ပြောတာခက်တယ် ကြည့်မှသိမယ် ၂

၎င်းမှာ သေချာပေါက် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရိုးရှင်းသော နှုတ်ဆက်စကားများသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသို့သာ ပါဝင်လိုသည့် ဆန္ဒများဖြင့်ပြည့်နှက်နေ၏။

"ကြွပါ..."

ယန်ရှန်းချင်း သည် အကြီးအကဲလျို၏ သတိပေးမှုကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရိုသေစွာ ဘေးသို့ဖယ်ပေးကာ နှစ်ဦးသားကို ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော နှစ်ဦးမှာမူ အပြင်ဘက်တွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရ၏။

အခြားနေရာများတွင် လျိုချန်းယွင်သည် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အထောက်တော်အဖြစ် ဩဇာသုံးနိုင်သော်လည်း ယန်မိသားစုမှာမူ မတူပေ။ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ နန်ဟုန်နယ်မြေတွင် ပြောရေးဆိုခွင့် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ လက်အောက်ခံမျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ မဟာမိတ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။

ယန်ဝမ်ချန့်မှာမူ ယန်ရှင်းယွမ်၏ အနားသို့ အလျင်အမြန်သွားကာ၊ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် မျက်ရိပ်မျက်ကဲဖြင့် ကြိုးစားမေးမြန်းနေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက အလိုက်သင့်နေပေးလွန်း၍သာ တော်တော့သည်။ အကယ်၍ ပို၍ မာနကြီးသော တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့်သာ လဲလိုက်ပါက၊ ယန်မိသားစု၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကြောင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပွားနေပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ရဲ့ မိသားစုက အထင်လွဲနေပြီး အကြီးအကဲလျိုက နန်ယန်ဂိုဏ်းကို အင်အားပြဖို့ ပါလာတယ်လို့ ထင်နေကြတာလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ့စာထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတာပဲ။"

"အခြေအနေက အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးတယ်၊ မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ အများကြီး မမေးနဲ့ဦး။"

ယန်ရှင်းယွမ်သည် ရှန်းယီ ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးမှ ယန်ဝမ်ချန့်ကို တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်၏။

"အရင်တစ်ခေါက်က..." ယန်ဝမ်ချန့်က ရွှေယွမ်ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် အကြီးအကဲရှင်းယွမ် ပြုမူခဲ့သော ပုံစံကို သတိရကာ အလိုအလျောက် ပြန်ပြောမိ၏။

ထိုစဉ်က ယခုကဲ့သို့ အမူအရာမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"တိတ်တိတ်နေစမ်း။" ယန်ရှင်းယွမ်က အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ထပ်မံ ရှင်းမပြတော့ပေ။

ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌...

ပင်မထိုင်ခုံ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ခုံအသစ်တစ်ခုကို ထပ်တိုးထားပြီး နှစ်ခုမှာ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အင်အားကြီး မိသားစုတစ်ခုတွင် မရှိသင့်သော ထူးဆန်းသော နေရာချထားမှုမျိုးပင်။

ရှန်းယီသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်၏။

လျိုရှီချန်းမှာမူ ခန်းမ၏ အလယ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲသော်လည်း မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အကြီးအကဲလျို... ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"

ယန်မိသားစု အကြီးအကဲများစွာ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ယန်ရှန်းချင်းက ဖိတ်ခေါ်ရန် လက်ကမ်းပြလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ အနည်းငယ် ပေါ်လာ၏။

လျိုရှီချန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယီ၏ ဘေးရှိ ထိုင်ခုံသို့ အားပါပါ လျှောက်သွားကာ ထိုင်လိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ရှန်းချင်း၏ အမူအရာမှာ ခဏတာတောင့်တင်းသွားပြီး၊ မျှော်လင့်ချက်များမှာ စိတ်ပျက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ညှိကာ သူကိုယ်တိုင်လည်း နေရာယူလိုက်၏။

သူက သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းနဲ့ နန်ယန် မသေမျိုးဂိုဏ်းက ယန်မိသားစုဆီက ဘာကို လိုချင်တာပါလဲ"

လျိုရှီချန်းက အရင်ကထက် ပိုမိုအေးစက်ပြီး ယဉ်ကျေးမှု နည်းပါးသော အသံဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးရဲ့ အမိန့်စာက ယန်မိသားစုဆီကို ရောက်နေတာ ကြာလှပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ မင်းတို့ဘက်က နန်ယန်ဂိုဏ်းဆီကို တွေ့ဆုံဖို့ ဘယ်သူမှ မလွှတ်ရသေးဘူးလို့ ငါကြားတယ်။"

"မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အဲဒီလောက် ဂုဏ်ကြီးနေမှတော့... ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကလည်း နန်ဟုန်နယ်မြေနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးသေးတာကြောင့်၊ ငါကိုယ်တိုင် လမ်းပြပေးပြီး မင်းတို့ရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို လာကြည့်ရတာပေါ့။"

ပင်မနေရာတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးမှအပ၊ ကျန်ရှိနေသူများမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ထက်မနိမ့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ဦးချင်းစီမှာ အလွန်ပါးနပ်သူများ ဖြစ်ကြရာ အကြီးအကဲလျို၏ စကားထဲမှ ဆိုလိုရင်းကို မည်သို့ နားမလည်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

"ရှန်းချင်းဟာ မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မောက်မာဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့သလို၊ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက်လည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။" ယန်ရှန်းချင်းက ထပ်မံ မတ်တပ်ရပ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်လို့လား" လျိုရှီချန်းက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်လာသည်။ "ကျုပ်ကတော့ ထောင့်စွန်းတောင်က တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေ ဖြစ်တော့မယ်လို့ ထင်နေတာ။ နောက်တစ်ခါတွေ့ရင် မင်းကို စီနီယာလို့တောင် ခေါ်ရမလားပဲ။"

အကယ်၍ လျိုချန်းယွင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက၊ စည်းကမ်းကြီးသော သူမ၏ ဖခင် ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုခြင်းမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်ကို သိရှိပေလိမ့်မည်။

"..."

ရှန်းယီသည် အခြေအနေကို အလေးအနက် အကဲခတ်နေမိသည်။ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင်ပင် ကွာဟချက်မှာ အတော်လေး ကြီးမားပုံရသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မသေမျိုးဂိုဏ်း နောက်ခံရှိနေလျှင်ပင် တူညီသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ယန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို ဤမျှအထိအလျှော့ပေးခိုင်းကာ၊ ဆူပူသော်လည်း ပြန်မပြောဝံ့လောက်အောင် ဖြစ်နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မဟုတ်ပါက သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်အတန်းမှာ ယခုထက် ပိုမြင့်နေရပေမည်။ သေချာပေါက် ခွန်အားသည်လည်း အဓိကအချက် ဖြစ်ရပေမည်။

"ကျွန်တော်..."

ယန်ရှန်းချင်းက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အကြည့်ကို ပြန်နှိမ့်လိုက်၏။

"အကြီးအကဲလျိုရဲ့ ဆုံးမမှုက မှန်ကန်ပါတယ်။ ရှန်းချင်း အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်။"

ဤစကားကြောင့် ခန်းမထဲရှိ ယန်မိသားစုဝင် အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်လာ၏။ သူတို့ ငြင်းခုံချင်သော်လည်း မတတ်နိုင်ကြပေ။

အကြီးအကဲလျို၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် သူတို့သည် အကြည့်လွှဲရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက ဒီနေ့ ဘာတွေများ ညွှန်ကြားချင်လို့လဲခင်ဗျာ"

ယန်ရှန်းချင်းက အရှုံးပေးသည့် အသွင်ဖြင့် ရှန်းယီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်နေရာတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးထံသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ သိရှိမှုမှာ အတော်လေး များပြားပါသည်။

မကြာသေးမီက မိသားစုဝင် လူငယ်များ၏ သတင်းပေးပို့မှုအရ ယန်ရှင်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင်ကောလာဟလများအတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ပြန်ခြင်း အဆင့် ၈ နှင့် ညီမျှသော စစ်သူကြီး တောက်ဟိုင်ကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သိထားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် နန်ဟုန်တစ်ခုလုံးတွင် အမည်မသိ တစ်ယောက် မဟုတ်သင့်ပေ။ သို့သော်... ယန်မိသားစုမှာ တကယ်ကို အင်အားကြီးလွန်းသည်။

သူတို့ လိုအပ်သည်မှာ ပါရမီရှင်ဟုခေါ်သော လူငယ်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ၊ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ စစ်မှန်သော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ဖြစ်ပေ၏။ ဤလူငယ်မှာ ထူးချွန်သော ပါရမီရှိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ပခုံးမှာ ယန်မိသားစု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားရန် သေးငယ်လွန်းနေသေးသည်။

"ညွှန်ကြားချက် မဟုတ်ပါဘူး။" ရှန်းယီက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မြှင့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။"

"ပြောပါ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ရှန်းချင်း နားထောင်ဖို့ အသင့်ပါပဲ။" ယန်ရှန်းချင်းသည် ခန်းမ၏ အလယ်သို့ လျှောက်လာပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းနေ၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၊ ထိုလူငယ်၏ ဘဝပေါင်း ဆယ်ဘဝထက်မကသော အတွေ့အကြုံရှိသူက... ဤလူငယ်လေး၏ အကြံပေးမှုကို ခံယူနေရသကဲ့သို့ပင်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြတာပဲ။"

ရှန်းယီက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ပြီး အောက်ရှိ လူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

ယန်မိသားစုထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ဤလူများသည် ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို ပြသနေကြသည်။

သူက ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ သူတို့နှင့်အတူ ခန့်မှန်းတမ်းကစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူတို့၏ အတွေးက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပွင့်လင်းရိုးသားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် ဖြစ်နိုင်သည်၊ မဖြစ်နိုင်လျှင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ယန်မိသားစုနှင့် လမ်းခွဲရလျှင်ပင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည် မဟုတ်ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ရှန်းချင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ထိုလူငယ်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် သူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ရမလား၊ ကျွန်တော် ပြောတာကို နားထောင်ပြီးရင်ရော ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် တစ်ခုခုအသုံးဝင်မှာမလို့လား"