ဒီရေလက်သီးအား အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း
Vol. 11 Ch. 106
သူ့တွင် စွမ်းအင် ၂၂၅ ယူနစ် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ၇၅ ယူနစ်သာ ရှိပါက သာမန်လူသားနယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ပေမည်။
အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ဒီရေလက်သီးကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါက သူ၏ကိုယ်ပိုင်တိုးတက်မှုနှုန်း နှေးကွေးသွားပေလိမ့်မည်။
ရွှီနင် စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေစဉ်မှာပင် ဟန်ယွဲ့က သူ့အား လှမ်းခေါ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ဒုခန်းမသခင်ရွှီ... ထမင်းစားချိန် ရောက်ပါပြီ”
“လာခဲ့မယ်”
ရွှီနင်သည် ဒီရေလက်သီးကို အဆင့်မြှင့်တင်သင့်၊ မတင်သင့် ပြဿနာကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ထမင်းစားပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်တော့မည်။
“ခန်းမသခင်ဟန်ကော စားပြီးပြီလား”
ထမင်းစားခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ရွှီနင်က ဟန်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။
ရွှီနင်၊ ဟန်ယွဲ့နှင့် တုချဲ့တို့ ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
“အဖေ့ဆီကို ဟင်းနည်းနည်း သွားပို့လိုက်ဦးမယ်”
ဟန်ယွဲ့သည် သန့်ရှင်းသော တူတစ်စုံကိုယူကာ ဟင်းနှင့် ဆန်ပြုတ်အချို့ကို ပန်းကန်လုံးထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ဟန်ဟူရှောင့်၏ အခန်းဆီသို့ သွားပို့လေသည်။
စားပွဲဝိုင်းတွင် ရွှီနင်နှင့် တုချဲ့တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ဒုခန်းမသခင်ရွှီ... စားနှင့်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ဟင်းတွေ အေးကုန်လိမ့်မယ်”
တုချဲ့က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ရွှီနင် ပန်းကန်လုံးနှင့် တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
သူ တုချဲ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။ တုချဲ့သည် အနည်းငယ် သတိကြီးလွန်းနေသည်ဟု သူ အမြဲ ခံစားရသည်။
“ဒုခန်းမသခင်ရွှီ...”
တုချဲ့က ခေါင်းမော့လာပြီး အခန်းအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်ယွဲ့ ပြန်မလာသေးသည်ကို တွေ့ပြီးနောက် သူက မေးလိုက်လေသည်။
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကူအညီလေးတစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့ပါ”
“အကူအညီ ဟုတ်လား”
ရွှီနင် လက်ထဲမှ တူကို ချလိုက်ပြီး တုချဲ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သိပ်ပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ရွှီနင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် တုချဲ့တစ်ယောက် ကြွက်သားများ တင်းမာသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သဘာဝမကျတော့ချေ။
“ပြောလေ”
ရွှီနင်က ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် တုချဲ့၏ မူမမှန်မှုများကို သတိမထားမိသည့်ပုံစံ ပြုမူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်က သူ့ကို သံသယမဝင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါမှ တုချဲ့ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
“ဒုခန်းမသခင်ရွှီ... ကျွန်တော် ကုန်သည်အဖွဲ့တစ်ခုကို လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးချင်လို့ပါ”
တုချဲ့က ဆက်ပြောလေသည်။ “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ပြဿနာတွေ အကြီးအကျယ် တက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိတာပဲလေ။ ကံကောင်းလို့သာ ခင်ဗျား ရှေ့ထွက်လာပြီး အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တာပါ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် ဆရာသခင်က ဒဏ်ရာရနေတုန်းပဲ။ ပြီးတော့ အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကလည်း ပျက်စီးနေတုန်းပဲ။ အရင်က သဘောတူထားတဲ့ ကုန်လှည်းတွေကို စောင့်ရှောက်ရတဲ့ ခရီးစဉ်အတော်များများက တခြားသူတွေလက်ထဲ ရောက်ကုန်ကြပြီ။ အဲဒီဂယက်က တော်တော်လေး ကြီးမားတယ်ဗျ”
ရွှီနင် အလေးအနက် နားထောင်နေလိုက်သည်။ “ဆက်ပြောပါဦး”
“မကောင်းသတင်းတွေ လျော့ပါးသွားအောင် စီးပွားရေးပြန်ကောင်းလာဖို့အတွက် မနေ့က ကျွန်တော် အထူးခရီးတစ်ခု သွားခဲ့သေးတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ချင်းယိပြည်နယ်ကိုသွားမယ့် ကုန်သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိတယ်။ သူတို့က အရင်တုန်းက လမ်းခရီးတစ်လျှောက် ကူညီဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ဆီက အစောင့်အရှောက် ၈ ယောက် ငှားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ဖူးပါတယ်”
တုချဲ့က ရွှီနင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ရင်း ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဆရာသခင်ရဲ့ ဒဏ်ရာကြောင့် တစ်ဖက်လူက စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။ ကျွန်တော် အဲဒီသဘောတူညီချက် ပြန်ရဖို့ သွားပြောခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က တခြားသူတွေနဲ့ သွားဖို့ စီစဉ်နေကြပြီတဲ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဇွတ်အတင်း ပြောဆိုညှိနှိုင်းခဲ့လို့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က အခြေအနေကို ပြန်သုံးသပ်ပြီး ကျွန်တော် လိုက်ပါစောင့်ရှောက်တာကို လက်ခံလိုက်ကြတယ်”
ရွှီနင်က သူ့စကားကို မယုံမှာစိုးသဖြင့် တုချဲ့မှာ အတော်လေး သတိထားပြီး ပြောဆိုနေပုံရသည်။
“ဒီသဘောတူညီချက်က ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ခံပညာခန်းမရဲ့ လည်ပတ်မှုကို အများကြီး တိုးတက်မလာစေနိုင်ပေမဲ့ လူထုဆီကိုတော့ ယုံကြည်မှု ပြန်ပြသနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှာ ဖောက်သည်တွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လောက်တဲ့ အင်အားရှိသေးတယ်ဆိုတာကို လူထုကို မြင်စေချင်လို့ပါ”
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တုချဲ့၏ ပြောစကားကို သဘောတူပုံရလေသည်။
“အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ဘာလို့ ငါ့အကူအညီ လိုရတာလဲ”
ရွှီနင်က တုချဲ့ကို မေးလိုက်သည်။
တုချဲ့ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး “ကျွန်တော်တို့ မြို့ပြင်ထွက်တဲ့အထိ ဒုခန်းမသခင်ရွှီ လိုက်ပို့ပေးစေချင်လို့ပါ။ သိပ်အဝေးကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ ၁၀ မိုင်လောက်ပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
တုချဲ့၏ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးစေးများ ပျံလာသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ လိုက်ပို့ပေးဖို့ လိုရတာလဲ”
ရွှီနင်က နားမလည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။
“ဒီလိုပါ ဒုခန်းမသခင်ရွှီ...” တုချဲ့မှာ ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေလေသည်။ “ဒီခရီးစဉ်မှာ အစောင့်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ပါမှာဖြစ်ပေမဲ့ ဒါက အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမရဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပြိုင်ဘက်တွေက တမင်သက်သက် လိုက်ဒုက္ခပေးမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ဒီသတင်းကို သေချာပေါက် ကြားထားမှာပဲလေ”
“ဒါပေမဲ့ မြို့ပြင် ၁၀ မိုင်လောက် ရောက်သွားရင်တော့ ဘေးကင်းလောက်ပါပြီ”
တုချဲ့ လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်လာသဖြင့် ဆန်ပြုတ်အနည်းငယ်ကို အမြန်သောက်လိုက်ရသည်။
အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ရွှီနင်ပေးသော ဖိအားသည် ဟန်ဟူရှောင့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်ကထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။
သူ့စကားများကို ကြားပြီးနောက် ရွှီနင် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက တုချဲ့ကို အတွင်းစိတ်၌ ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ‘ငါက သူ့ကို မြို့ပြင်ထွက်စေချင်နေတာ သိပ်သိသာလွန်းနေလို့ သူ သံသယဝင်သွားတာများလား’
သူပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်စဉ်းစားလေ တုချဲ့ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာလေ ဖြစ်သည်။
သူ့စကားထဲတွင် ဟာကွက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။
‘ငါ အရမ်းလောသွားပြီ ထင်တယ်’
သို့သော် ရွှီနင် သူ့ကို သံသယဝင်နေပြီဟု တုချဲ့ ထင်မှတ်လိုက်ချိန်မှာပင် “ကောင်းပြီလေ... ငါ မင်းကို မြို့ပြင်အထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်” ဟု ရွှီနင် ပြောလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တုချဲ့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒုခန်းမသခင်ရွှီ”
“ဒါပေမဲ့ ဒုခန်းမသခင်ရွှီ... ဒီကိစ္စကို ဆရာသခင်နဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးကို လျှို့ဝှက်ပေးထားပါနော်”
တုချဲ့က စိတ်ဒုက္ခရောက်နေသည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလေသည်။ “ဆရာသခင်နဲ့ ညီမလေးသာ ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် ကျွန်တော့်လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ပူပြီး လှည်းတန်းကို လိုက်ပို့ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော့်ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အလဟဿ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်။ မနက်ဖြန် ခင်ဗျား ပြန်ရောက်လာမှပဲ ဆရာသခင်နဲ့ ညီမလေးကို အခြေအနေ ရှင်းပြပေးပါ”
“ပြဿနာမရှိပါဘူး”
ရွှီနင် သဘောတူလိုက်သည်။ “မင်းလည်း ဒီကိစ္စအတွက် အပင်ပန်းခံထားရတာပဲ၊ ငါ နားလည်ပါတယ်”
“ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ...”
တုချဲ့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ “ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန် မြို့တံခါးဆီကို အတူတူ သွားကြတာပေါ့”
“ကောင်းပြီ”
ရွှီနင် သဘောတူလိုက်သည်။
ကိစ္စပြီးပြတ်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်စားသောက်နေကြသည်။
ဟန်ယွဲ့သည် ဟန်ဟူရှောင့်ကို ပြုစုနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်၊ သူမ ပြန်မရောက်လာသေးပေ။
ရွှီနင် စားသောက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့...”
ရွှီနင် ထရပ်ပြီးကာမှ ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကြည့်ကာ “ဖုန်းဟယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမရဲ့ ပိုင်ရှင်က ရှဲ့နင်ဟယ် မလား” ဟု ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။
တုချဲ့ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
သူ ရွှီနင်ကို ကြည့်ကာ အတင်းဟန်ဆောင် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်လေ”
“ဪ...”
ရွှီနင် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “အဲဒီလူက ဒီရက်ပိုင်း ကိုယ်ခံပညာခန်းမ တိုက်ခိုက်ခံရမှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်လောက်တယ်။ ငါတို့ အဲဒီလူကို သတိထားမှ ဖြစ်မယ်”
“ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့...”
တုချဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ သတိထားရမှာပေါ့”
“မမေ့နဲ့နော်... မနက်ဖြန် မနက်”
ရွှီနင်က တုချဲ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
တုချဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ပြောစရာရှိသည်များကို ပြောပြီးနောက် ရွှီနင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။
တုချဲ့၏ တောင့်တင်းနေသော မျက်နှာထားသည် ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။
‘ရွှီနင် ငါ့ကို သံသယဝင်နေပြီ’
တုချဲ့ ဤပြဿနာကို သိရှိလိုက်သည်။ ‘မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သစ္စာဖောက်ဆိုတာကို သူ သေချာသိနေပြီ’
အခန်းထဲမှ မထွက်ခွာမီ ရွှီနင်၏ ဂရုမစိုက်သလို အကြည့်များက တုချဲ့ကို ချွေးအေးများ ပြန်လာစေခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ ငါနဲ့အတူ မြို့ပြင်လိုက်ဖို့ သဘောတူနေသေးတာလဲ’
ချက်ချင်းဆိုသလို တုချဲ့ အလွန်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
‘ငါက ရွှီနင်ကို မျှားခေါ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရွှီနင်က ငါ့ကို ပြန်မျှားခေါ်နေတာလား’
‘ငါ သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေမှန်း ရွှီနင်သာ သိနေရင် သူက ဘယ်လိုတန်ပြန်မလဲ’
တုချဲ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။
‘ဖြစ်လာမှပဲ ရှင်းကြတာပေါ့’
သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိကြောင်း တုချဲ့ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
အကယ်၍ ရွှီနင်သာ ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့ကို ယခုချက်ချင်း သတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ ဘာမှတတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“စီနီယာအစ်ကို... ဘာဖြစ်နေတာလဲ”
ဟန်ဟူရှောင့် စားပြီးသား ပန်းကန်ခွံနှင့်အတူ ဟန်ယွဲ့ ပြန်ရောက်လာသည်။ “အစ်ကို့ပုံစံက သိပ်မကောင်းပါလား”
“ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
တုချဲ့သည် ဟန်ယွဲ့နှင့် ဆက်လက်စကားပြောရန် စိတ်မပါတော့သဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး “ငါ စားလို့ပြီးပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။
“ထူးဆန်းလိုက်တာ”
ဟန်ယွဲ့ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူမသည် သိပ်အလေးမထားတော့ဘဲ စားပွဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ဆက်လက်စားသောက်နေလိုက်သည်။
…
‘တုချဲ့မှာ တကယ့်ကို ပြဿနာရှိနေတာပဲ’
ရွှီနင် ပြုံးလျက် အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
ရွှီနင်အား မြို့ပြင်ထွက်စေရန် တုချဲ့၏ ဆင်ခြေပေးမှုသည် ရွှီနင်ကို အစပိုင်းတွင် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။
သူက စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဇွတ်အတင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်က တုချဲ့သည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် ရွှီနင် မသေချာခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ရွှီနင် ထရပ်ပြီး ရှဲ့နင်ဟယ်အကြောင်း မေးလိုက်သည့်အချိန်တွင် တုချဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရွှီနင်သည် သူ့အပေါ်ထားရှိသော တုချဲ့၏ မလိုမုန်းထားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံလိုက်မိသည်။
ယခုအခါ စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရွှီနင်၏ အန္တရာယ်နှင့် မလိုမုန်းထားမှုများအပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့ချေပြီ။
‘တုချဲ့က သူ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်း သုံးထားလဲ မသိပေမဲ့ ခန်းမသခင်ဟန်ကိုတောင် လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပုံရတယ်’
ဒီကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ရွှီနင်သည် ဟန်ဟူရှောင့်အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။
အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမရှိ လူတိုင်းသည် ဟန်ဟူရှောင့်ကို လေးစားကြပြီး အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူမျှ နုတ်ထွက်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။
သို့သော် သူ အလေးထားဆုံး တပည့်ဖြစ်သည့် တုချဲ့တွင်မူ ကြီးမားသော ပြဿနာရှိနေလေသည်။
‘ဒီတုချဲ့က ရှဲ့နင်ဟယ်နဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်လောက်တယ်’
တုချဲ့က ရှဲ့နင်ဟယ် နာမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သူ့ချီစွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့ရာ ၎င်းက ပြဿနာကို ရှင်းပြနေလေသည်။
‘တုချဲ့က အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမထဲကို ရောက်နေတဲ့ ရှဲ့နင်ဟယ်ရဲ့ သူလျှို ဖြစ်ဖို့များတယ်’
ရွှီနင် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။ ‘ပြီးတော့ ထမင်းစားပွဲဝိုင်းက စကားဝိုင်းက ငါ့ကို မြို့ပြင်ထွက်လာအောင် မျှားခေါ်နေတာ သေချာတယ်။ ခန်းမသခင်ဟန်ကို လုပ်ခဲ့သလိုပဲ ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖို့ စီစဉ်ထားကြတာ နေမှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုချိန်မှာ ငါက အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမရဲ့ ထောက်တိုင် ဖြစ်နေတာကိုး’
‘ရှဲ့နင်ဟယ်...’
ရွှီနင် ထိုနာမည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ ဖုန်းဟယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမဖြစ်ကြောင်း ဟန်ယွဲ့နှင့် ဟန်ဟူရှောင့်တို့ ပြောဆိုခဲ့ကြဖူးသည်။
ထို့နောက် ဟန်ယွဲ့က ဟန်ဟူရှောင့်၏ ကောက်ချက်ကို ရွှီနင်အား ပြောပြခဲ့သည်။
ဖုန်းဟယ်ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှ ရှဲ့နင်ဟယ်အပြင် အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမကို ဆန့်ကျင်နေသော အခြားအင်အားစုတစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း ရွှီနင် သိထားသည်။
‘မနက်ဖြန် ငါ မြို့ပြင်ထွက်လိုက်ရင် ငါနဲ့တိုက်ခိုက်မယ့်သူက အဲဒီအင်အားစုနှစ်ခုရဲ့ အသန်မာဆုံး သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်လောက်တယ်’
ရွှီနင်သည် သူတို့၏ အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ရိပ်မိထားပြီး ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကောင်တွေ ငါ့ကို သတ်ချင်နေမှတော့ ငါက မင်းတို့ကို အရင် သတ်လိုက်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ’
ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။
ဒါကြောင့်လည်း တုချဲ့၏ အကြံအစည်ကို သိမြင်ပြီးသည့်တိုင် မြို့ပြင်ထွက်ရန် သဘောတူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်၏ လက်ရှိခွန်အားသည် တူညီသောနယ်ပယ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်သည်။ စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်သုံးယောက် ရှိနေလျှင်ပင် ရွှီနင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်လေသည်။
ပြိုင်ဘက်က သာမန်လူသားနယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး စေလွှတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ ရွှီနင်သည် သူ့စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီရေလက်သီးကို အရင် အဆင့်မြှင့်ထားမှ ဖြစ်မယ်’
ရွှီနင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ပြိုင်ဘက်၏ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်သည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို တတ်မြောက်ထားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။
ထိုဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်း စွန့်စားရမည်ဖြစ်၍ ပိုပြီး သတိထားသင့်ပေသည်။
‘ငါ ဒီရေလက်သီးကို အဆင့်မြှင့်ပြီးရင် သာမန်လူသားနယ်ပယ်မှာ ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့သူ သိပ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး’
ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ စွမ်းအားကို နားလည်ပြီးနောက် ဒီရေလက်သီးကို တစ်ဆင့်တည်း မြှင့်တင်လိုက်လျှင်ပင် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံလောက်မည်ဖြစ်ပြီး အသာစီးပင် ရနိုင်ကြောင်း ရွှီနင် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
သာမန်လူသားနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ပိုမြင့်သော နယ်ပယ်တစ်ခုမှ သိုင်းပညာရှင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ အကူအညီဖြင့် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။
ရွှီနင် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပေ။ ဒီရေလက်သီးကို ဦးစွာ တိုးတက်အောင်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
‘သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်’
ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့် သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။
—
အမည် - ရွှီနင်
သိုင်းပညာ -နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ် (သာမန်လူသားနယ်ပယ် ရှစ်ဆင့်မြောက် - စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်) +
မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ် (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)
လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ် (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)
ပေါ့ပါးငှက်မွေးလေးအတတ်ပညာ (အခြေခံအဆင့်) +
ဒီရေလက်သီး (မသင်ယူရသေး) +
ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင် - ၂၂၅ ယူနစ်
—
ရွှီနင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ဒီရေလက်သီး ဘေးရှိ “+” သင်္ကေတကို နှိပ်လိုက်သည်။
—
ဒီရေလက်သီးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စွမ်းအင် ၁၀၀ ယူနစ် အသုံးပြုမည်လား။
လုပ်မည်/မလုပ်ပါ
—
“လုပ်မည်”
အတည်ပြုပြီးနောက် ဒီရေလက်သီးနှင့်ပတ်သက်သော ဗဟုသုတအသစ်များ သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းတို့တွင် ဒီရေလက်သီးကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် အသုံးချခြင်းများအပြင် လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများစွာလည်း ပါဝင်လေသည်။
ထို့အပြင် ရွှီနင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အခြားပြောင်းလဲမှုတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။
ရွှီနင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ချီသွေးကြောများ သန်မာလာပြီး ပိုမိုကြံ့ခိုင်ကာ စွမ်းအားပြည့်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
‘ဒီရေလက်သီးက အခြေခံအားဖြင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ်နဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုးတက်စေတာလဲ’
မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ်မှလွဲ၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကို တိုးစေနိုင်သော နည်းစနစ်ကို ရွှီနင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
‘ဒါ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး’
ရွှီနင်သည် စိတ်ထဲရှိ ဗဟုသုတအသစ်များကို ဖြည်းညင်းစွာ စီစစ်လိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဤပြောင်းလဲမှုများသည် ဒီရေလက်သီးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်စေရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကောင်းဆုံး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
‘ဒီ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်က သိပ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်’
ယခုမှသာ ဟန်ဟူရှောင့် သူ့ကို ပေးခဲ့သည့်အရာက မည်မျှတန်ဖိုးရှိကြောင်း ရွှီနင် သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။
—
အမည် - ရွှီနင်
သိုင်းပညာ -နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ် (သာမန်လူသားနယ်ပယ် ရှစ်ဆင့်မြောက် - စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်) +
ဒီရေလက်သီး (ပထမအဆင့်) +
မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ် (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)
လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ် (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)
ပေါ့ပါးငှက်မွေးလေးအတတ်ပညာ (အခြေခံအဆင့်) +
ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင် - ၁၂၅ ယူနစ်
—
ရွှီနင် သူ့သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီရေလက်သီးဘေးရှိ “မသင်ယူရသေး” ဆိုသည့်အပိုင်းသည် “ပထမအဆင့်” သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။
ထိုအရာသည် အခြား ပြင်ပသိုင်းပညာများနှင့် ကွာခြားလေသည်။
သာမန်လူသားနယ်ပယ် ပြင်ပသိုင်းပညာများကို အစပျိုးခြင်းအဆင့်၊ အခြေခံအဆင့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ဟူ၍ ခွဲခြားထားသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကိုမူ အဆင့်များဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။
ရွှီနင် ဒီအကြောင်းကို သိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ထိုအရာသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဥ်၏ စနစ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။
ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းများနှင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များတွင် အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်မှု ရှိလေသည်။
‘ဒီရေလက်သီးက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်’
ရွှီနင်သည် ဒီရေလက်သီးအား အသုံးပြုရန် အတွင်းအားကို လည်ပတ်စေကာ ခွန်အားကို စုစည်းလိုက်သည်။
“ဟား”
ရွှီနင် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ပေါက်ကွဲသံ တိုးတိုးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤလက်သီးချက်သည် ထူးခြားမှုမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ရွှီနင်၏ အင်အားအပြည့် စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အားအကြီးဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော လက်သီးချက်မျိုး ထိုးနိုင်ရန် ရွှီနင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် ရွှီနင်သည် စိတ်ဆန္ဒရှိသလို ထိုးနှက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ ပြီးပြည့်စုံသော လက်သီးချက်ကို လွယ်ကူစွာ ထိုးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရွှီနင် စိတ်လှုပ်ရှားမနေပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလက်သီးချက်သည် ဒီရေလက်သီး၏ အစပျိုးမှုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် ကောင်းစွာ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခုလေးတင် ရရှိလိုက်သော အရှိန်အဟုန်အကူအညီဖြင့် ရွှီနင်သည် ဒီရေလက်သီး၏ နည်းစနစ်အတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။
ဘုန်း...
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ပေါက်ကွဲသံက ပိုမို ကျယ်လောင်လာသည်။
ဤလက်သီးချက်၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ့လက်သီးပင် နာကျင်သွားသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဒီလက်သီးချက်ရဲ့ စွမ်းအားက နှစ်ဆ ဖြစ်သွားတာပဲ’
ရွှီနင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝန်ပိသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ မရပ်တန့်လိုက်ဘဲ တတိယမြောက် လက်သီးချက်ကို ဆက်လက် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။