အခန်း (၂၀၅၁-၂၀၅၂)

အပိုင်း(၂၀၅၁)

မက်ဂီ သာမန်လူနှင့် မက်ဂီ နိုဘယ်တို့ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ခြားနားချက်များ ရှိသည်။ မက်ဂီ သာမန်လူသည် အကန့်အသတ်ရှိသော အတိတ်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး၊ မက်ဂီ နိုဘယ်သည် ကျယ်ပြန့်သော အတိတ်နှင့် အကန့်အသတ်ရှိသော ပစ္စုပ္ပန်ကို ရရှိသည်။ မက်ဂီ မင်းမျိုးမင်းနွယ်မှာမူ ကျယ်ပြန့်သော အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အကန့်အသတ်ရှိသော အနာဂတ်ကိုပါ ရရှိနိုင်သည်။

"..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ကျင့်စဉ်၏ ခြားနားချက်များကို မစဉ်းစားမီ ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် အသစ်အဆန်း နှစ်ခု ပါဝင်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ "နတ်ဘုရား ခြေချခြင်း ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ" နှင့် "တာအိုမျက်လုံး" တို့ ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရား ခြေချခြင်း ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ" သည် "ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ" ၏ အဆင့်မြင့် ဗားရှင်း ဖြစ်သည်။ "ကောင်းကင်အကြည့်" သို့မဟုတ် "မက်ဂီတို့၏ အကြည့်" သည် အာကာရှစ်ကျမ်းဂန်နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ ချိတ်ဆက်မိပြီး ပိုမို မြင့်မားသော အမြင်အာရုံ အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကျင့်ကြံရန် ပြည့်စုံသော အာကာရှစ်ကျမ်းဂန် လိုအပ်ပြီး ကျမ်းဂန်မှာ ဤအဆင့်အတွက် အဓိက အမတေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြည့်စုံသော ကျမ်းဂန်ရှိသူများသာ ဤမျက်လုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

"တာအိုမျက်လုံး" မှာမူ သီးခြား နည်းစနစ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ထာဝရ မျက်လုံး၊ အမှန်တရား မျက်လုံး၊ ပုံရိပ်ယောင် မျက်လုံး၊ ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံးနှင့် အခြားသော မျက်လုံးကျင့်စဉ်များကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အခြေခံ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် "နတ်ဆိုးစစ်ပွဲ နယ်မြေလောကနယ်မြေ" တွင် တွေ့ခဲ့ရသော "ကိုးပါး မီးလျှံ ထာဝရဝိညာဉ်" သည် ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံးနှင့် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မျက်လုံးတို့မှ ဆင်းသက်လာသော အဆင့်နိမ့် မျိုးကွဲတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ "ထာဝရ ဧကရာဇ်" သည်လည်း ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံး၏ အခြားသော ဗားရှင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ထူးခြားသော မျက်လုံးများကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မက်ဂီ မဟုတ်သူများ ကျင့်ကြံနိုင်ရန်အတွက် တီထွင်ထားသော ထိုအဆင့်နိမ့် နည်းစနစ်များသည် မူရင်း နည်းစနစ်များကို မမှီနိုင်ပေ။ "တာအိုမျက်လုံး" နည်းလမ်းသည် မက်ဂီ မျက်လုံးအမျိုးမျိုးကို မည်သို့ ဖန်တီးရမည်ကို သင်ကြားပေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝေ့ဝူယင်ကဲ့သို့ ထာဝရအော်ရာ ရှိသူဆိုလျှင် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မျက်လုံးကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ တာအိုမျက်လုံးသည် လောကတွင် ရှိရှိသမျှသော မျက်လုံးကျင့်စဉ် အားလုံး၏ မူလအစ ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။ ပထမဆုံးသော ကျင့်စဉ်ပင်။

ထိုစာအုပ်များသည် အနန္တ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးနှင့် ကြယ်တစ်စလုံး ဂလက်ဆီအတွင်းသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိလာသနည်းဟု သူ သိချင်မိသည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူသည် သာမန် စာကြည့်တိုက်မှူး တစ်ဦးကို ပြေးမြင်လိုက်မိသည်။

ပုံရိပ်ယောင် မျက်လုံး၊ ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံးနှင့် အမှန်တရား မျက်လုံးတို့သည် တစ်ချိန်က မက်ဂီ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များက တာအိုမျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖူရှီက မက်ဂီ သာမန်လူ အဆင့်ပင် ဖြစ်နေပါစေ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအရာများကို ရရှိနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအရာများကို မက်ဂီ ကျွန်မှအပ မည်သည့် မက်ဂီမျိုးနွယ်မဆို ဖန်တီးနိုင်ပုံရသည်။

"ကောင်းပြီ... အခုတော့ အားလုံးကို ပြန်စုစည်းပြီး နောက်ထပ် လုပ်ရမယ့် အဆင့်တွေကို စီစဉ်ရတော့မယ်..."

ဖန်တီးခြင်း အာကာရှစ်မှတ်တမ်းကို ကျင့်ကြံပြီး အာကာရှစ်ကျမ်းဂန် တစ်ခု ဖန်တီးရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ၎င်းမှာ... အချိန်အတော်ကြာ ဦးမည် ဖြစ်တော့သည်။

...

ဝေ့ဝူယင်၏ စိတ်မျက်လုံး အတွင်းရှိ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သိပ်သည်းလှသည့် "ဉာဏ်အလင်း ပညာရှိ မြူခိုးများ" တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ ငွေရောင်နေမင်း၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်တန်းများက သူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် လင်းထိန်စေခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မကာကွယ်ဘဲ "ဖီဆန်လေး" ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

စိတ်မျက်လုံး၏ ကမ္ဘာတွင် အရွယ်အစားမှာ ပုံသေမရှိဘဲ စိတ်ဆန္ဒအပေါ်တွင်သာ မူတည်သဖြင့် ဖီဆန်လေးမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုကြီးနေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏အနီးသို့ နွေးထွေးသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်ရင်း တိုးကပ်လာရာ ဝေ့ဝူယင် ပြုံးမိသွားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ငရဲဘုံ၌ ငရဲမီးဖြင့် သွေးသောက်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဖီဆန်လေးက ဂလက်ဆီများကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော အပူရှိန်များ ထုတ်လွှတ်လျှင်ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘယ်လိုနေလဲ..."

ဝေ့ဝူယင်က တိုးတိုးလေး မေးရင်း တောက်ပနေသော ဖီဆန်လေး၏ မျက်နှာပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဖီဆန်လေးမှာ အပေါ်အောက် လှုပ်ခါရင်း သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို ပြသနေ၏။ သူသည် အလွန် နေလို့ကောင်းကြောင်း ခံစားချက်များကို ပေးပို့လာသည်။ ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို လေးခုခွဲလိုက်စဉ်က ဖီဆန်လေးမှာလည်း လေးခု ကွဲသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုပြင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးခုကွဲသွားရာမှ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားရုံသာမက ၎င်း၏ နေကြယ် ဝိညာဉ် မှာလည်း သေမျိုးအဆင့်မှ လျှို့ဝှက် အဆင့်သို့ ခုန်ပျံကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များအရ ဖီဆန်လေးသည် ယခုအခါ "လျှို့ဝှက် နေကြယ်" တစ်စင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းထုတ်လွှတ်သော နေစွမ်းအင်နှင့် အလင်းတန်းများမှာ လျှို့ဝှက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက် နေကြယ် ဟူသည် ဖီဆန်လေးကဲ့သို့သော လောက ချည်နှောင် နေကြယ်များနှင့် နေကြယ် ဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံထားသည့် လျှို့ဝှက် အမတေ တို့ကြောင့် ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သေမျိုးနှင့် လျှို့ဝှက် နယ်ပယ်ကို ဆက်သွယ်ပေးသော အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ယခင် ဖြတ်သန်းခဲ့သော သေမျိုးတာအိုကို အသိအမှတ်ပြုရင်း သေမျိုးနယ်ပယ်၏ နိယာမများကို စွန့်ခွာကာ လျှို့ဝှက် နယ်ပယ်သို့ အလုံးစုံ ဝင်ရောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လောက ချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ အသိစိတ် ပင်လယ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ်များကို လျှို့ဝှက် အဆင့်ရှိသော နေအမတေများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ပေးပြီး "လျှို့ဝှက် အာဏာရှင်" အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် အထောက်အပံ့ ပေးရသည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်၏ လိုအပ်ချက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော "လျှို့ဝှက် လောက" သို့မဟုတ် "လျှို့ဝှက် ကောင်းကင်" အဆင့်ရှိသော ပစ္စည်းများကိုပါ လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ပြီးပြီ..."

ဧဒင်၏ သတင်းစကားမှာ စိတ်မျက်လုံး တစ်ခုလုံးတွင် လေပြင်းမုန်တိုင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်း၏ အသံမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို တည်ငြိမ်နေသည်။ ၎င်းက ဧဒင်မျာ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် လေးခု ပေါင်းစပ်သွားမှုကို အောင်မြင်စွာ ဟန်ချက်ညီအောင် ညှိယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ဒုတိယစိတ်အာရုံမှာလည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသဖြင့် သူ၏ စိတ်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ အလုပ်များနေမယ်၊ ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့..."

၎င်းမှာ ဒုတိယစိတ်အာရုံက ဧဒင်စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်မသွားမီ ပြောသွားသော ရိုင်းပျသည့် နောက်ဆုံး စကားပင် ဖြစ်သည်။ အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ ဧဒင်စာကြည့်တိုက်၏ အခြေခံဆီသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေပြီး နန်းတော်ကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားကာ ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလာနေတော့သည်။

သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များမှာ "လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ်" အဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲသေးသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာမူ လျှို့ဝှက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက် တာအို၏ နယ်ပယ်ကို ထိတွေ့ အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် "ကြယ်တာရာ စွမ်းအား" တစ်စက်ကလေးမျှ မကျန်တော့ဘဲ "လျှို့ဝှက် စွမ်းအား" သာ ရှိတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဖီဆန်လေး၏ တောက်ပသော မျက်နှာပြင်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

'ငါ့မိသားစုကို အရင်က တစ်ခါ ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ အဆုံးရှုံးမခံတော့ဘူး'

ထိုစကားလုံးများမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်တွင် ကမ္ပည်းတင်သွားတော့သည်။ သူသည် မကြုံစဖူးသော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ဟု မယူဆတော့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် "အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်’ သို့မဟုတ် အခြားသော နတ်ဘုရားတို့၏ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုအတွက် စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှ နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။ မဟုတ်လျှင် ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးနက်ပိုင်ရှင် ထိုလူက အဘယ်ကြောင့် "အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်" ကို သေမျိုးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပါမည်နည်း။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုဟု ပြောလျှင် သူ လှောင်ပြုံး ပြုံးမိလိမ့်မည်။ ထိုလူမှာ အနည်းဆုံး သူတော်စင် အဆင့်တွင် ရှိရမည် ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်ကို သူ့အား သတ်ခွင့်ပေးခဲ့ရုံသာမက ငရဲဘုံ၏ ကပ်ဘေးများသည် သေမျိုးများအတွက် မည်မျှ အန္တရာယ်ရှိသည်ကို သိပါလျက်နှင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်က သူ့ထံ အပ်နှံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုအတွက် လောင်းကြေးထပ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို အခြားသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအရာများက အရေးမကြီးပေ။

ထိုစဉ်က ထိုလူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် လုံချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ မိသားစုသစ်ကို ဘေးမဖြစ်စေဘဲ ထိုကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလာပါက သူ ကြိုးစားကြည့်မည် ဖြစ်သည်။

***

အပိုင်း(၂၀၅၂)

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ၏ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူ (ဒုတိယစိတ်အာရုံ) က မသွားခင် ဒါကို အတင်း လုပ်သွားတာ..."

ဧဒင်က ဖွင့်ဟပြောပြသည်။ သူ၏ ဒုတိယစိတ်အာရုံမှာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ သီအိုရီများကို အလွန် ဝါသနာပါသူ ဖြစ်သဖြင့် မက်ဂီ မင်းမျိုးမင်းနွယ်၏ အမွေအနှစ်ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ၏ အားနည်းချက်များကို ပြင်ဆင်လိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျက်လုံးများသည် "နတ်ဘုရား ခြေချခြင်း ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ" အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ကျင့်စဉ်၏ အခြေခံတွင် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိတော့ဘဲ ထာဝရ၊ ပုံရိပ်ယောင်၊ အမှန်တရားနှင့် ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံးများကိုပါ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် "ထာဝရ မျက်လုံး" ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ၎င်းတွင် ရှိသော အမတေအော်ရာမှာ "တည်မြဲခြင်း" ဂုဏ်သတ္တိမှ ဆင်းသက်လာပြီး ပြင်ပ အရာဝတ္ထုများနှင့် ကျင့်စဉ်များအပေါ်သို့ အမတေအော်ရာများကို လွှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ မက်ဂီတို့၏ တာအိုနယ်ပယ်အတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤစွမ်းအားကို ပစ္စည်းတစ်ခုအပေါ်တွင် သုံးလိုက်လျှင် ထိုအော်ရာ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ တည်ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး၊ ဖျက်ဆီးခြင်း မခံရပါက သီအိုရီအရ ထိုပစ္စည်းမှာ အမတေ ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထာဝရ တည်ရှိနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို သက်ရှိ ဝိညာဉ်များ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရှိများအပေါ်တွင် အသုံးပြု၍ မရပေ။

နောက်ဆုံးတွင် "ဖန်တီးခြင်း မျက်လုံး" အတွင်းရှိ "ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့" မှာ ဂလက်ဆီငယ်လေး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သေးငယ်သော ကောင်းကင် အရာဝတ္ထုများနှင့် ဖြစ်စဉ်များ ဝန်းရံနေသည့် စကြဝဠာငယ်လေး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ငွေရောင် ဖန်တီးခြင်း အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း လှပစွာ လည်ပတ်နေ၏။ ၎င်းသည် ပထမဆုံးသော ဂလက်ဆီကို ဖန်တီးပြီးစ အချိန်နှင့်ပင် ဆင်တူလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် မျိုးစေ့မှာ နတ်ဘုရားသစ်ပင် တစ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခြင်းမှာ "ဖန်တီးခြင်း တာအို" ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။

"ဆယ်ရက် တောင် ကြာသွားပြီပဲ..."

အချိန်နိယာမအရ သူသည် အာဏာရှင်အဆင့် တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ ဆယ်ရက် တိတိ ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခရီးစတင်ခဲ့ချိန်မှဆိုလျှင် (၄၆) ရက် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ယခုအခါ အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီ၏ အကြွင်းမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ အနီးရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လွင့်မျောနေသည်။

ပိုမို ကောင်းမွန်လာသော ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများကို အသုံးပြု၍ ဝေ့ဝူယင်သည် အနီးအဝေးရှိ နေရာများကို အထူး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရုံသာမက ဝိညာဉ်များ၏ လှုပ်ခတ်မှုများကိုပါ မြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။ စွမ်းအင်များ၊ ချီများ၊ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများနှင့် လျှို့ဝှက် စွမ်းအားများမှာ နေရာအနှံ့ ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်နေကြသည်။ အချို့သော ဝိညာဉ် အော်ရာများမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေပြီး အချို့မှာမူ ရုတ်တရက် ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံနေရသည်။

ဂြိုဟ်များ၊ ကြယ်စင်စုများနှင့် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောအုပ်စုကြီးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ငါးအုပ်ကြီးများကဲ့သို့ သွားလာနေကြပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌လည်းကောင်း၊ ဂြိုဟ်များ၏ ကောင်းကင်ယံ၌လည်းကောင်း၊ မြေပြင်ပေါ်၌လည်းကောင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ပရမ်းပတာ အခြေအနေ...

လုံးဝကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဝေ့ဝူယင် ကျေနပ်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ခိုးယူမှုများကြောင့် တိုက်ရိုက် ဖြစ်လာခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူသည် ယမ်းပုံးကို မီးစဖြင့် တို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

ဝေ့ဝူယင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်၏။

'စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေး မကျရောက်ခင်အထိ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထပ်ပြီး အပြောင်းအလဲ အကြီးအကျယ် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီအချိန်ကို ငါ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပြုပြင်ဖို့နဲ့ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို စူးစမ်းဖို့အတွက်ပဲ သုံးတော့မယ်'

သူ တွေးလိုက်မိသည်။ စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေး ကျရောက်ရန် အချိန်သိပ်မလိုတော့ပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ငရဲဘုံ၏ ကပ်ဘေးများကို ကျရှုံးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံမှုကိုမူ မပြုလုပ်ရသေးပေ။ သို့သော် သူသည် နောက်မဆုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟမ်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ရှန့်ထိုလက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအတွင်း၌ အလွန်ဝေးကွာလှသော "အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် ဂလက်ဆီ” နှင့် "ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ" တို့မှ ပေးပို့ထားသော စိတ်ဝိညာဉ် သတင်းစကားများစွာ ရှိနေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ကတိတည်သူ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ပေ့ယင်ယင်နှင့် အမြဲမပြတ် အဆက်အသွယ် လုပ်လေ့ရှိသလို၊ ရွှယ်ရီဖေးကလည်း သူမ၏ နေ့စဉ်ဘဝ အကြောင်းများနှင့် ချစ်စဖွယ် စကားလုံးလေးများကို ပေးပို့လေ့ရှိသည်။ ထိုအရာများက သူ့ကို နွေးထွေးစေပြီး သူ ပြန်သွားစရာ အိမ်ရှိနေသေးကြောင်း သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုသတင်းစကားများထဲတွင် အနီးအနားမှ ပေးပို့ထားသည်များလည်း ပါဝင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယွီစွန်းလီသည် ဂလက်ဆီအတွင်း တဟုန်ထိုး ပြောင်းလဲနေသော အခြေအနေများကို သူ့ထံ အဆက်မပြတ် ပေးပို့ထားသည်။

သူ ခရီးစထွက်သည့် ပထမဆုံးနေ့က စာတွင် ဤသို့ပါနေ၏။

"ရှင် အဆင့်တက်ပြီးမှပဲ ဒီစာကို မြင်ရမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ပြောချင်တာက... ရှင် ပြန်လာတဲ့အခါ ရှင်နဲ့တူတဲ့ ပုံတူပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ကျွန်မ ဆွဲပေးပါရစေ"

သူမ၏ လေသံမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ အပြုံးမှာ ပိုမို တောက်ပသွားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမက...

"လော့နင်က တကယ် တော်တာပဲ၊ သူ့မှာ တကယ့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိတယ်"

"ဒီတစ်လောက ဒါကာရိုင်း ကို အပြင်ခေါ်သွားတာ၊ သူက ကြယ်တစ်စင်းကို ကိုက်စားပစ်လိုက်လို့ တော်တော်လေး ပွက်လောရိုက်သွားသေးတယ်... ဘာလုပ်ရမှန်းတောင် မသိဘူး..."

ယွီစွန်းလီ၏ အသံမှာ အားကိုးရာမဲ့နေသယောင် ရှိသော်လည်း ဂုဏ်ယူနေသည့် အရိပ်အယောင်လည်း ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမ ဟိုက်အီးနားကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ သူမ ကြွားဝါနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သိလိုက်သည်။

"ချောင်စွေ့ဖုန်းကို တစ်ယောက်ယောက်က သွားစော်ကားတယ်လို့ ကြားတယ်... သူက မီးခိုးရောင် နှင်းဆီကို လွှတ်လိုက်တာ... လျှို့ဝှက် အရှင်သခင် တစ်ယောက်က ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးမယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားဘူး၊ မီးခိုးရောင် နှင်းဆီ လှုပ်ရှားလိုက်တာကို အဝေးကြီးကနေတောင် မြင်ရတယ်... တကယ်ကို ရူးချင်စရာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူမက ရှင့်လောက်တော့ မသန်မာပါဘူး"

ဤစာများမှာ ရက်ခြား၍ ပေးပို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စာများ ပေးပို့သည့် အကြိမ်ရေမှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိုးလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မ သွားလည်နေတဲ့ 'တောက်ပသော နေမင်းနန်းတော်' က သူတို့ အခိုးခံလိုက်ရတာကို သိသွားပြီ... အခု သူခိုးကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာနေကြတယ်"

"သူခိုးကို တွေ့သွားပြီ ထင်တယ်၊ သူတို့က လက်စားချေဖို့ ကျွန်မကို ကူညီခိုင်းနေကြတယ်... သူတို့က ဒါကာရိုင်းရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးချင်နေကြတာ ကျွန်မ သိတာပေါ့... သူတို့က ကျွန်မအပေါ် တော်တော်လေး ရက်ရောခဲ့ကြတော့ ဘာလုပ်ရမလဲ မသိဘူး... ရှင် ပြန်လာမှပဲ ဆုံးဖြတ်တော့မယ်"

"အခု 'တောက်ပသော နေမင်းနန်းတော်' ကို ဝိုင်းထားကြပြီ... ဘာလို့လဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီ... နှစ်ဖက်စလုံးက ကျွန်မကို ထွက်သွားခိုင်းတာနဲ့ပဲ သူတို့ဘာသာ သူတို့ ရှင်းကြပါစေတော့"

ယွီစွန်းလီ၏ အသံမှာ အံ့ဩမှုနှင့်အတူ စိတ်ဝင်စားမှုများလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို အနီးကပ် မြင်တွေ့နေရသူ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင် မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ထိုနန်းတော်မှာ "ကောင်းကင် ရှန့်ထို" အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဦးဆောင်သော အင်အားစု ဖြစ်သည်။

"ရှင် ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ... ကျွန်မ ရှင့်ကို သတိ..."

ထိုစာ ရုတ်တရက် ပြတ်သွားသော်လည်း သူမ ရှက်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သိလိုက်သည်။ ယွီစွန်းလီမှာ သူမ၏ ခံစားချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောလေ့ရှိသူ မဟုတ်ပေ။ နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခု ထပ်ရောက်လာသည်။

"နေရာတိုင်းမှာ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်နေကြပြီ... လော့နင်ရဲ့ နာမည်နဲ့ သြဇာကလည်း တဟုန်ထိုး တက်နေတယ်၊ အထိပ်တန်း အင်အားစုတွေက သူတို့အတွက် ဆေးတွေ ဖော်စပ်ပေးဖို့ သူ့ကို ဝိုင်းတောင်းဆိုနေကြတယ်... သူရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အရှိန်က မကြုံစဖူး မြန်တယ်လို့လည်း ကြားတယ်"

ဝေ့ဝူယင်သည် သတင်းစကားတိုင်းကို အာရုံစိုက် နားထောင်လိုက်သည်။ သူမမှ တစ်ဆင့် သူ ဖန်တီးခဲ့သော ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကို ခံစားကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။