အခန်း (၈၇-၈၈)

အခန်း (၈၇)

"ဟိန်း"

အဖြူရောင်နဂါးပျံ ကြီးက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် ရုန်းကန်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ပုံရိပ်ယောင် သံကြိုးများက ချွင်ချွင်မြည်သွားတော့သည်

သို့သော် ဤမှော်အတတ်မှာ နဂါးပျံများအတွက် အထူးရည်ရွယ်၍ ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး ဘိုင်ရုရွှယ်မှာ အချိန်တိုအတွင်း ရုန်းထွက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"သွားစမ်း"

ဆံပင်နီနှင့် ဓားကျင့်ကြံသူ က လက်ညှိုးဖြင့် ထောက်လိုက်ရာ တစ်ဆယ့်သုံးပေ အရှည်ရှိသော ဧရာမ ဓားကြီး တစ်လက်က ဘိုင်ရုရွှယ်၏ နဂါးခေါင်းဆီသို့ ပိုင်းချသွားတော့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် ခေါင်းမော့ကာ ရှည်လျားသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ ပူပြင်းသော အဖြူရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက လေထဲသို့ ပစ်ခတ်သွားတော့သည်။

ဧရာမ ဓားကြီး က လျှပ်စီးတိုင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲဖြဲသွားသော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်မှာ သိသိသာသာ ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအားအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ဝဲပျံနေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားရော လူပါ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများကြောင့် မြစ်ဝရှိ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ကမ်းပါး မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်၏ နဂါးထွက်သက် ရပ်တန့်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြွက်သားအပြည့်နှင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး တစ်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လေကို ခွဲဖြတ်သွားသော အရှိန်နှင့်အတူ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ခေါင်းဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်

"သားရဲ သေစမ်း"

ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး က အမည်းရောင် မီးတောက်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ဖန်ကူး၏ အငွေ့အသက် ကိုပင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ခြေလက်များကို ချည်နှောင်ထားသဖြင့် သူမ၏ မွေးရာပါ နဂါးမျိုးနွယ် မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုချင်သော်လည်း သံကြိုးများပေါ်ရှိ အင်းကွက်များ ၏ ပိတ်လှောင်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် မြွေဆိပ်ကဲ့သို့ဖြစ်သော နဂါးထွက်သက်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် သူမ ခုနလေးတင် အသုံးပြုထားသဖြင့် ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် အမျိုးသမီးမှာ သူမဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး ကို အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ရှောင်မိုက ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ၊ ငါ သူ့ကို နဂါးအဆီအနှစ် လည်း မပေးရသေးဘူး။"

ဤပုဆိန်ချက်ကို သူမ မခံနိုင်ကြောင်း သူမ သိသည်။

သူမ သေရမှာကို မကြောက်ပေ၊ သို့သော် ရှောင်မိုက သူမနှင့်အတူ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားမည်ကိုသာ သူမ စိုးရိမ်နေမိသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် သံကြိုးများမှ ရုန်းထွက်ရန် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင်။

သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ဝတ်ရုံစိမ်း က ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ နဂါး ကံကြမ္မာ ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဘယ်က ကောက်ရလာမှန်းမသိသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"ဝုန်း"

ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး က ဓားရှည်နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

ရှောင်မို၏ အနောက်ရှိ မိုင်ငါးဆယ် အကွာအဝေးရှိ ပင်လယ်ပြင်က ဆယ်ကျန်း(ပေ ၁၀၀ ခန့်) မြင့်သော ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်

ရှောင်မို နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ဤလက်သီးချက်မှာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုပုံ ပေါက်နေသော်လည်း တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"ဒေါင်"

ဧရာမ ပုဆိန် ကျင့်ကြံသူ မှာ ဥက္ကာပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ ထိုးကျသွားတော့သည်။

ရှောင်မိုက တွန့်ဆုတ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ လှည့်ကာ ဓားချက်အနည်းငယ်ဖြင့် သံကြိုးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ "သွားကြရအောင်။"

"ဟိန်း"

ဘိုင်ရုရွှယ် ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်ချင်တော့ပေ။ သူမက ရှောင်မိုကို သယ်ဆောင်ကာ တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် ဖတ်ဖူးသည်။

တောင်ဘက်ကို ဆက်သွားရင် နိုင်ငံတစ်ခုကို ရောက်လိမ့်မယ်။

အဲဒီနိုင်ငံမှာ လူတိုင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဝင်တွေချည်းပဲ။

အဲဒီကို ထွက်ပြေးနိုင်ရင် သူမနဲ့ ရှောင်မို ဘေးကင်းသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေက ဘိုင်ရုရွှယ်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ပြည့်ဝခွင့်ပြုမှာလဲ။

အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဒီ အဖြူရောင်နဂါးပျံ သေကိုသေရမယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိနေကြပြီ

မဟုတ်ရင် သူတို့က နဂါးတစ်ကောင်ကို ပင်လယ်ထဲ ပြန်လွှတ်ပေးသလို ဖြစ်သွားပြီး အနာဂတ်မှာ ကလဲ့စားချေမှုတွေ သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မယ်။

"အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အဟွတ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှောင်မို အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ရှောင်မို... နင် အဆင်ပြေရဲ့လား" ရှောင်မို၏ ချောင်းဆိုးသံကို ကြားသောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။" ရှောင်မို ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ ခုနက ဟတ်ထုတ်လိုက်သော အမည်းရောင် သွေးများကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ရှောင်မို ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်ဖြူများကို မော့ကြည့်ကာ တောက်ပသော နွေဦးနေရောင်ခြည်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်သည်။

သူ၏အောက်ရှိ အပြာရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးက တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် လက်လပ်နေသည်။

ရှောင်မို လေကာမှော်အတတ် ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ရာ ငန်ကျိကျိ ပင်လယ်လေပြေက သူ၏ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားစေပြီး နွေဦးရာသီ၏ ထူးခြားသော နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်လေးကို သယ်ဆောင်လာသည်။

မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ရှောင်မို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းပိုင်း ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာ မှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ အသက်စွမ်းအင် မှာလည်း လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းငုံ့ကာ ရှောင်မို သူ၏ ဝတ်ရုံစိမ်း ကို အနည်းငယ် ဖြဲလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြီးမားသည့် သွေးစွန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒဏ်ရာမှ အမည်းရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ခုနက ပုဆိန်ချက်အောက်၌ ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သေဆုံးသွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာ ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားပြီး သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေတွင် စိတ်ခွန်အားသက်သက်နှင့် အသက်ကို လုယူကာတွယ်ကပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်။

တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာ နှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှောင်မို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျန်ရှိနေသော အချိန်မှာ တိုတောင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

"ရုရွှယ်... နေရတာ ဘယ်လိုနေလဲ။ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု ရှောင်မိုက သူမ၏ ဒဏ်ရာများအကြောင်း မေးလိုက်သည်။

"အင်း... ဘေးဒဏ်ခံယူ ပြီးနောက်မှာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းက ပိုအားကောင်းလာတယ်ဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရတယ်။ ငါ့ကျောက နည်းနည်း နာနေသေးပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ အများကြီး သက်သာနေပါပြီ" ဟု ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်မို လှည့်ကာ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျောပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်ပင် မီးလောင်ထားသော အသားများနှင့် အကြေးခွံများမှာ ပြန်ပေါက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ရုရွှယ် ရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး အဲဒီ စစ်မှန်တဲ့နဂါး ရဲ့ အဆီအနှစ်သွေးကလည်း ကြီးမားတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နေတယ်။

အရင်က ရုရွှယ် စပါးကြီးမြွေ ဘဝတုန်းက စစ်မှန်တဲ့နဂါး ရဲ့ အဆီအနှစ်သွေးက ရုရွှယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အခု ရုရွှယ် နဂါးပျံ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက်မှာတော့ အဲဒီ စစ်မှန်တဲ့နဂါး ရဲ့ အဆီအနှစ်သွေးက ရုရွှယ် ရဲ့ သွေးကြော ထဲကို လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီ။

ဒီအချိန်မှာ ရုရွှယ် က နဂါးပျံ တစ်ကောင်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူမရဲ့ သွေးကြော သန့်စင်မှုက သာမန် နဂါးပျံတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီ။

သွေးကြော သန့်စင်ခြင်းနဲ့ နဂါးဘိုးဘေးအခြေအနေကို ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းရဲ့ ထင်ရှားတဲ့လက္ခဏာတစ်ခုက ရုရွှယ် ရဲ့ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းပဲ။

"ရုရွှယ်... ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ ပျံသန်းလာပြီးပြီလဲ။"

ရှောင်မို ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ မသိဘူး၊ လီ (မိုင်ဝက်ခန့်) ခုနစ်ရာလောက် ရှိမလား။"

"လီ ခုနစ်ရာတောင် ရှိပြီလား။" ရှောင်မိုက သူ၏ အင်္ကျီလက်စများကို သေသပ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ "ငါ မင်းနဲ့အတူ နောက်ထပ် လီ ခုနစ်ရာလောက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ရတယ်၊ ဒါ ကောင်းပါတယ်။"

"ဒီ လီခုနစ်ရာလောက်တင် မဟုတ်ဘူး" ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။ "နောင်ကျရင် ငါတို့ အတူတူ လမ်းတွေ အများကြီး လျှောက်ကြမယ်၊ နေထွက်တာနဲ့ နေဝင်တာကို အတူတူ ကြည့်ကြမယ်၊ တိမ်တွေ လွင့်မျောသွားတာကို အတူတူ ကြည့်ကြမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ မြစ်တွေနဲ့ တောင်တွေ အားလုံးကို အတူတူ ကြည့်ကြမယ်။"

ရှောင်မို - "."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ရှောင်မို... နင် မလိုချင်လို့လား။ ဘာလို့ စကားမပြောတာလဲ။"

အခန်း (၈၈)

လိုက်ဖမ်းသူများလက်မှ လွတ်မြောက်လာပြီး နဂါးအဆီအနှစ် ကိုလည်း ရရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်မည် အမျိုးသမီး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ လိုချင်ပါတယ်။"

ရှောင်မို ပြုံးလိုက်သည်။

ဒူးအောက်ပိုင်းရှိ သူ၏ ခြေသလုံးများမှာ အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စတင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

စာရွက်အလွတ်တစ်ရွက် တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အပိုင်းအစလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

"ဟွန့်၊ ဟွန့်... နင် မလိုချင်ရင်တောင် နင် လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်။ ငါ နဂါးအဆီအနှစ် ကို ရထားပြီးပြီလေ။ သောင်းချီသော မိစ္ဆာများ နိုင်ငံကို ငါ ရောက်သွားတာနဲ့ ငါ လုံးဝ ဘေးကင်းသွားပြီ၊ အဲဒီအခါကျရင် နင့်ရဲ့ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ဖို့ နဂါးအဆီအနှစ် ကို နင် သောက်ရမယ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က နောက်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ စကားပြောနေစဉ် ပါးပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရှက်သွေးနီနီလေး ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို... ဒါဆို...

ငါတို့... ငါတို့ လက်ထပ်ကြမယ်...

ငါ... ငါ နင့်အတွက် ကလေးတချို့ မွေးပေးမယ်။

ယောကျာ်းလေးဆိုရင် နင့်လို၊ မိန်းကလေးဆိုရင် ငါ့လို၊ သူတို့ သေချာပေါက် အရမ်းလှကြမှာပဲ။"

"ဟီးဟီးဟီး" ရှောင်မိုက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းလိုမျိုးဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊ ဘာလို့ ငါ့လိုမျိုး ဖြစ်ရမှာလဲ။ ငါက ရုပ်မှမချောတာ။"

"နင့်ကို ဘယ်သူက ရုပ်မချောဘူးလို့ ပြောလဲ။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ထပ်မံ ချေပလိုက်သည်။ "နင်က အရမ်း ရုပ်ချောတာပဲ။"

ရှောင်မို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်းက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ရှီချောင်ကျေးရွာ မှာပဲ နေလာတာ၊ ယောကျာ်းလေးဆိုလို့ လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ အယောက်အနည်းငယ်ပဲ မြင်ဖူးတာလေ။ တကယ်လို့ မင်းသာ အများကြီး မြင်ဖူးသွားရင် ငါ့ကို ရုပ်ချောတယ်လို့ ထင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဘိုင်ရုရွှယ်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ယောကျာ်းလေး ဘယ်လောက်များများ မြင်ဖူးမြင်ဖူး၊ နင်ကပဲ အချောဆုံးလို့ ငါ ထင်မှာ"

"ကောင်းပါပြီလေ... ငါ့ဇနီးလောင်းရဲ့ ချီးကျူးစကားကို ငါ လက်ခံပါတယ်။"

"ဘာ ဇနီးလောင်းလဲ။" ဘိုင်ရုရွှယ် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ "ငါတို့က လက်တောင် မထပ်ရသေးဘူး။"

ရှောင်မို ဘာမှမပြောဘဲ ဘိုင်ရုရွှယ်ကို ညင်သာစွာသာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူ၏ ပေါင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှောင်မို... နင်က ပိုပိုပြီး ပေါ့လာသလို ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ" ဟု ဘိုင်ရုရွှယ်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ငါ့ရဲ့ ချီ တွေကို လှည့်ပတ်နေလို့ပါ။ တောင်တန်းနဲ့မြစ်တွေရဲ့ ကံကြမ္မာ က ငါ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်တင်ပေးနေလို့ မင်း ပေါ့သွားတယ်လို့ ခံစားရတာ" ဟု ရှောင်မိုက အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်သည်။

"အို။" ဘိုင်ရုရွှယ် သူ့ကို ယုံကြည်သွားသည်။

အရင်ကလည်း ဒီလိုပါပဲ၊ အခုလည်း ဒီလိုပါပဲ။

ရှောင်မို ဘာပြောပြော သူမက ယုံကြည်မှာပါပဲ။

"ဟင်။ ရှောင်မို... စကားမစပ်၊ နဂါးအဆီအနှစ် က နင့်ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်လားဟင်။"

"ဟင့်အင်း... မကုသပေးနိုင်ပါဘူး။" ရှောင်မို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နဂါးအဆီအနှစ် က သက်တမ်းကိုပဲ ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်တာ၊ ဒဏ်ရာတွေကို မကုသပေးနိုင်ဘူး။ အဲဒါက နတ်ဘုရားဆေး မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်၊ ငါ့ဒဏ်ရာတွေက မပြင်းထန်ပါဘူး၊ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။"

"ဟင့်အင်း... အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ နင် နည်းနည်းလောက် ထပ်သည်းခံလိုက်ဦး။ ဆင်းသက်ဖို့ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ငါ ရှာလိုက်မယ်၊ အရင်ဆုံး နင့်ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးကြည့်မယ်၊ ပြီးတော့ မြို့တစ်မြို့နဲ့ သမားတေ,်တစ်ယောက်ကို အမြန်ရှာပြီး နင့်ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးမယ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ်မှာ အလွန် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူမ၏ သွေးများက ကုသပေးနိုင်စွမ်း ရှိမရှိနှင့် ရှောင်မို ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိကို သူမ တွေးနေမိသည်။

"ကောင်းပါပြီလေ... မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်။"

ရှောင်မို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ခါးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ရုရွှယ်။" ရှောင်မိုက သူမ၏ နာမည်ကို တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ဘိုင်ရုရွှယ် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ငါ့ကို စကားနည်းနည်းလောက် ထပ်ပြောပြပါဦး။"

"ဘာအကြောင်းလဲ။"

"ဘာအကြောင်းဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်။ ငါ နည်းနည်း အိပ်ချင်နေလို့၊ မင်းရဲ့ အသံလေးကို ကြားချင်လို့ပါ။"

"ကောင်းပြီလေ။"

ဘိုင်ရုရွှယ် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ငါတို့ သောင်းချီသော မိစ္ဆာများ နိုင်ငံ ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါက တောင်ဘုရင်မ တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်၊ ပြီးတော့ ရှောင်ချင်းကိုပါ ငါတို့ ခေါ်လာပြီး ငါတို့သုံးယောက် အတူတူ ထာဝရ နေထိုင်ကြမယ်။"

"တကယ်လို့နင် အဲဒီမှာနေရတာ အသားမကျဘူးဆိုရင် ငါ ပိုအစွမ်းထက်လာတဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့ ပြန်လာကြမယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ အဲဒီ ကျင့်ကြံသူ တွေကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး။"

"ပြီးတော့... ငါတို့ ကလေးရလာရင် သူတို့ရှေ့မှာ ငါ့ကို အရူးမလေးလို့ မခေါ်ရဘူးနော်။ ငါ့ကွယ်ရာမှာပဲ တိတ်တိတ်လေး ခေါ်လို့ရမယ်။"

"အမေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါလည်း မျက်နှာလေး ဘာလေး ရချင်သေးတာပေါ့။"

"ရှောင်မို... ရှောင်မို... နင် အိပ်ပျော်သွားပြီလား။"

"မအိပ်သေးပါဘူး၊ ငါ နားထောင်နေပါတယ်။" ရှောင်မိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ မင်းက လုံးဝ မရူးပါဘူး။"

"ငါက အစကတည်းက အရမ်းကို ဉာဏ်ကောင်းတာပါ။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရုရွှယ်။" ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ၏ လည်ပင်းအထိ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟင်။"

"နောင်ကျရင် မင်း ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံရမယ်နော်။"

"ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီစကားတွေကို ပြောနေရတာလဲ။"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီတိုင်း ပြောချင်လို့ပါ။"

"အို... ဒါဆို ဆက်ပြောလေ။"

"နောင်ကျရင် မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့၊ သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ လုပ်။"

"နောင်ကျရင် တခြားသူတွေကို အရမ်းကြီး မယုံနဲ့။ မင်းက ကြင်နာတတ်တဲ့ နှလုံးသားရှိတာ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း နိုးနိုးကြားကြားတော့ ရှိရမယ်။"

"နောင်ကျရင် မင်း ရှောင်ချင်း စကားကိုလည်း ပိုနားထောင်သင့်တယ်။ ရှောင်ချင်းက မင်းထက် ငယ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ စရိုက်က ရင့်ကျက်တယ်။"

ဘိုင်ရုရွှယ် ညည်းတွားလိုက်သည်။ "ရှောင်မို... ငါ ဒီစကားတွေကို မကြားချင်ဘူး၊ နေလို့ထိုင်လို့ မကောင်းသလိုပဲ ခံစားရတယ်။"

ရှောင်မို ပြုံးလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံး တစ်ကြောင်းပါ။"

ကောင်မလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။"

ရှောင်မို၏ ကြင်နာတတ်သည့်မျက်ဝန်းများက နွေဦး ပင်လယ်လေပြေကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်နေသည်

"အခုကစပြီး ငါ မရှိတော့တဲ့အခါ မင်းကိုယ်မင်း သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ်နော်။

ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်းမှာ မင်း ရဲရဲဝင့်ဝင့် ဆက်သွားရမယ်။

အရူးမလေး... ငါပြောတာ ကြားလား။"

ရှောင်မို၏ နောက်ဆုံးစကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ။

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ရွှေရောင် ဒေါင်လိုက်မျက်ဆန် များ ကျုံ့သွားတော့သည်။

ကောင်မလေး၏ နားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင်။

နဂါးအဖြူ ကြီးက သူမ၏ အစွမ်းကုန် ရှေ့သို့ ပျံသန်းနေသည်။

သို့သော် နဂါးဖြူလေး၏ တစ်ခုထဲသော ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ အစအနရှာ၍ မရအောင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ…