ပန်းချီပညာ

မနေ့ညက ပန်းပုထုပြီးနောက် သူသည် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားကာ ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ခဲခဲလေး၏ ပန်းပုငယ်လေး ပြီးစီးသွားချိန်တွင် သစ်ပင်အိမ်၏ အလှဆင်မှုအမှတ်မှာ ၉၆.၄ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အမှတ် ၁၀၀ ပြည့်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

အမှတ် ၁၀၀ ပြည့်ပါက မည်သို့ထူးခြားမည်ကို မသေချာသော်လည်း ၉၆.၄ ဆိုသည့် ဂဏန်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် အလှဆင်မှုကို မြှင့်တင်ရန် သစ်ပင်အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်ခြေရင်းသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။

သစ်ပင်အိမ်အောက်ခြေတွင် ယခင်က ပန်းသီးပင်စိုက်ခဲ့သည့် အပြာရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာကွက်ရှိနေသည်။

မိုးရာသီအပြီးတွင် ထိုမြေမှ အပြာရောင်အဆင့် ပေါ့ပလာပင်တစ်ပင် ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း သူက ယနေ့နံနက်တွင် ခုတ်လှဲပစ်ခဲ့သည်။

ရွှီရှင်းသည် နှင်းဆီသစ်သားမျိုးစေ့ကို ထိုမြေတွင် စိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မထူးခြားခဲ့ပေ။

နှင်းဆီသစ်သား ပေါက်ရောက်ရန်အတွက် ပိုမိုထူးခြားသော အခြေအနေများ လိုအပ်ပုံရသည်။

သူသည် ထိုမြေဆီလွှာကို စတုတ္ထထပ်ရှိ စိုက်ခင်းသို့ မပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ စိုက်ခင်းသည် အပင်ပုလေးများအတွက်သာ သင့်တော်ပြီး၊ သစ်ပင်ကြီးများကိုမူ သစ်ပင်အိမ်အောက်တွင်သာ စိုက်ပျိုးရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ထင်းရှူးမျိုးစေ့တစ်စေ့ကို ထိုမြေတွင် စိုက်လိုက်၏။

မီးဖိုချောင်နှင့် ရေချိုးခန်းသုံး ပစ္စည်းများအတွက် လုံးပတ်ကြီးသော သစ်သားများ လိုအပ်ပြီး အပြာရောင်အဆင့် သစ်သားဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ပါက ထူးခြားသော ရလဒ်များ ရနိုင်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသည်။

သားရဲများ မရှိတော့သော်လည်း သူသည် ထိုမြေကွက်ဘေးတွင် ကာကွယ်ရေးခြံစည်းရိုးတစ်ခု ခတ်ထားလိုက်သေးသည်။

သစ်ပင်အိမ်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် မွန်းတည့်ကျော်နေပြီ ဖြစ်၏။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့မှာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပျင်းရိစွာ လှဲနေကြသည်။

"မင်းတို့ တစ်ခုခု စားချင်လား"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

ဤနှစ်ကောင်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲများ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ အများကြီး စားထားသင့်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ခေါင်းခါပြကြ၏။

မနက်စာ အဝစားထားခြင်းက ၎င်းတို့ကို အစာခံနိုင်စေပုံရသည်။

ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲလေးကိုခေါ်ကာ အအေးခန်းထဲမှ ဗီဇပြောင်းသားရဲသားအချို့ ထုတ်ယူပြီး တစ်ဝက်ကို ကြော်ကာ တစ်ဝက်ကို ကင်လိုက်သည်။

စားသောက်နေစဉ်အတွင်း ရွှီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားပြီး သူသည် ယခု မည်မျှအထိ သန်မာနေပြီလဲဟု တွေးတောနေမိ၏။

ယနေ့နံနက် ကျောက်တုံးကြီးများကို ရွှေ့ပြောင်းစဉ်က သူသည် မိမိကိုယ်ထည်နီးပါးရှိသော ကျောက်တုံးကို အလွယ်တကူ မနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူဝတ်ဆင်ထားသော အကြေးခွံချပ်ဝတ်နှင့် အိမ်ထဲက လူရုပ်တုကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် လက်နက်မပါဘဲ ဝက်ဝံနက်တစ်ကောင်ကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် ခဲခဲလေးက ဆိုဖာပေါ်တွင် တစ်ရေးအိပ်နေစဉ်၊ ရွှီရှင်းမှာမူ နေ့လယ်ခင်းအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်များကို စဉ်းစားနေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပန်းပုမထုတော့ဘဲ ပန်းချီဆွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အနုပညာရှင် စာချုပ်သည် သူ့အား ပန်းပုပညာသာမက အဆင့်မြင့် ပန်းချီပညာကိုပါ ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မစတင်မီ ပန်းချီကိရိယာများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

[စုတ်တံ (အစိမ်းရောင်အဆင့်): ရေဖြင့် နှစ်ကာ လိုချင်သော မှင်ပန်းချီများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ အစိမ်းရောင်အဆင့် လက်ရာများကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။ လိုအပ်ချက်: သစ်သား (အစိမ်းရောင်အဆင့်) ၁ ခု၊ သားရဲအမွှေး (အစိမ်းရောင်အဆင့်) ၁ ခု]

စုတ်တံပြုလုပ်ရန် သစ်သားနှင့် သားရဲအမွှေး လိုအပ်သည်။

သူ့တွင် အပြာရောင်အဆင့် သစ်သားများစွာ ရှိသော်လည်း သားရဲအမွှေးကိုမူ တစ်ခါမှ မရရှိခဲ့ဖူးပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အရိုးခွဲဓားဖြင့် ခွဲစိတ်တာကြောင့် ဤအရင်းအမြစ်ကို မရရှိနိုင်ခြင်းလား..။

ရွှီရှင်းသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် မှေးနေသော ငွေရောင်ဘုရင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အသင့်သုံးနိုင်သော ဝံပုလွေအမွှေးက ဒီမှာ ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။

၎င်းမှာ ဗီဇပြောင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ အမွှေးပင် ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းသည် ပြုံးလျက် ငွေရောင်ဘုရင်ထံ လျှောက်သွားကာ ၎င်း၏ ငွေနီရောင်အမြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်း အနားကပ်လာသည်နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်က တစ်ခုခုတော့ မကောင်းတော့ဟု ခံစားမိကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

"ဝူးးး"

ငွေရောင်ဘုရင်၏ ဟိန်းသံကြောင့် အိမ်အောက်က လင်းနို့များမှာ ထိတ်လန့်တကြား ပျံထွက်သွားကြသည်။

ရွှီရှင်း၏ လက်ထဲတွင် ငွေနီရောင်အမွှေးအချို့ ပါလာခဲ့ပြီး ငွေရောင်ဘုရင်မှာမူ ၎င်း၏အမြီးကို ပေါင်ကြားထဲညှပ်ကာ ရွှီရှင်းကို သနားစဖွယ် ကြည့်နေတော့သည်။

အမြီးထိပ်တွင် အမွေးအနည်းငယ် ကျွတ်သွားသော နေရာလေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[ဗီဇပြောင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ အမြီးမွှေး (အပြာရောင်အဆင့်): စုတ်တံပြုလုပ်ရန် သင့်တော်သည်။]

အံ့သြစရာပင်၊ ၎င်းမှာ အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ် ဖြစ်နေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်၏ ကိုယ်ပေါ်က အမွှေးများကို ထပ်မံစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ငွေရောင်ဘုရင်မှာ ကြောက်လန့်တကြားနှင့် မီမီရှိရာဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီရှင်းသည် အမွှေးအနည်းငယ် ထပ်မံနုတ်ယူလိုက်၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝံပုလွေဆိုသည်မှာ အမွှေးကျွတ်တတ်သည်ဖြစ်ရာ နည်းနည်းနုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သိသာမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရွှီရှင်း စိတ်ပျက်သွားသည်မှာ အမြီးထိပ်မွှေးသာလျှင် အပြာရောင်အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်က အမွှေးများမှာ အဖြူရောင်အဆင့်ပင် မသတ်မှတ်နိုင်သော သာမန်အမွှေးများသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ရွှီရှင်းသည် ထိုအပြာရောင်သားရဲအမွှေးဖြင့် စုတ်တံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ၊ ငွေရောင်ဘုရင်၏ အမွှေးများကြောင့် ငွေရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော စုတ်တံလေးတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

[ဝံပုလွေမြီးမွှေးစုတ်တံ (အပြာရောင်အဆင့်): အပြာရောင်အဆင့် ပန်းချီလက်ရာများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။]

စုတ်တံရပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ စက္ကူဖြစ်သည်။

ကိရိယာစာရင်းတွင် စက္ကူနှစ်မျိုးရှိရာ တစ်မျိုးမှာ ကျူပင်ဖြင့်ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ နှင်းဆီသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းက နှင်းဆီသစ်သားစက္ကူကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

[နှင်းဆီသစ်သားစက္ကူ (အစိမ်းရောင်အဆင့်): နှင်းဆီသစ်သား၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူ၍ ပြုလုပ်ထားသည်။ ပန်းချီဆွဲရန် သင့်တော်သည်။ လိုအပ်ချက်: နှင်းဆီသစ်သား ၁ ချပ်]

စက္ကူတစ်ရွက် ရရန် နှင်းဆီသစ်သား တစ်ချပ်လုံး ကုန်ဆုံးမည်လား။

သစ်ပင်တစ်ပင်မှ နှစ်ချပ်သာရသဖြင့် သစ်ပင်တစ်ပင်လျှင် စက္ကူနှစ်ချပ်သာ ထွက်မည်ဖြစ်သည်။

ဤစက္ကူမှာ တကယ်ကို အဖိုးတန်လွန်းလှပေသည်။

သူသည် အစိမ်းရောင်အဆင့်စက္ကူဖြင့် အရင်စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စက္ကူမှာ တော်တော်လေးကြီးမားပြီး ပန်းပုနှင့် ပန်းချီစားပွဲပေါ်တွင် ကွက်တိ တင်ထားနိုင်သည်။

စုတ်တံမှာ ရေနှစ်ရုံဖြင့် ဆွဲနိုင်၏။

သူသည် ရေခွက်ငယ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ကာ စုတ်တံကို ကိုင်လိုက်သည်။

စုတ်တံကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ပန်းပုထုစဉ်ကကဲ့သို့ အာရုံထဲနစ်ဝင်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်၏။

စုတ်တံထိပ်ကို ရေထဲနှစ်လိုက်သောအခါ မူလက ငွေနီရောင်ရှိသော အမွှေးများမှာ မှင်စိမ်ထားသည့်အလား အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ ဘာဆွဲရမလဲဟု တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ့အတွက် အမွှေးအနုတ်ခံထားရသော ငွေရောင်ဘုရင်ကို ဆွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မှင်ပန်းချီသည် ပန်းပုထုခြင်းကဲ့သို့ အနုစိတ်လွန်းရန် မလိုပေ။

ရွှီရှင်းသည် စုတ်တံကို ကိုင်ကာ နှင်းဆီသစ်သားစက္ကူပေါ်တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စတင်ရေးဆွဲတော့သည်။

ရေနှစ်ထားရုံသာဖြစ်သော်လည်း ရွှီရှင်း၏ လက်အောက်တွင် အနက်ရောင်နှင့် မီးခိုးရောင် အနုအရင့်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပုံကြမ်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရွှီရှင်းသည် ပန်းချီဆွဲခြင်းထဲ၌ အာရုံနစ်ဝင်နေခဲ့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိရဘဲ ပန်းချီမှာ ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများမှာ ကုန်ခမ်းလာချေပြီ။

စာသင်ခန်းထဲတွင် ငိုက်နေသော ကျောင်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ခေါင်းမှာ စားပွဲနှင့် ဆောင့်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

စိတ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုမှာ ပန်းပုထုခြင်းထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေပုံရသည်။

သူသည် အရင်က စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ပေးသည့် လိမ္မော်သီးကို မစားခဲ့မိသဖြင့် ယခုအခါ အသည်းအသန် ထုတ်စားလိုက်ရ၏။

လိမ္မော်သီးစားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်လန်းဆန်းလာခဲ့သည်။

အနုပညာရှင်ပါရမီနှင့် လိမ္မော်သီးပေါင်းစပ်မှုမှာ တကယ့်ကို ပြည့်စုံလှပေသည်။

နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ပန်းချီစဆွဲကတည်းက နှစ်နာရီနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လိမ္မော်သီးအာနိသင်ရှိနေစဉ် ပန်းချီကို အမြန်အပြီးသတ်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတစ်ချက် ရေးဆွဲပြီးနောက် ရွှီရှင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

စက္ကူပေါ်တွင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသည့်ပုံ ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ မှင်ပန်းချီဖြစ်သဖြင့် အပြင်ကလူနှင့် တထပ်တည်းမတူသော်လည်း၊ ပုံထဲက ဝံပုလွေမှာ စက္ကူပေါ်ကနေ ခုန်ထွက်လာတော့မည့်အလား အသက်ဝင်လှပေသည်။

သူသည် ထိုပုံကို သစ်သားဘောင်သွင်း၍ အိပ်ခန်းနံရံတွင် ချိတ်လိုက်၏။

[သစ်ပင်အိမ်အတွင်း ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဟန်ချက် (အစိမ်းရောင်အဆင့်) ပန်းချီကား ချိတ်ဆွဲထားကြောင်း သိရှိရသဖြင့်၊ အလှဆင်မှုအမှတ် +၁၀ တိုးလာပါပြီ။ လက်ရှိ အလှဆင်မှုအမှတ်: ၁၀၆.၄]

အလှဆင်မှုအမှတ် ၁၀၀ ကျော်သွားသော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဒုတိယအဆင့် မစတင်သေးသဖြင့် အာနိသင်မပြသေးခြင်းလား..။

ရွှီရှင်းသည် အပြာရောင်အဆင့် သလင်းကျောက်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပန်းပုထုရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် သစ်ပင်အိမ်နာရီမှာ တုန်ခါလာ၏။

၎င်းမှာ လီဝမ်ရှီး ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆက်သွယ်လိုက်သောအခါ လီဝမ်ရှီးသည် နွား ၏ ကျောပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

သူမမှာ အတော်လေး စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေပုံရပြီး မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ထားသေးသည်။

"မင်း အခုမှ တွင်းထွက်တွေ တူးပြီး ပြန်လာတာလား"

"အင်း... နွားက ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သယ်ပေးနိုင်လို့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ့်ကို တန်ပါတယ်" ဟု လီဝမ်ရှီးက ပြောရင်း ပါးစပ်ကမြက်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ကာ မျက်နှာရှုံ့လိုက်၏။

"ဒီမြက်က တကယ်ခါးတာပဲ..."

"လမ်းမှာ ပျင်းလို့ ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်တာလား"

ရွှီရှင်းက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"အဲလိုလည်း ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းက ကျွန်မ တွင်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခု တွေ့ခဲ့လို့"

တွင်းထဲက ထူးဆန်းတဲ့အရာလား...။

ရွှီရှင်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားတော့၏။

---

အခန်း ၁၄၂ ပြီး။