အခန်း (၅၂၀-၅၂၂)

အခန်း (၅၂၀) လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လုထုကို ထိတ်လန့်စေသော အလင်းခွင်းမြား။ (၁)

မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်တိုင်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်များအတိုင်း လေမိုးကြိုးမြားအတတ်ကို နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုသို့ တွန်းပို့နိုင်ရန် အစဉ်မပြတ် ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ဆင်ခြင်တွေးတောနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အချိန်နှင့် အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်မှုများ လိုအပ်သော အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းရည်ရမှတ်မှာ ၆၀ အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခင်က သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လေ့ကျင့်မှုပြုလုပ်စဉ်အတွင်း အမြဲတမ်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအသစ်များ ရရှိစေရန် ကူညီပေးနေပြီး သူ၏ တွေးခေါ်မှုများမှာလည်း ပိုမို လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လာခဲ့သည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ဖြစ်စေ လေမိုးကြိုးမြားအတတ်ဖြစ်စေ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ပုံမှန်တိုးတက်နေပြီး အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အချိန်ပေးရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

ထိုအဆင့်တက်လှမ်းမှုမှာ စူးချန်ခုန်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (အဋ္ဌမအဆင့် သဘာဝလွန်နယ်ပယ် ၉၆ ရာခိုင်နှုန်း) ၊ တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (အဋ္ဌမအဆင့် သဘာဝလွန်နယ်ပယ် ၉၈ ရာခိုင်နှုန်း)...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သုံးလတာ အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သုံးလကြာပြီးနောက် တစ်ခုသော နံနက်ခင်းတွင် ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အသက်ရှူကျင့်စဉ်မှာ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ငြိမ်သက်မှုကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်၊ ခြေလက်များနှင့် အသက်ရှူသံတို့မှာ ဟန်ချက်ညီညီ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သူသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ့အား ချည်နှောင်ထားသော အတားအဆီးများ ကျိုးပျက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှုး"

ထို့နောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် ကြည်လင်လန်းဆန်းသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပိုမို ရှင်းလင်းလာတော့သည်။ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာပြီး ၎င်း၏ အတိုင်းအတာမှာလည်း များစွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

ဤခံစားမှုမှာ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှ အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်သည့် အလွန်ကြည်လင်ပြတ်သားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေပြီ။

"ရှုး"

သူ၏ စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် အာရုံစိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားမှာ ဒီရေများအလား သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်နိုင်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် မြင်တွေ့သူတိုင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမျှ များပြားသော သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်မှာ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (နဝမနယ်ပယ် ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၁ ရာခိုင်နှုန်း)

အမည် - စူးချန်ခုန်း (အသက် ၂၆ နှစ်)

သက်တမ်း - ၃၅၀ နှစ်

စွမ်းရည်ရမှတ် - ၆၁ မှတ်

"ငါ အဆင့်တက်သွားပြီ..." စူးချန်ခုန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်အားရမှုများ ခံစားနေရသည်။

ယခင်က သုံးစွဲခဲ့သော မိစ္ဆာအသက်ဆေး သုံးလုံး၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူ၏ စွမ်းရည်နှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို တိုတောင်းသော ကာလအတွင်း နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကာ နဝမနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှာ နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ သက်တမ်းမှာ ၁၀ နှစ်သာ တိုးလာခဲ့ပြီး အလားအလာရမှတ်မှာလည်း ၁ မှတ်သာ တိုးခဲ့သည်။ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ သက်တမ်းကို ထပ်မံ တိုးမြှင့်ရန်မှာ ပိုမို ခက်ခဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် တောက်ယင်ကျင့်စဉ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အကြီးမားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှုး"

စူးချန်ခုန်း၏ အတွင်းစွမ်းအား ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သူ့အား ဝန်းရံလျက် လှိုင်းလုံးများအလား အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည့် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒါက... မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ်ကို ရောက်တုန်းက ငါက ပတ်ဝန်းကျင် ပေ ၂၀၀ အကွာအဝေးက သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကိုပဲ လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု တောက်ယင်ကျင့်စဉ် အဆင့်တက်သွားတော့ ပေ ၅၀၀ ကနေ ၆၀၀ အထိ အကွာအဝေးက စွမ်းအင်တွေကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီ။ ဒီပြောင်းလဲမှုက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်။”

သူ့အား ဝန်းရံလျက် စုစည်းနေသော သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကြည့်ကာ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

အကွာအဝေး ပေ ၂၀၀ နှင့် ပေ ၆၀၀ မှာ သုံးဆခန့်သာ ကွာခြားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤကွာခြားချက်မှာ သာမန်လူနှင့် ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံ တစ်ဦးတို့ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကဲ့သို့ပင်။ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုတွင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကွာခြားလျှင်ပင် ၎င်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ထိပ်တန်းချန်ပီယံတို့၏ ကွာခြားချက် ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုထက်မက အဆပေါင်းများစွာ ကွာခြားသွားခြင်းမှာ ကလေးတစ်ယောက်နှင့် လူကြီးတစ်ယောက်ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်း လုံးဝ ကွဲပြားသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သဘာဝတရားနှင့် ပိုမို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာကာ သူ၏ ယခင်ကန့်သတ်ချက်များထက် များစွာ သာလွန်သော သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လွယ်ကူစွာ လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအားသာချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမဆို သူနှင့် အဆင့်တူသူများထက် များစွာ သာလွန်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အင်အားကို ဖန်တီးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

'ဒီလောက်များတဲ့ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ငါ စုစည်းနိုင်တာလား။ အကယ်၍သာ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်အကြောက ဒါတွေကို အမြန်ဆုံး သန့်စင်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုက ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေကို အမြဲတမ်း သောက်နေရသလို ဖြစ်နေမှာပဲ။'

စူးချန်ခုန်းသည် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။

စူးချန်ခုန်း လှုံ့ဆော်နိုင်သော သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ မည်သူမဆို အံ့အားသင့်စေမည့် အတိုင်းအတာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်သွေးကြောက ထိုစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပေးနိုင်သည့် အရှိန်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။ မည်မျှပင် များပြားစွာ လှုံ့ဆော်နိုင်စေကာမူ သန့်စင်သည့် အရှိန်က လိုက်မမှီပါက သူ၏ တိုးတက်မှုကို ဟန့်တားနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါက သူ၏ လေ့ကျင့်မှုအရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လာပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တောက်ယင်ကျင့်စဉ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏကို အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ငါ့ရဲ့ လေမိုးကြိုးမြားအတတ်လည်း အဆင့်တက်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် လေမိုးကြိုးမြားအတတ် လေ့ကျင့်မှုကိုလည်း လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သူသည် လူသူကင်းမဲ့သော အနောက်တောင်ကုန်းရှိ ကွင်းပြင်သို့ သွားရောက်၍ လေ့ကျင့်တော့သည်။

"ရွှီး ရွှီး ရွှီး "

မြားတစ်စင်းပြီး တစ်စင်းမှာ သက်တန့်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံတွင် လှပသော်လည်း အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်သည့် အလင်းတန်းရှည်များကို ချန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော မြားအတတ်ကို အဆက်မပြတ် ပုံဖော်ကာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး ညနေခင်းသို့ ရောက်ရှိလာကာ ကောင်းကင်ယံမှာလည်း မှောင်စပြုလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းစီတွင် သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် အသက်ရှူသံတို့ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် အင်အားကုန်ခမ်းမှုမှာလည်း သိသာလှသည်။ သူသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန် တက်ကြွနေ၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုအတားအဆီးကို ထိတွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သူ၏ လေးအတတ်မှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မြားများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို လျင်မြန်လာခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် သူသည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။ သူက နောက်ထပ် မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် ထိုမြားမှာ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

"ရွှီး"

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအင်များမှာ မြားနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတင်းအကြပ် စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ တောက်ယင်ကျင့်စဉ် အဆင့်တက်သွားတာကြောင့် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးချရသည်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ လွယ်ကူပြီး ထိရောက်လာခဲ့သည်။

အခန်း (၅၂၁) လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လုထုကို ထိတ်လန့်စေသော အလင်းခွင်းမြား။ (၂)

မြားမှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားပြီး သက်တန့်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမျှသာမကသေးဘဲ ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း သက်တန့်အလင်းတန်းမှာ မျှော်လင့်မထားဘဲ သုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

တစ်ခုမှာ မြားအစစ်ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ခုမှာ အရိပ်သဏ္ဍာန် မြားပွားများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုမြားပွားနှစ်စင်းမှာလည်း သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတင်းအကြပ် စုပ်ယူနေကြပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်စင်းမှာ ဘေးပတ်လည်၌ လျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသည့် မိုးကြိုးမြားသဏ္ဍာန် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဘယ်ဘက်မှ မြားမှာမူ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လေပြင်းမုန်တိုင်းများ ဝန်းရံလျက် လေထုကိုပင် တုန်ခါစေကာ ဟိန်းဟောင်လျက် ရှိနေသည်။

မြားတစ်စင်းမှ သုံးစင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားခြင်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘဲ သာမန်အသိတရားကို ကျော်လွန်နေသည့် နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

မြားသုံးစင်းစလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ အင်အားမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ မြည်ဟီးလျက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးခြိမ်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်ကာ အနောက်တောင်ကုန်း တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ မိုးကြိုးများနှင့် လေပြင်းများမှာလည်း အရူးအမူး မြည်ဟိန်းလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပုံပျက်သွားစေတော့သည်။

အောက်ခြေမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက အနောက်တောင်ကုန်း အထက်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး မိုးကြိုးနှင့် လေပြင်းများ၏ ဖျက်ဆီးမှုမှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် တစ်ခု ကျရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကောင်းကင်က ဒီလောက်ကြည်လင်နေတာကို မိုးကြိုးပစ်နေတာလား။"

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ အနောက်တောင်ကုန်းဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ထိုဘက်သို့ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ဤအခြေအနေမှာ နားလည်ရ ခက်လှသည်။

ရာသီဥတုမှာ သာယာနေသော်လည်း လေပြင်းများနှင့် မိုးကြိုးသံများမှာမူ တရစပ် ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လေမိုးကြိုးမြားအတတ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၁ ရာခိုင်နှုန်း)

"မြားအတတ်... အဆင့်တက်သွားပြီ။" ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တပည့်များကြား ဖြစ်ပေါ်နေသော ဆူညံမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စူးချန်ခုန်းမှာမူ အလွန် လန်းဆန်းသွားသည်။ သူ၏ လက်ကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲလိုက်ရာ နတ်ပိုးချည်မျှင်ကြောင့် မြားမှာ သူ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် လှုပ်ခတ်နေသော တိမ်တိုက်များကို ကြည့်ကာ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လေမိုးကြိုးမြားအတတ်ကို နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုသို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒသမနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကို သူက 'မြားအလင်းခွင်းခြင်း' ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

မြားတစ်စင်း ပစ်လိုက်သည်နှင့် သုံးစင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လေပြင်းမြားနှင့် မိုးကြိုးမြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြင်အားဖြင့် ကွဲထွက်သွားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အင်အားမှာ လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့သည်။ အချင်းချင်း အားဖြည့်ပေးသည့်အပြင် အရေအတွက် များပြားလာသဖြင့် လမ်းတလျှောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပိုမို စုပ်ယူနိုင်ကာ ပိုမိုပြင်းထန်သော အင်အားနှင့် ပိုမိုဝေးကွာသော အကွာအဝေးကို ရရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။

မြားတစ်စင်းမှ သုံးစင်းအဖြစ် ကွဲထွက်ကာ မုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးသွားများ ပါဝင်နေသည့် ဤမြားအတတ်မှာ သာမန်လူတို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

စူးချန်ခုန်းသည် ယခင်က ဖုန်းရိယွဲ့၏ မိစ္ဆာအတတ်ဖြစ်သော 'နေလခန္ဓာ' မှတစ်ဆင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြောက်အမြား ခွဲထုတ်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဤထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ကိုယ်တိုင်မှာမူ ဤသို့ မပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ မြားအတတ်တွင်မူ 'မြားအလင်းခွင်းခြင်း' ဖြင့် အလားတူ အာနိသင်ကို ရရှိအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သုံးလကြာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှု၊ စွမ်းရည်ရမှတ်များ တိုးတက်လာမှုနှင့် တောက်ယင်နည်းပညာ အဆင့်တက်လာမှုတို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပိုမို ထိန်းချုပ်နိုင်လာကာ သူ မျှော်မှန်းထားသည့် နယ်ပယ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'တကယ်လို့ ဖုန်းရိယွဲ့နဲ့ ရင်ဆိုင်တုန်းက ငါ့မှာ ဒီမြားအလင်းခွင်းခြင်းသာ ရှိနေရင် သူ့ကို နှစ်မိုင်အကွာကနေ သတ်ပစ်နိုင်မှာပဲ။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ဖောက်ခွဲပါစေ ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။'

စူးချန်ခုန်း ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။

ဒသမနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော လေမိုးကြိုးမြားအတတ်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းကာ အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

အဆင့်ကိုး လေမိုးကြိုးမြားအတတ်မှာ ကျုံးယွဲ့ကဲ့သို့ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သော်လည်း ဖုန်းရိယွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ အနည်းငယ် ခက်ခဲခဲ့သည်။

သို့သော် အဆင့်တစ်ဆယ် မြားအလင်းခွင်းခြင်းဖြင့်မူ စူးချန်ခုန်းသည် ဖုန်းရိယွဲ့ကို သူ့အနီးသို့ပင် ချဉ်းကပ်ခွင့် မပေးဘဲ အဝေးမှ မြားဖြင့် ပစ်သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ပင်။

တောက်ယင်နည်းပညာနှင့် လေမိုးကြိုးမြားအတတ် နှစ်မျိုးစလုံး အဆင့်တက်သွားသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဝေးမှ လုပ်ကြံခြင်း၌ဖြစ်စေ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်း၌ဖြစ်စေ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ တိုးတက်မှုအပေါ် အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။ ဤတိုးတက်မှုမှာ ယခင်က သူ သုံးစွဲခဲ့သော မိစ္ဆာအသက်ဆေးကြောင့် သူ၏ အလားအလာများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူ သိပါ၏။ သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများမှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူ၏ အစွမ်းသစ်များကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်ရန် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

'ပြီးတော့... ငါ မြားတွေ ပိုလုပ်ဖို့ လိုမယ်။' စူးချန်ခုန်းက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ လေမိုးကြိုးလေးအတတ် အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် မြားများ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ကောင်းမွန်ရန် လိုအပ်လှသည်။ မဟုတ်ပါက ထိုအရှိန်အဟုန်ကို မခံနိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းတွင် အခြားသော အကြံအစည်များလည်း ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ အထူးပြုလုပ်ထားသော မြားများကို ဖန်တီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် ကြယ်ပုံစံရွှေကဲ့သို့ အဖိုးတန် သတ္တုများကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖန်တီးနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အေးချမ်းနေခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထိုသို့ မတည်ငြိမ်တော့ပေ။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ တံခါးဝ၌ တပည့်များ တံခါးစောင့်နေကြသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

တပည့်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ တောင်တက်လမ်းမှ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသူ တစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မသိနိုင်ရာ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ငါပါ။"

ထိုသူ၏ အသံမှာ အားနည်းပြီး အက်ရှနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါ အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်၊ မျက်ခုံးထူထူနှင့် မျက်လုံးကြီးကြီးရှိသော လူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေ၏။

"အကြီးအကဲ ချိုင်ဖေး။"

ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တပည့်များမှာ တစ်ပြိုင်နက် အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

ထိုအနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသူမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အကြီးအကဲ ခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ ချိုင်ဖေး ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ ချိုင်ဖေး ပြန်ရောက်လာပါပြီလား။"

ဤသည်မှာ လူအများကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ချိုင်ဖေးမှာ ဂိုဏ်းအတွင်း အသက်ငယ်ဆုံး အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပြင်ပတွင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်မှာ ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်ခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

"အင်း၊ ငါ ပြန်ရောက်ပြီ။ ငါ ပြန်လာတဲ့ သတင်းကို လူအများကြီး မသိစေနဲ့ဦး။" ချိုင်ဖေးက လေးလေးနက်နက် မှာကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချိုင်ဖေးသည် ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်သို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် လေးနက်မှုများ အထင်သား ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ပူနေပုံရသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်၏ နေအိမ်တွင် သူသည် ချိုင်ဖေးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"ချိုင်ဖေး…မင်း ပြန်လာပြီလား။" ချိုင်ဖေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟေးလျန်ယွမ်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ချိုင်ဖေးမှာ သူတို့ဂိုဏ်း၏ အသက်ငယ်ဆုံး မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ပြီး ပါရမီလည်း အလွန် ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြင်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၅၂၂) လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လုထုကို ထိတ်လန့်စေသော အလင်းခွင်းမြား။ (၃)

သို့သော် ဟေးလျန်ယွမ်သည် တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို မကြာမီ သတိပြုမိသွားသည်။ ချိုင်ဖေး၏ အားနည်းနေသော အရှိန်အဝါကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူက မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။ "မင်း ဒဏ်ရာရထားတာလား။"

ချိုင်ဖေးက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ပြဿနာအချို့နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်... လမ်းမှာ အလိုက်ခံရလို့ သေလုနီးပါးပဲ။ ဒါကြောင့် ဒဏ်ရာကုသရင်း ပုန်းနေဖို့ ပြန်လာခဲ့တာပါ..."

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။"

ဟေးလျန်ယွမ်က အကျိုးအကြောင်းကို ချက်ချင်း မေးမြန်းတော့သည်။

ချိုင်ဖေးသည် ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောပြလိုက်သည်။ "မကြာသေးခင်က ကျွန်တော် ငွေလမင်းတောင်မှာ လေ့ကျင့်နေတုန်း ကောင်းကင်တုန်ဟီးလောက်တဲ့ သားရဲဟိန်းသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။ အဲဒါနဲ့ သွားကြည့်လိုက်တော့ သိုင်းပညာရှင်တစ်စုနဲ့ တိုးတော့တာပဲ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ပြီး လူလွှတ်ပြီး လိုက်သတ်တော့တာ။ ကျွန်တော် ထင်တာတော့ သူတို့က သတင်းမပေါက်အောင် နှုတ်ပိတ်ချင်နေကြတာ။ ကံကောင်းလို့ ကျွန်တော် အမြန် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တယ်။"

"သားရဲဟိန်းသံကို ကြားခဲ့တာလား။ ပြီးတော့ သိုင်းပညာရှင်တစ်စုက မင်းကို နှုတ်ပိတ်ချင်နေကြတာပေါ့။"

ဤအချက်က ဟေးလျန်ယွမ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

ချိုင်ဖေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို မတော်တဆ သိရှိသွားပုံရပြီး ထိုသိုင်းပညာရှင်အုပ်စုက သတင်းများ မပေါက်ကြားစေရန် သူ့အား နှုတ်ပိတ်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုအုပ်စုမှာ သာမန်လူများ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချိုင်ဖေးကိုယ်တိုင်က ထူးခြားသော ပါရမီရှိသည့် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရှိ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် အကြီးအကဲများထဲတွင် သူ၏ ခွန်အားမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်ပြီးလျှင် ဒုတိယအဆင့် ရှိသူဖြစ်သည်။ ထိုသူများက ချိုင်ဖေးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ထွက်ပြေးစေခဲ့သည်မှာ သူတို့၏ အရည်အချင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်က "မင်း ဒဏ်ရာတွေကို ဂရုစိုက်ပြီး ကုသလိုက်ပါ။ ဒီကာလအတွင်းမှာ အပြင်မထွက်နဲ့ဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ချိုင်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အပြင်းအထန် အလိုက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာရလာသဖြင့် ချိုင်ဖေးအတွက် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာပြီး ပုန်းကွယ်ကာ ဒဏ်ရာကုသရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

"ဘယ်သူလဲ။"

သို့သော် ရုတ်တရက် ဟေးလျန်ယွမ်သည် နေအိမ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်ပြီး ပြတ်သားလှသည်။

"ရွှီး"

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်မှ နေအိမ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ဟေးလျန်ယွမ်က သူ၏ ဝတ်ရုံစကို ခါယမ်း၍ ထိုအလင်းတန်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

သို့သော် နေအိမ်အပြင်ဘက်တွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။

'ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာ...'

ဟေးလျန်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားလေ၏။ ဤနေရာမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ဤနေရာအထိ ခိုးဝင်လာနိုင်သည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ကိုယ်ဖော့ပညာကို ပိုင်ဆိုင်သည့် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

"ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်နေတဲ့သူတွေလား။"

ချိုင်ဖေး၏ မျက်နှာမှာလည်း ပျက်သွားလေ၏။ သူ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည်မှာ မကြာသေးပေ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ခိုးဝင်လာနိုင်သည်ဆိုပါက သူ့နောက်သို့ အတင်းအဓမ္မ လိုက်နေသည့်သူများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ဟေးလျန်ယွမ်က ဘေးပတ်လည်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ နေအိမ်အတွင်းသို့ ပျံဝင်လာသော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းမှာ စာရွက်တစ်ရွက် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ထိုစာရွက်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပြဿနာရှိမရှိ သူ၏ အတွင်းစွမ်းအားဖြင့် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီးနောက်မှ ကောက်ယူကာ ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။

“မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး.. မိုးသောက်ချိန်မှာ သစ်တော်သီးခြံကို လာခဲ့ပါ။ မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။”

စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးထားသော အကြောင်းအရာမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ စာပို့လိုက်သူမှာ ချိုင်ဖေးကို လိုက်နေသည့် သိုင်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အား သစ်တော်သီးခြံသို့ လာရန် တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မလာပါက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရှိ အခြားသူများကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ထားသည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ဖော့ပညာဖြင့်ဆိုပါက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်နိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့က ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ လာရောက်၍ လူအချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပြန်ထွက်သွားပါက မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချိုင်ဖေး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ညှိုးငယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ့အား ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ထွက်လာစေရန် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းပင်။

" ' မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး ' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ဟေးလျန်ယွမ်က ချိုင်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့က ချိုင်ဖေးကို နှုတ်ပိတ်ရန်သာမကဘဲ ချိုင်ဖေးက သူတို့လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချိုင်ဖေးက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်နေတော့ ကျွန်တော်လည်း ပြန်တိုက်ခဲ့ရတာပေါ့... အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် သူတို့လူတစ်ယောက်ကို သတ်မိသွားတယ်"

ချိုင်ဖေးအနေဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ အမှားရှိသည်ဟု မထင်ပေ။ သူသည် သားရဲဟိန်းသံကြောင့် အခြေအနေကို သွားကြည့်ရာမှ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အလိုက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသတ်ခံရရန် အသာတကြည် စောင့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ထွက်ပြေးရင်းနှင့် သူသည် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရှိ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် ဟေးလျန်ယွမ်ပြီးလျှင် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သည့် ချိုင်ဖေးသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သူတို့အုပ်စုမှ တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ထိုအုပ်စုမှာ လက်စားချေရန် အလျှော့မပေးဘဲ အချို့က အကူအညီသွားခေါ်ကြပြီး အချို့ကမူ သူ့နောက်သို့ ဤနေရာအထိ လိုက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ် တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေမိသည်။ ရန်သူများမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ချိုင်ဖေးကို လွှဲအပ်ပေးရန် သို့မဟုတ်ပါက အဆက်မပြတ် လက်စားချေမည်ဟု ဆိုနေကြသည်။ အကယ်၍ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးက ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ မကြာခဏ ခိုးဝင်၍ သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးနေပါက ဆုံးရှုံးမှုမှာ ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

ချိုင်ဖေးကို လွှဲအပ်ပေးဖို့ကတော့ ဟေးလျန်ယွမ်အနေဖြင့် ထိုရွေးချယ်မှုကို လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားပေ။ မိမိဂိုဏ်းသားများကို ကာကွယ်ရန်မှာ တာဝန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ချိုင်ဖေးကဲ့သို့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင် တစ်ဦးကို ပို၍ပင် ကာကွယ်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ဟေးလျန်ယွမ်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ စွန်းချီ၊ အန်းယိုနဲ့ အကြီးအကဲစူးတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်။ ငါတို့ သစ်တော်သီးခြံကို သွားပြီးတော့ အဲဒီလူတွေနဲ့ ရှင်းကြတာပေါ့"

အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ဂိုဏ်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများကို စုစည်းကာ သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ပြီး အလိုက်ခံနေရတာကို ရပ်တန့်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲစူး…ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် အသစ်လား။"

ချိုင်ဖေးက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဂိုဏ်းနှင့် ခွဲခွာနေခဲ့သည်မှာ ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများထဲတွင် စူး ဆိုသော အမည်ရှိသူကို မမှတ်မိပေ။

"အကြီးအကဲစူးက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ တစ်ဦးပါ။ သူက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ။ အခု ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တွေထဲမှာ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ငါနဲ့ မင်းပြီးရင် ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိလိမ့်မယ်"

ဟေးလျန်ယွမ်က အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိ အကြောများ အားလုံး ပြတ်တောက်လျက် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် လအနည်းငယ်အတွင်း နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို တိတ်တဆိတ် သင်ယူပြီး ပြတ်တောက်နေသော အကြောများကို ပြန်လည် ကုသနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှင်းချောက်နက်တောင်တွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မူလချီစွမ်းအင်ကို ရရှိခဲ့ပြီး မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လူသိမခံဘဲ နေလေ့ရှိသော်လည်း သူ၏ ပါရမီနှင့် အလားအလာတို့အရ မူလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားတိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးမည် မဟုတ်ကြောင်း အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရှိ ထိပ်တန်းသုံးဦးစာရင်းတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဟေးလျန်ယွမ်က ယုံကြည်ထားသည်။

ယခုအခါ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ပြဿနာကြုံနေရသဖြင့် ဟေးလျန်ယွမ်သည် စူးချန်ခုန်းထံမှ အကူအညီတောင်းရန်နှင့် ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ တာဝန်ဝတ္တရားအတိုင်း ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဪ... နားလည်ပါပြီ။" ချိုင်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဟေးလျန်ယွမ် အမွှမ်းတင်နေသော အကြီးအကဲစူးအပေါ်တွင် အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။