အခန်း (၂၀၄၅-၂၀၄၆)

အပိုင်း(၂၀၄၅)

ဖူရှီ၏ လမ်းပြမှုက စောစီးစွာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် နောက်ထပ် မေးခွန်းများ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ သို့မဟုတ် မဆင်မခြင် သိချင်စိတ်များကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခင်မှာပင်... ဖူရှီက သူ၏ နှုတ်ခမ်း၊ မျက်လုံးနှင့် ကိုယ်အမူအရာ အပြောင်းအလဲများကို ဖတ်ကြည့်ပြီး သတိပေးချက် အနည်းငယ်ဖြင့် လမ်းပြမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင် မကျေမနပ် မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဖူရှီ၏ လမ်းပြမှုသည် ရှေးဟောင်းအတိတ်မှ အချက်အလက်များကို ပေးရုံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိမည့် 'အမွေဆက်ခံခြင်း ထုံးတမ်း' သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည့် ခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိနားလည်ခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း သူ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် အသိဉာဏ်ပင်လယ်တို့မှာ တစိုက်မတ်မတ် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ဤသမိုင်းကြောင်းလမ်းပေါ်မှ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်း၊ မြင်ကွင်းတိုင်းနှင့် အတွေးတိုင်းက သူ၏ ကဏ္ဍသုံးရပ်လုံးကို သွေးပေးခဲ့သည်။ သူ ဘာမှ အပိုအားထုတ်စရာမလိုဘဲ 'မက်ဂီ' တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရမည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့စီ၏ ပြောစကား နှင့် သူကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော 'အပြစ်သားထုံးတမ်း' တို့အရ ထိုသို့သော ထုံးတမ်းများသည် သေလောက်အောင် အန္တရာယ်များပြီး ကျင့်ကြံခြင်းထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ဝေ့စီဆိုလျှင် ဘာမှမသိသေးသော ကလေးဘဝတွင် မက်ဂီတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ ဦးလေးနှင့် မတွေ့ခဲ့လျှင် သူ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ 'အပြစ်သားထုံးတမ်း' မှာလည်း အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။ အကယ်၍ ဝေ့ဝူယင်တွင် အားသာချက်များ မရှိခဲ့လျှင် သူသည်လည်း တည်ရှိမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ကံကြမ္မာဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဖူရှီသည် ဝေ့ဝူယင်ကို မသိမသာ ကူညီပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ အခြားဗားရှင်း (ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင်) ထံမှ ရရှိထားသော မှတ်ဉာဏ်များလည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဖူရှီသည် ထိုဗားရှင်းနှင့်လည်း တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အလားတူ ရှင်းပြချက်များကို ပေးခဲ့ဖူးကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် မေးခွန်းများမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ ထိုဗားရှင်းက မက်ဂီနှင့် ဖန်တီးခြင်းကို တစ်ခုတည်းဟု ထင်မြင်ယူဆခဲ့သည်။

ထိုဗားရှင်းသည် နက်နဲပြီး ထိရောက်သော မေးခွန်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမေးခဲ့ချေ။ ဝေ့ဝူယင် နှစ်ဦးကြားတွင် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှု၊ အသိပညာ အတိမ်အနက်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ဦးကို မကြောက်မရွံ့ မေးခွန်းထုတ်ရဲသည့် သတ္တိတို့မှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။ ထိုဗားရှင်းသည် ဖူရှီအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် မရေရာမှုများ ရှိခဲ့သည်မှာ ဝေ့ဝူယင်အတွက် အံ့ဩစရာပင်။

ထိုဗားရှင်းသည် မက်ဂီထုံးတမ်းကို တစ်ဦးတည်း မဖြတ်သန်းခဲ့သော်လည်း အသေးစိတ်ကိုမူ သိရှိထားသည်။ ထုံးတမ်း သုံးမျိုးရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် ခက်ခဲလှသော စမ်းသပ်မှုများ ပါဝင်သည်။ မက်ဂီတို့၏ မျိုးနွယ်စု ကျင့်စဉ်မပါဘဲ ထိုစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဖူရှီက ကြားဝင် ကူညီပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်ကမူ သူသာဆိုလျှင် ထိုစမ်းသပ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။ သို့သော် သူ ထိုသို့ အလွန်အကျွံ မတွေးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဖူရှီက သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်လျှင် ကြားဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သည်၊ မကျော်ဖြတ်နိုင်သည်ကို ထပ်မတွေးတော့ပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ရောက်နေပြီး ပေါ့ပါး လွတ်လပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ဤအမှောင်ထုသည် သူ၏ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိမည့် နေရာသို့ မရောက်မချင်း ကြာမြင့်နေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဗားရှင်းတုန်းကမူ ဖူရှီက သူ့ကို အမွေအနှစ်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လမ်းညွှန်မှုများ ပေးခဲ့သည်။ ယခုမူ ဖူရှီက ထိုမှတ်ဉာဏ်များဖြင့်ပင် အစားထိုးလိုက်ပုံ ရသည်။ ဝေ့ဝူယင်က အဖြေရခက်သော မေးခွန်းများကို ပြုံးပြုံးလေး မေးနေသောကြောင့် ဖူရှီ ထွက်သွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ငါတို့တွေဆိုရင် အောင်မြင်မှာပါ..."

ခရာတိုက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်..."

အိုရီကလည်း ထောက်ခံသည်။

ဘုရင်ကမူ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။ ဖူရှီက သူတို့ကို တစ်ဦးတည်း အောင်မြင်မည်ဟု မယုံကြည်ခြင်းအပေါ် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ၏ အဘိဓာန်တွင် 'မဖြစ်နိုင်ဘူး' ဆိုသည့် စကားလုံး မရှိချေ။

"မင်းတို့ ရှုံးမှာပဲ"

ရုတ်တရက်... ဧဒင်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောလိုက်သဖြင့် ဝိညာဉ်သုံးဦးလုံး ချက်ချင်း တိတ်ကျသွားသည်။

"ဒါက 'ဘယ်လိုအောင်မြင်မလဲ' ဆိုတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ 'ဘယ်လိုမရှုံးအောင် လုပ်မလဲ' ဆိုတဲ့ ကိစ္စပဲ... ငါတို့မှာ အဲဒီအတွက် လိုအပ်တဲ့ အရာတွေမှ မရှိတာ... ဘယ်လိုလုပ် မရှုံးဘဲ နေမလဲ"

မက်ဂီတို့၏ ထုံးတမ်းကို ကျော်ဖြတ်ရန် သီးသန့်မျိုးနွယ်စု ကျင့်စဉ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရွတ်ဖတ်မှုများ လိုအပ်သော်လည်း သူတို့တွင် ထိုအရာများ မရှိချေ။ သင်ယူရန် လမ်းစလည်း မရှိခဲ့ပေ။ ပြိုင်ပွဲကို စတင်ဖို့တောင် လမ်း မရှိမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ရနိုင်မည်နည်း။

ဖူရှီက 'မထူးခြားဘူး' ဟု ပြောသည်မှာ နောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထာဝရ ဧကရာဇ် သည်လည်း ဖူရှီနှင့် တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဤအခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ကာ ဤဇာတ်လမ်းကိုပင် ကြားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ ထိုကျင့်စဉ်နှင့် ဂါထာများ မရှိသဖြင့် ဖူရှီ၏ လမ်းပြမှုကို ခံယူခဲ့ရသည့် မက်ဂီပေါင်း မည်မျှ ရှိနေမည်နည်း။

ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင် ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဖူရှီ၏ ရှင်းပြချက်များကို သူ ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။

...

ရှေးကျပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံမှာ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မက်ဂီတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အသိပညာတွေကြောင့် ကျော်ကြားတဲ့ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်တယ်... သူတို့ကို စကြဝဠာကြီးရဲ့ ပထမဆုံးသော ပညာရှင်တွေလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်... အမွေဆက်ခံခြင်း ထုံးတမ်း ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တာအို အသိအမှတ်ပြုမှု၊ ပညာရှင်ဂုဏ်ရည် တာအို အသိအမှတ်ပြုမှု နဲ့ ပညာရှိ လုပ်ဆောင်ချက် တာအို အသိအမှတ်ပြုမှု ဆိုတဲ့ စမ်းသပ်ချက် သုံးခု လာလိမ့်မယ်... အဲဒီစမ်းသပ်ချက်တွေက မက်ဂီ အဆင့်အတန်းအတွင်း မင်းရဲ့ နေရာကို သတ်မှတ်ပေးလိမ့်မယ်..."

"ဖန်တီးခြင်း တာအို အကြောင်း မင်း သိသလား"

ဖူရှီက မေးသည်။

ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်များ လျော့ကျသွားသည်။

"ဘယ်သူ မသိဘဲ နေမလဲ ခင်ဗျာ... ပုံဖော်ခြင်း တာအို၊ ပန်းပဲ တာအို နဲ့ အဂ္ဂိရတ် တာအို ပေါ့..."

ဖူရှီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက မှန်လည်းမှန်တယ်၊ မှားလည်းမှားတယ်... ဖန်တီးခြင်း တာအိုမှာ မူလက ပုံဖော်ခြင်း၊ ပန်းပဲ၊ ဖော်စပ်ခြင်း၊ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း ၊ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း နဲ့ စီစဉ်ခြင်း ဆိုပြီး ခြောက်မျိုး ရှိတာ... သုံးမျိုး မဟုတ်ဘူး"

ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ...

"ဖော်စပ်ခြင်း တာအိုက အဂ္ဂိရတ် တာအိုပဲ မဟုတ်လား..."

ဖူရှီမှာ ပို၍ပင် သဘောကျသွားပုံရသည်။

"အဂ္ဂိရတ် တာအို ဆိုတာ တာအို ခုနစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်ထားတာ... အဲဒီလို အမျိုးအစားထဲမှာ ပထမဆုံးပဲ... ငါ့ရဲ့ အဂုဏ်ယူရဆုံး ဖန်တီးမှုပေါ့... ငါက အစပျိုးပေးရုံပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူ ဖြစ်လာတဲ့ ပုံစံက ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေတယ်... သူက 'ဖန်တီးခြင်း' လမ်းစဉ်ကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ..."

"ဒါဆို အဂ္ဂိရတ် တာအို ထဲမှာ ဖော်စပ်ခြင်း၊ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း၊ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း နဲ့ စီစဉ်ခြင်း တာအိုတွေ ပါဝင်နေတာလား"

ဝတ်စုံနက် ဝေ့တူယင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။

"နောက်ထပ် တခြား သုံးမျိုးကရော..."

"ပေါင်းစပ်ပြီး အစားထိုးလိုက်တာပါ"

ဖူရှီက ဂုဏ်ယူစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဲဒါက ပုံဖော်ခြင်း တာအိုနဲ့ ပန်းပဲ တာအိုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်... အဂ္ဂိရတ် တာအိုဟာ အသစ်စက်စက် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး... ဒီစကြဝဠာနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိလာခဲ့တယ်"

"အကန့်အသတ် မရှိဘူးလား"

ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင်မှာ မှင်တက်သွားသည်။ "အဂ္ဂိရတ် တာအိုဟာ အကန့်အသတ် မရှိဘူး" ဆိုသည့် စကားမှာလည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"အဲဒီနည်းလမ်းက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်... ဒါကြောင့်လည်း စကြဝဠာရဲ့ စနစ်မှာ ဘာမမျှတမှုမှ မရှိခဲ့တာ... အမှန်တော့ စကြဝဠာရဲ့ အရည်အသွေးကိုတောင် မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်... ဒါတွေကို အများကြီး မတွေးပါနဲ့ဦး... ဒါက မင်းရဲ့ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းအတွက်ပဲ... ဖန်တီးသူတွေ လိုက်နာရတဲ့ တာအို သုံးခု ရှိတယ် - ပုံဖော်ခြင်း၊ ပန်းပဲ နဲ့ အဂ္ဂိရတ် ဖော်စပ်ခြင်း"

"မင်းရဲ့ နောက်ထပ် တာဝန်ကတော့ မင်းနှစ်သက်ရာ တာအိုတစ်ခုဆီကနေ အသိအမှတ်ပြုမှု ရအောင် ကြိုးစားဖို့ပဲ... အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ... 'ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံး' ရဲ့ နောက်ထပ်အဆင့်နဲ့ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စု ကျင့်စဉ်ကို ရရှိပါလိမ့်မယ်... သတိထားရမှာက အဲဒီအသိအမှတ်ပြုမှုဟာ ကျင့်ကြံခြင်းလိုပဲ ခက်ခဲတယ်၊ အထူးသဖြင့် သေမျိုးတွေအတွက်ပေါ့..."

"မင်းရဲ့ ပါရမီ၊ မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတွေကို စစ်ဆေးလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို လက်တွေ့ မဖော်ဆောင်နိုင်ရင် ဘာအသုံးကျမှာလဲ..."

"နားလည်ပါပြီ..."

ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အဂ္ဂိရတ် ဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီအပေါ် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိသဖြင့် ထိုစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မည်ဟု သေချာနေသည်။ သူက အခြား တာအိုနှစ်ခုကိုပါ ကြိုးစားပြီး ဖူရှီပြောသော အဆင့်အတန်းအတွင်း မြင့်မားသော နေရာကို ရယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဖူရှီက ထိုဝေ့ဝူယင်ကို အချက်အလက်များအားလုံး နားလည်အောင် ခေတ္တ စောင့်ပေးပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ကလေး... မင်း ရွေးချယ်ခွင့် ရတဲ့အခါ သာမန်လူ ကိုပဲ ရွေးဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်... အဲဒါဆိုရင် စမ်းသပ်မှု ခံယူစရာ မလိုဘဲ 'ကျွန်' အဆင့် သတ်မှတ်ခံရမယ့် ဘေးကနေ ကင်းဝေးပါလိမ့်မယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဖူရှီက စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြသည်။

"အခက်အခဲ အဆင့်အတန်း ရွေးချယ်မှု သုံးမျိုး ရှိတယ် - မက်ဂီ သာမန်လူ ၊ မက်ဂီ နိုဘယ် နဲ့ မက်ဂီ မင်းမျိုးမင်းနွယ်... ဒါဟာ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သတ်မှတ်တာ ဖြစ်ပြီး... မင်းတို့လို မက်ဂီတွေ လက်ထဲမှာ ကြီးပြင်းမလာတဲ့သူတွေ၊ ကျင့်စဉ်နဲ့ ဂါထာတွေ မရှိတဲ့သူတွေအတွက် မရည်ရွယ်ထားဘူး... ဘယ်ကဏ္ဍမှာမဆို တာအိုအသိအမှတ်ပြုမှု ရှုံးနိမ့်သွားရင် မက်ဂီ ကျွန် အဆင့်ကို အလိုအလျောက် ရောက်သွားလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ အစပိုင်း အဆင့်အတန်းက သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး... သာမန်လူအဖြစ်နဲ့ အားထုတ်ရင် ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က အနည်းငယ် မပြည့်စုံတာမျိုး ရှိနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါက မင်းကို သတ်မှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဝေ့ဝူယင်သည် အမြဲတမ်း မာန ကြီးသူဖြစ်သော်လည်း ဖူရှီကို လေးစားပြီး ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖူရှီ၏ စေတနာပါသော စကားများကို သူ ငြင်းခုံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

...

ဝေ့ဝူယင် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အမှောင်ထုကြီးကိုသာ မြင်နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲနေလေတော့၏။

"အဲဒီ ဝေ့ဝူယင်က မက်ဂီ သာမန်လူ ကို ရွေးခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သူဟာ အသိအမှတ်ပြုမှု သုံးခုလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး မက်ဂီ ကျွန် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

***

အပိုင်း(၂၀၄၆)

'ရှုံးနိမ့်ခြင်း...'

ဝတ်စုံနက် ဝေ့ဝူယင်သည် မွေးရာပါ အဂ္ဂိရတ် ဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီ ထူးချွန်သော်လည်း 'အဂ္ဂိရတ် တာအို' ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖူရှီ၏ အကြံပြုချက်ကို မာန်မာနမပါဘဲ နာခံခဲ့သော်လည်း အလွယ်ကူဆုံးဟု ထင်ရသော ကဏ္ဍတွင်ပင် ချော်လဲခဲ့ရသည်။ ယင်းက ဤစမ်းသပ်မှုသည် အလွန်ပင် ခက်ခဲကြောင်း ဖော်ပြနေသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်ကမူ ထိုဗားရှင်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသနည်းဆိုသည်ကို နားလည်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်လေးများ၏ တိုက်တွန်းမှုနှင့် လိုအပ်ချက်အရ အဂ္ဂိရတ် တာအိုကို အစွမ်းကုန် လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုဗားရှင်းမှာမူ အလောတကြီးဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များကိုသာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လှမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ သာမန်ထက် သာလွန်သော်လည်း အခြေခံချင်းမှာမူ ဝေ့ဝူယင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ကွာခြားလှသည်။

ထိုဗားရှင်းသည် အသက် ၁၂၈ နှစ်တွင် မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်မှာမူ သူ့ထက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့် ပိုငယ်သေးသော်လည်း လျှို့ဝှက် နယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းစပြုရုံသာ ရှိသေးသည်။ သေမျိုးနယ်ပယ်တွင် သူတို့ အချိန်ပေးခဲ့ပုံချင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားနေသလို၊ ထိုဗားရှင်းသည် သူ၏ 'တတိယမြောက် ကပ်ဘေး' ကိုပင် မကြုံတွေ့ရသေးချေ။

သူတို့သည် ကဏ္ဍတိုင်းတွင် အခြေခံချင်း ကွဲပြားသည်။ အဂ္ဂိရတ် တာအိုတွင်ဆိုလျှင် ထိုဗားရှင်းမှာ မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်ကမူ လောကရှန့်ထို အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုများတွင်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် မူလဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို လေ့လာခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဆင့်၏ အရိပ်အမြွက်များကိုပင် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

'ဆရာကြီး ဖူရှီက ငါ့ကို ဘယ်လမ်းစဉ် ရွေးရမလဲဆိုတာ အကြံမပေးခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီရှုံးနိမ့်မှု မှတ်ဉာဏ်တွေကိုတော့ ပြန်ပေးခဲ့တယ်... ဒါဟာ သတိပေးချက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ပိုပြီး ယုံကြည်လို့လား...'

ဝေ့ဝူယင်က ဂရုတစိုက် စဉ်းစားနေစဉ် ဧဒင်၏ အသံမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း၊ ပညာရှင်ဂုဏ်ရည်နဲ့ ပညာရှိ လုပ်ဆောင်ချက်... ဒီစမ်းသပ်မှုတွေဟာ ရွေးချယ်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး အခက်အခဲက သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမှာပဲ"

ခရာတို ကလည်း မဆိုင်းမတွပင် ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

"အဲဒီ ငွေရောင်မျက်လုံးနဲ့ လူကြောက်ကြီးကတော့ တကယ့် ငတုံးပဲ"

"ဟမ့်..."

ဘုရင်ကလည်း ထောက်ခံသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်..."

အိုရီကလည်း အလိုတူ အလိုပါပင်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သဘောတူနေသည်။

ဝေ့ဝူယင်လည်း ထိုအချက်ကို မငြင်းနိုင်ချေ။ သူ၏ အခြားဗားရှင်းမှာ တကယ့်ကို ငတုံး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖူရှီ၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သူသည် 'ဖန်တီးခြင်း' ၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် မက်ဂီတို့၏ မူလအစကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် တာအိုအသိအမှတ်ပြုမှုကို စိန်ခေါ်သည့်အခါ 'အဂ္ဂိရတ် တာအို' ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဖူရှီက အဂ္ဂိရတ် တာအိုသည် တာအို ၇ မျိုး ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဖူရှီက ဖော်စပ်ခြင်း၊ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း၊ စာတန်းထိုးခြင်း နှင့် စီစဉ်ခြင်း တာအိုများအကြောင်း ပြောပြခဲ့သော်လည်း ကျန်ရှိသော တာအို ၃ မျိုးကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ထို ၃ မျိုးသည် ဖန်တီးခြင်း တာအိုများနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုမို ရိုးရှင်းသည့် တာအိုတွေကို ရွေးလို့ရပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် အဂ္ဂိရတ် တာအိုကို ရွေးချယ်ခဲ့ရသနည်း။ 'ဖော်စပ်ခြင်း တာအို' က ရွေးချယ်စရာ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပါလား။

ဝေ့ဝူယင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။ ယင်းမှာ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံ ကွာခြားမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်မှ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဗီဇကွာဟမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုဗားရှင်းသည် အခွင့်အရေးကို မည်သို့ အသုံးချရမည်ကို မသိခဲ့ချေ။

သူသည် မဟာ စက်ဝန်းကြယ်ကွင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကောင်းချီးခံများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် စိန်ခေါ်မှုများနှင့် စွန့်စားမှုများဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်း မခံခဲ့ရဘဲ လျူယင်လန်း၏ အသုံးချခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ၊ ထိုဖြစ်စဉ်တွင် ခရာတိုနှင့် စုမေ့တို့ကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုဗားရှင်းအပေါ် မုန်းတီးစိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

'ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်က ဘာလဲ'

ဝေ့ဝူယင်အတွက် လမ်းစမှာ လွယ်ကူလှသည်။ 'ဖော်စပ်ခြင်း တာအို' ဖြစ်စေ၊ 'ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း တာအို' ဖြစ်စေ သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိသည်။

"မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား"

ဧဒင်က မျက်လုံးစောင်းကြည့်သလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်၏။ ဟုတ်ပါသည်။ သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။ အကုန်ရမှဖြစ်မည်၊ မရလျှင် ဘာမှမရသည်ကမှ တော်ဦးမည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်လေးများကလည်း နိမ့်ကျသော အရာကို မည်သည့်အခါမျှ လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

မက်ဂီ မင်းမျိုးမင်းနွယ် ၊ အဂ္ဂိရတ် တာအို...

ထိုအရာက တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာပဲ။

ဖူရှီက 'ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ' နှင့် မက်ဂီတို့၏ ကျင့်စဉ်များသည် ရွေးချယ်မှုနှင့် အောင်မြင်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဖူရှီသည် ထိုဗားရှင်းကို အလွယ်ဆုံးလမ်းကို ရွေးရန် အကြိမ်ကြိမ် သွယ်ဝိုက် အကြံပေးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"..."

အိုရီ။

"..."

ခရာတို။

"..."

ဘုရင်။

"ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပဲ..."

ဧဒင်က ပြတ်သားစွာ ဆိုသည်။

ဝေ့ဝူယင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ တစ်ခုခု မှားနေသလို သူ ခံစားရသည်။ မဟုတ်သေး... တစ်ခုခုက လုံးဝကို မှားနေသည်။

"မင်းတို့ ဘာတွေ စီစဉ်နေကြတာလဲ"

"ဟင်... ဘာလဲ..."

အိုရီက ဘာမှမသိသလို လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ရောက်နေသော်လည်း သူ၏ ဗီဇကမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မြင်စရာ မလိုချေ။ သူတို့၏ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်များအပေါ် သူ၏ စိတ်ထဲမှ 'အချက်ပေးသံ' မှာ အစွမ်းကုန် မြည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အိုရီ၏ လေသံကို ကြားရုံဖြင့် တစ်ခုခုကို သိလိုက်ရသည်။

"ငါ ထပ်ပြီး သတိပေးရဦးမှာလား... ငါတို့က တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်း သွားနေကြတာနော်"

ဝေ့ဝူယင်က အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။ ယခင်ကလည်း ‘လျှို့ဝှက် တာအို' သို့ အဆင့်မတက်မီတွင် သူတို့က အစီအစဉ်များကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ အတွေးအရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။

သူသည် သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် အမြဲတမ်း တစ်ခုခုကို လျှို့ဝှက်ထားတတ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် အိုရီသည် ဘုရင်ကို အမြဲတမ်း တီးတိုး ပြောလေ့ရှိသည်။

"အကုန်ရမှ ဖြစ်မယ်၊ မရရင် ဘာမှ မရတာပဲ ကောင်းတယ်..."

အိုရီက ဧဒင်၏ လေသံကို အတုယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အကုန်ရမှ၊ မရရင် ဘာမှမရဘူး..."

ဘုရင်ကလည်း ဆိုသည်။

"အကုန်ရမှ၊ မရရင် ဘာမှမရဘူး"

ခရာတိုကလည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"..."

ဧဒင်ကမူ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူတို့၏ ညီညွတ်သော နားလည်မှုကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူလည်း သူတို့နှင့် ထပ်တူ ခံစားရသည်။ အကုန်ရမှ ဖြစ်မည်။

ဖူရှီက 'မက်ဂီ မင်းမျိုးမင်းနွယ်' အကြောင်းကို ပြောခဲ့သော်လည်း၊ မက်ဂီတို့၏ 'ဖန်တီးခြင်း တာအို' များတွင် 'အဂ္ဂိရတ် တာအို' မှာ မူလက မပါဝင်ခဲ့ချေ။ အဂ္ဂိရတ် တာအိုသည် အခြားတာအိုများကို ဝါးမျိုလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် တစ်ခုချင်းစီကို စမ်းသပ်၍ ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း အဂ္ဂိရတ် တာအိုကိုလည်း ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ထိုဗားရှင်းလည်း ထိုသို့ပင် ရွေးချယ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသို့ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာ ကျန်သေးသနည်း။

ရုတ်တရက်... သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ တာအိုအသိအမှတ်ပြုမှု စမ်းသပ်ချက်၏ ခေါ်သံကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မြင့်မြတ်လှသော ယန္တရား ဆန်ဆန် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ယင်းမှာ ယန္တရား ဆန်သော်လည်း အသက်ဝင်နေသဖြင့် လူတစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ မက်ဂီတို့ ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်စဉ် ထိုအသံမှာ ထွက်ပေါ်လာလေတော့၏။

"မျိုးဆက်... မင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရွေးချယ်ပါ"