ရွှမ်ယွဲ့မြို့တော်သို့ ဦးတည်ခြင်း

ဝူး

ရှန်းယီသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးကို ပြန့်ထားပြီး လှံရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

လှံပေါ်တွင် နဂါးအကြေးခွံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှံသွားပေါ်ရှိ ရတနာပုတီးစေ့မှာ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခယ်ရှစ်စန်း သည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး သူ၏သခင်၏ လက်ခုပ်အတွင်း၌ နဂါးလှံသည် အတင်းအဓမ္မရုန်းကန်နေသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်လေ၏။ သို့သော် မည်သို့ပင် ရုန်းကန်စေကာမူ ရှန်းယီ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများ၏ ချုပ်နှောင်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

၎င်းကို အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀၀၀၊ သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု အတွက် ၄၀၀၀၀ နှင့် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအတွက် ၈၉၀၀၀ အထိ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ခယ်ရှစ်စန်း၏ အကူအညီဖြင့်...

ရှန်းယီသည် သာမန် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် သာလွန်သော ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါကို ရရှိခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူတိုင်းသည် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များကို နားလည်သဘောပေါက်သူ အလွန်နည်းပါးပြီး သူတို့၏ သက်တမ်းမကုန်ဆုံးမီ ၎င်းကို ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ ခယ်ရှစ်စန်း အဓိကကျင့်ကြံခဲ့သော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အစောပိုင်းက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲခဲ့ရခြင်း မရှိပါက၊ သူ၏ သက်တမ်းသာ လုံလောက်လျှင် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေးပင် ရှိနိုင်သည်။

ထို ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားသောနည်းစနစ်မျိုးသည် နန်ဟုန်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူ အများစုပင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း (စိတ်ဝိညာဉ်)။ မိုးပြာနဂါးကြယ်ခွဲလှံ : ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: ၈၃၀၀၀ နှစ်]

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်ထဲရှိ နဂါးလှံနှင့် ရင်းနှီးအောင် ပြုလုပ်နေ၏။ ၎င်းမှာ နဂါးနန်းတော်၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဆိုးလက်နက်ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ မှော်ရတနာနှင့် ရိုးရိုးလေး နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ပါဝင်မှုအရ ဆိုလျှင် သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ထားသော အနက်ရောင်အလင်း ဓားပျံထက် အနည်းဆုံး တစ်ဆင့် ပိုမြင့်သည်။

"မင်းကို စိတ်ပြေလက်ပျောက် အပြင်ခေါ်သွားပေးရမလား"

အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ခြင်းက အောင်မြင်မှု မရနိုင်သည်ကို ရှန်းယီ ကောင်းကောင်းသိသဖြင့်၊ ကျန်ရှိနေသော သက်တမ်း သောင်းဂဏန်းကို ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ထဲသို့ ချက်ချင်း အတင်းမထည့်တော့ပေ။

ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်ရှိ နည်းစနစ်သုံးမျိုးလုံးကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ပို့ဆောင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ခယ်ရှစ်စန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ သိပ်မကောင်းသေးသဖြင့် ခဏစောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

"စိတ်ပြေလက်ပျောက်... နောက်တစ်ခါလား"

ဤနဂါးမျိုးဆက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော့သွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွား၏။

သူသည် သူ၏သခင်အတွက် သေရဲသော်လည်း၊ နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ပြေလက်ပျောက်အလုပ်ခံရရန် တကယ်ကို မလိုလားပေ။

သူက အလိုအလျောက်ပင် အသနားခံလိုက်၏။

"သခင်... ကျွန်တော်..."

"ဒီတစ်ခါက တကယ် စိတ်အပန်းဖြေဖို့ပါ။"

ရှန်းယီက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော နတ်ဆိုး ကျောက်တိုင်ကို သူ၏ နဖူးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

လေးထောင့်ပုံစံ ကျောက်တိုင်သည် ခရမ်းရောင် ရတနာပုတီးစေ့ကို ပါးစပ်ဖြင့် ခဲထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဆူးများပါသည့် နဂါးဝါကြီးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။

မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရေနေမျိုးနွယ် နဂါးမျိုးဆက်သည် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ၉ နှင့် ညီမျှသော ခွန်အားရှိပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ရှန်းယီကိုပင် ခေါင်းခဲစေနိုင်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထို့အပြင် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီသော ဖော်ထုတ်မှုများအပြီးတွင် သူ၏ နားလည်မှုများသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လွင်ခြင်းမရှိသော်လည်း အနည်းဆုံး အတွေ့အကြုံများစွာ ထပ်တိုးလာခဲ့၏။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အရင်ကထက် ပိုမို ခိုင်မာတောင့်တင်းလာပုံရသည်။

"..."

ရှန်းယီသည် တာအိုမဏ္ဍိုင် တိုင်းတာရေးပေတံကို ယူဆောင်လာရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ပထမအဆင့်မျဉ်းကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ထပ်မံကျော်လွန်သွားမှသာ ရပ်တန့်သွား၏။

အရင်လူအချို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ပထမအဆင့် တာအိုမဏ္ဍိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ၊ ကျွမ်းကျင်ထားသော ကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းစနစ်များကို ဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သက်သက်အရ ဤနဂါးမျိုးဆက်သည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ၁၀ ၏ အရည်အသွေးရှိသည်ဟု ပေတံက ခံစားမိနေသည်။

အနန္တအင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ဖြည့်တင်းပြီးပါက တစ်ဖက်လူထံမှ ကောင်းမွန်သော တာအို တစ်ခုကိုပင် သူ သိမြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက် ၎င်းမှာ နောက်ပိုင်းအတွက် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ခယ်ရှစ်စန်းကို ခေါ်ထုတ်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံတစ်ထည် ပေးလိုက်၏။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ရှိချိန်က သူအသုံးပြုခဲ့သော အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်သည့် ဝတ်ရုံဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင် သိပ်ပြီး အစွမ်းမပြတော့ပေ။

သို့သော် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကိုယ်တိုင်က အရှိန်အဝါကို အစွန်းကုန် ချုပ်တည်းထားနိုင်သဖြင့် သာမန်ကျောက်တိုင်တစ်ခုနှင့် မခြားနားပေ။ ၎င်းဝတ်ရုံကို မျက်နှာဖုံးကွယ်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

ရှန်းယီအနေဖြင့် နဂါးမျိုးဆက်၏ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ရေနေမျိုးနွယ်များသည် မျက်စိမကန်းပါက ၎င်း၏ ကျောက်သားခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခယ်ရှစ်စန်းကို သမုဒ္ဒရာပြင်ကျယ်ပေါ်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြခိုင်းခြင်းဖြင့် သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟူသော အချက်ကို နဂါးနန်းတော်ထံ အရိပ်အယောင်ပြထားခြင်းက သူတို့၏ကပ်ငြိနေသော ရန်ငြိုးကို အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားစေပြီး ခယ်ရှစ်စန်းကို ရှာဖွေခြင်းကိုသာ ဦးစားပေးစေလိမ့်မည်။

ဤနည်းဖြင့် မည်မျှကြာအောင် အချိန်ဆွဲထားနိုင်မည်ကိုမူ ကံတရားအပေါ်၌သာ မူတည်တော့သည်။

ရှန်းယီသည် ခယ်ရှစ်စန်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်သည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသောနန်ယန်ဝတ်ရုံဖြူကို အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ နှင့် လဲလှယ်လိုက်၏။

"မင်း ပျောက်ဆုံးသွားရင် ဘယ်သူက မင်းကို အရင်ဆုံး လိုက်ရှာမှာလဲ"

"သခင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် အစ်ကို ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ခယ်ရှစ်စန်း၏ ဩရှရှ အသံသည် ဝတ်ရုံအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "နန်းကုန်းနဂါးမျိုးဆက်တွေထဲမှာ သူက ထိပ်တန်းသုံးယောက်စာရင်းဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးမှာလည်း အရမ်းတော်တယ်၊ ဒါကြောင့် နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးနဲ့ အနီးဆုံး ရေပြင်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ သူ တာဝန်ယူထားရတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ သိပ်ပြီး ရင်းနှီးတာမျိုး မရှိတော့၊ ကျွန်တော် ပျောက်နေတာကို သူတို့ သတိထားမိဖို့က... သူတို့မှာ ကျွန်တော့်လို ညီတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ဘယ်အချိန်မှာ သတိရမလဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။"

ခယ်ရှစ်စန်း၏ စကားများမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ နဂါးနန်းတော်အတွင်းရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ မသေမျိုးဂိုဏ်းများထက်ပင် ပိုမို ပွင့်လင်းလှ၏။

အသက်အန္တရာယ်အထိ မဖြစ်စေသော်လည်း အသက်ကလွဲ၍ အခြားအရာအားလုံးကို လုယူခံရနိုင်သည်။ ရေပြင်ကျယ်ကြီးကို ပိုမိုပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီး နောက်လိုက်များများ ထားနိုင်သူကသာ ပိုမိုဩဇာရှိပြီး အဆုံးမဲ့ အရင်းအမြစ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

"သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လိုလဲ" ရှန်းယီက ဘေးတိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးထဲက ဝေ့ယွမ်ကျိုး ထက်တော့ မနိမ့်ပါဘူး" ခယ်ရှစ်စန်းက အလေးအနက် နှိုင်းယှဉ်ပြပြီးနောက် ထပ်လောင်းပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက စုဟုန်ရှို့ သာ ငယ်ရွယ်တဲ့အချိန်ကို ပြန်ရောက်ရင်တော့ သူ ရှုံးမှာပါ။"

နဂါးမျိုးဆက်က သူသည် အကောင်းဆုံး နှိုင်းယှဉ်ပြချက်ကို ပေးလိုက်သည်ဟု ထင်နေ၏။

သို့သော် ရှန်းယီ၏ နားထဲတွင်မူ ဘာမှမကြားရသကဲ့သို့ပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ထိုနှစ်ယောက်လုံးကို မသိသလို သူတို့၏ ခွန်အားကိုလည်း အချက်အလက် မရှိပေ။

သူ သိထားရမည့်အချက်မှာ လောလောဆယ် သူတို့အား မယှဉ်နိုင်သေးခြင်းပင်။

"မင်းရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကို ရေပြင်မှာ တစ်ပတ်လောက် လှည့်ပတ်သွားလိုက်၊ မင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီဆိုတာ သူ သိအောင်လုပ်ပါ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ပုံရိပ်သည် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ခယ်ရှစ်စန်းမှာမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

ပထမဦးစွာ နဂါးနန်းတော်မှ လာမည့် ပြဿနာများကို ယာယီအားဖြင့် လျှော့ချလိုက်မည်။

ကျန်ရှိသော အရာများမှာမူ အလွန်ရိုးရှင်းသွားတော့သည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏နားထဲတွင် လေတိုးသံများကို ခံစားနေရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမို ထက်ရှလာခဲ့၏။

ယခု သူ လိုအပ်နေသည်မှာ နတ်ဆိုး ကျောက်တိုင် နှင့် နတ်ဆိုးသက်တမ်း တို့မှာလွဲအခြားအရာမရှိပေ။