သူတို့ကို မင်းရှင်းပြရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ

မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မိသားစုတစ်စုလုံးကို မျိုးဖြုတ်ခြင်း။

ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏လုပ်ရပ်များနှင့် မခြားနားသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်းဟိုင်စံအိမ်မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ရွှေယွဲ့ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ နောက်လိုက်များအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေကြ၏။ သူတို့သည် ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသော်လည်း အခြားသော အင်အားစုများကမူ နားလည်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားပါက အခြားအင်အားစုအသီးသီးမှ နန်ယန် မသေမျိုးဂိုဏ်းကို မည်သို့ မြင်ကြမည်နည်း။

ထို့အပြင် ထောင်ယွမ်စံအိမ်သည် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေသေးသည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အမည်ခံဂုဏ်သတင်းများကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုစိုက်ပုံမရဘဲ၊ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ စံအိမ်အတွင်းရှိ မိုးမြေရတနာများကို စုဆောင်းနေသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

"တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ။"

ကျင်းကျင့်စုန့်သည် သူ့ဘာသာသူ ခေါင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခါယမ်းလိုက်၏။

အစကတော့ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ထောင်ယွမ်စံအိမ်က နန်ယန်မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အလျင်စလို ရောက်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် သူသည် မည်သည့် အကြောင်းရင်းကြောင့် ဤမျှ ရက်စက်ပြတ်သားစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းနည်း။

ဧရာမကျင်းထဲရှိ အရိုးတောင်ကြီးကြောင့်လော ဒါမှမဟုတ် ကျောက်ကမ်းပါးနံရံတွေပေါ်မှ သနားစရာကောင်းသည့် သာမန်လူသားများကြောင့်လော။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ မည်သို့ပင်ကြည့်စေ လူကောင်းတစ်ယောက်နှင့်တော့ တူမနေခဲ့ပေ။

ဒါဇင်နှင့်ချီသော ခြင်္သေ့ဝိညာဉ်ရုပ်သေးများအပေါ် အပြည့်ဖြစ်သွားချိန်တွင်...

အထောက်တော်များသည် ရှန်းယီကို ဧရာမကျင်းထံသို့ ပြန်ခေါ်လာပြီး အထက်တွင်ရှိသော ပုတီးစေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း... ဒီပစ္စည်းက ထောင်ယွမ်စံအိမ်က ခင်းကျင်းထားတဲ့ အစီအရင်ကြီးရဲ့ အရင်းအမြစ်ပါ။ သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ယုတ်မာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပေမဲ့ ဒီပုတီးစေ့ကိုပဲ သီးသန့်ပြောရရင် ဒါက တကယ့်ကို အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုပါပဲ။"

၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့်၁၀ တွင်ရှိပြီး သက်တမ်းကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကျင့်ကြံသူများကို အသက်ဆက်ပေးနိုင်ပြီး သူတို့၏နယ်ပယ်စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စေ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ ၎င်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပါက ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အလွန်ကောင်းမွန်သော ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

"စိတ်နှလုံးကသာ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်း ရှိနိုင်ပေမဲ့၊ မှော်ရတနာတွေကတော့ ကောင်းတာဆိုးတာဆိုတာမရှိဘူး။"

ရွှေယွဲ့မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ နောက်လိုက်အချို့က တီးတိုးပြောဆိုလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်သောမြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ထိုရတနာပုတီးစေ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ထိုအထဲတွင် ဝိညာဉ်မည်မျှလောက် အဖန်ဖန်အထပ်ထပ်နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျည်းမှုများမှာလည်း ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် အဆုံးမဲ့ ခြောက်လှန့်နေပြီး တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

"..."

ရှန်းယီက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ မှင်သက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ လေးကြိုးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သောမြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရွှေရောင်မီးတောက်တစ်ခု ပစ်ထွက်သွားပြီး စူးရှသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုပုတီးစေ့ကို ရုတ်တရက် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

ဂျွတ်

ကြည်လင်ပြတ်သားသော ကွဲအက်သံနှင့်အတူ အဆုံးမဲ့မြူခိုးများ လိမ့်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ်မီးခိုးရောင် ပြောင်းသွားစေ၏။ ထိုပျံ့နှံ့နေသော မြူခိုးများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာများ ပုန်းကွယ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

၎င်းတို့တစ်ခုစီ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ အားနည်းလှပြီး လက်တစ်ဖျစ်တီးရုံဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော်လည်း သူတို့၏များပြားလှသော အရေအတွက်ကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်..."

ကျင်းကျင့်စုန့်သည် ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်မိသည်။ သူ့လို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူပင်လျှင် ဗီဇအရနှလုံးနာကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤပုတီးစေ့တစ်ခုတည်း၏ တန်ဖိုးကို စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထောင်ယွမ်စံအိမ်တစ်ခုလုံး ပေါင်းထားသည်ထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးနိုင်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ အတွေးများကို အခြားသူများ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်အောင် နက်နဲလွန်းလှသည်။

ပုတီးစေ့ ကွဲအက်သွားသည့် ခဏမှာပင်။ ဤနေရာရှိ အစီအရင်ကြီးသည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တောင်နံရံများကြားရှိ ပုံရိပ်များသည် မျက်လုံးများကို တညီတညွတ်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်ကာဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုထဲတွင် နစ်မွန်းနေပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်သေးသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

"ဒီလူတွေအကုန်လုံး ပျက်စီးသွားကြပြီ။" နီကျွင်းက သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"..."

ရှန်းယီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ဤကိစ္စက သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူ တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လိပ်ပြာလုံရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်၏။

ရွှေရောင်ပုတီးစေ့တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးအလယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထု အခိုးအငွေ့ပုတီးစေ့ ရှိခဲ့သော နေရာသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် ရွှေရောင်ကြိုးတန်းများ ယက်လုပ်စုစည်းသွားကာ ကျန်းတစ်ရာမြင့်မားသော ခမ်းနားလှသည့် ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည် တစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။

မြင့်မားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး ၎င်း၏ ပါးလွှာသော အတောင်ပံကဲ့သို့ ဝတ်ရုံမှာ ညင်သာစွာလွင့်ခတ်နေ၏။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ"

နန်ယန်ဂိုဏ်း အထောက်တော်များ၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ဤဓမ္မကိုယ်ထည်၏ အရှိန်အဝါမှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မျှသာ ရှိသော်လည်း သူတို့က အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ "အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတွေရဲ့လမ်းစဉ်လား"

"အရင်က ငါ မင်းကို ကတိပေးထားတဲ့ အရာလေ။"

ရှန်းယီက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးမူလနှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချင်းဟွာသခင်မ ကို ကျွေးလိုက်သည်။

"သခင့်ရဲ့ဂရုဏာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ချင်းဟွာ ရှက်မိပါတယ်။" ချင်းဟွာသခင်မမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပြီး သူမ၏ အသံတွင် ရှိုက်သံလေး စွက်နေ၏။

သူမသည် သခင်ဖြစ်သူကို အကူအညီ မပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုလို ဆုလာဘ်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီလူတွေရဲ့ နာကျည်းမှု တချို့ကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ ဟိုမတရားခံရတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကိုရောပေါ့။ ပြီးရင် ပြန်လာခဲ့။"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဧရာမကျင်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်လိုက်သည်။

"ချင်းဟွာက သခင့်ရဲ့အမိန့်ကို လိုက်နာမယ်လို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။" ချင်းဟွာသခင်မက စိတ်အားထက်သန်စွာ ကတိပြုလိုက်သည်။

လူအားလုံး ထောင်ယွမ်စံအိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးမှသာ ရှန်းယီက လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လမ်းစဉ် ဆိုတာ ဘာလဲ"

ကျင်းကျင့်စုန့်က ခဏရပ်လိုက်ပြီးမှ ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်တို့လို ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ကောင်းကင်ခုံရုံးက မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေကို မသေမျိုးတွေလို့ လေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်ကြပေမဲ့၊တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများ နဲ့ မသေမျိုးများဆိုပြီး လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ဖြစ်တည်မှု နှစ်ခုပါ။"

"အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေဆိုတာက သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသိုလ်ကာမတွေ၊ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ကြပြီး ကောင်းကင်ခုံရုံးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူပြီး မသေနိုင်တဲ့ မဟာတာအိုကို ရရှိကြတာပါ။"

"မသေမျိုးတွေကတော့ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ လှည့်လည်သွားလာရင်း သူတို့ကိုယ်တွင်းက တာအိုကို ကျင့်ကြံကြတယ်။ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကောင်းကင်ခုံရုံးနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဲဒီလောက် မနီးကပ်ဘူး၊ တာဝန်ထမ်းဆောင်တဲ့ စာပေပညာရှင်တွေနဲ့ ပိုတူတယ်။"

"ဟုန်ကျယ်ရဲ့ အထူးအခြေအနေတွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင်၊ နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးလို ဂိုဏ်းချုပ်တွေတောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းပြီး မသေမျိုးတွေဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်။"

ကျင်းကျင့်စုန့်သည်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ဗဟုသုတနည်းပါးပုံရသည်။ သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြော၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ခုနက စတေးလိုက်တဲ့အရာက အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လမ်းစဉ်အနှစ်သာရမျိုး တကယ်ကို ပါဝင်နေတာပါ။"

ရှန်းယီက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး ဤနယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။

တက်လှမ်းခြင်း နည်းစနစ်ကို သူ ပထမဆုံး စတင်ကျင့်ကြံစဉ်က မိုးမြေအပြင် ကောင်းကင်ခုံရိုးတို့၏ ကွာခြားချက်ကို သူ သိရှိခဲ့ရသည်။

သူသည် မိုးမြေထံမှလက်ဆောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ခုံရုံးဟု ခေါ်သော အရာနှင့် တကယ်တမ်း ထိတွေ့ဆက်ဆံရခြင်း မရှိသေးပေ။ သေချာသည်မှာ ဤအရာများကို စဉ်းစားရန် စောလွန်းနေသေးသည်။

နန်ယန်ရတနာနယ်မြေအတွင်း၌ နတ်ဆိုးဆန်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤနေရာတွင်မူ တရားဝင်ဖြစ်နေပုံရသည်ကို သူ ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိရုံသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ဓားပျံကို ဆင့်ခေါ်ကာ၊ ဒါဇင်နှင့်ချီသော ခြင်္သေ့ဝိညာဉ်ရုပ်သေးများ ခြံရံလျက် ထောင်ယွမ်စံအိမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

…

ရှန်းယီက ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် လူများစွာ၏ နှလုံးသားများကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သတင်းများ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ဂူများစွာအတွင်းရှိ ပုံရိပ်များသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ကြ၏။