ထန်ထျန်း နှင့် မိုရှု

ထုန်းရှန့်ညီလာခံ၏ ပထမဆုံးနေ့ တိုက်ပွဲကြီးမှာ မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပေသည်။

လူများမှာ အားမရသေးဘဲ ယနေ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အခိုက်အတန့်များကို ပြန်ပြော နေကြပေသည်။

လူအပြောအများဆုံး ကိစ္စမှာမူ ထန်ထျန်းက နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဖွယ်များကို ဖန်တီးကာ ရှန်းယွမ်စင်မြင့်အတွက် လျာထားခံရသည့် ပင်မနန်းတော်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင် လင်းဟုန်ရင် ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အံ့ဖွယ်ဖန်တီးရှင်" ဆိုသည့် နာမည်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ဟောင်းနွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တပည့်များစွာ၏ နှုတ်ဖျားတွင် ထန်ထျန်းဟူသော အမည်မှာ "အံ့ဖွယ်" ဆိုသည့် စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် ဖြစ်လာခဲ့ပေပြီ။

သို့သော် ဤအရာများက ထန်ထျန်း၏ ပုံမှန် အလုပ်များကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

ကွင်းပြင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူက ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားကာ သူ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်နေခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယနေ့ရှိ ရှုံးနိမ့်သူ အုပ်စု ၏ ဖယ်ထုတ်ပွဲစဉ်များကိုလည်း သူ သွားမကြည့်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လီဟုန်၏ တင်ပြချက်အရ လင်းဟုန်ရင် က ပြိုင်ဘက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူကာ ရှုံးနိမ့်သူ အုပ်စု မှနေ၍ ဆက်လက် တက်လှမ်းလာခဲ့ကြောင်း သိရပေသည်။

ဤသည်မှာလည်း ခန့်မှန်းထားပြီးသား ကိစ္စပင် ဖြစ်ပေသည်။

တတိယနေ့တွင် ထန်ထျန်း ကွင်းပြင်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လာခဲ့ပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ ကံတရားမှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး အဆင့်တက်လာသည့် မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် တပည့်နှင့် မဲကျခဲ့ပေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကံဆိုးမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထန်ထျန်းက အလွယ်တကူပင် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံရန် ပြန်သွားခဲ့ပြန်ပေသည်။

နောက်ရက်များရှိ ပွဲစဉ်များတွင်လည်း ထန်ထျန်းက အစွမ်းထက်ဆုံး ၉ ဦးထဲမှ တစ်ဦးနှင့်မျှ မတိုးခဲ့ဘဲ ပွဲတိုင်းကို ချောမွေ့စွာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပေသည်။

မိုရှု မှာမူ ရှန်းယွဲ့ရေကန်မှ ယင်ချင်းရွှယ် နှင့် တိုးခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအပြီးတွင် မိုရှု က အနိုင်ရရှိခဲ့ပေသည်။

ဟွမ်ထောင် သည်လည်း ပင်မနန်းတော် ပါရမီရှင် ကောရှိုကွမ်း နှင့် တွေ့ခဲ့ရာ ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့ပြီး ကောရှိုကွမ်းကို အသက်ရှူရကျပ်အောင် ဖိနှိပ်ကာ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့ပေသည်။

ပထမဆုံး ဖယ်ထုတ်ခံရသည့် အစွမ်းထက်ဆုံး ၉ ဦးမှာလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေပြီ။

၎င်းမှာ ပထမဆုံးပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် လျိုချီချိုင် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူက ရှုံးနိမ့်သူ အုပ်စု မှ တက်လာသော လင်းဟုန်ရင် နှင့် ဦးစွာ တွေ့ခဲ့ပြီး အသေခံတိုက်ခိုက်လာသော လင်းဟုန်ရင် ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကပ်သီးလေး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော် နောက်ထပ် ဒုတိယပွဲတွင်တော့ ရှောင်းယောင်မိသားစု မှ ရှောင်းယောင်ရွှင် နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပေသည်။

ရှောင်းယောင်ရွှင် က သူ၏ အမည်အတိုင်းပင် လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း ဝါးပုလွေ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းကို မှုတ်လိုက်သည့်အခါ သားရဲနှင့် ငှက်သံများ ဟိန်းထွက်လာကာ လောကကြီးတစ်ခုလုံး မူလ ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

လျိုချီချိုင်မှာ မည်သည့် ထိရောက်သော ခုခံမှုမျှ မလုပ်နိုင်ဘဲ အရှုံးပေးလိုက်ရကာ ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရပေသည်။

ဤအရာများအပြင် ပင်မနန်းတော် ပါရမီရှင် ယွမ်ယု နှင့် ထိုက်ယိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျန်းတောက်ရင် တို့မှာလည်း အလွန် အစွမ်းထက်ကြပေသည်။

ရှန်းယွမ်စင်မြင့်သို့ တက်လှမ်းမည့်သူများမှာ ပို၍ပင် ထင်ရှားလာခဲ့ပေပြီ။

ရှောင်းယောင်ရွှင်၊ မိုရှု၊ ကျန်းတောက်ရင်၊ ဟွမ်ထောင်၊ ယွမ်ယု နှင့် ထန်ထျန်း တို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ထူးခြားသည့် အပြောင်းအလဲ မရှိခဲ့လျှင် ထိုသုံးနေရာမှာ ဤခြောက်ဦးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရန် ရာခိုင်နှုန်း များလှပေသည်။

ပြိုင်ပွဲများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ တပည့်များကြားမှ တိုက်ပွဲများမှာ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလာခဲ့ပေသည်။

သူတို့က ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်များထဲတွင် အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ကိုယ်စားပြုထားကြပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၁၂ ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အချိန်၌ ထန်ထျန်းက ဒုတိယမြောက် အစွမ်းထက်ဆုံး ၉ ဦးထဲမှ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပေပြီ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ၎င်းမှာ မိုရှု ဖြစ်နေပေသည်။

ထန်ထျန်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရသည်၊ သူက မိုရှုကို ဤမျှ စောစောစီးစီး ရှုံးနိမ့်သူ အုပ်စု ထဲသို့ မပို့ချင်ပေ။

သို့သော် သူက အလျှော့ပေးကာ မိုရှုကို အနိုင်ပေး၍လည်း မရပေ၊ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင် တစ်ဦးအတွက် အကြီးမားဆုံးသော စော်ကားမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မိုရှု ကတော့ အလွန် ဝမ်းသာနေသည့် ပုံစံရှိပေသည်။

ထန်ထျန်း၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို သူမ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တောင်ထိပ်သခင်ကုန်း၏ ကြေညာချက်နှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပြိုင်ကွင်း ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ကြပေသည်။

မိုရှု က ပြုံးလျက်ရှိသော်လည်း သူမ အမြဲတမ်း သုံးနေကျ ဓားပါးလေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ယင်းအစား ကျောက်စိမ်းဖြူ စုတ်တံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

စုတ်တံမှာ တစ်ခုလုံး ဖြူဖွေးနေပြီး ထိပ်ဖျားတွင် မှင်စက်အချို့ စွန်းထင်းနေကာ ယင်နှင့်ယန် အတူတကွ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ဟန်ချက်ညီလှပေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူမက သူမ၏ အဓိက ကျင့်စဉ် ကို ထုတ်သုံးရန် ပြင်ထားပုံ ရပေသည်။

"ငါ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ထန်ထျန်းက စကားစလိုက်သည်။

မိုရှု က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါကလည်း ကျွန်မ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်ပါပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် တိုက်ပွဲမှာ တရားဝင် စတင်ခဲ့ပေသည်။

မိုရှု က စုတ်တံကို တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စုတ်တံထိပ်မှ မှင်များမှာ လွင့်စင်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ပြိုင်ကွင်း အထက်ရှိ နေရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ရေဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထန်ထျန်းနှင့် မိုရှု တို့ကို အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ပေသည်။

ရေဆေးပန်းချီကားထဲတွင် ရပ်နေရင်း ထန်ထျန်းမှာ အလွန်ပင် အံ့သြသွားခဲ့ရပေသည်။

ဤပန်းချီကားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပင်မလောက၏ ဘောင်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်နေပြီး ကိုယ်ပိုင် နိယာမ များ ရှိနေပေသည်။

၎င်းမှာ သုံးဖက်မြင် လောက မှ နှစ်ဖက်မြင် လောက သို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဤ နှစ်ဖက်မြင် လောကကို ဖန်တီးခဲ့သည့် မိုရှု မှာ ဤကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် အရှင်သခင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာတွင် မည်သို့သော အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်မျိုး ဖြစ်စေ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘဲ ၎င်း၏ ခွန်အားမှာ များစွာ လျော့ပါးသွားသဖြင့် လင်းဟုန်ရင် ၏ ဓားတောင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးရသည်ထက် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲပေသည်။

"ဒါက ကျွန်မတို့ မိုမိသားစု ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ပါ"

မိုရှု ၏ အသံမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "မင်း ဒါက နည်းနည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားပြီလား"

"ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားမှ ဤရေဆေးပန်းချီကားရဲ့ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ် ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်လား၊ မင်းက တိုက်ရိုက် ရှေ့ထွက်လာတယ်ဆိုတော့ မင်းကိုယ်မင်း ဖော်ပြလိုက်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

မိုရှု က တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "သခင်လေးထန်ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ ဒီလို လှည့်ကွက်တွေက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်ပါဘူး"

"ကျွန်မ ဒီလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ကို အထွတ်အထိပ် အထိ မကျင့်ကြံနိုင်သေးဘူး၊ တကယ်လို့ သခင်လေးက အကြီးစား အောင်မြင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ် ရာနဲ့ချီပြီး တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်သုံးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးနိုင်မှာပါ"

"ဒါပေမဲ့..."

သူမက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက အဲဒီလိုမျိုးနဲ့ အရှုံးမပေးချင်ဘူး"

"ကျွန်မ သိပါတယ်၊ သခင်လေးထန်မှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေမှာ အသေအချာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သခင်လေးရဲ့ ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် မိုရှု မှာ မဆီမဆိုင် တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်"

"အဲဒီတုန်းက အင်မော်တယ်အရှင်ကို သုတ်သင်ခဲ့တဲ့ သခင်လေးရဲ့ နည်းလမ်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ကျွန်မလည်း ခံစားကြည့်ချင်ပါတယ်"

"သခင်လေးထန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ် ကာ ထန်ထျန်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်ပေသည်။

ရိုးသားလှသော မိုရှု ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် သူက အသံကို နှေးကွေးစွာဖြင့် "မင်း သေချာရဲ့လား"

"အချို့အရာတွေက မင်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်နော်"

မိုရှု ၏ အကြည့်များမှာ ခိုင်မာနေပေသည်။ "အရှိတရားကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိတောင် မရှိရင် တာအိုနှလုံးသား ဆိုတာကို ဘယ်လို ပြောနိုင်မှာလဲ"

"သခင်လေးကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အင်မော်တယ်နန်းတော်က ပြန်လာကတည်းက ကျွန်မ အဲဒီကိစ္စကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားလို့ မရခဲ့ဘူး"

"ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးက အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အစွမ်းထက် အင်မော်တယ်အရှင် တစ်ယောက်ကို ကျွန်မနဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် တူတူပဲဖြစ်တဲ့ မြင့်မြတ်ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားစေနိုင်လဲဆိုတာ ကျွန်မ စိတ်ကူးလို့တောင် မရဘူး"

"ဒီကိစ္စက ကျွန်မအတွက် စိတ်ရဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုး တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်"

"ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အမှန်တရားကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးဖို့ သခင်လေးထန်ကို ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်"

ထန်ထျန်း ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပေသည်။

ထိုကိစ္စက မိုရှု အပေါ် ဤမျှအထိ သက်ရောက်မှု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

မိုရှောင်းရှောင်း ကလည်း ဤကိစ္စကို သူ့ကို တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့ပေ၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ သူငယ်ချင်း သံယောဇဉ်ကို သုံးပြီး သူ့ကို ဖိအားမပေးချင်၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ ကိစ္စသေးလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအတောအတွင်း အလွန်အမင်း သုံးစွဲခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ကမ္ဘာ့ နိယာမ အမြောက်အမြားကို လဲလှယ်ထားပြီးဖြစ်ရာ လက်ချောင်း ၏ ခွန်အားနိယာမမှာ သူ၏ ဝှက်ဖဲ မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းမှာ ခေတ်နောက်ကျ နေပြီဖြစ်၍ ပြပေး၍ ရပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် အဆင်သင့် ပြင်ထားတော့"

"မင်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင်ထားပါ၊ စိတ်ရဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုး ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလား ဆိုတာကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

မိုရှု မှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားပြီး လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ "ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးထန်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော နယ်မြေ တစ်ခုမှာ ရေဆေးပန်းချီကားထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပြောင်းအလဲကို ခံစားရင်း မိုရှု ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာခဲ့ပေသည်။

ထန်ထျန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရေဆေးပန်းချီကားထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိစပ်ကာ လောကတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်

ခဏအကြာတွင် ကြီးမားလှသော လက်ချောင်းကြီး တစ်ချောင်းမှာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး သူမ၏ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တော့ပေသည်။