အခန်း (၈၃-၈၄)

အခန်း ၈၃ ဒီနောက်ဆုံးလမ်းလေးကို မင်းနဲ့အတူ ငါ လျှောက်လှမ်းပေးပါ့မယ်

ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့နှင့် အခြားသူများက သစ်တော်ပွင့်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော သူတို့၏ဆရာကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။

သူတို့ အမြင်မှားနေသလားဟုပင် သံသယဝင်မိကြသည်။

ဆရာက အနားယူပြီး ဇာတိရွာကို ပြန်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။

သူက ဘာလို့ လျိုမြစ်ကို ရောက်လာရတာလဲ။

ထို့အပြင် ဒီမြွေဖြူကို ကယ်တင်ဖို့ ဝင်စွက်ဖက်နေသေးတယ်လား။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကူညီချင်နေသည်။

သို့သော် အသိတရားက ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ပြောနေသည်

သူမ မြစ်ကြောင်းကို အမြန်ဖြတ်သန်းပြီး ပင်လယ်ထဲကို ဝင်ရမယ်။

မဟုတ်လျှင် သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ဖျောင်းဖျဖျောင်းဖျ ရှောင်မိုက ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူမ ဒီမှာ ဆက်နေနေပါက ရှောင်မိုကို ဒုက္ခပေးသလိုသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မို ပြုံးလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက မင်းတို့သုံးယောက်ကို လွှတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"ဆရာ... ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ" ခရိုင်ဝန် ကျူးကဲချင်းက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မေးလိုက်သည်။

"သူမကို ပင်လယ်ထဲရောက်အောင် လိုက်ပို့ပေးမလို့လေ" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ခရိုင်ဝန် ရွှီရှန်ဟောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အခက်တွေ့နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ "ဆရာ... သူမက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပါ"

ရှောင်မို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ သိပါတယ်။"

သူတို့သုံးဦးစလုံး စကားစမြည် ပြောမထွက်တော့ပေ။

"အရှင်မင်းကြီးက သူမ မြစ်ကြောင်းခရီးစဉ် ဖြတ်သန်းတာကို တားဆီးဖို့ မင်းတို့ကို လွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်" ရှောင်မိုက သူ၏ ဖြူရော်နေသော မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "အဲဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်ကိုပဲ မင်းတို့ လုပ်ကြပါ၊ တခြား ဘာကိုမှ စိတ်ပူမနေနဲ့။"

သူတို့သုံးဦး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အလျင်အမြန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ရှောင်မိုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။ "ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် သူတို့သုံးဦး၏ အရာရှိဝတ်ရုံများ လွင့်ဝဲသွားပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာက ရစ်ခွေနေသော မင်ရောင် နဂါးရှည်ကြီး သုံးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ခရိုင်ဝန် ကျူးကဲချင်းက ပထမဆုံး စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏အင်္ကျီလက်စထဲမှ ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ရွှေရောင် အပြစ်တင်ဆုံးမမှု အလင်းတန်း ရာပေါင်းများစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ "ဝန်ကြီးတွေအနေနဲ့ ငါတို့က ဆိုးယုတ်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ပြုပြင်ပေးရမယ်"

"ကောင်းတယ်။"

ရှောင်မို ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်မို၏ ခြောက်သွေ့နေသော လက်ချောင်းက လေထဲတွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်ရာ သစ်တော်ပွင့်ပင်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ပန်းပွင့်ချပ် ထောင်ပေါင်းများစွာက ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ပြစ်တင်ဆုံးမမှု အလင်းတန်းများ အားလုံးကို တားဆီးလိုက်သည်။

လွင့်ဝဲနေသော ရွှေရောင် အစအနများနှင့် ပန်းပွင့်ချပ်များကြားတွင် ခရိုင်ဝန် ရွှီရှန်ဟောင်နှင့် ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့တို့သည် သူတို့၏ဆရာကို ရှောင်ကွင်းကာ ရေလှိုင်းများပေါ်တွင် နင်း၍ မြွေဖြူကြီးနောက်သို့ တိုက်ရိုက် လိုက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ဆရာကို သူတို့ မထိခိုက်စေချင်ပေ။ ဤမြွေဖြူကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ သူတို့ အလိုရှိသည်။

ဤမြွေဖြူကြီး သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ဆရာနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘဲ ထိုအချိန်ကျမှ ဆရာ့ကို တောင်းပန်နိုင်သည်။

"ဆရာ ကိုယ်တိုင် မင်းကို လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စောင့်ရှောက်ပေးတာ ခံရတယ်ဆိုတော့ မင်းက အရမ်းကို ကံကောင်းတာပဲ။"

မြွေဖြူကြီး၏ အထက်တွင် ပျံသန်းနေစဉ် ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ စာရေးစုတ်တံကို မြွေကြီး၏ ခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခရိုင်ဝန် ရွှီရှန်ဟောင် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ရှရွမ် မဟာလေးရှည်ကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်က သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

လေးကို ဆွဲတင်လိုက်ရာ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာက မင်ရောင် မြှားတစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး သည်းခြေနှင့် နှလုံး တည်ရှိရာနေရာဖြစ်သော မြွေဖြူကြီး၏ ခုနစ်လက်မဟုခေါ်သည့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ချွင်"

လေးကြိုး တုန်ခါသွားသည့် အသံနှင့်အတူ မြှားက အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြွေဖြူကြီးဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားတော့သည်။

ဤ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အချိန်လေးမှာပင်။

ရှောင်မိုက ခရိုင်ဝန် ကျူးကဲချင်း၏ အဟန့်အတားမှ ရုန်းထွက်လာပြီး ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သူက သူ၏လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပူးကပ်လိုက်ပြီး ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့၏ စာရေးစုတ်တံ ညာဘက်အခြမ်းကို ထောက်လိုက်သည်။

ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားကာ မီတာအတော်များများ နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။ သူ၏ အရာရှိဖိနပ်များက မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော ခြေရာများ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး စာရေးစုတ်တံကို ကိုင်ထားသော သူ၏ညာဘက်လက်မှာ ထုံကျင်ပြီး နာကျင်လွန်းသဖြင့် မမြှောက်နိုင်တော့ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှောင်မိုက လက်ဆန့်တန်းကာ ဘိုင်ရုရွှယ်ဆီသို့ ပစ်ခတ်လာသော မြှားကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ရှောင်မို၏ ဝန်းကျင်ရှိ လျိုမြစ်များက မီတာအတော်များများ မြင့်မားသော ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးများအဖြစ် ဆူပွက်လာပြီး ကမ်းစပ်နှစ်ဖက်ရှိ မိုးမခပင်များကို လှဲချပစ်လိုက်သည်။

ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ မြှားက ရှောင်မို၏ လက်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ ယိုစိမ့်ကျလာကာ သူ၏မေးစေ့မှတစ်ဆင့် လျိုမြစ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်သွားတော့သည်။

"အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အဟွတ်—"

ရှောင်မို အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ရုရွှယ်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် လျိုမြစ်၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယွင်ယာမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ငါ ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေတာကို သူမ မြင်လို့ မဖြစ်ဘူး။"

ရှောင်မိုက သူ၏နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ယွင်ယာမြစ်ဆီသို့ မပျံသန်းမီ သူ၏အားနည်းနေသော သက်စောင့်မီးတောက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

"မင်းတို့သုံးယောက် သူမနောက်ကို ဆက်မလိုက်တော့ဘူးလား။"

မုန်ချန်ချန်က ခရိုင်ဝန်သုံးဦးကို မေးလိုက်သည်။

"တပည့်တို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တောင်တန်းနဲ့မြစ်ကံကြမ္မာက ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူမနောက်ကို ဆက်လိုက်လည်း အလကားပါပဲ" ခရိုင်ဝန် ကျူးကဲချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့က မုန်ချန်ချန်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တပည့်တို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပါပြီ။ ရေစောင့်နတ်သမီးက သက်သေဖြစ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"စိတ်ချပါ လူကြီးမင်းတို့" မုန်ချန်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီနတ်သမီးက အရှင်မင်းကြီးဆီ အစီရင်ခံစာ တင်ပြပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို ပြောပြပေးပါ့မယ်။"

ခရိုင်ဝန် ရွှီရှန်ဟောင်က သူမကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရေစောင့်နတ်။"

အစပိုင်းတွင် လျိုမြစ် ရေစောင့်နတ်နှင့် ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့ အပါအဝင် ခရိုင်ဝန်သုံးဦးတို့သည် မိစ္ဆာကို ဖယ်ရှားရန် တကယ်ကို ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ရှောင်မို၏ တပည့်များဖြစ်ကြောင်း လျိုမြစ် ရေစောင့်နတ် သိရှိသွားသောအခါ အရှင်မင်းကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့ အပါအဝင် ခရိုင်ဝန်သုံးဦး၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ဆရာက ဤမြွေဖြူကြီး မြစ်ကြောင်းဖြတ်သန်းစဉ် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စောင့်ရှောက်ပေးနေကြောင်း အရှင်မင်းကြီး သေချာပေါက် သိထားမည်ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် အရှင်မင်းကြီးက သူတို့သုံးဦးကို လွှတ်လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။ ဆရာ၏ တပည့်များအနေဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ဆရာကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း အရှင်မင်းကြီး သိထားသည်။

အရှင်မင်းကြီးက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့်မျက်ကွယ်ပြုထားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အခြား မင်းဆက်များအတွက် ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလည်း ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ ယင်းမှာ သူတို့သုံးဦးအား သူတို့၏ဆရာကို နောက်ဆုံးခရီးစဉ်တွင် လိုက်ပို့ပေးစေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးဦးက လျှော့ပေါ့ပေးနိုင်သည်မှာ မှန်ပါသည်။

သို့သော် အခြားဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ဆရာကို လျှော့ပေါ့ပေးပါမည်လား။

ဤမြွေဖြူတွင် နဂါးဘိုးဘေးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း လက္ခဏာများ ရှိနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ရတနာဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းများစွာက သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်မှာ ကြာလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အိုမင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဤမြွေဖြူအတွက် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စောင့်ရှောက်ပေးရင်း တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာကို အဆက်မပြတ် သုံးစွဲနေရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုဂိုဏ်းများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ဆရာ တကယ် အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား။

"ဒီမြွေဖြူက ဘယ်သူလဲ။ ဆရာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ" ဟု ခရိုင်ဝန် ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။

ခရိုင်ဝန် ကျူးကဲချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ငယ်ချစ်သူလေးတစ်ယောက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ သွားပြီး ကျင့်ကြံနေလို့ ဆရာက ဘယ်တော့မှ အိမ်ထောင်မပြုဘူးလို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ မကြာသေးခင်က အဲဒီနတ်သမီးလေး ပြန်လာတယ်လို့ ကြားတယ်။ ပြီးတော့ မြွေမျိုးနွယ်တစ်ခု စပါးကြီးမြွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းဖို့အတွက် နှစ်အတော်ကြာ အိပ်မောကျနေဖို့ လိုတယ်လေ။ ဒါဆိုရင်များ—"

ခရိုင်ဝန် ကျူးကဲချင်း၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မုန်ချန်ချန် တစ်ယောက်တည်းသာ အဘိုးအို ထွက်သွားသော အရပ်မျက်နှာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။ "တကယ်ကို သစ္စာရှိတဲ့ ချစ်သူပဲ..."

လျိုမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ် ယွင်ယာမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒါက ခရီးစဉ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်းပဲ။

ဘိုင်ရုရွှယ် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက စပါးကြီးမြွေသည် နဂါးပျံအဖြစ် လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အဆင့်မှာလည်း တည်ငြိမ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ နဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် မြစ်ကြောင်းခရီးစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရသည့် ဤအဆင့်မှာ ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်သည် သူမ၏ရင်ထဲတွင် ရှောင်မိုကို စိုးရိမ်နေရင်း သူမ၏ အစွမ်းကုန် ရှေ့သို့ ကူးခတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ ရပ်တန့်၍ မရကြောင်းကို သူမ သိသည်။

မြစ်ကြောင်းခရီးစဉ်ကို စတင်ပြီးသည်နှင့် လမ်းတစ်ဝက်တွင် စွန့်လွှတ်၍ မရနိုင်ပေ။

သူမလုပ်နိုင်သည်မှာ ဘေးဒဏ်ခံယူရန် ပင်လယ်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဘဝသစ်တစ်ခု စတင်ရန်နှင့် ရှောင်မို၏ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ရန် နဂါးအဆီအနှစ်ကို အသုံးပြုရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ရုရွှယ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ် ပို၍ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာစဉ်မှာပင် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ နူးညံ့သောအသံက လွင့်ပျံလာသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမ ခေါင်းမော့ကာ လေထဲတွင် သူမဆီသို့ ပျံသန်းလာသော သူမ၏ အိပ်မက်ထဲက အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှောင်မို... နင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။"

ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"ပေဟိုင်ပြည်နယ် ရဲ့ ခရိုင်ဝန် က ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းပါ။ ငါ အစီအစဉ်တွေ အားလုံး လုပ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိလောက်ပါဘူး။"

"အင်း... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ နဂါးအဆီအနှစ် ကို သေချာပေါက် ရယူလာခဲ့မယ်။ ငါ ပင်လယ်ထဲကို ဝင်တဲ့အခါ နဂါးကိုးကောင် လျှို့ဝှက်မိုးကြိုးဘေးဒဏ် ကျလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်" ဘိုင်ရုရွှယ်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီအခါကျရင် ငါ နင့်ရဲ့ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်ပြီ"

ရှောင်မို မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။"

"ဒါဆိုရင်လည်း ရှောင်မို... နင် ခဏလောက် သွားနားလိုက်ဦး။ ဒါက နောက်ဆုံးအပိုင်းပဲဆိုတော့ ငါ့ဘာသာငါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မို၏ အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မလိုပါဘူး။"

ရှောင်မို ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီနောက်ဆုံးလမ်းလေးကို မင်းနဲ့အတူ ငါ လျှောက်လှမ်းပေးပါ့မယ်။"

အခန်း ၈၄ နင်သေချာပေါက် ဒုက္ခမရောက်စေရဘူး

ယွင်ယာမြစ်။

ဤမြစ်ကြီးသည် ပေဟိုင်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် ယွင်ယာမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းစေခဲ့သော်လည်း ဤနှစ်များအတွင်း ပေဟိုင်ပြည်နယ်တွင် ရှောင်မို တူးဖော်ခဲ့သော ရေကြောင်းများမှာ ဟန်ပြသက်သက် မဟုတ်သလို ပေဟိုင်ပြည်နယ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ဧရာမ ရေကာတာကြီးများမှာလည်း အလှပြသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုက ပေဟိုင်ပြည်နယ်၏ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ရန် ကြိုတင် အကြောင်းကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကမ်းစပ်နှစ်ဖက်ရှိ ပြည်သူများမှာ အလွန်ဆုံး လန့်သွားရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

ရုရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြောင်းလဲနေသည်။

သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်က ကွေးညွှတ်ဆန့်ထွက်သွားပြီး ယခုအခါ ဧရာမ သုံးဆယ်ကျန်း(ပေ ၃၀၀ ခန့်) အထိ ရှည်လျားနေပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ငွေရောင်အကြေးခွံများက မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေပြီး လရောင်အဆီအနှစ် နှင့် ကြယ်ရောင်တို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော ရေခဲမြစ်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် အကြေးခွံများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖောက်ထွက်လာသော အသစ်စက်စက် လှပသည့် ငွေရောင် နဂါးချိုတစ်စုံ ရှိနေပြီး ရေခဲနှင့် နှင်းများဖြင့် ထွင်းထုထားသော ကျောက်စိမ်းအညွန့်လေးများနှင့် တူကာနုနယ်သေးသော်လည်း သန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော တောက်ပမှုနှင့် ထူးခြားသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြသနေပြီဖြစ်သည်။

သာမန် နဂါးပျံများတွင် ဦးချိုမရှိသော်လည်း ရုရွှယ်တွင် ရှိနေခြင်းက သူမ၏ သွေးကြော သန့်စင်မှုကို ပြသနေသည်။

ရုရွှယ်၏ လည်ပင်းနှင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် အသစ်ပေါက်လာသော နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသည့် အမွေးအမျှင်များက ပန်းပွားများကဲ့သို့ တွဲလွဲကျနေပြီး ပိုးသားကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

ရုရွှယ်၏ အသစ်ပေါက်လာသော ခြေလက်များ အဆုံးတွင် လက်သည်းလေးခုစီ ပါရှိသည်။ နဂါးပျံ အများစုတွင် သုံးခုသာ ပါရှိလေ့ရှိသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက်မျက်ဆန် များအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။

ရုရွှယ် ပင်လယ်ထဲသို့ မဝင်ရသေးသော်လည်း သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ သာမန် နဂါးပျံတစ်ကောင်နှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ရှောင်မို... ဒုတိယတစ်ဝက်က အရမ်း ချောမွေ့နေတာပဲ" ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မိုကို ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က အဟန့်အတားအချို့ ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဘာမှ မရှိခဲ့ပေ။

"အင်း" ရှောင်မို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အတော်လေး ချောမွေ့ပါတယ်။"

ရှောင်မို စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ရာ တစ်ခုခုကို ခံစားသိရှိလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"ရုရွှယ်... သူငယ်ချင်းတချို့ ရောက်လာတယ်။ ငါ သူတို့ကို သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်။ ရှေ့ကိုသာ ဆက်ကူးသွားပါ။ မကြောက်နဲ့နော်၊ ငါ အမြဲတမ်း မင်းနဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်။"

ရှောင်မိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ရှောင်မို မတ်တတ်ရပ်ကာ မြင့်မားသော တိမ်တိုက်များဆီသို့ ပျံတက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ယံ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏စိတ်ကို အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ရှေ့သို့ အစွမ်းကုန် ကူးခတ်သွားတော့သည်။

မည်းမှောင်ပြီး ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များအထက်တွင် ရှောင်မိုက လက်တစ်ဖက်ကို ရှေ့တွင် ခပ်လျော့လျော့ ဆုပ်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည်။

ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် ရှောင်မို၏ ဝတ်ရုံစိမ်း က တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ဝဲနေသည်။

သူက နောက်ဆုံးရောက်လာမည့် ဒုက္ခအပေးနိုင်ဆုံး လူအနည်းငယ်ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် လနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ကျန်ရန် သည် အကြီးအကဲ ငါးဦးနှင့်အတူ ပျံသန်းလာသည်။

သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော အဘိုးအိုကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ကျန်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "အဘိုးအို က ဒီမှာ ငါတို့ကို စောင့်နေတာလား။"

"မင်းတို့ကိုချည်းပဲ စောင့်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။" ရှောင်မိုက လနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အားလုံးကို ဒီမှာပဲ ရပ်ဖို့ ငါ တောင်းဆိုပါတယ်။ ရှေ့ကို ဆက်မသွားကြပါနဲ့။"

ယဲ့ကျန်ရန် က ရှောင်မိုကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး သူတို့ရှေ့မှ တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ များ မေးခဲ့သော မေးခွန်းမျိုးကို မေးလိုက်သည်။ "နန်းရင်းဝန်ဟောင်းရှောင် က ချီတိုင်းပြည် ရဲ့ အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မြွေဖြူတစ်ကောင်အတွက် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စောင့်ရှောက်ပေးနေတယ်ပေါ့။ ဘယ်တုန်းကစပြီး ချီတိုင်းပြည်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ် နဲ့ ပူးပေါင်းသွားတာလဲ။"

"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။" ရှောင်မို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရုရွှယ်အတွက် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စောင့်ရှောက်ပေးတာက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စဖြစ်ပြီး ချီတိုင်းပြည် နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

ရှောင်မို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်သွားကြပါ။"

"ငါတို့ မပြန်ရင်ကော" ယဲ့ကျန်ရန် က ရှောင်မိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ပြန်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်။"

"မောက်မာလှချည်လား"

ယဲ့ကျန်ရန် က သူ၏ လက်ဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဧရာမ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ရှောင်မို၏ အထက်တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဖိနှိပ်စမ်း"

ယဲ့ကျန်ရန် သူ၏ လက်ဝါးကြီးကို ဖိချလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် မှော်လက်ဝါး ကြီးက ရှောင်မိုကို ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

"သခင်မလေးစီစီ... ဓားခဏ ငှားပါရစေ။"

ရှောင်မို လက်ဆန့်တန်းကာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

မိုင်နှစ်ဆယ် အကွာရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် လီစီစီ သည် သူမ၏ ခါးရှိ ရတနာဓား တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ ရတနာဓား က အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်မိုဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရှောင်မို ဓားရှည်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင် မှော်လက်ဝါး ကြီးမှာ ရှောင်မို၏ ခေါင်းအထက် သုံးကျန်း(ပေ ၃၀ ခန့်) အကွာတွင်သာ ရှိတော့သည်။

"မင်းတို့ ကျင့်ကြံသူ တွေက သေမျိုး တွေကို အမြဲတမ်း အရမ်း အထင်သေးလွန်းတယ်။"

ရှောင်မို ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် မှော်လက်ဝါး ကြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ယဲ့ကျန်ရန် နှင့် အခြားသူများ လန့်သွားပြီး အခြေအနေ မကောင်းတော့မှန်း သိလိုက်ကြသည်။

တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရှောင်မိုတွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားရှိကြောင်း သူ မသိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှောင်မို ဖြတ်သန်းခဲ့သော ယခင်တိုက်ပွဲများပြီးနောက် ယုတ္တိဗေဒအရ သူ၏ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာ မှာ သိသိသာသာ ကုန်ခမ်းသွားသင့်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အတော်လေး ကျဆင်းသွားသင့်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ် အခုထိ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းအဆင့် နဲ့ ယှဉ်နိုင်သေးတာလဲ။

ယဲ့ကျန်ရန် ငြိမ်းချမ်းရေး စကားပြောဆိုချင်သွားသည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်မို ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ မင်ရောင် ပုံရိပ်က သူတို့ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

ရှောင်မို ဓားဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း အကြီးအကဲ တစ်ဦး သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ယဲ့ကျန်ရန် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

"သခင်မလေးရဲ့ ဓားကို ပြန်ပေးလိုက်ပါတယ်။"

ရှောင်မိုက သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ပျံသန်းနေသော ဓား က ယဲ့ကျန်ရန် ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပျံသွားတော့သည်။

ဓားရှည်က လီစီစီ ၏ ဓားအိမ် ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ယဲ့ကျန်ရန် က သူ၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ခေါင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွဲကွာသွားတော့သည်။

ယဲ့ကျန်ရန် ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် က ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသေးသည်။

ရှောင်မို သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် လနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ရုရွှယ်ကို ပစ်မှတ်ထားနေသော ဂိုဏ်း များစွာထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ညအမှောင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်း များမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော်က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအခါ ရုရွှယ်သည် လျိုမြစ်၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အဆင်သင့်နီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်သည် ဘိုင်ရုရွှယ် အပင်ပန်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် ရုရွှယ် ဘေးဒဏ်ခံယူ နေချိန်တွင် သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဘိုင်ရုရွှယ်သာ ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်း ကို အောင်မြင်ပြီး သူမ၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ကို ကျွမ်းကျင်သွားပါက သူမ၏ အဆင့် မှာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

နဂါးပျံ ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမနောက်ကို လိုက်ဖမ်းပြီး သတ်ဖြတ်ရန် သူတို့အတွက် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ရှောင်မိုက ကိုယ်ပွား နှစ်ဆယ်ကို ဖန်တီးကာ ထို ကျင့်ကြံသူ များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကာကွယ်ရန် မင်ရောင် နဂါးတစ်ကောင်ကို ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ဟူး-ဝူး"

ဘိုင်ရုရွှယ်က နဂါးဟောက်သံ ကို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သူမ၏ အမြီးဖြင့် ရိုက်ချကာ သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

"ရှောင်မို... မြန်မြန် ထွက်သွားတော့ နင် ငါ့ကို ကူညီစရာ မလိုဘူး။ ဒီလူတွေကို ငါ့ဘာသာငါ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်" ဘိုင်ရုရွှယ်က လေထဲတွင် သူမအတွက် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စောင့်ရှောက်ပေးနေသော ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်မို အချိန်မရွေး ဒုက္ခရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပူလောင်နေတော့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ပြန်မဖြေဘဲ ကျင့်ကြံသူ များကို တားဆီးရန်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ရှောင်မို နားထောင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် သူမ၏ နဂါးလက်သည်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သူမ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကာ ယွင်ယာမြစ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ငုပ်ဆင်းသွားပြီး မြစ်ဝဆီသို့ ကူးခတ်သွားတော့သည်

"အရူးကောင် ရှောင်မို အရူးကောင် ရှောင်မို နင်က ငါ့ကို ခေါင်းမာတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင်ကလည်း ငါ့လိုပဲ ခေါင်းမာနေတာပဲ" ဘိုင်ရုရွှယ် ကူးခတ်သွားရင်း ရှောင်မိုကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "ရှောင်မို... နင် သေချာပေါက် ဒုက္ခမရောက်စေရဘူး ငါ ပင်လယ်ထဲ ရောက်တော့မယ်။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် ကျင့်ကြံသူ များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်နေကြသည်။

ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာ မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းနေပြီး သူ၏ စွမ်းအားများလည်း အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောင်မိုသည် သူ၏အနောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော်လုံးကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ပြီး ရုရွှယ်ကလည်း သူတို့နှင့် အတော်လေး အလှမ်းဝေးသွားပြီဖြစ်သည်။ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်အတွင်းမှာ ရုရွှယ် ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ရှေ့ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ များကလည်း ရှောင်မိုကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဘယ်ဘက်ကမှ မလှုပ်ရှားကြဘဲ အခြေအနေ တင်းမာနေပုံရသည်။

ချန်ယန်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် က ရှောင်မိုကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရှောင်မို... မင်းက ငါတို့အားလုံးကို တားနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။"

အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ ယိုစိမ့်ကျနေသော ရှောင်မိုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ သွေးစွန်းများကို သုတ်လိုက်ပြီး ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်

"ဖြတ်သွားနိုင်မယ်လို့ထင်ရင် ကြိုးစားကြည့်လိုက်လေ။"