ပြောတာခက်တယ် ကြည့်မှသိမယ်
Vol. 53 Ch. 525
ရွှမ်ချင်းသည် ဘိုးဘေးခန်းမအတွင်း ထိုင်နေပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်ကို မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။
ရွေးချယ်ခံများဆိုသည်မှာ ခရမ်းရောင်ဟုန့်မုန့်ချီ ၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိထားကြ၏။
သူတို့၏ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောအန္တရာယ်များနှင့် သဘောထားသေးသိမ်သူများ၏ မနာလိုငြူစူမှုများကို ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော်လည်း၊ အရည်အချင်းရှိသော မဟာမိတ်များ၏ အကူအညီကိုမူ ဘယ်သောအခါမှ လစ်ဟင်းမည် မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် မပီပြင်သော ထိတွေ့၍မရနိုင်သည့် ကံကြမ္မာမျိုးမဟုတ်ပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က လုံလောက်အောင် တောက်ပနေသည့်အခါ အခြားသူများကလည်း မျက်လုံးများ ကန်းနေမည်မဟုတ်ကြပေ။
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ ဤအကြီးအကဲသည် သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ အဆင်မပြေမှုများကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ ခရီးစဉ်ကို တိုက်ရိုက် မကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ယန်မိသားစုကို ပြန်လည်သိမ်းသွင်းရန် စဉ်းစားပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်အနေဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားရန် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြေရှင်းနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ပါဝင်ပတ်သက်နေသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကမူ နန်ဟုန်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မည်။
နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်သလို၊ သူတို့ကလည်း မသိဟန်ဆောင်နေ၍ မရနိုင်ပေ။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း
အဆင့်ရှိ ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးခြောက်ဦးက မလိုလားလျှင်ပင်မှ သူတို့ စဉ်းစားရတော့မည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေး အပြင်ဘက်တွင် လုပ်ကြံခံရပြီး ဤကိစ္စကို နန်ဟုန်အတွင်းရှိ အင်အားစုများစွာက သိရှိသွားပါလျက်နှင့် သားတော်ခုနစ်ပါးက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ပြုမူနေမည်ဆိုပါက၊ နောင်အနာဂတ်တွင် နန်ဟုန်၌ သူတို့ မည်သို့ ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။
ဤသည်ကား ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတစ်ဦး၏ အရေးပါမှုပင် ဖြစ်သည်။
"အခု ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ဖို့မလိုအပ်သေးပါဘူး။ နောက်တစ်နေ့ အားလပ်ချိန်ရတဲ့အခါ လက်ဆောင်တစ်ခုပြင်ဆင်ပြီး နန်ယန် မသေမျိုးဂိုဏ်းကို သေသေချာချာ အလည်လာခဲ့ပါ့မယ်" ဟု လျိုရှီချန်းက ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး ထပ်လောင်းပြောကြားသည်
"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ကိစ္စပြီးတဲ့အထိ ဒီနေရာကနေပဲ စောင့်နေပါ့မယ်၊ ပြီးရင် အတူတူ ထွက်ခွာကြတာပေါ့။"
ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ယာယီအားဖြင့် ပိုင်ရှင်မဲ့ဖြစ်နေသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေအတွင်းသို့ ခြေချခြင်းက အလွန် ရောင့်တက်ရာကျလွန်းလှသည်။
ဉာဏ်ကောင်းသောသူသည် အန္တရာယ်ရှိသော နံရံအောက်တွင် မရပ်နေပေ။
လျိုရှီချန်းသည် ထိုသို့သော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုမျိုးဖြင့် သူ၏ တာအိုနှလုံးသား စွမ်းအားကို မစမ်းသပ်လိုပေ။
"ဒါဆိုရင်လည်း နောက်တစ်ခေါက်မှပဲ စောင့်ကြတာပေါ့" ရှန်းယီက တစ်ဖက်လူ၏ စိုးရိမ်မှုများကို မြင်သဖြင့် စကားသိပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"အခု ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ။"
သူစကားပြောနေစဉ် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အစီအရင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံတစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
လျိုရှီချန်းကလည်း ချင်းယွဲ့ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောတစ်စင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လျိုချန်းယွင်၊ ယန်ဝမ်ချန့်တို့နှင့်အတူ တက်ရောက်ကာ ရှေ့မှ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။
ထိုအုပ်စုသည် မြူခိုးများထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားကြ၏။
မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် သူတို့၏ လက်အောက်ခံများကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရှိမည်ဆိုသည့် ရွေးချယ်မှုမှာ အတော်လေး အရေးပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ နန်ယန်ဂိုဏ်း တစ်ချိန်က ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော အဓိက အင်အားစုကြီး လေးခုကို အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ထောင့်လေးထောင့်တွင် ချထားခဲ့သည်။
ရေနေမျိုးနွယ်များက မည်သည့်အရပ်မျက်နှာမှ ဝင်ရောက်ကျူးကျော်လာပါစေ၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းအနေဖြင့် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ယန်မိသားစုသည် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အရှေ့ဘက်
ထောင့်စွန်းတောင်ဟုခေါ်သော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။
တောင်တန်းများမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး လူနေကျဲပါးလှ၏။
ချင်းယွဲ့ ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောက တိမ်တိုက်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အ
ထောင့်စွန်းတောင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မြူခိုးများမှာ ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွှာလိုက် တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
သူတို့ကို နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရှေ့တွင်...ယန်မိသားစုမှာ အလွန် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကြ၏။
အဆောက်အအုံများအတွင်းမှ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ဧည့်ခံဆောင်ရှေ့တွင် စုရုံးလာကြပြီး ကောင်းကင်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။ ခဏတာမျှ၊ သူတို့သည် ဓားပျံပေါ်တွင်ရပ်နေသော ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောဘေးရှိ ပုံရိပ်ကို လျစ်လျူရှုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
"အချိန်အတော်ကြာသွားလို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့" လျိုရှီချန်းက ရတနာသင်္ဘောကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ နောက်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာသည်။
"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်" ရှန်းယီထံတွင် မကျေနပ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။
ယန်မိသားစုကို အစပိုင်းတွင် နန်ယန်ဂိုဏ်းက ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည် မှန်သော်လည်း၊ သူတို့ကို နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိတိ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်မှာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသာဖြစ်သည်။
တဲ့တိုးပြောရလျှင် မည်သည့်အရာက ပိုအရေးကြီးသနည်း။ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ကျေးဇူးလော သို့မဟုတ် မွေးဖွားပေးခဲ့သော ကျေးဇူးလော။
ထို့အပြင် လက်ရှိ နန်ယန်ဂိုဏ်းမှာ ယခင်က ကျင့်ကြံသူအုပ်စုနှင့် အတူတူ မဟုတ်တော့ပေ။
လျိုရှီချန်း၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုက
အောက်ဘက်ရှိ ယန်မိသားစုမှ လူများကို တစ်ခဏမျှရပ်တန့်သွားစေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုက နန်ယန်ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုက ရှေ့သို့ ထွက်လာ၏။
သူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ရွှေယွဲ့ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ရှန်းယီ တစ်ခါတွေ့ခဲ့ဖူးသော ယန်ရှင်းယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှန်းယီကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေပြီး အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ကိုယ်တိုင် ယန်မိသားစုဆီ အလည်အပတ် လာရောက်တာကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"
ယန်မိသားစု၏ ကျန်လူများမှာ ဤအခေါ်အဝေါ်နှင့် အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေကြသည်။
သို့သော် အစောပိုင်းက ချင်းယွဲ့ ရတနာဝေဟင်သင်္ဘော၏ မျက်နှာပေးမှုကြောင့် သူတို့က အပြစ်ရှာ၍မရသော ရိုသေမှုဖြင့် သံပြိုင် လိုက်ဆိုလိုက်ကြ၏။
သူတို့လေးဦး ထောင့်စွန်းတောင်သို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ရှင်းယွမ်က ရှေးဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၊ ဒီဘက်ကို ကြွပါခင်ဗျာ။"
ထို့နောက် ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုရှီချန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသွားသကဲ့သို့ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ်ကျုံ့သွား၏။
"လူကြီးမင်းက... ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲလျို များလား ခင်ဗျာ"
လျိုရှီချန်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင်၊ သူက နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်သည်။
"မြန်မြန်၊ သွားပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို လာတွေ့ဖို့ ဖိတ်လိုက်ပါ။"
ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားရင်း၊ အကြီးအကဲလျိုသာ မပါလာပါက ယန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို သူ တွေ့နိုင်မည်ပင် မဟုတ်ဟု စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားလိုက်၏။
ဤကဲ့သို့သော အင်အားစုကြီးများနှင့် တကယ်တမ်း ဆက်ဆံရမှသာ အရာများစွာက ပိုမို ထင်ရှားလာတော့သည်။
မဟာမိတ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ အပြင်၌ဖြစ်စေ သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်တရာ အားနည်းမှေးမှိန်နေပုံရသည်။
လျိုရှီချန်း၏ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။
တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ယန်မိသားစု၏ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် မာနကြီးသည်ဟု နာမည်မထွက်ခဲ့ဖူးပေ။
သေချာပေါက်မျက်နှာသာပေးမှုအပိုင်းတွင် သူက ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို အရှက်ရစေမည် မဟုတ်ပေ။
"နင့် မိသားစုဆီ စာမပို့ထားဘူးလား" လျိုချန်းယွင်က သူမဘေးရှိ ယန်ဝမ်ချန့်ကို ခိုးကြည့်လိုက်၏။
"ပို့ထားပါတယ်..." ယန်ဝမ်ချန့်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏စာထဲတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို ချီးမွမ်းထားမှုက လုံလောက်အောင် ပြင်းပြမှု မရှိခဲ့လို့များလော။
အုပ်စုသည် အတွေးအမျိုးမျိုးဖြင့် ထောင့်စွန်းတောင်၏ ထိပ်ပိုင်းရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ချီတက်လာကြသည်။
ယန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲများသည် သပ်ရပ်စွာ နေရာယူထားပြီးဖြစ်ကာ ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ရိုသေစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ရပ်နေသူမှာလည်း ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ခြိုးခြံသောအရှိန်အဝါဖြင့် သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် မခြားနားပုံရသည်။
သူက အောက်သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့တိုးလာကာ။ "ယန်ရှန်းချင်း က အကြီးအကဲလျိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"
ထို့နောက် ရှန်းယီကိုလည်း ထိုနည်းတူစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။"
"မတွေ့တာ အတန်ကြာပြီပဲ မိတ်ဆွေယန်" လျိုရှီချန်း၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားပြီး အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ပုံမှန်အားဖြင့် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရိုသေစွာဂါရဝပြုခြင်းက ကြီးမားသော ဂုဏ်ပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အပေါ်ယံနားထောင်ကြည့်လျှင် ပြဿနာမရှိဟု ထင်ရ၏။
သို့သော် နှုတ်ဆက်သည့် အစီအစဉ်က မှားယွင်းနေသည်၊ သူက အစီအစဉ်ကို ပြောင်းပြန် လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။
လျိုရှီချန်းအနေဖြင့် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဤမျှအရေးကြီးသော အသေးစိတ်အချက်ကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။