အခန်း (၂၀၅၅-၂၀၅၆)

အပိုင်း(၂၀၅၅)

အခြား နယ်မြေငါးခုမှနေ၍ 'ဟင်းလင်းပြင် ထိုးဖောက်ခြင်း မျက်လုံး' များသည် 'သူတော်စင် အီမန်တက်' နှင့် သူခိုးတို့၏ တိုက်ပွဲကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်မည့် 'ဝိညာဉ်လှိုင်း' များကြောင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်မှုနှင့် ပျက်စီးခြင်းများကို မဖြစ်စေရန်အတွက် သူတို့၏ 'ဝိညာဉ်အာရုံ' ကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ကာ အလွယ်တကူ အသံလွှင့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့တွင် 'သူတော်စင် နက်ပရီ' ကဲ့သို့ တိကျကျွမ်းကျင်သော 'ဝိညာဉ်အင်အား' များ မရှိကြချေ။

'သူတော်စင် နက်ပစ်' တွင်မူ ထိုစွမ်းရည် ရှိသော်လည်း၊ သူမသည် သူမ၏ 'ယင်သီးနှံ ဂလက်ဆီ' အတွင်း၌ 'ရှစ်မျက်နှာ နတ်ဘုရား ကျော့ကွင်း အစီအရင်' ကို ထိန်းသိမ်းထားရသည်။ ထိုအစီအရင်မှာ အလျင်အမြန် တည်ဆောက်ထားရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူခိုးမှ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မည့် အပေါက်အလမ်းမရှိစေရန် ထူးကဲသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုက အမြဲမပြတ် ထိန်းကျောင်း မောင်းနှင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြား 'သူတော်စင်' လေးဦးမှာမူ တိုက်ရိုက် ပြေးမလာကြသော်လည်း၊ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ အကယ်၍ တရားခံသည် လေးမျက်နှာအနက် တစ်ဖက်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့လျှင် သူတို့က ချက်ချင်း ကြားဖြတ်ဟန့်တားကာ အချိန်ဆွဲထားကြမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသည့် ပူးပေါင်းထောင်ချောက်တစ်ခုပင်။ သို့သော် သူခိုးကမူ...

"ဟားဟား... အလှလေး... လောမကြီးပါနဲ့ဦး... ငါ လုပ်စရာလေးတွေ ကျန်သေးလို့ ခွင့်ပြုပါဦးကွာ..."

ထိုသို့ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း မြူခိုးသဏ္ဌာန် ရုပ်သွင်မှာ အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီးနောက်၊ အဖြူနှင့် အနက်ရောင် သဲမုန်တိုင်းကြီးများ ဝန်းရံနေသည့်ကြားမှ ခြေလှမ်းကို ကျကျနန ပြင်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

သူက မိစ္ဆာဆန်လှသော လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ကမ္ဘာဦး စွမ်းအင်များ ပွက်လောရိုက်သွား၏။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

သဲမုန်တိုင်း သုံးခုမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွား၏။ ပူဖောင်းတစ်ခု ပေါက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ဘာမျှမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

"ဟဲ ဟဲ.... နတ်သမီးလေး အီမန်တက်... ငါ့အပေါ် မင်းရဲ့ အလိုဆန္ဒတွေကို ငါ ခံစားမိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ... ဟဲ ဟဲ..."

ပထမ လက်သီးထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဒုတိယလက်သီးကို ငရဲလှံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုအခါ 'လျှို့ဝှက်သဲကန္တာရ ဂလက်ဆီ' ဟု ခေါ်တွင်သော 'အဓိက နယ်မြေ' တစ်ခုလုံး၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

"..."

သူတော်စင် အီမန်တက်မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမသည် သူမ၏ နယ်မြေ အစိတ်အပိုင်း အမြောက်အမြား ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် 'ဟင်းလင်းပြင်' မှ ဖန်တီးထားသော အနက်ရောင် သဲလှိုင်းများကို အလျင်အမြန် အသုံးချကာ ထိုတုန်ခါမှုကို ခုခံတားဆီးလိုက်ရသည်။

"သူတော်စင် နက်ပစ်..."

သူမ၏ ဒေါသနှင့် စိုးရိမ်မှုတို့ ရောယှက်နေသော အသံမှာ 'ဟင်းလင်းပြင်' တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေ၏။

"..."

သူတော်စင် နက်ပစ် ကမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အသားညိုညို၊ အရပ်ပုပုနှင့် ရွှေရောင် မျက်ဝန်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် အာရုံများကို ဝေဝါးစေကာ ဝိညာဉ်ကိုပင် ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူမသည် ဆန်စပါးအရောင်နှင့်တူသော အညိုရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အလွန်အမင်း လှပနေခြင်း သို့မဟုတ် ရုပ်ဆိုးနေခြင်း မရှိဘဲ ယုံကြည်အားကိုးထိုက်သည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။ သူမ၏ နဖူးအလယ်တွင် 'ယင်'၊ 'စပါး' နှင့် 'သာယာဝပြောခြင်း' ဟူသော သင်္ကေတများကို တြိဂံပုံစံ ထွင်းထုထားပြီး၊ ထိုသင်္ကေတများသည် အချိန်နှင့်အမျှ နေရာချင်း လဲလှယ်နေကြသည်။

ရှစ်မျက်နှာ နတ်ဘုရား ကျော့ကွင်း သည် နယ်မြေများမှ အင်အားကို ရယူထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် 'လျှို့ဝှက် နေကြယ်' ငါးလုံးမှ စွမ်းအားများကို အသုံးချထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလျင်စလို ပြင်ဆင်ခဲ့ရသော်လည်း ရှိသမျှ အင်အားအကုန်လုံးကို ဤနေရာတွင် ပုံအောထားကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လျှို့ဝှက်သဲကန္တာရ မဟာနယ်မြေ၏ မတည်ငြိမ်မှုများကို ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားစေသဖြင့် 'သူတော်စင် အီမန်တက်' သည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကာ သူမ၏ အစွမ်းများကို အဆတိုး၍ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း တတိယမြောက် လက်သီးမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။

ဘုန်း...

ဤလက်သီးမှာ မိစ္ဆာအဟုန်နှင့်အတူ မြင့်တက်လာပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းချီအတွင်းရှိ သဲမုန်တိုင်း အားလုံးကို လွင့်စဉ်သွားစေသည်။ ထိုအခါ ဟာကွက်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ မြူခိုးသဏ္ဌာန် ရုပ်သွင်မှာ အာရုံကို ဖုံးကွယ်သည့် ပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့..."

သူတော်စင် နက်ပရီသည် လက်ဟန်ချိပ်စည်း တစ်ခုကို ကိုင်ထား၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိုသူခိုး၏ ရုပ်သွင်ကို အတိအကျ ထင်ဟပ်နေစေသည်။ သူသည် ထိုသူခိုး လွတ်မသွားစေရန် သူ၏ တည်နေရာကို အဆက်မပြတ် အကြောင်းကြားပေးနေတော့သည်။

...

ထိုအချိန်အတွင်း...

ယင်သီးနှံ မဟာနယ်မြေ ၏ မြို့တော်ဂြိုဟ် ရီနန်နုတက်၌...

"ဒါဆို သူတို့က ရတနာတိုက်တွေကို ပြောင်းရွှေ့လိုက်တာပေါ့... အတုတွေကိုပဲ ချန်ထားခဲ့တယ်လား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ရတနာတိုက် အတွင်းရှိ 'ဟင်းလင်းပြင်' ထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုရတနာတိုက်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ၍ စုဆောင်းထားသော၊ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းအင်အားစုများထံမှ လုယူ၍ သူတို့၏ ဩဇာအာဏာကို တည်ဆောက်ခဲ့သော နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများနှင့် အရင်းအမြစ်များ ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုရုပ်သွင်သည် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် အတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ သူ၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်နူးမှုများဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။

"အားလုံး ငါ့ဥစ္စာတွေပဲ..."

သူ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ပစ္စည်းအားလုံးမှာ 'ဟင်းလင်းပြင် အားဖြည့် ရှန့်ထို လက်စွပ်' များထဲသို့ တရဟော စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေတော့သတည်း။

...

ယင်သီးနှံ မဟာနယ်မြေ၏ ရတနာတိုက်ကြီးမှာ ကြယ်တာရာ နယ်မြေတစ်ခုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောလှပြီး၊ တစ်ပြင်လုံးတွင် ရတနာများသာ ပြည့်နှက်နေသော 'သီးသန့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ' ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် အလွှာပေါင်းများစွာသော ချိပ်စည်းများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်၏ နဂါး အင်အားနှင့် ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော 'ဟင်းလင်းပြင် ကူးပြောင်းခြင်း' ရှေ့မှောက်တွင်မူ ထိုအရာများမှာ မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ရတနာတိုက်အတွင်း အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ကူးပြောင်းခြင်းဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းရင်း လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မြင်မြင်သမျှ ရတနာအားလုံးကို တစ်စုံတစ်ရာ တုန်ခါမှုပင် မရှိစေဘဲ စုပ်ယူသိမ်းပိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရတနာတိုက်၏ အကျယ်အဝန်းမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် အရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် သိမ်းယူရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

"တကယ့်ကို ကြွယ်ဝလိုက်တာ..."

အပြင်ဘက်တွင် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေလောက်သည့် တိုက်ပွဲသံများ ဆူညံနေသော်လည်း ဝေ့ဝူယင်ကမူ သူ၏ အလုပ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသည်။ 'ရီနန်နုတက်' ၏ ရတနာတိုက်အတွင်း၌ 'လျှို့ဝှက်ကောင်ကင်' အဆင့် အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများကိုပင် တစ်ခုမက တွေ့ရှိရသည်။ ထိုပစ္စည်းများသည် သူတော်စင် များကိုပင် သွားရည်ကျစေပြီး ကန်းပန် သူတော်စင်များကိုပင် စိတ်ဝင်စားစေလောက်သည့် အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျင့်ကြံသူတို့၏ 'အတွင်းပိုင်း လောက' ၌ မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ထက် မြင့်မားသော ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်ရန် ခက်ခဲလှကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ အတွင်းပိုင်း လောက အတွင်းရှိ ချိပ်စည်းများ ပျက်စီးသွားပါက ပစ္စည်းများ၏ စွမ်းအင်ကြောင့် အတွင်းပိုင်း လောက တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိသည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်၏ ‘ရှန့်ထို လက်စွပ်' များမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် မြေကြီးရှန့်ထိုများနှင့် ထိုထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူတို့၏ အတွင်းပိုင်း လောကကို အခြေခံ၍ ထိုလက်စွပ်များကို ပြန်လည် သန့်စင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ နဂါးဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များနှင့် 'သာမည အချိန်ဥပဒေသ' တို့ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ထိုလက်စွပ်များသည် ဂလက်ဆီ အလွှာငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့ပြီး 'လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်' အဆင့် ပစ္စည်းများကိုပင် ဘေးကင်းစွာ သိုလှောင်နိုင်လေသည်။

"ဒါတွေ အကုန်သိမ်းဖို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ ယူရဦးမယ်၊ ပြီးရင် နောက်ထပ် ခုနစ်နေရာ ကျန်သေးတယ်..."

ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးရင်း ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ သူသည် လောလောဆယ်တွင် အချိန်ယူရန် ဝန်မလေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းကျန့်ဝမ်က ဟိုဘက်တွင် ထိုသူတော်စင်များကို ကောင်းကောင်းကြီး အလုပ်ပေးထားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အို... ဒါက ကောင်းကင်လောက လျှပ်စီးအမတေ ပုံဆောင်ခဲတွေလား... အရည်အသွေးကလည်း ရှယ်ပဲဟေ့..."

***

အပိုင်း(၂၀၅၆)

စတုတ္ထမြောက် လက်သီး...

ဘုန်း...

မိုင်ပေါင်း သိန်းချီ၍ လိမ်ယှက်နေသော အဖြူအနက် သဲကမ္ဘာကြီး၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံထားရသော မြူခိုးသဏ္ဌာန် ရုပ်သွင်သည် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် လက်သီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သဲကမ္ဘာကြီးအတွင်း၌ ဂြိုဟ်သိမ်တစ်ခုစာခန့်ရှိသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားကာ သဲလောကတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရသည်။

'ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတာလား...'

သူတော်စင် အီမန်တက်သည် ထိုသူ၏ တိုက်စစ်ကြောင့် လန့်ဖျတ်သွားရသည်။

'ဒါက အဟုန် ဥပဒေသ ရဲ့ စွမ်းအားပဲ...'

ထိုသူ၏ အရှိန်အဟုန် အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်မီ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ရမည်ကို သူမ သိလိုက်သည်။ သူမသည် အလင်းနှုန်းဖြင့် လက်ဟန်ချိပ်စည်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးအလယ်မှ ရှန့်ထိုအဆင့် ဝိညာဉ်အင်အားများကို အဖြူအနက် ရောင်စဉ်တန်းများအဖြစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ သဲမုန်တိုင်းလှိုင်းများဖြင့် ထိုသူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

"မလုပ်နဲ့..."

သူတော်စင် နက်ပစ်က အလန့်တကြား သတိပေးလိုက်သော်လည်း အီမန်တက်က ဂရုမစိုက်အားပေ။

ပဉ္စမမြောက် လက်သီး...

ဆဋ္ဌမမြောက် လက်သီး...

ထိုသူသည် သဲမုန်တိုင်းများကြားတွင် အဟန့်အတား ဖြစ်နေသော်လည်း၊ အခွင့်ကောင်းကို ရှာဖွေကာ အဝေးရှိ အီမန်တက်ဘက်သို့ လှည့်၍ လက်သီးနှစ်ချက်ကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာဆန်လှသော မိုးကြိုးသံကြီးနှင့်အတူ 'လျှို့ဝှက်သဲကန္တာရ မဟာနယ်မြေ' တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ကြယ်စင်စုများ၏ ပတ်လမ်းများပင် ပျက်စီးမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

အီမန်တက်သည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းကာ သွေးတစ်လုတ် အန်လိုက်ရသည်။ သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ကို သဲမှုန်ပေါင်း တစ်သောင်းအဖြစ် ခွဲထုတ်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုသဲမှုန် ထက်ဝက်ခန့်မှာ လက်သီးစွမ်းအားကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ မိုင်ပေါင်း သိန်းချီဝေးသော နေရာ၌ ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သောအခါတွင်မူ သူမသည် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်ကို ဆောင်ထားပြီး၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစအချို့ စီးကျနေလေသည်။

"နုံအလိုက်တာ..."

နက်ပစ်က ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း အီမန်တက်၏ အမှားဟုတော့ လုံးလုံးလျားလျား မဆိုလိုပေ။ ထိုသူခိုးက လက်သီးချက်များအကြား အချိန်ဆွဲ၍ အီမန်တက်ကို အထင်မှားစေရန် လှည့်စားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"တိုက်ခိုက်ရေး ပါရမီရှင်တွေနဲ့ တိုက်ရတာကို ငါ အမြဲတမ်း မုန်းတာပဲ..."

ကျန်းကျန့်ဝမ်က ညည်းတွားရင်း ဂလက်ဆီအလွှာကို ထိုးဖောက်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ရောက်ရှိလာသည်။

သူတော်စင် ပါခက်...

သူမသည် အမဲလိုက်နေသော ခြင်္သေ့မတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ သားရဲဆန်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် သူမထံမှ လွတ်အောင်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ရသည်။

ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် ‘လက်သီးခြောက်ဖက် ပုံရိပ်ယောင် နည်းလမ်း’ နှင့် ‘အာရုဏ်ဦး ပုံရိပ်ယောင် နည်းလမ်း’ တို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ အော်ရာမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်။ သူတော်စင် ပါခက်ကလည်း လက်သည်းကဲ့သို့သော တိုက်ကွက်များဖြင့် အဝါရောင် စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

ပထမလက်သီး... ဒုတိယ... တတိယ... စတုတ္ထ... ပဉ္စမ... ဆဋ္ဌမမြောက် လက်သီး...

ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် နောက်ဆက်တွဲ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လက်သီးချက်များကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ စည်တော်ကြီးများကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်က တီးခတ်နေသကဲ့သို့ တစ်ကမ္ဘာလုံး ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ဘုန်း...

အသူရာနှင့် ခြင်္သေ့မကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံး အရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အချိန်နှင့် အာကာသတို့ပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝေ့ဝူယင်သည် ရတနာတိုက်ကို လုယက်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခု..."

ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း၊ သူ 'ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ' ဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ မရိုးသားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတော်စင် နက်ပစ်သည် ပါခက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြု၍ ကျန်းကျန့်ဝမ်အား အဝေးမှ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတော်စင်များမှာ ဘယ်သောအခါမှ တရားသဖြင့် မတိုက်ခိုက်ကြဘဲ နယ်မြေ၏ အစီအရင်အင်အားများကို ခိုးယူအသုံးပြုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းကျန့်ဝမ်၏ 'စစ်ဝိညာဉ်' ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြင်းအထန် ပျက်စီးသွားပြီး ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

သို့သော်လည်း... အချစ်နှင့် စစ်တွင် မတရားတာ မရှိဟူသော စကားက အလကား မဟုတ်ပါချေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဆက်စပ်မှု စစ်အလံကို ထုတ်ယူကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကျန်းကျန့်ဝမ်၏ အော်ရာမှာ စတင်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်က ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို ကျန်းကျန့် အသုံးပြုခွင့် ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ ဝေ့ဝူယင်တွင် 'လျှို့ဝှက်စွမ်းအား' များ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ...

အချစ်နှင့် စစ်တွင် မတရားတာ မရှိပါချေ။

...

သူတော်စင် နက်ပစ်သည် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားခဲ့လေ၏။

"ဘာလဲ..."

...

သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ တန်ခိုးရှင်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အကျဉ်းချုပ်ဆိုရလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ သူတော်စင်တို့မှာ သတ်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်ဟု ကျော်ကြားသလို၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင်လည်း အသက်ပြင်းလှပေသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုသို့သော အံ့မခန်းဖွယ်ရာ အမှုမျိုးကို တစ်ကြိမ်မက နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လုပ်ဆောင်ပြခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ လုပ်ရပ်မှာ သာမန်အသိဉာဏ်တို့ဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှသဖြင့် အကယ်၍သာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် တစ်လောကလုံးကို မှောက်ခုံ ဖြစ်သွားစေလောက်ပေသည်။

လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့်၏ အခြေခံသဘောတရားအရ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို အားဖြည့်ရန်အတွက် 'ဥပဒေသမျိုးစေ့' များကို ရှာဖွေကျင့်ကြံလေ့ ရှိကြသည်။ ကောင်းကင်ရှန့်ထိုများသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဥပဒေသနယ်မြေ သုံးထောင်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ မိမိတို့၏ ကောင်းကင်ရောင်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရင်း လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့်အတွင်း အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတော်စင်များမှာမူ ထိုထက်မက နက်ရှိုင်းသော အခြေခံသဘောတရားများကို ထိတွေ့နိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ ဝိညာဉ်၏ မွေးရာပါ စွမ်းအင်များဖြင့် အားဖြည့်ထားသော အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် 'ဥပဒေသမျိုးစေ့' ကို အခြေမပြုဘဲ ကောင်းကင်ဥပဒေသများ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ်မျှ ဆွဲယူအသုံးပြုနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ကောင်းကင်ဥပဒေသများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်း၊ သန်မာလှသော သက်စောင့်အား၊ ကျစ်လျစ်သော ဝိညာဉ်နှင့် အကာအကွယ်ပေးထားသော လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်တို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် မွေးဖွားလာသော 'သူတော်စင် ဝိညာဉ်အကာအကွယ်' ကြောင့် သူတို့ကို သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် သတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ထိုအကာအကွယ်သည် လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးထားပြီး ဥပဒေသအော်ရာများနှင့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများ၏ သက်ရောက်မှုကို တားဆီးပေးထားသည်။ ထိုအကာအကွယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် ပျက်သုဉ်းခြင်း၊ ဆေဘာနှင့် အင်ပါယာ ဟူသော သူ၏ သာမည ဥပဒေသများကို အသုံးပြု၍ ထိုအကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ သူတော်စင်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိန်ကျန့်ဝမ်က မိမိကိုယ်ကိုယ် မအောင်မြင်နိုင်ဟု ယုံကြည်နေခြင်းမှာလည်း ထိုအကာအကွယ်ကြောင့်ပင်။ ထိုအချိန်၌... ဝေ့ဝူယင်၏ အာဏာစက်နယ်မြေပြင်ပသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ အကာအကွယ်ကို မည်သူမျှ မဖောက်နိုင်ဟု သူ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင်လေးဦးနှင့် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်တိုင် ကျန်းကျန့်ဝမ်မှာ အဘယ်ကြောင့် အသက်ရှင်နေသေးသနည်း။ အကြောင်းမှာ ထိုသူတော်စင်လေးဦးစလုံးတွင် သူ၏ 'စစ်ဝိညာဉ်' အကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်လောက်သည့် သာမည ဥပဒေသ အခွင့်အာဏာ တစ်ခုမျှ မရှိကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

စစ်ဝိညာဉ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းကျန့်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်သစ်မှာ စစ်ဥပဒေသ နှင့် အညီ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်တစ်ဦးကဲ့သို့သော အကာအကွယ်မျိုးကို မွေးရာပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဆက်စပ်မှု စစ်အလံ ရှိနေသရွေ့နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အမတေမှာ အကာအကွယ် ပျက်စီးပြီးနောက် တစ်ပါတည်း အမှုန့်မဖြစ်သွားသရွေ့ သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်၍ မရနိုင်ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရုံသာ ရှိပေမည်။

ဟူး... ဟူး...

အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်လျက် လွင့်မျောနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘယ်ဘက်ခြေထောက် တစ်ဖက်သာ ကျန်တော့ပြီး၊ ရင်ဘတ်မှာလည်း အပိုင်းအစများ ပျောက်ဆုံးနေကာ မျက်နှာမှာလည်း ပြင်းထန်သော အဝါရောင် စွမ်းအားများကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေချေပြီ။ သူ၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားသည့် ပုံစံပင်။

သူ၏ ရုပ်သွင်နှင့် အော်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားသော မြူခိုးများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ကျန်ရှိနေသော ခြေထောက်တစ်ဖက်တွင်သာ အသက်လုနေသော မြွေများကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေတော့သည်။

'ငါ... ဒီ... သူတော်စင်တွေနဲ့... တိုက်ရတာကို... တကယ်... မုန်းတယ်...'

ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ အားနည်းစွာ ကျိန်ဆဲရင်း သွေးတစ်လုတ် အန်လိုက်ရသည်။ အတိတ်ဘဝတွင် သူသည် အခြေခံ မခိုင်မာသော်လည်း မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာ၊ ရည်မှန်းချက်နှင့် သတ္တိတို့ကို အခြေခံ၍ အစစ်အမှန် သူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် သာမည အာဏာ တစ်ခုကိုပင် ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတော်စင်များသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ဥပဒေသအော်ရာများကို အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း အစစ်အမှန် သာမည အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ရန်မှာမူ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ယခု တိုက်ခိုက်နေသော သူတော်စင်လေးဦးစလုံးတွင် ထိုသာမည အာဏာ မရှိကြသည်မှာ ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။

အစစ်အမှန်အားဖြင့် သူတော်စင်အများစုတွင် သာမာ အာဏာ မရှိကြပေ၊ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် များပင် ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ထိန်ကျန့်ဝမ်ဖြစ်စေ၊ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် မိမိတို့ အဆင့်အတန်းတွင် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် အဇူရာမူလ ဂလက်ဆီဇုံမှ အာဏာရှင် အင်ပါယာကြီးများ ပင်လျှင် ထိုခြေဦးတည့်ရာ လှည့်လည်သူကို မျက်နှာသာ ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်သည်လည်း အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ၏ ထိပ်တန်း ပညာရှင် ဆယ်ဦးစာရင်းဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် သူ၏ စစ်ဝိညာဉ် ဝိညာဉ်အကာအကွယ် မပျက်စီးသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သေရခြင်းမှာ ဘယ်လိုမှ မကောင်းလှပေ။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်..."

ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် သူ၏ စစ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး နောက်ထပ် အင်အား ထုတ်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိသည်။ သူတော်စင်လေးဦးကလည်း သူ့ကို အသေသတ်ရန် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင် ပေါက်ကွဲလိုက်ပါက အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီမှာ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ၍ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတော်စင်လေးဦးမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ကန့်သတ်ရန် အသင့်စောင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုမှာ မလိုအပ်ပေ။ ကျန်းကျန့်ဝမ်မှာ လုံးဝ အင်အားကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အသူရာ ခုနစ်လက်သီး အာရုံပြုနည်းကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ အပြင်းအထန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချေပြီ။

ကျန်းကျန့်ဝမ်သည် စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချရင်း မူလစစ်အလံ ဆီသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်... အမ်... ဘာလဲ..."