အစုရှယ်ယာခွဲဝေခြင်းနှင့် အမြတ်အစွန်းများ

ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဖုန်ချန်ယွီသည် သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စည်းနှောင်ထားလေသည်။ သူမသည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း မောက်မာသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နေပေသည်။

ဟန်ဟူရှောင့်သည် သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေလေသည်။

“ဒုခန်းမသခင်ရွှီ... လာပါဦး” ရွှီနင် အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ဟူရှောင့်မှာ အလျင်အမြန်ပင် ထရပ်လိုက်လေသည်။

“ဒါက တတိယသခင်မလေးဖုန်ပဲ”

ဟန်ဟူရှောင့်သည် ရွှီနင်အား တတိယသခင်မလေးဖုန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အယောင်ပြကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှီနင်သည်လည်း ထိုအရိပ်အယောင်ကို နားလည်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ရွယ်တူခန့်သာ ရှိသော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို စုကာ အသာအယာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။ “တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် တတိယသခင်မလေးဖုန်”

ဟန်ယွဲ့သည်လည်း ဦးညွတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဖုန်ချန်ယွီသည် ရွှီနင်၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို အပေါ်အောက် အသေအချာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ရွှီနင်...”

ဖုန်ချန်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာ‌ေလသည်။ “ဒါဆို မင်းက စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင် သုံးယောက်ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူပေါ့”

“ဟုတ်ပါတယ်... ကံကောင်းလို့ပါ”

ရွှီနင်က နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ကံကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး” ဖုန်ချန်ယွီက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားပုံရကာ “မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟန်ဟူရှောင့်ကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင် သုံးယောက်ကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ‘ဒီရေလက်သီး’ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကြောင့်ပင်။

ဤကိစ္စကို ဖုန်ချန်ယွီအား ဖုံးကွယ်ထားရမည်လောဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

ဟန်ဟူရှောင့်က ချက်ချင်းပင် ရွှီနင်အား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဖုန်ချန်ယွီမှာ ဖုန်မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် သူမအတွက် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသည့် အရာမဟုတ်ကြောင်း ရွှီနင် နားလည်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့လို့ပါ” ဟု ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

“ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား” ဖုန်ချန်ယွီ အံ့သြသွားသည်။

သူမသည် ဖုန်မိသားစုဝင် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူမတို့ မျိုးနွယ်စုတွင်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင် ရှိနေစဉ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိထားသည်။

ဖုန်ချန်ယွီမှာ ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အသက် ၃၀ ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမ၏ သိုင်းပါရမီမှာ ပျမ်းမျှအဆင့်သာ ရှိလေသည်။ မိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း သူမမှာ စိတ်အာရုံနယ်ပယ်သို့သာ ရောက်ရှိထားပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကိုမူ ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

သို့သော် သူမ သိထားသလောက် မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ ထူးချွန်သော တပည့်အချို့သည် သာမန်နယ်ပယ် အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် အဆင့် ၉ ရောက်မှသာ လေ့ကျင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး အနည်းငယ်သာ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမ သိသမျှထဲတွင် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် အစ်ကိုလတ်တို့သာ သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင် ရှိစဉ်က ထိုလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်။

ဖုန်ချန်ယွီသာမက ဟန်ဟူရှောင့်သည်လည်း မှင်သက်သွားရသည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို သိထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ရွှီနင်က ယခုလို ပြန်ပြောလိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်နေရဆဲပင်။

ဟန်ဟူရှောင့်သည် ‘ဒီရေလက်သီး’ ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော်လည်း တစ်ခါမျှ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ရွှီနင်ကမူ အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် တတ်မြောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

“တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ” ဖုန်ချန်ယွီသည် ချီးကျူးစကားကို မတွန့်မတို ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု စတင် ဆွဲလိုက်လေသည်။

“ရွှီနင်... မင်းသာ ဖုန်မိသားစုဆီ လာမယ်ဆိုရင် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေထဲမှာ အတော်ဆုံး ဖြစ်မှာပဲ” ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်။

“မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမကို ဘာလို့ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ မင်းကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ... ငါ့ရဲ့ အားထုတ်မှုကို အများကြီး သက်သာစေခဲ့တယ်။ ခန်းမသခင်ဟန်က ငါ့ကို အကူအညီတောင်းထားခဲ့တာဆိုပေမဲ့ ငါ့လက်တွေ မညစ်ပတ်ခင်မှာတင် မင်းက အကုန် ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်နေပြီ”

သူမသည် ရွှီနင်ကို ချီးကျူးနေသော်လည်း ဟန်ဟူရှောင့်အား တစ်ချက်ကြည့်ကာ စကားဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စကားလုံးများထဲတွင် အနက်အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါဝင်နေကြောင်း ဟန်ဟူရှောင့် သိလိုက်ရသည်။

ထိုအခါ ဟန်ဟူရှောင့်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဖုန်ချန်ယွီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

“ဒုခန်းမသခင်ရွှီက တကယ်ကို သန်မာပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးကလည်း အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး” ဟန်ဟူရှောင့်သည် ဖုန်ချန်ယွီက အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမအတွက် တကယ့်လက်တွေ့ အကူအညီ မပေးခဲ့ရသော်လည်း သူမကို အမြတ်ဝေစုထဲမှ ချန်လှပ်ထား၍ မရကြောင်း သိထားသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဖုန်ချန်ယွီက အငြိုးအတေး ထားရှိပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အနည်းငယ်သော အကျိုးအမြတ်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ရင်ဆိုင်ရပေမည်။

ဖုန်ချန်ယွီသည် ဖုန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း ချွင်းလင်ခရိုင်တွင်မူ သြဇာအာဏာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

“မင်းက တော်တော်လေး အကဲခတ်တတ်တာပဲ” ဖုန်ချန်ယွီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “မင်းက ဒီလောက်တောင် စေတနာထားမှတော့ ငါကလည်း အရမ်း လောဘမကြီးပါဘူး”

“ငါကိုယ်တိုင် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမကို မကူညီခဲ့ရပေမဲ့ မင်းကိုပေးထားတဲ့ ကတိကတော့ အလကား မဟုတ်ဘူး” ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်မှာ “ဒါကြောင့် မင်းဆီကနေ အစုရှယ်ယာတချို့ ရယူတာကလည်း သင့်လျော်တဲ့ ကိစ္စပဲ”

“ဒါပေါ့... ဒါပေါ့” ဟန်ဟူရှောင့်က သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်ပေးရမလဲဆိုတာတော့ ငါ စကားမပြောတော့ဘူး... မင်းဘာသာမင်းပဲ စဉ်းစားလိုက်တော့” ဖုန်ချန်ယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း ဟန်ဟူရှောင့်အတွက်မူ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မင်းဘာသာမင်း စဉ်းစား” ဆိုသော စကားမှာ အနက်အဓိပ္ပာယ် များစွာရှိပေသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏမရှိလျှင် သူသည် ရှယ်ယာပမာဏကို အသေအချာ ချိန်ဆရပေမည်။

အကယ်၍ ဖုန်ချန်ယွီအား ရှယ်ယာအများကြီး ပေးပါက သူတို့ ဆုံးရှုံးမည်ဖြစ်ပြီး၊ နည်းလွန်းပါက တတိယသခင်မလေးဖုန် စိတ်ကျေနပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟန်ဟူရှောင့်သည် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီးနောက် ခေတ္တအကြာတွင်

“သခင်မလေး...”

“ကျွန်တော်တို့ ချူရွှယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမနဲ့ ဖုန်းဟယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို ပေါင်းစည်းတော့မှာပါ။

အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမရဲ့ အသားတင်အမြတ်က တစ်နှစ်ကို ရွှေပြား ၁၅၀၀ လောက် ရှိလာမှာပါ”

အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ အမြတ်အစွန်းမှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်ဟူရှောင့်က ဆက်ပြောသည်မှာ “ပေါင်းစည်းပြီးရင် သခင်မလေးကို ရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပေးဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်”

“၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ဟုတ်လား” ဖုန်ချန်ယွီ အံ့သြသွားပြီးမှ ပြုံးလျက် နောက်သို့ မှီလိုက်သည်။ “မင်းက တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ”

ဖုန်ချန်ယွီသာမက ဟန်ယွဲ့သည်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူ ပေးကမ်းမှုမှာ များလွန်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

“ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ” ဟန်ဟူရှောင့်က ဆက်ပြောသည်မှာ “၅၀ ရာခိုင်နှုန်းက သခင်မလေးအတွက်၊ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းက ဒုတိယခန်းမမှူးရွှီအတွက် ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကတော့ ကျွန်တော့်အတွက်ပါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဝေစုကိုတော့ ခန်းမရဲ့ အသုံးစရိတ်တွေအတွက် သုံးသွားမှာပါ”

ရွှီနင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့သြသွားရသည်။ ဟန်ဟူရှောင့်သည် ရွှီနင်၏ လစဉ်လစာအား ရှယ်ယာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း အသေးစိတ်ကိုမူ မပြောပြခဲ့ပေ။

ယခု ဟန်ဟူရှောင့် ပြောသကဲ့သို့သာဆိုလျှင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ မနည်းလှသော ပမာဏပင်။ အမြတ်ဝေစုအရ ကြည့်လျှင် တစ်လလျှင် ရွှေပြား ၃၀ ကျော်သာ ရရှိမည်ဖြစ်၍ ယခင်နှင့်ယှဉ်လျှင် အများကြီး တိုးမလာသော်လည်း ၎င်းမှာ အမြတ်ခွဲဝေမှုသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှယ်ယာတန်ဖိုးကို တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ဟန်ဟူရှောင့်သည် သူ့အား ရွှေပြား ၃၀၀၀ ခန့် ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက ရှယ်ယာကို မယူဘဲ ပြန်ရောင်းမည်ဆိုပါက များပြားလှသော ဓနဥစ္စာများကို ပိုင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

“မင်းက အမြတ်ဝေစုကို မယူတော့ဘူးပေါ့” ဖုန်ချန်ယွီက ဟန်ဟူရှောင့်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်သက်တာ အလုပ်ပါ။ အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမသာ ဆက်တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် ရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် သိမ်းထားနိုင်ရင်ကို လုံလောက်ပါပြီ။ အမြတ်ဝေစုကိုတော့ ကျွန်တော် ယူဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး”

ဖုန်ချန်ယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းက တကယ် ရက်ရောတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပေးပြီး ငါ့ကို အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမနဲ့ ပတ်သက်သွားအောင် လုပ်တာကတော့ တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ”

ဟန်ဟူရှောင့်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ ဘာမှ ရှင်းမပြသော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ခန်းမသခင်ဟန်...” ဖုန်ချန်ယွီ ခေတ္တရပ်သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“တကယ်တော့ ငါ့ကို ခန်းမနဲ့ ပတ်သက်စေချင်ရင် မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်အများကြီး ပေးစရာ မလိုပါဘူး”

“မင်း ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုကိုသာ ကတိပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ ခန်းမကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ငါ ယူပါ့မယ်” ဖုန်ချန်ယွီ၏ စကားကြောင့် ဟန်ဟူရှောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“သခင်မလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပေးပါဦး”

“ငါ မင်းဆီကနေ လူတစ်ယောက် ငှားချင်လို့”

ဖုန်ချန်ယွီက ရွှီနင်ကို ကြည့်ကာ

“ငါ့ရဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ဒုတိယခန်းမသခင်ရွှီကို ငှားချင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှီနင်၊ ဟန်ဟူရှောင့်နှင့် ဟန်ယွဲ့တို့ အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဟန်ယွဲ့မှာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မကျေမနပ် ကိုက်ထားလေသည်။

ဖုန်ချန်ယွီက ရွှီနင်၏ အမည်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဒါဆို ခန်းမသခင်ဟန်... ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို မင်း သဘောတူရဲ့လား” ဖုန်ချန်ယွီက သူတို့ထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိသဖြင့် ဦးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟန်ဟူရှောင့်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

“သခင်မလေး... ဒါကို ကျွန်တော် မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါဘူး။ သခင်မလေးကို ကူညီဖို့ဆိုတာ ဒုတိယခန်းမသခင်ရွှီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဟန်ဟူရှောင့်သည် ရွှီနင်အား သူ့လက်အောက်ငယ်သားကဲ့သို့ တစ်ခါမျှ မဆက်ဆံခဲ့ဖူးပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ရွှီနင်မှာ အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ အဓိကကျောရိုးဖြစ်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

“ရွှီနင်... မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ” ဖုန်ချန်ယွီက ရွှီနင်ကို ထပ်မေးလိုက်သည်။ ရွှီနင် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

“ရွှီနင်...”

ဖုန်ချန်ယွီသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရွှီနင်၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ခန်းမမှူးဟန်က မင်းကို အမြတ်ဝေစု အများကြီး ပေးလို့ မင်း ဝမ်းသာနေမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ မင်းလို ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ယောက်က ငွေထက် ငွေနဲ့ဝယ်လို့မရတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုလိုချင်နေမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။

မင်းက ပိုမြင့်မားတဲ့ နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား”

“ဒါပေမဲ့...”

ဖုန်ချန်ယွီက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ကာ

“ရွှေနဲ့ငွေလို သာမန်ငွေကြေးတွေက မင်းကို သာမန်လူသားနယ်ပယ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအထိပဲ ပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။

အကယ်၍ မင်းက သာမန်လူသားနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးကို လိုအပ်လိမ့်မယ်”

ရွှီနင်သည် နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဖုန်ချန်ယွီ၏ စကားများက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေခဲ့ချေပြီ။

“မင်းသာ အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှာပဲ နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ ပိုက်ဆံရရ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ရှိနေရင်တောင် ပိုပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး”

ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်မှာ “မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက် ပါရမီရှိတာပဲ။ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်တင် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။ ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သင့်တော်တဲ့ အချိန်ကျရင်... သုံးနှစ်... မဟုတ်ဘူး၊ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် မင်းအတွက် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ငါ သေချာပေါက် ရအောင်လုပ်ပေးမယ်။ ချွင်းလင်ခရိုင်က ဖုန်၊ ရှောင်နဲ့ ယဲ့ မိသားစုတွေ အားလုံးက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို အမှီပြုထားကြတယ်ဆိုတာ မင်း သိထားရမယ်”

ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည် ကျိဖုန်းစီရင်စုတွင် အင်အားအကြီးဆုံး သိုင်းဂိုဏ်းများအနက် တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။

ဖုန်ချန်ယွီ၏ စကားများက ရွှီနင်ကို စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့သည်။

သူမ ပြောသကဲ့သို့ပင် လက်ရှိတွင် သူ့အတွက် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရယူရန် မမည်သည့်နည်းလမ်းမှ မရှိပေ။

ထို့အပြင် သူ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လျှင်ပင် ရွှေငွေများဖြင့် ဝယ်ယူရရှိမည့် အရင်းအမြစ်များမှာ သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်၏ နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုများအတွက် လုံလောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

‘ဒီရေလက်သီး’ ၏ ပထမအဆင့်ကို ရောက်ရှိရန်ပင် စွမ်းအင် ၁၀၀ ယူနစ် လိုအပ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူက အနာဂတ်တွင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းလိုပါက စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်မှာ သေချာပေါက် ပိုမိုများပြားလာပေလိမ့်မည်။

ပိုမိုမြင့်မားသော ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မှသာလျှင် ရွှီနင်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိနိုင်ပြီး သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖုန်ချန်ယွီ၏ ကမ်းလှမ်းမှုမှာ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“ဒုတိယခန်းမသခင်ရွှီ...”

ထိုစဉ် ဟန်ဟူရှောင့်က စကားပြောလာသည်။

ရွှီနင် စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ကတော့ တတိယသခင်မလေးဖုန်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို လက်ခံသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ သခင်မလေးရဲ့ ကာကွယ်မှုသာရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ခံပညာခန်းမက အန္တရာယ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းအနေနဲ့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ သခင်မလေးနောက်ကို လိုက်သွားနိုင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ရှယ်ယာတွေကိုတော့ မင်းအတွက် အမြဲတမ်း သိမ်းထားပေးပါ့မယ်”

ရွှီနင်သည် ဟန်ဟူရှောင့်ကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်ဟန်... အားလုံးအတွက်ပါ”

ဟန်ဟူရှောင့်မှာ သူ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးရန် အရည်အချင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ စကားများက ရွှီနင်၏ ရင်ကို နွေးထွေးသွားစေခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ”

ရွှီနင်က သဘောတူလိုက်သဖြင့် ဖုန်ချန်ယွီ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ သူမနှင့် သူမ၏ စတုတ္ထမောင်ဖြစ်သူ ဖုန်ဟောင့်ချီတို့ကြားတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာနေပြီဖြစ်ရာ သူမအတွက် ပါရမီရှင်များ လိုအပ်နေသည်။

ရွှီနင်သာ ပါဝင်လာပါက လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်ရုံသာမက အနာဂတ်တွင်လည်း သူမ၏ အားကိုးရဆုံးသော ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“ခန်းမသခင်ဟန်... ကျွန်မတို့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး” သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဖုန်ချန်ယွီ ဆက်မနေတော့ပေ။

မထွက်ခွာမီ သူမက ရွှီနင်အား

“သုံးရက်နေရင် ဖုန်စံအိမ်ကို လာရှာလိုက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ သခင်မလေး” ရွှီနင်က ခေါင်းညိတ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖုန်ချန်ယွီသည် ဟန်ဟူရှောင့်နှင့် အခြားသူများ၏ လိုက်ပါပို့ဆောင်မှုကို လက်မခံဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

“ဟန်ယွဲ့... မင်း သွားနားတော့။ ငါ ဒုတိယခန်းမသခင်ရွှီနဲ့ စကားပြောစရာ ရှိသေးတယ်”

ဟန်ယွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဟန်ဟူရှောင့်နှင့် ရွှီနင်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြလေသည်။

“ဒုတိယခန်းမသခင်ရွှီ... ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ”

ဟန်ဟူရှောင့်က ဦးစွာ စကားစလိုက်သည်။

“မင်းလိုလူမျိုးက အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှာပဲ တစ်သက်လုံး နေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျုပ် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းနဲ့ ရင်းနှီးခွင့်ရတာကိုပဲ ကျုပ်ကတော့ ကံကောင်းတယ်လို့ ယူဆပါတယ်”

“ခန်းမသခင်ဟန်ကလည်းဗျာ... ကျွန်တော့်ကို မြှောက်နေပြန်ပြီ”

ရွှီနင်သည် ဟန်ဟူရှောင့်ကို အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။

အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင် လစာအပါအဝင်၊ ‘ဒီရေလက်သီး’ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ပါ ဟန်ဟူရှောင့်ထံမှ ရရှိခဲ့သည်။

“သခင်မလေးနဲ့အတူ မင်း ထွက်သွားပြီးရင်တောင် အချိန်အားရင် ကိုယ်ခံပညာခန်းမဆီကို လာလည်ပါဦး”

ဟန်ဟူရှောင့်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့... လာခဲ့ပါ့မယ်”

“ဪ... ဒါနဲ့”

ဟန်ဟူရှောင့် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရသည်။

“ကျုပ်တို့ ချူရွှယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမနဲ့ ဖုန်းဟယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမတို့ကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေအပြင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ငွေစက္ကူတွေ အများကြီး ရလိမ့်မယ်။ အခု အဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံးနဲ့ ညှိနှိုင်းနေရတဲ့အတွက် ငွေတွေကတော့ အသုံးစရိတ်ထဲ ပါသွားမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကိုတော့ မင်း ယူသွားလိုက်ပါ။ အဲဒီ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက ရွှေပြား ၅၀၀ ကနေ ၆၀၀ လောက် တန်ဖိုးရှိလိမ့်မယ်”

ရွှီနင်သည် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကာ ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူသည် လတ်တလောတွင် ရှယ်ယာများကို ရောင်းချရန် အစီအစဉ်မရှိသေးသဖြင့် ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှ ရရှိမည့် စွမ်းအင်များကို လိုအပ်နေပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှဲ့နင်ဟယ်နှင့် ရွှဲချင်ထုန်တို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် မည်သည့်ပစ္စည်းမှ မတွေ့ရသနည်းဆိုသည်ကို ရွှီနင် သဘောပေါက်သွားသည်။

အဖိုးတန်သော အရင်းအမြစ်အားလုံးမှာ သူတို့၏ အိမ်များတွင်သာ ရှိနေခဲ့ပုံရသည်။

“ပြီးတော့ ဒုတိယခန်းမသခင်ရွှီ...”

ဟန်ဟူရှောင့်က ဆက်ပြောသည်မှာ “အခု တတိယသခင်မလေးဖုန်က ရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ယူမှာဆိုတော့ မင်းကိုပေးမယ့် ရှယ်ယာကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးပေးဖို့ ကျုပ် စဉ်းစားထားတယ်”

“၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ဟုတ်လား” ရွှီနင်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“ခန်းမသခင်ဟန်... မလိုပါဘူးဗျာ၊ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ”

ရွှီနင်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ ဟန်ဟူရှောင့်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြင်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းပေါ့... မင်းက ၄၀၊ ကျုပ်က ၄၀ ယူမယ်”

ရွှီနင်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။

ရွှီနင်သည် ဤအဖြစ်အပျက်မှ အမြတ်အစွန်းအားလုံးနီးပါးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်

သူသည် ရလဒ်အပေါ် အလွန်ကျေနပ်နေမိသည်။

ရွှီနင်သည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။