နဂါးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်ကို ငှားရမ်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို ထုဆစ်ခြင်း

ရှူး

ရှည်လျားသော လှံဖျားက ကြမ်းတမ်းသော မြေပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်မိပြီး အသံမြည်သွားသည်။

ရှန်းယီ၏ အသက်ရှူသံများမှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏လက်ဖံပေါ်မှ သွေးကွက်များက လှံပေါ်ရှိ အကြေးခွံများကို နီရဲသွားစေ၏။

စိုစွတ်သော ပင်လယ်လေပြေက ဝတ်ရုံစွန်းကို လွင့်ခါသွားစေရာ၊ဖြူဖွေးသော ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ နန်ယန် သင်္ကေတမှာ မှေးမှိန်နေပုံရသည်။

နဂါးလှံ၏ ရုန်းကန်မှုများက တာအိုဝိညာဉ်၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုကို အလွန်အမင်း လှုပ်ခါသွားစေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်ကျင့်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဝတ်ရုံ၏ အကာအကွယ်ရှိနေသော်လည်း သူသည် ကြီးမားသောဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဆိုးငါးကောင်၏ အလောင်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ရှန်ယီသည် ကျောက်ဆောင်ကမ်းပါး အစွန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဤနဂါးမျိုးနွယ်ဝင်သည် ထောင်ယွမ်စံအိမ်မှ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူ ပေးခဲ့သော ဖိအားထက်ပင် သူ့ကို ပို၍ ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ရှန်းယီ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ အင်အားအပြည့် ပါဝင်နေသည်။

ရွှမ်ချင်းထံမှ ရရှိထားသော လက်ဆောင်များ ရှိနေသော်လည်း၊ အနန္တအင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော်အတွင်းမှ ခရမ်းရောင်ချီများမှာ များစွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုလုံးမှာလည်း အနည်းငယ် နွမ်းလျနေပုံရ၏။

သို့သော် သူ ကမ်းပါးစွန်းသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယန်မိသားစုဝင်အားလုံးမှာ အသက်ရှူသံများ မြန်လာကြသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုအနေဖြင့် သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်များထံမှ ဤမျှထောက်ခံမှု ရရှိရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာအင်အားအပြင်၊ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အခက်အခဲကြုံချိန်တွင် ရှေ့ထွက်၍ တာဝန်ယူရဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီတွင် လောလောဆယ် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ မရှိသေးသော်လည်း၊

သူသည် တကယ်ပင် ရှေ့ထွက် ရပ်တည်ရဲခဲ့၏။

ထို့အတူ… သူ အနိုင်ရခဲ့သည်။

သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ခုလေးတင် ဆင်နွှဲပြီးစ၊ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဘုရင်အသစ် ဖြစ်လာသည့် ခြင်္သေ့ပျိုတစ်ကောင်က မိမိဒဏ်ရာကို လျက်ရင်း၊ လက်အောက်ခံများကို အေးစက်စွာ အကဲခတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းက လူများကို သူ့မျက်လုံးထဲသို့ တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့အောင် လုပ်ဆောင်နေ၏။

“…”

ရှန်းယီ၏ အကြည့်အောက်တွင် ယန်ရှန်းချင်းမှာ အလိုလို အသက်ရှူကျပ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က ဤလူငယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူကြားသိထားသည်မှာ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများနှင့် အနှိုင်းမဲ့ပါရမီအကြောင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဇွဲသတ္တိအကြောင်းကိုမူ မသိခဲ့ပေ။

သတ်ဖြတ်ရာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည့်သူ၏ ပြတ်သားသော ရက်စက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူသည် တိတ်ဆိတ်နေပုံရပြီး စည်းကမ်းကြီးသူတစ်ဦးဟု မထင်ရသော်လည်း၊ သူ၏ လုပ်ရပ်များဖြင့် သူတစ်ပါး၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ဘယ်သောအခါမှ သည်းခံမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ်းပါးပေါ်တွင် နဂါးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့်၊သူသည် ယန်မိသားစု၏ ဆုတ်ခွာရာ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်လေး၏ စစ်သင်္ဘောကြီးပေါ်သို့ သူတို့ကို အတင်းအကျပ် တက်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ရှန်းချင်းမှာ ပိုင်ယွီမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့ဘဲ ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ခေါင်းမော့ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

ရင်ထဲမှ အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ယန်ရှန်းချင်း မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ထဲမှ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ပုံရိပ်အား ဦးညွှတ်လိုက်၏။ “ယန်မိသားစုက… ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ထိုအသံမှာ တောင်တန်းတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွား၏။

ဆယ်ဂဏန်းထက်မကသော ပုံရိပ်များကလည်း မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ နောက်မှ လိုက်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကြသည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းဆိုသော အခေါ်အဝေါ်မှာ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ကွာခြားသော်လည်း၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ မိုးနှင့် မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့်၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းနှင့်အတူ အဆုံးအထိ လိုက်ပါရန်သာ ရှိတော့သည်။ အတူသေမည်လော၊ အတူရှင်မည်လောဆိုသည်သာ ရှိတော့၏။

“မိသားစုတွေပဲ၊ ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး။”

ရှန်းယီက သူ၏ အသက်ရှူသံကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နဂါးလှံကို လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်၏။

တကယ်ကို ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း ရရှိလိုက်သည့် အရာများက တန်ဖိုးရှိလှသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို မေးပါရစေ၊ ယန်မိသားစုအနေနဲ့ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ လိုအပ်ပါသလား” ယန်ရှန်းချင်း မတ်မတ်ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ၊ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ၏ ခံစစ်စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး၊ ယန်မိသားစုနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အင်အား၊ ထို့ပြင် နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး မဟာမိတ်ဂိုဏ်းတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့်သာ ဤဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“မလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ဘာသာ နည်းလမ်းရှာပြီး အသာလေး ပုန်းနေကြပါဦး” ရှန်ယီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယန်မိသားစုဝင်များသာမက လျိုရှီချန်း ပင်လျှင် အံ့သြသွားသဖြင့် ချောင်းနှစ်ချက် ဆိုးမိသွားသည်။

“…”

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင်၊ စောစောကမှ မိသားစုဟု ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

“ရှန်းချင်း နားလည်ပါပြီ” ဟု ယန်ရှန်းချင်းက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

အဆုံးတွင်မူ လက်အောက်ခံများမှာ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ရှေ့ကနေ သေပေးရမည့်သူများသာ ဖြစ်သည်။ ယန်မိသားစုက အပြင်ဘက်တွင် နဂါးနန်းတော်၏ ဒေါသကို ဆွဲဆောင်ထားမှသာ နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွက် လှုပ်ရှားရတာ ပိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

“ရှန်းချင်း အခုပဲ သွားပြင်ဆင်လိုက်ပါမယ်၊ ဂိုဏ်းဆီကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးဖို့ပါ” ဟု သူက ဆိုသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည်နှင့် သူသည် လက်အောက်ခံတစ်ဦး ပီသစွာဖြင့် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သည်များကို လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏ နောက်ထပ်စကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ ပြန်မှင်သက်သွားကြပေ၏။

“မင်းတို့အလုပ် မင်းတို့လုပ်ပါ၊ ငါကတော့ လောလောဆယ် ပြန်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ရှန်းယီက သူ၏ လက်မောင်းကို အမှတ်မထင် မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ပြလိုက်၏။

သူ၏ လက်ဖံပေါ်တွင် သွေးစက်များဖြင့် ဖြစ်ပေါ်နေသောရှုပ်ထွေးလှသည့် ရှေးဟောင်းသင်္ကေတ (ရုန်း) တစ်ခုကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။

ဤသင်္ကေတမှာ လှံဖြင့် ခြစ်ထုတ်လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ခရမ်းရောင်ဖီးနစ်မီးတောက်ဖြင့်လောင်ကျွမ်းလျှင်သော်လည်းကောင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ရှန်းယီနှင့် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို အရှိန်အဝါချင်းတင်းတင်းကြပ်ကြပ် ချိတ်ဆက်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဤကဲ့သို့ နည်းဗျူဟာမျိုးကို ယန်ချွန်းမြစ် မှ ရေနဂါး နှင့် တစ်ခါ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေသည်မှာ သိသာလှ၏။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး မဟာမိတ်ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကောင်း တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးတို့သည် နန်ယန်ဂိုဏ်း အနိုင်ကျင့်ခံရသည်ကို ကြည့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။ လောင်းကစား လုပ်ကြည့်ရန် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် မိမိအသက်ကို သူတစ်ပါးလက်ထဲ ထည့်ပေးထားသည့် အကျင့်မရှိပေ။ အထူးသဖြင့် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေထဲတွင် အသိအကျွမ်းများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ တကယ်ပဲ အရှုံးမခံနိုင်ပေ။

ရှန်းယီသည် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ကမ်းပါးအောက်သို့ ဆင်းသွား၏။

ထိုအရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်၏ သွေးစွန်းနေသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံမှာ အနည်းငယ် လွင့်ခါနေသည်ကို ယန်မိသားစုဝင်များနှင့် လျိုရှီချန်းတို့ ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့အားလုံး၏ မျက်စိအိမ်များမှာ အလိုလို ကျဉ်းမြောင်းသွားကြ၏။

နက်နဲသောနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြရာ၊ ဤသွေးမန္တန်သင်္ကေတက မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူတို့ မသိဘဲ မနေပေ။

နဂါးနန်းတော်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအတွေ့အကြုံ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။

နန်ဟုန်ဒေသရှိ လူအများစုမှာ ဤမေးခွန်းကို ဖြေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သေသောသူသည် စကားမပြောနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမူအရာမှာမူ ၎င်းကို အသေးအဖွဲ ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားနေပုံရ၏။ အကယ်၍ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကသာ စကားမစခဲ့လျှင်၊ သူသည် ထိုသွေးမန္တန်သင်္ကေတကို ပြရန်ပင် ရည်ရွယ်ထားပုံ မရပေ။

“ဟင်း… ဟင်း…”

ယန်မိသားစုဝင်များမှာ ရုတ်တရက် အသက်ရှူကျပ်သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူတို့ တစ်ခုခုကို မှားယွင်းစွာခန့်မှန်းခဲ့ပုံရသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ယန်မိသားစုကို နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွက် အသေခံခိုင်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် နဂါးနန်းတော်၏ပစ်မှတ်အားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုမနေစေချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ… ကျန်သည့် အရာအားလုံးကိုလည်း သူတစ်ယောက်တည်းကသာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။