အခန်း (၃၅၂)

ပြဿနာသည် ထန်ယု တစ်ဦးတည်းမှသည် တစ်ခုလုံးသော ကောင်းကင်လိုက်လံရှာဖွေရေး တပ်ဖွဲ့ထံသို့ ကူးစက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ချန်းလန် အနေဖြင့် အဆင့် A ရှိသည့် တပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခု၏ တပ်မှူး ဖြစ်လာရန်မှာ သိုင်းပညာစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ သူသည် ဝံပုလွေဘုရင် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် အတွေးအခေါ် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး အစီအစဉ် တကျရှိသူဖြစ်ရာ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို လက်ဝါးကြီးအုပ် ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

ယန်ချန်းလန် အနေဖြင့် အသေအချာ စဉ်းစားရတော့မည်ပင်။ တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စကြောင့် မုဆိုးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာကို ဘေးဒုက္ခအတွင်းသို့ ဆွဲမသွင်းနိုင်ချေ။ ထန်ယု၏ ဆူဖြိုးသောအသားဆိုင်များမှာလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရင်နေပြီး ငိုယိုအော်ဟစ်ရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

"တပ်မှူးယန်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စဉ်းစားဖို့ သုံးရက် အချိန်ပေးမယ်။ ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် အဖြေပေးပါ။ ခင်ဗျား တခြားအတွေးတွေ... ဥပမာ လူကို တိတ်တဆိတ် ခိုးထုတ်တာမျိုး မလုပ်မိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဝူကျိတိုက်ကြီးက ကျယ်ပြောပေမဲ့ မုဆိုးစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာပါ"

ချန်းလန်သည် ဟောင်နုနှင့် လျိုဟောင်တို့ကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"သုံးရက် စောင့်စရာမလိုဘူး။ အခုပဲ အဖြေပေးနိုင်တယ်။ လူကို လွှဲမပေးနိုင်ဘူး"

ထိုစဉ် ဇရပ်တံခါးမှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်သွားတော့သည်။

ဇရပ်ပိုင်ရှင်မှာ ဧည့်သည်များကို တားဆီးရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။

"ဧည့်သည်တော်တို့... ဒီနေ့ ဇရပ်ကို ပိတ်ထားပါတယ်။ ဧည့်သည် လက်မခံပါဘူး"

ရောက်ရှိလာသူများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချန်းလန်၏ မှောင်မှောင်မှိုင်မှိုင် ဖြစ်နေသော မျက်နှာထက်တွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထန်ယုမှာမူ တက်နေသကဲ့သို့ တဆတ်ဆတ် တုန်သွားတော့သည်။

ရောက်ရှိလာသူများမှာလည်း အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စောစောက ဝံပုလွေသွား တပ်ဖွဲ့နှင့် မတူသည်မှာ ဤသုံးဦးအနက် အမျိုးသမီး မှော်ဆရာမလေးသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်၍ ဝင်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် အသေးငယ်ဆုံးနှင့် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း အားလုံး၏ ရှေ့မှ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူမ၏ ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေသော ခရီးသွားပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် အဝေးတစ်နေရာမှ ခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ တောက်ပသော အပြုံးမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိချေ။ သူမတွင် ထူးခြားစွာ ကြည်လင်သော နက်မှောင်သည့် မျက်ဝန်းများ ရှိပြီး ထိုအရောင်တူ ဆံနွယ်ရှည်များကို ကြောင်မျက်လုံးကျောက်နီဆံထိုးလေးဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထုံးဖွဲ့ထားသည်။

သူမ၏ ခါးတွင်မူ သေသပ်လှပသော မှော်လှံတံလေးကို ချိတ်ဆွဲထားရာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါမှာ ကြည့်ရသူကို စိတ်အေးချမ်းမှု ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အမျိုးသားနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူငယ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ တင့်တယ်ခန့်ညားသော လူငယ်မှူးမတ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း သူ၏ ထူးကဲသော တည်ငြိမ်မှုနှင့် ချောမောမှုမှာ ရိုးရိုးသားသားပင် ထင်ရှားလှသည်။

ယန်ချန်းလန်သည် သူ၏တူမလေး ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထန်ယုကြောင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စုပြုံနေခဲ့သော စိတ်ဖိစီးမှုများမှာလည်း အတော်ကလေး လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်းသည် အကြောင်းမဲ့ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်မှန်း သူသိသဖြင့် သူသည် ဘာမျှဝင်မပြောတော့ဘဲ သူမကိုသာ ဦးဆောင်ခွင့် ပေးလိုက်တော့သည်။

ယွင်ရှန်းက ယန်ချန်းလန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမသည် ဦးလေးနှင့် တွေ့ဆုံရန် သက်သက် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများက ဝံပုလွေသွားတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို သိမ်မွေ့စွာ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်မက ယန်ယန်ပါ။ ကောင်းကင်လိုက်လံရှာဖွေရေး တပ်ဖွဲ့ ရဲ့ ဒုတပ်မှူးပါ"

ယွင်ရှန်းသည် နေမထွက်မီ အချိန်ကလေးမှာတင် ပြန်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆေးရုံသို့ အရင်ဆုံး ပြန်သွားခဲ့ရာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ယန်အိမ်တော်၏ အရှုပ်တော်ပုံမှာ မြို့ထဲတွင် လူပြောအများဆုံး သတင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ လင်းယောင်အာကလည်း သတင်းအချက်အလက် အတော်များများကို စုဆောင်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကြားသိပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် အနားပင်မယူနိုင်ဘဲ ယန်အိမ်တော်သို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့ခြင်းပင်။ လင်းယောင်အာ ပြောပြခဲ့သလိုပင် ယန်အိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် ခေါင်းတလား တစ်ခုကို ချထားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုခေါင်းတလားမှာ ဖွင့်ထားလျက်ရှိပြီး အတွင်း၌မူ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်း ရှိနေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် စစ်သူကြီးအိမ်တော်ထဲသို့ တန်းဝင်မသွားဘဲ စပ်စုနေသည့် ဘေးလူတစ်ယောက်အသွင်ဖြင့် အမျိုးသမီး၏ ခေါင်းတလားဘေးတွင် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သေဆုံးသူ၏ မိသားစုဝင်များကို ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့သည်။

သူမ စုံစမ်းနေစဉ်မှာပင် ဦးလေးယန်သည် အိမ်တော်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ယွင်ရှန်းကို မြင်

လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ သူမကို သီးသန့်ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ယန်ချန်းလန်က ဝံပုလွေသွား တပ်ဖွဲ့နှင့် ညှိနှိုင်းရန် ဇရပ်တွင် ချိန်းဆိုထားသည့် အစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ဤသည်မှာပင် ယွင်ရှန်း တစ်ယောက် ဇရပ်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။

ယွင်ရှန်းက ကိုယ်ကိုကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ဝံပုလွေသွား တပ်ဖွဲ့ဝင် သုံးဦးစလုံးမှာ အံ့အားသင့်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ချေ။ အသစ်တည်ထောင်ထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခု၏ ဒုတပ်မှူးမှာ ဤမျှငယ်ရွယ်သည့် အမျိုးသမီးမုဆိုးလေး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မုဆိုးတပ်ဖွဲ့တစ်ခု တည်ထောင်ရန်မှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သိထားသင့်သည်။ မုဆိုးအများစုမှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက စတင်ကာ မုဆိုးလောက၏ ကြမ်းတမ်းလှသော တိုက်ပွဲများကြားတွင် ရုန်းကန်ကြရပြီး ခက်ခဲလှသော တာဝန်ပေါင်းများစွာကို ထမ်းဆောင်ပြီးမှသာ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းနိုင်ကြခြင်းပင်။

လုံလောက်သော ကျော်ကြားမှုနှင့် ငွေကြေးရှိလာမှသာ အချို့သောသူများသည် ကိုယ်ပိုင် မုဆိုးအဖွဲ့ငယ်သို့မဟုတ် မုဆိုးတပ်ဖွဲ့ ကြီးများကို တည်ထောင်နိုင်ကြသည်။ ကံကောင်းသူများအတွက် ဆယ်နှစ်ခန့် ကြာနိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းသူများမှာမူ အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့်အထိ အချိန်ပေးကြရသည်။

ထို့ကြောင့် မုဆိုးမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းရှိ အငယ်ဆုံးသော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် တပ်မှူးများသည်ပင် အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်များ ဖြစ်ကြပြီး ချန်းလန် ကဲ့သို့သောသူများမှာ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဖန်းကုတို့ကဲ့သို့သောသူများကိုပင် အတော်ကလေး ငယ်ရွယ်သူများဟု သတ်မှတ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယွင်ရှန်းကရော အသက်ဘယ်လောက်ရှိဦးမှာလဲ။

သူမ၏ အစစ်အမှန်အသက်မှာ ၈ နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အပြင်ပန်းအသွင်အပြင်အရ ကြည့်လျှင်ပင် ၁၂ နှစ်၊ ၁၃ နှစ် ခန့်သာ ထင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝံပုလွေသွား တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဆွံ့အသွားသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူတို့သည် ယွင်ရှန်း၏ အသက်နှင့် ပတ်သက်၍ တီးတိုးရေရွတ်နေကြစဉ်မှာပင် သူမ၏ အမည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြတော့သည်။

ယန်ယွင်...

ဒီနာမည်က ကြားဖူးသလိုလိုပဲ။

လျိုဟောင်သည် ယွင်ရှန်းကို မယုံနိုင်စဖွယ် ကြည့်ရင်း သရဲသဘက်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း... မင်းက သွေးစွန်းသော လိုလီတာပဲ ဟွမ်ထိန်မုဆိုးအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း ယန်ယွင် မဟုတ်လား။ ဟေဟူအဖွဲ့ကို အပြတ်ရှင်းခဲ့တဲ့သူ... မင်းရဲ့ ဆရာက ဆင့်ခေါ်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိတဲ့ ပညာရှင်ကြီး မဟုတ်လား"

လျိုဟောင်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ချန်းလန်နှင့် ဟောင်နုတို့လည်း ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်ကောင်မျိုး ရှိခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသည်။

ချန်းလန်နှင့် ဟောင်နုတို့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မုဆိုးစောင့်ကြပ်ရေးမြို့တော်သို့ သွားလေ့မရှိသော်လည်း သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာမူ မတူချေ။ တာဝန်များပြီးဆုံးပါက စိတ်အပန်းဖြေရန် သို့မဟုတ် အရက်ဖိုးရှာရန်အတွက် ထိုမြို့ရှိ လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းများတွင် သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်လေ့ ရှိကြသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဟွမ်ထိန် အဖွဲ့ဝင် လေးဦးမှာ အဆင့် B မုဆိုးအဖွဲ့ အကဲဖြတ်ပွဲ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်စဉ်က လျိုဟောင်သည်လည်း သူ၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်ရဲဘော်များနှင့်အတူ ထိုကြိုးဝိုင်းတိုက်ပွဲများကို ကြည့်ရှုရန် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဟွမ်ထိန် အဖွဲ့နှင့် ဟို့ချင်းအင်ပါယာမှ ဟေဟူ အဖွဲ့တို့၏ နောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲမှာ တစ်မြို့လုံး ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့သည်။

ထိုဗိုလ်လုပွဲအတွက် လက်မှတ်များကို ကောင်းကင်အမြင့်ဈေးဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသည်။ လျိုဟောင် လက်မှတ်သွားဝယ်ချိန်တွင် အကုန်ရောင်းကုန်ပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် နောင်တကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ထိုတိုက်ပွဲကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် မှော်အလင်းဝင်ရိုးစွန်းကို ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။ ယွင်ရှန်းက ဟေဟူ အဖွဲ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းမှာ ယနေ့တိုင် သူ၏ရင်ထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် မျက်လှည့်စွမ်းအင် နားကပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူမကို သူ ချက်ချင်း မမှတ်မိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူမ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသလို သူမလက်ထဲရှိ ရင်းနှီးနေသော မှော်လှံတံကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူမမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

"ဟွမ်ထိန်ဆိုတာ... အခုတလော အရမ်းနာမည်ကြီးနေတဲ့ အဆင့် B မုဆိုးအဖွဲ့ကို ပြောတာလား သူတို့က ဝူကျိတိုက်ကြီးရဲ့ ပထမဆုံး အဆင့် A မုဆိုးအဖွဲ့ ဖြစ်လာတော့မယ်လို့တောင် ငါကြားထားတယ်"

ချန်းလန်က ပြန်လည်သတိရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟောင်နုကလည်း စိတ်ဝင်တစားရှိသော အမူအရာ ပြသနေသည်။ သူမသည်လည်း လျိုဟောင် ဝယ်လာခဲ့သော မှော်မှတ်တမ်းကို မြင်ဖူးထားသည်။ လတ်ဆတ်စင်ကြယ်သော ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ နုနယ်လှပသည့် ဤမိန်းကလေးမှာ အမှန်တကယ်တော့ ထိုမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သွေးစွန်းသော လိုလီတာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ အသွင်အပြင်နှင့် သွေးစွန်းသော ဆိုသည့် ပုံရိပ်မှာ လုံးဝကို အံမဝင်ဂွင်မကျ ဖြစ်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယီပိုင်မင်းသည် ယွင်ရှန်းကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး စနောက်လိုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီတောကြောင်မလေးက ငါနဲ့ ပြန်မတွေ့ခင်မှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာပဲ...

သူ၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ကြက်သီးထသွားသော ယွင်ရှန်းသည် သူ့ကို မျက်စောင်းပြင်းပြင်း တစ်ချက် ထိုးလိုက်တော့သည်။

"မုဆိုးမဟာမိတ်အဖွဲ့က ညီအစ်ကိုတွေက ကျွန်မကို ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးပေးကြလို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်မမှာ အဲဒီလို နာမည်ပြောင်တစ်ခု ရှိခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ"

လူအများ၏ သရဲမြင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ယွင်ရှန်းက ရယ်မောကာ သူမ၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ပွင့်လင်းစွာပင် ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။