ညဘက် နတ်စင်အခြေအနေ

နတ်စင်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က ပြောင်းလဲသွားတယ် ဟုတ်လား..။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

"ငါပြောသလိုပဲလေ"

ကျိချောင်းယန်၏ ခြေသံများကို ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်မှ ကြားနေရသည်။

"နတ်စင်ရဲ့ ထောင့်လေးထောင့်က ကျောက်တိုင်တွေနဲ့ ရုပ်တုတွေ ပျောက်သွားပြီ။ ယဇ်ပူဇော်တဲ့ စားပွဲက ဘေးကို ရွှေ့သွားပြီး နတ်စင်ရဲ့ အလယ်ဗဟို မြေပြင်ပေါ်မှာ လှေကားထစ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်"

လှေကားထစ် လမ်းကြောင်းဆိုပါလား။

"နတ်စင်ရဲ့ အောက်ခြေကို ဆင်းသွားတဲ့ လမ်းလား"

ရွှီရှင်း မေးလိုက်သည်။

"အောက်ကို ဆင်းသွားတာတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

ခြေသံများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကျိချောင်းယန်၏ အသံမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီလမ်းက အပိတ်ကြီးပဲ။ မီတာ အနည်းငယ်လောက် လျှောက်ပြီးတာနဲ့ လမ်းပိတ်နေတယ်"

ရွှီရှင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ကုန်းများမှ ထွက်ခွာလာပြီး အရင်းအမြစ်ဇုန်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အနီရောင်မြူခိုးများသည် တောင်ကုန်းများတစ်ဝိုက်မှာသာ ရှိနေပြီး တောင်ကုန်းများ ဝန်းရံထားသော အတွင်းပိုင်းဇုန်ထဲသို့ ဝင်မလာခြင်းပင်။

ဤနေရာမှာ မူလအတိုင်း ရှိနေသော်လည်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်လျှင်မူ အနီရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းကြီးများက ဝိုင်းပတ်ထားလေသည်။

"ငါ အနီရောင်မြူခိုးတွေကို ဖြတ်လာခဲ့ပြီ၊ နတ်စင်နား ရောက်တော့မယ်။ နေဦး... ငါ့ဘက်က အခြေအနေကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်ရမယ်"

"ကောင်းပြီ"

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်ကို စီးကာ အရင်းအမြစ်ဇုန် အလယ်ဗဟိုရှိ နတ်စင်ဆီသို့ မနားတမ်း ပြေးထွက်ခဲ့ရာ၊ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် နတ်စင်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နတ်စင်၏ လက်ရှိပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိချောင်းယန် ပြောတာကို ကြားထားသော်လည်း သူ အံ့အားသင့်သွားရ၏။

ကျိချောင်းယန် ပြောခဲ့သလိုပင် မူလက ရှိခဲ့သော ကျောက်တိုင်များနှင့် ရုပ်တုများ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ၊ ၎င်းတို့နေရာတွင် ချောမွတ်နေသော ကျောက်ပြားလေးချပ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ယဇ်ပူဇော်သည့် စားပွဲမှာလည်း ဘေးသို့ လျှောတိုက်ရွှေ့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ မူလစားပွဲရှိခဲ့သော နေရာတွင် မှောင်အတိကျနေသော မြေအောက်လမ်းကြောင်းကြီး ပေါ်ထွက်နေချေပြီ။

သူ့အမြင်မှာတော့ ၎င်းမှာ ခေါင်းတလားအဖုံး ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး ညဘက်တွင် အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်ကို စီး၍ နတ်စင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်၏။

"ဂျောက်"

ရင်းနှီးနေသော အသံကြီး မြေအောက်မှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

သူသည် မြေအောက်လမ်းကြောင်း အဝင်ဝသို့ သွားကာ အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ညကြည့်စွမ်းရည်ကြောင့် လမ်းကြောင်းအတွင်းက အရာအားလုံးကို သူ မြင်နိုင်ပြီး၊ မီတာ ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ခန့်အကွာက လမ်းဆုံးကိုပါ ရေးရေးလေး မြင်နေရသည်။

ကျိချောင်းယန် ပြောသလိုပင် ဖြစ်၏။

"ခဲခဲ... အထဲမှာ အန္တရာယ် ရှိလား"

ရွှီရှင်းက ခဲခဲလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲလေးက ခေါင်းခါပြပြီး ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်း အထဲဝင်တော့မည်ကို ၎င်း သိနေပုံရ၏။

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီကို အပြင်မှာ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့ပြီး၊ သူသည် ခဲခဲလေး၊ လင်းနို့လေးတို့နှင့်အတူ နှစ်မီတာခန့် ကျယ်သော လှေကားထစ်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်တော့သည်။

မြေအောက်ဂူအတွင်းက လှေကားများနှင့်မတူဘဲ နတ်စင်အောက်က လှေကားမှာ စိုစွတ်ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ အလွန်ခြောက်သွေ့နေကာ၊ နံရံများနှင့် လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်စွာ တင်နေ၏။

ထို့အပြင် လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ အလွန်ပူပြင်းလှသည်။

ပြင်ပအပူချိန်ထက် များစွာ ပူပြီး အပူချိန်မှာ ၄၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက် ကျော်လွန်နေပုံရကာ၊ အထဲတွင် အကြာကြီးနေပါက အပူလျှပ်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း နဖူးက ချွေးများကို သုတ်ရင်း အောက်သို့ ဆက်ဆင်းလာခဲ့၏။

လမ်းကြောင်းနံရံများပေါ်တွင် ပုံစံအချို့ကို ထုဆစ်ထားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သေချာကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ အပြင်က ကျောက်တိုင်များပေါ်ရှိ ပုံစံများနှင့် တူညီနေပြီး ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ၏ ကိုယ်ပေါ်က သွေးရောင်အစင်းကြောင်းများနှင့်လည်း ဆင်တူလှပေသည်။

နံရံကို လှမ်းကိုင်ကြည့်သောအခါ အလွန်ပူနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤနံရံများကြောင့်ပင် လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ ခြောက်သွေ့ကာ မွန်းကျပ်နေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ကျောက်တိုင်များပေါ်က ပုံစံများအတိုင်း နံရံတွင် ရှိနေခြင်းမှာ ဤလမ်းကြောင်းသည်လည်း ကျောက်တိုင်များကဲ့သို့ပင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှတစ်ဆင့် လင်းထိန်လာမှသာ လမ်းပွင့်မည်လားဟု ရွှီရှင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ခဲခဲလေးက သူ၏ပုခုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လမ်းကြောင်းအဆုံးသို့ ပြေးသွား၏။

လင်းနို့လေးကမူ ရွှီရှင်းဘေးမှာပင် ကပ်လိုက်နေသည်။

လမ်းကြောင်းအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ရွှီရှင်းမှာ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး ရေငတ်လာချေပြီ။

"အီးးး"

ခဲခဲလေးက လမ်းဆုံးကနေ သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေ၏။

၎င်း၏ခြေရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ခုခု ရှိနေသည်။

ရွှီရှင်း လျှောက်သွားကာ ကောက်ယူကြည့်လိုက်၏။

[ပျက်စီးနေသော စက္ကူလေညှပ်လေး (အဖြူရောင်အဆင့်): တစ်ချိန်က ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ယဇ်ပူဇော်ခံလိုက်ရပြီးနောက် လုံးဝပျက်စီးသွားကာ သာမန်ကစားစရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။]

၎င်းမှာ ရွှီရှင်းက ချန်ယင်တို့မိသားစုမှ ကောင်လေးရုပ်တုကို ပေးခဲ့သော စက္ကူလေညှပ်လေး ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်မိသားစုလည်း ဤမြေအောက်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ခဲ့သည်မှာ သေချာသွားချေပြီ။

ခဲခဲလေးသည် လမ်းဆုံးက နံရံပေါ်ရှိ ပန်းချီကားများကို စေ့စေ့ကြည့်နေ၏။

၎င်းက နံရံကို လက်ကလေးဖြင့် သွားကိုင်ပြီး ပူသဖြင့် ချက်ချင်းပြန်ရုပ်ကာ လက်ကို ပြန်ပွတ်နေရှာသည်။

ဤနံရံရှေ့တွင် ရပ်နေရခြင်းမှာ ဧရာမ မီးဖိုကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ အပူလှိုင်းများကို ခံစားနေရ၏။

နံရံပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ ပုံများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

"ဒါ... ဝက်ဝံတစ်ကောင်လား"

နံရံတွင် သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ထုဆစ်ထားရာ၊ ၎င်းမှာ ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လျက် လက်တစ်ဖက်ကို ရိုက်ချရန် အသင့်ပြင်နေသော ဝက်ဝံတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ထိုဝက်ဝံမှာ သာမန်ဝက်ဝံနက်နှင့် မတူဘဲ အလွန်တောင့်တင်းခိုင်မာလှပြီး၊ သူယခင်က ကြုံခဲ့ဖူးသော တောအုပ်ဘုရင် တန်နှင့်ချီ၍ အလေးချိန်ရှိမည့် ဝက်ဝံညိုကြီးနှင့် တူလှပေသည်။

ဤနတ်စင်နှင့် ထိုဝက်ဝံညိုကြီးကြားမှာ မည်သို့သော ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေသနည်း။

ရွှီရှင်းသည် ဝက်ဝံညိုကြီးကို အစောပိုင်းကတည်းက မြေပုံပေါ်တွင် အနီရောင်အစက်အဖြစ် မတွေ့ရတော့ပေ။

အကယ်၍ ဤကမ္ဘာတွင် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ရှိမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ နတ်ဘုရား ဟု ခေါ်ဆိုသူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် နံရံကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်ရာ အပူချိန်မှာ ၇၀ မှ ၈၀ ဒီဂရီခန့်အထိ ရှိနေပုံရသည်။

"အီးးး အီးးး"

ခဲခဲလေးက ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ တောက်ပနေသော နံရံကို လက်ညှိုးထိုး၍ အော်လိုက်၏။

"ဟင်.. ဒီနံရံရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ မင်း ပြောချင်တာလား"

ခဲခဲလေးက ခေါင်းကို အသည်းအသန် ငြိမ့်ပြသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤနံရံနောက်ကွယ်၌ လမ်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် မည်သို့ဖွင့်ရမည်ကိုမူ သူ မသိသေးပေ။

သူသည် လှံဖြင့် နံရံကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးကြည့်သော်လည်း အစင်းကြောင်းလေးတစ်ခုပင် မထင်ခဲ့ပေ။

အပူဒဏ်ကြောင့် ခေါင်းများ မူးနောက်လာသဖြင့် ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲလေးနှင့် လင်းနို့တို့ကို ခေါ်ကာ အပြင်သို့ အမြန်ပြန်ထွက်ခဲ့၏။

အပြင်ရောက်မှ နဖူးကချွေးတွေကို သုတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"...အထဲမှာ အရမ်းပူတာပဲ။"

ရွှီရှင်း သူ၏ ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်မိ၏။

သူသည် ကျိချောင်းယန်ထံသို့ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"မင်းဘက်မှာရော ဘာတွေ တွေ့လဲ"

"မင်းနဲ့ အတူတူပဲ၊ မြေအောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု တွေ့တယ်"

၎င်းတို့နှစ်ဦး သတင်းဖလှယ်ကြရာတွင် အတွေ့အကြုံအချို့ ကွဲပြားနေသည်ကို တွေ့ရ၏။

အဓိကကွာခြားချက်မှာ ကျိချောင်းယန်ဘက်ရှိ လမ်းကြောင်းမှာ အလွန်မပူခြင်းပင်။

နံရံများမှ အပူအနည်းငယ် ထွက်သော်လည်း သာမန်အခြေအနေသာ ရှိသည်။

ရွှီရှင်းဘက်တွင်မူ လမ်းဆုံးသို့ရောက်လျှင် ချွေးထုတ်ခန်း ထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသည်။

နောက်ထပ် ကွာခြားချက်မှာ ကျိချောင်းယန်၏ နံရံပေါ်တွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားရုပ်တစ်ခုကို ထုဆစ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"...နံရံပေါ်က ရုပ်ပုံတွေက ငါတို့ ဆက်ပူဇော်ရမယ့် သားရဲတွေကို ဆိုလိုတာလား။ အဲဒီသားရဲတွေကို ယဇ်ပူဇော်လိုက်ရင် ဒီလမ်းကြောင်းတွေ ပွင့်သွားမှာလား"

ရွှီရှင်းက တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကတော့ ထုဆစ်ထားတဲ့ သားရဲတွေဟာ တကယ်တမ်း နံရံနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က သူ၏အမြင်ကို ပြောပြသည်။

"နတ်ဘုရားဆီကို ယဇ်ပူဇော်မှုနှုန်း တိုးလာမှသာ ဒီလမ်းတွေ ပွင့်လာမှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျိချောင်းယန်၏ စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။

လမ်းကြောင်းအောက်ခြေက နံရံမှာ အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘဲ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။

ရွှီရှင်းဘက်တွင် ပိုမိုပူပြင်းနေရခြင်းမှာ ချန်ယင်တို့မိသားစုက ဤနေရာ၌ ယဇ်ပူဇော်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ကျိချောင်းယန်ဘက်ထက် ယဇ်ပူဇော်မှုနှုန်း ပိုမိုမြင့်မားနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ စက္ကူလေညှပ်လေး ကျန်ရစ်နေခြင်းမှာလည်း နတ်စင်၏ ပြောင်းလဲမှုများသည် အတည်တကျ မဟုတ်ဘဲ ခေတ္တခဏသာ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ကျိချောင်းယန်က သူ့အား ယခင် အမဲလိုက်အစီအစဉ်တုန်းက ညဘက်တွင် နတ်စင်အနား၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က ဘာမှမပြောင်းလဲခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ဤအချက်အရ နတ်စင်၏ ထူးခြားမှုမှာ ညတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှ၏။

ရွှီရှင်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယနေ့ညတွင် လ မရှိပေ။

ကြယ်များသာ တောက်ပနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ကုန်းများတွင်မူ အနီရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နတ်စင်ရဲ့ မြေအောက်လမ်းကြောင်းက လကွယ်ညတွေမှာမှ ပွင့်တာလား။

ဤကမ္ဘာ၏ လ မှာ ကမ္ဘာမြေနှင့်မတူဘဲ ပြောင်းလဲမှုများမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ မနက်ဖြန် နေ့ခင်းဘက်တွင် နတ်စင်သို့ ပြန်လာရန်နှင့် သားရဲများ ပြန်ပေါ်လာသည်နှင့် ယဇ်ပူဇော်မှုများ ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရန် သဘောတူညီလိုက်ကြသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ရွှီရှင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။

---

အခန်း ၁၄၅ ပြီး။