလို့ ဘာကြောင့် ပြောကြလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတွေကို သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတွေက ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ဘူးပဲ”

သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် ဤနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။ သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အစွမ်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကို အန်တုရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အလွန်ရှားပါးသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သာ ဤအဆင့်ကို ကျော်လွှားနိုင်ကြသည်။

သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား အပိုင်းအစတစ်ခုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ သဘာဝတရား၏ အရင်းအမြစ်မှ လာခြင်းဖြစ်၍ သာမန် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ယခုအခါ ကုချင်းဖန်သည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်၍ သူ၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှအထိ တိုးတက်သွားသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာတော့ပေ။

သို့သော် တစ်ခုတော့ သေချာသည်။ သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှ 'ဧကရာဇ်အလောင်းကောင်' ကို မယှဉ်နိုင်သေးသလို 'ကိုးကောင်းကင်ဗုဒ္ဓ' ဟု ခေါ်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့်လည်း အလှမ်းကွာနေသေးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကုချင်းဖန် အလျင်မလိုပါ။ အချိန်သာ လုံလောက်ပါက ထိုကွာဟချက်များကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

“ရွှေခေတ် ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် လိုသေးတယ်။ ဘာမှ မမျှော်လင့်တာတွေ မဖြစ်လာဘူးဆိုရင် နောက်လာမယ့် နှစ်တစ်ထောင်လောက်က အခြေအနေတွေ အလွန်တည်ငြိမ်နေလိမ့်မယ်။ အခုကတော့ ဒီနှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ငါ ဘယ်လောက်အထိ ခရီးရောက်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရတော့မှာပဲ”

ကုချင်းဖန် ဤသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမနေတော့ဘဲ ကုမိသားစု အိမ်တော်ရှိ အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လမ်းညွှန်ပေးတော့သည်။ ထိုကာလအတွင်း သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ ရွှီယူလန်နှင့်အတူ နွေးထွေးသော အချိန်များကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း အခွင့်ရတိုင်း လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။