တည်ငြိမ်မှု

သူတို့၏ နဖူးထက်တွင် ချွေးစများ ရုတ်တရက် သီးလာကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

၎င်းတို့သည် ရွှီနင်အား အသနားခံသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ မျက်နှာထားမှာမူ အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် သူတို့အား အကောင်းပကတိအတိုင်း ပြန်လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ဤအခြေအနေသည် တျယ်ကွမ့်ရှုန်နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်နှင့် ကွာခြားလှသည်။

ခရိုင်အတွင်းရှိ ကိုယ်ခံပညာခန်းမအများစုသည် ပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြပြီး စီးပွားရေးအရသာ အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအသိုင်းအဝိုင်းရှိ လူတိုင်းတွင် နားလည်မှု သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရှိထားကြသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူကို အရှက်ရစေရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်ကြရန်နှင့် ခရိုင်မြို့တော်၏ ကိုယ်ခံပညာလောက တည်ငြိမ်မှုကို ပူးပေါင်းထိန်းသိမ်းကြရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူများသည် မတူကွဲပြားနေသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့အား ဤအတိုင်း ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ပါက အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမသည် အလွယ်တကူ ပစ်မှတ်ထား၍ရသော နေရာတစ်ခုဟု ပြင်ပလူများက ထင်မြင်ယူဆသွားကြပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းရုံသာမက အနာဂတ်အတွက်ပါ ဒုက္ခများစွာ ကျန်ရစ်စေလိမ့်မည်။

“ကောင်းပြီလေ... ခင်ဗျား ကတိတည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ် သိုင်းပညာရှင်သည် အံကိုကြိတ်လျက် အိတ်ကပ်ထဲမှ ရွှေစက္ကူတစ်ထပ်ကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခါးကြားမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ သူ၏ လက်မောင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

‘ဒုတ်’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ လက်မောင်းပြတ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေကြသော အရပ်သားများနှင့် မိုးမခဆောင်မှ မိန်းကလေးများအားလုံး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရွှီနင် မရောက်လာမီက တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်ခဲ့သော်လည်း လက်မောင်းတစ်ဖက် ပြတ်ကျသွားသည့် မြင်ကွင်းလောက် ထိတ်လန့်စရာ မကောင်းခဲ့ပေ။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူမိုက်များကို ရွှီနင် နှိပ်ကွပ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းသည် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

မိုးမခဆောင်မှ ဧည့်ခံခေါင်းဆောင် အမျိုးသမီးကြီးသည် ရွှီနင်အား ငယ်ရွယ်လွန်းသည်ဟု မထင်မှတ်တော့ချေ။

မနေ့က ထွက်ပေါ်ခဲ့သော အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ ပြိုလဲတော့မည့်အကြောင်း ကောလာဟလများကို နားမယောင်ခဲ့မိသည့်အတွက် သူမ ကျေးဇူးတင်မိနေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူမသည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမနှင့် စာချုပ်ကို မဖျက်သိမ်းခဲ့သလို ရှယ်ယာများကိုလည်း ထုတ်မရောင်းခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူမသာ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့မိပါက ယခုအချိန်တွင် နောင်တကြီးစွာ ရနေပေလိမ့်မည်။

အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ် သိုင်းပညာရှင်က လက်မောင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အင်္ကျီလက်တိုဝတ် သိုင်းပညာရှင်နှင့် နောက်လိုက်များသည်လည်း အံကြိတ်ကာ သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သတ္တိနည်းသော နောက်လိုက်တစ်ဦးမှာမူ သူ့လက်မောင်းကို မဖြတ်ရဲဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ် သိုင်းပညာရှင်သည် ထိုသူ၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ခုတ်ပိုင်းပေးလိုက်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြန့်ကြာသွားမှုကြောင့် ရွှီနင် စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“သခင်လေး... ကျုပ်တို့ သွားလို့ရပြီလား”

အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ် သိုင်းပညာရှင်နှင့် အင်္ကျီလက်တိုဝတ် သိုင်းပညာရှင်တို့သည် ရွှီနင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

“သွားကြတော့... ခင်ဗျားတို့ ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို မှတ်ထားကြ၊ ချွင်းလင်ခရိုင်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနဲ့”

ရွှီနင်က စားပွဲပေါ်မှ ရွှေစ ၁၀၀ တန် ငွေစက္ကူများကို ကောက်ယူလိုက်ရင်း “ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ကို ခွေးစာကျွေးပစ်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ထိုအခါမှသာ သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ် သိုင်းပညာရှင်နှင့် အင်္ကျီလက်တိုဝတ် သိုင်းပညာရှင်တို့သည် ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမကို ပြစ်မှားမိ၍ တန်ကြေးပေးဆပ်ခဲ့ရရုံသာမက ဖုန်းဟယ် ကိုယ်ခံပညာခန်းမကိုလည်း သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသည်။

ရုတ်ခြည်းပင် သူတို့သည် ချွင်းလင်ခရိုင်၌ အားကြီးသော ရန်သူနှစ်ဦးကို ဖန်တီးမိလျက်သား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကလဲ့စားချေလိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူတို့ မည်မျှပင် သန်မာပါစေ၊ ဤမျှကြီးမားသော အင်အားစုကြီးများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိနားလည်ထားကြသည်။

သူတို့သည် ချွင်းလင်ခရိုင်မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားချင်ကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

“ခဏနေဦး” ရွှီနင်က လှမ်းပြောလိုက်သည်။ “လက်ပြတ်တွေကို ယူသွားကြ”

အင်္ကျီလက်တိုဝတ် သိုင်းပညာရှင်နှင့် အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ် သိုင်းပညာရှင်တို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် စိတ်အာရုံနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လေသည်။ ပြတ်သွားသော လက်မောင်းကို ပြန်လည်ရယူပြီး အချိန်တိုအတွင်း အထူးဝိညာဉ်ဆေးဝါးကို အသုံးပြု၍ ကုသနိုင်ပါက လက်မောင်းကို ပြန်ဆက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လက်မောင်းမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ သွက်လက်တော့မည် မဟုတ်သော်လည်း လက်တစ်ဖက်ပြတ်နေသည်ထက်စာလျှင် ပိုကောင်းပေသည်။

သူတို့နောက်မှ နောက်လိုက်ငယ်သားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမလား ဆိုသည်ကိုတော့ ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။

ချက်ချင်းပင် ထိုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် ရွှီနင်အပေါ် အတိုင်းထက်အလွန် ကျေးဇူးတင်သွားကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဖုန်းဟယ် ကိုယ်ခံပညာခန်းမအပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ အမုန်းတရားများမှာမူ ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဖုန်းဟယ် ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ သတင်းအမှားကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူတို့ ဤကဲ့သို့ ဒုက္ခရောက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်လိုက်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ဟန်ယွဲ့တစ်ယောက် ထပ်မံ အံ့သြသွားရပြန်သည်။

သူမသည် ကြီးမားသော စွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ယခုအခါ အမှန်တကယ် နားလည်ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီနင် မည်မျှ ငယ်ရွယ်သည်ကို တွေးမိသောအခါ အနာဂတ်တွင် ရွှီနင်သာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဥ်ကို ရရှိခဲ့ပါက သာမန်လူသားနယ်ပယ်၏ အချုပ်အနှောင်များကို ရိုက်ချိုးပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဟန်ယွဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်...’

ထိုအဆင့်အတန်းသည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမအနေဖြင့် မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

“ပြဿနာ ရှင်းပြီးပြီဆိုတော့... ကျုပ်တို့ ခန်းမကို ပြန်တော့မယ်”

ရွှီနင်သည် ဧည့်ခံခေါင်းဆောင် အမျိုးသမီးကြီးအား လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးကြီးသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “လာရောက်ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်... ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ သရေစာလေးစားပြီး တေးသွားလေးတွေ နားဆင်သွားပါဦးလား”

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် နောက်ခံရှိ မိန်းကလေးများ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်လာကြသည်။

စောစောက ရွှီနင်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါသည် သူတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်ကြီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“နောက်တစ်ခါပေါ့”

ရွှီနင် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ဟန်ယွဲ့နှင့်အတူ မိုးမခဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

“ဒီရွှေစ ၁၀၀...”

ရွှီနင်က ရွှေစက္ကူများကို ဟန်ယွဲ့ရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါက အစောင့်လိုက်ပေးရတဲ့ တာဝန်မဟုတ်တော့ ဒီရွှေစက္ကူတွေက ရှင်ပဲ ပိုင်ပါတယ်” ဟန်ယွဲ့သည် ပါးနပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရွှီနင် ငွေလိုနေကြောင်း သူမ သိသည်။ ထို့အပြင် ဤငွေမှာ ရွှီနင် ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဒုခန်းမသခင်ရွှီသာ မရှိရင် ကျွန်မတို့ ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရွှီနင်သည် ယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်မနေတော့ပေ။ သူသည် ရွှေစက္ကူများကို တိုက်ရိုက် လက်ခံလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပါ”

…

“ဘယ်လိုလဲ... ပြဿနာ ရှင်းပြီးပြီလား”

ကိုယ်ခံပညာခန်းမ တံခါးဝသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တုချဲ့နှင့် အခြားနည်းပြများ ရောက်လာပြီး မျှော်လင့်တကြီး မေးမြန်းကြသည်။

“စိတ်အာရုံနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်လုံးကို ဒုခန်းမသခင်ရွှီက လွယ်လွယ်လေး ရှင်းပစ်လိုက်တယ်”

ဟန်ယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်း ရွှီနင်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“အရမ်းမအံ့ဩကြပါနဲ့... ဒုခန်းမသခင်ရွှီက သာမန်လူသားနယ်ပယ်ရဲ့ အဆင့် ၈ ဖြစ်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလေ”

ဟန်ယွဲ့ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် နည်းပြများ၏ မျက်နှာများ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်သွားကြလေသည်။

ဟန်ယွဲ့၏ စကားများသည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမရှိ လူအားလုံး၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။

စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ထပ်တိုးလာခြင်းက သူတို့ကြုံတွေ့နေရသော အကျပ်အတည်း၏ အန္တရာယ်ကို ထက်ဝက်ခန့် လျော့ပါးသွားစေသည်။

ဟန်ယွဲ့သည် ဤသို့ပြောဆိုရန် အပြန်လမ်းတွင် ရွှီနင်နှင့် တိုင်ပင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် သူ့အင်အားကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ဝန်မလေးပေ။ မိုးမခဆောင်မှ တိုက်ပွဲကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်တွင် သူ့နယ်ပယ်အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် ဟန်ယွဲ့ကို ဤကဲ့သို့ ပြောခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းက အားလုံး၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ကူညီပေးရာ ရောက်သည်။

“အားလုံးပဲ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် ဆက်လုပ်ကြပါ... အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမက ဘယ်မှ ပြေးမသွားပါဘူး”

ဟန်ယွဲ့က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

တုချဲ့နှင့် နည်းပြများသည် အလျင်အမြန် လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ ရွှီနင်သည်လည်း သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ဒီရေလက်သီးသိုင်းကို ဆက်လက်လေ့လာလိုက်သည်။

ဟန်ယွဲ့က ဟန်ဟူရှောင့်၏ အခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဟန်ဟူရှောင့်သည် ကုတင်ကို မှီထိုင်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေသည်ကို ဟန်ယွဲ့ တွေ့လိုက်ရသည်။

“အဖေ... ခုနက အသံတွေ ကြားလိုက်လား”

ဟန်ဟူရှောင့်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟန်ယွဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

“သမီးပြောတာ တကယ်လား... ရွှီနင်က စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတာ ဟုတ်လား”

ဟန်ဟူရှောင့်က အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်” ဟန်ယွဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ခုနက ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ဒုခန်းမသခင်ရွှီက ခရုပတ် လည်ပတ်အားကို သုံးလိုက်တယ်လို့ တစ်ယောက်က အော်ပြောသွားတယ်”

“ကောင်းလိုက်တာကွာ”

ထို့နောက် ဟန်ဟူရှောင့်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလေတော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် များစွာ သက်သာလာပုံရသည်။ “ဟုတ်တယ်... စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေပဲ ခရုပတ် လည်ပတ်အားကို ထုတ်နိုင်တာ... ဒီလူငယ်က တကယ် ပါရမီပါတာပဲ”

ရွှီနင်အား ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းသည် ပေးရကျိုးနပ်သည်ဟု ဟန်ဟူရှောင့် ခံစားလိုက်ရသည်။

အနာဂတ်တွင် ရွှီနင်သည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၌သာ နေမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း ဟန်ဟူရှောင့် သိထားသည်။

အချိန်တန်သည့်အခါ ရွှီနင်သည် သူ့အင်အားဖြင့် လူအများကို တုန်လှုပ်စေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးမှ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ကြိုးစားခြင်းက ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။