အခန်း (၅၂၆-၅၂၈)

အခန်း (၅၂၆) မိုးကြိုးအသွင်မြား။ မြေကမ္ဘာပန်းနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်အား ဇီဝိန်ခြွေခြင်း။ (၃)

"ဒီလူတွေက အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းကလူတွေပဲ။ သူတို့က ချိုင်ဖေးကို သတ်ဖို့ ရောက်လာကြတာ..."

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ဟေးလျန်ယွမ်က စူးချန်ခုန်း၏ မေးခွန်းကို အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသားတွေက ငွေလမင်းတောင်ပေါ်မှာ စုဝေးနေကြတာလား။ ပြီးတော့ သူတို့ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့သွားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်ကိုတောင် နှုတ်ပိတ်ဖို့အတွက် သတ်ပစ်တဲ့အထိ လုပ်ကြတာလား"

ဒါကို ကြားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းလည်း အတန်ငယ် အံ့သြသွားမိသည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက ဒီလို သာမန်ကိစ္စလေးအတွက်ပင် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ချင်နေသည်မှာ ငွေလမင်းတောင်ထဲတွင် သူတို့လျှို့ဝှက်ထားချင်လောက်အောင် အလွန်အရေးကြီးသောအရာတစ်ခု ရှိနေတာ သေချာပါသည်။

ထိုအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကိုတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသား သိုင်းပညာရှင်သုံးဦးကို မေးမြန်းကြည့်လျှင် အဖြေပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေ ငွေလမင်းတောင်ပေါ်မှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ညီအစ်ကို ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားတာကို ဘာလို့ သတ်ရတာလဲ"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူမှာ မျက်နှာဖြူလျော့သွားလေ၏။ ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးမှာ ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း အင်အားကြီးမားသည့် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား မုယန်ဝမ်ကို မြားဖြင့် ပစ်သတ်ခဲ့သူပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဟေးလျန်ယွမ် ခေါ်လိုက်တာကို ကြားရသလောက်ဆိုလျှင် ဒီလူငယ်လေးက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ဖြစ်နေတာလား။

အရေးမပါလှဟု ထင်ရသည့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ဤမျှ အင်အားကြီးသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေမှန်းသာ အစကတည်းက သိခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် ဤမျှ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာ အလောတကြီး ပြုမူခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ စစ်မေးမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူက အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို ငါက အလိုက်သင့် ပြောပြမယ်လို့ ထင်နေလား။ ငါ့ဆီက ဘာမှရဖို့ အိမ်မက်မက်မနေနဲ့။ ငါတို့ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက မင်းတို့လိုကောင်တွေ လာစော်ကားလို့ရတဲ့ အဆင့်မ..."

"ဒါဆိုရင်လည်း သေလိုက်တော့။" စူးချန်ခုန်းက စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်နှာသေနှင့်။

ကြိုတင်သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ စူးချန်ခုန်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုမြားမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လေထုကို ခွင်းလျက် ပစ်မှတ်ဆီသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်သွားတော့သည်။

"ဗုန်း"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ ဦးခေါင်းကို မြားက ဖောက်ထွက်သွားပြီး သွေးများမှာ နေရာတင် ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကရော။"

စူးချန်ခုန်းက ကျန်ရှိနေသည့် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ သူတို့ကို စကားပြောလာစေရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"ပြေး"

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသား နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသည့် အရိပ်အယောင်များ လှစ်ကနဲ။ သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းတွင် ကြီးပြင်းလာသူများ ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေမည့်အလုပ်မျိုး လုံးဝ မလုပ်လိုကြပေ။

ထိုနှစ်ဦးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ တစ်ခဏအတွင်း မီတာ ရာနှင့်ချီ ဝေးကွာအောင် အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးကြလေသည်။

"ဝှစ် ဝှစ်"

စူးချန်ခုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားမလိုအားမရ ချလိုက်ရင်း မြားနှစ်စင်းကို ဆက်တိုက် တင်ကာ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုမြားများသည် သက်တံများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အကွာအဝေး ပိုဝေးလေလေ ပို၍ အားပြင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း"

အံ့သြစရာမရှိဘဲ မီတာ တစ်ရာကျော်အကွာသို့ ရောက်ရှိနေသည့် ထွက်ပြေးသူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မြားများဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပန်းကန်လုံးအရွယ် အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အသက်ဓာတ်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

စူးချန်ခုန်းတွင် ဤလူများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းနေရန် အချိန်မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူတို့ ငွေလမင်းတောင်အကြောင်း အမှန်အတိုင်း ပြောပြလျှင်တောင် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် လိမ်ညာပြောဆိုကြပေဦးမည်။ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာကသာ ပို၍ ရိုးရှင်းပြီး အနည်းဆုံးတော့ သူ လိုအပ်နေသည့် မူလချီစွမ်းအင် လေးခုကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်နေရသလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်စုံစမ်းတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသားအနည်းငယ်နှင့် စကားများပြီး အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုပေ။

"ဟိုလူက ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ စူးဟေးလိုင်လား။ တော်တော်လေး ရက်စက်တာပဲ။"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချိုင်ဖေးက ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားလေ၏။

ဤအကြီးအကဲစူးက သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည့် တကယ့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်အဆင့် အင်အားကြီးသူ အပါအဝင် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အလွန်တည်ငြိမ်နေပြီး ထိုသို့လုပ်ရပ်မျိုးကို အမြဲတစေ လုပ်နေကျကဲ့သို့ ခံစားချက် အတက်အကျပင် မရှိပေ။

လောကအနှံ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ချိုင်ဖေးက စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း နားလည်ပြီး အကြီးအကဲစူးက ရန်သူမဟုတ်သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

အဖွဲ့သားအားလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည့် စစ်တလင်းကို အတူတကွ ရှင်းလင်းကြပြီး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဟေးလျန်ယွမ်က ဆူညံသံကြား၍ ရောက်လာကြသည့် အခြားတပည့်များကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို နေကြရန်နှင့် သတင်းမပေါက်ကြားစေရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အကြီးအကဲများ စုဝေးကြပြီး ချမ်ရွေ့က အားကျသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲစူးက တကယ့်ကို လူတွေထဲက နဂါးတစ်ကောင်ပါပဲဗျာ..."

ချမ်ရွေ့သည် စူးချန်ခုန်းက နတ်ပိုးချည်အတတ်ကို သုံးလအတွင်း ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက မည်မျှအထိ ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ မြားအတတ်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် စူးချန်ခုန်းသည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း အမြင့်ဆုံးသော သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲချိုင်၊ ငွေလမင်းတောင်မှာ ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခု သတိထားမိတာ ရှိလား"

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက ချိုင်ဖေးကို ငွေလမင်းတောင်တွင် တစ်ခုခု တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချိုင်ဖေးက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတာကတော့ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ဟိန်းသံပါပဲ... အဲဒီဟိန်းသံက အရမ်းကျယ်လောင်လွန်းလို့ အဝေးကနေ ကြားရတာတောင် နားစည်တွေ နာတယ်။ ဘယ်လိုသတ္တဝါမျိုးက အဲဒီလို အသံထွက်တာလဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အသံကျယ်တာဆိုရင်... သာမန်သားရဲတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ အဲဒါကလွဲရင် တခြားဘာမှ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး"

"သားရဲဟိန်းသံလား။ သာမန်သတ္တဝါ မဟုတ်ဘူးပေါ့..." စူးချန်ခုန်းက တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေသော်လည်း ချိုင်ဖေးကဲ့သို့ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ နားစည်ကို နာကျင်စေလောက်အောင် မည်သည့်သတ္တဝါက ဟိန်းဟောက်နိုင်သည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ စွန်းချီက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းကိုတော့ လုံးဝ ရန်စလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ။ သူတို့က ပထမတန်းစားဂိုဏ်း နီးနီးပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းယွင်ခွမ်းက 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ အင်အားကြီးသူတစ်ယောက်လို့ ပြောကြတယ်..."

ဤစကားက ဂိုဏ်းချုပ်ဟေးလျန်ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ချိုင်ဖေးနောက်ကို လိုက်လာသည့် သိုင်းပညာရှင် လေးဦးစလုံး သေဆုံးသွားတာက အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက မဆင်မခြင် ကလဲ့စားချေလာမည်ကို ပြသနေသည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း၏ အင်အားမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ပင် ရှိနေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဟေးလျန်၊ ကျွန်တော် အဲဒီကို သွားလိုက်မယ်။ ငွေလမင်းတောင်ကို ကျွန်တော်သွားမယ်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အဲဒီမှာ ရှိနေလောက်တယ်။ သူ့ကို ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းလိုက်မယ်။"

စူးချန်ခုန်းက ထို့သို့ ပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်းက သူ့ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မုယန်ဝမ်နှင့် အခြားအရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသားများကို သူက သတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက အင်အားစုစည်းပြီး ကလဲ့စားလာချေမည်ကို စောင့်နေမည့်အစား သူတို့ သတိမထားမိခင်မှာပဲ အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် ငွေလမင်းတောင်တွင် မည်သည့်အရာရှိနေ၍ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက တွေ့သမျှလူကို နှုတ်ပိတ်သတ်နေရသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

အခန်း (၅၂၇) ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာသားရဲ။ ငွေလမင်း၏ အရောင်အဝါ။ (၁)

“မင်းတစ်ယောက်တည်း သွားမလို့လား။ ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းတယ်။”

ချိုင်ဖေးက အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ကို အမြန်ပင် တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းတွင် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့် နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးထက်မက ရှိရုံသာမက ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းယွမ်ခွမ်းဆိုလျှင် ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားနိုင်သည့် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်၊ မြေကမ္ဘာနှင့် လူသား ပန်းသုံးပွင့်တို့၏ အနှစ်သာရ၊ ချီစွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုသို့သော ကျင့်ကြံသူမျိုးသည် ဆောင်းဦးလေကို သိသော ပုစဉ်းရင်ကွဲကဲ့သို့ပင် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အရိပ်အယောင်ကို အလွန်သေးငယ်သည့် တိုင်အောင် ကြိုတင် ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး အသင့်ပြင်ဆင်ထားနိုင်သည်။

သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ဖြင့် သဘာဝ၏ စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူ အသုံးပြုရာတွင်လည်း မြေကမ္ဘာပန်းပွင့် အဆင့်ရှိသူများထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။ ထိုသူတို့အား မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတို့၏ အောက်တွင် အင်အားအကြီးဆုံးသူများဟု ဆိုနိုင်သည်။

အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ ငွေလမင်းတောင်သို့ တစ်ယောက်တည်း သွားရောက်ပြီး တုန်းယွမ်ခွမ်း ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရပါက ရလဒ်ကောင်းနိုင်ဖို့ မသေချာပေ။

ဟေးလျန်ယွမ်ကလည်း “တုန်းယွမ်ခွမ်းနဲ့ တခြား သိုင်းပညာရှင်တွေ အခု ငွေလမင်းတောင်မှာ ရှိနေလောက်ပြီ။ ငါတို့ရဲ့ အထူး လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့တွေကို စုစည်းပြီး သူတို့ကို ငွေလမင်းတောင်မှာ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ချီသွေးနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော လက်ရွေးစင် သိုင်းပညာရှင် အတော်များများ ရှိသည်။ ထို သိုင်းပညာရှင်များသည် တိုက်ပွဲဝင် စစ်ဗျူဟာများဖြင့် ပူးပေါင်းပါက မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး လူအင်အား အသာစီးဖြင့် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များကို ဝိုင်းရံ သတ်ဖြတ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး “လူတွေ အများကြီး စုနေရင် ပစ်မှတ်ကြီး ဖြစ်သွားပြီး လှုပ်ရှားရတာ အဆင်မပြေဘူး။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း သွားလို့ အခြေအနေ မဟန်ရင်တောင် အချိန်မရွေး ပြန်ဆုတ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဟေးလျန်ယွမ်တို့ကဲ့သို့ လူများကို တပည့်များ စုစည်းခိုင်းပြီး အတူသွားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

လူအင်အားများပါက လူစုရန်ပင် အချိန်အတော်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး ပစ်မှတ်ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ငွေလမင်းတောင်သို့ မရောက်မီပင် ရန်သူက ရိပ်မိသွားနိုင်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စူးချန်ခုန်း တစ်ဦးတည်း သွားမည်ဆိုပါက လှုပ်ရှားရန်ပိုမို လွယ်ကူ အဆင်ပြေမည် ဖြစ်ပြီး စိတ်တိုင်းကျ ဝင်နိုင်ထွက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများ ပေါ်ပေါက်လာပါကလည်း သူပြန်ဆုတ်သည်ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ လိုက်ပါလာခြင်းမှာ သူ့အတွက် အထောက်အကူ မဖြစ်သည့်အပြင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“အင်း... ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ။” ဟေးလျန်ယွမ်သည် စူးချန်ခုန်း၏ အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်သွားပုံ ရပြီး သက်ပြင်းချကာ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အကြီးအကဲစူး၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ အရမ်း သတိထားပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုပဲ အဓိက ထားပါ။”

အခြားသော အကြီးအကဲများသည်လည်း စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက် အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းမှာ ပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံနေရသည့်တိုင်အောင် သူ၏ အသက်ကို ပေးစရာမလိုပါပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသည် ပထမတန်းစားဂိုဏ်းနှင့် နီးစပ်သော အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းကို ရန်စမိထားပြီ ဖြစ်ရာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေပါက မူယန်ဝမ်တို့ သေဆုံးမှုကို ထိုဂိုဏ်းမှ သိသွားသည်နှင့် တစ်ဂိုဏ်းလုံး၏ အင်အားကို သုံး၍ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။

သို့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ရှေ့ထွက်ကာ တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသူများ မသိမီ ကြိုတင် ဟန့်တားတိုက်ခိုက်ရန် တာဝန်ယူခြင်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားသော စွန့်စားမှုပင်ဖြစ်လေသည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။”

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း အတွက်တော့ မဟုတ်ပေ။

ပထမ အချက်မှာ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို သတ်ခဲ့သူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ အချက်မှာ မူလချီစွမ်းအင် အများကြီးရမည့်အရေးကို သူ မည်သည့်အခါမျှ ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ပေ။ ရန်သူအနေဖြင့် သူတို့ကို ရှင်းလင်းရင်း တိုက်ပွဲဝင် ရလဒ်အဖြစ် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထံမှ ထွက်ရှိသည့် မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ချင်းစီကိုလည်း ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

“ကျွန်တော် သွားပြီး အခြေအနေကို အရင်ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။”

စူးချန်ခုန်းက ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်မဆွဲဘဲ ငွေလမင်းတောင်သို့ အမြန်ဆုံး သွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

အကယ်၍ တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ပြီး ငွေလမင်းတောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဆိုလျှင် သူ၏ ကြိုတင် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်မှာ ပျက်သွားပေလိမ့်မည်။

“လမ်းခရီးမှာ ဘေးကင်းပါစေ”

ချမ်ရွေ့နှင့် အခြားသူများကလည်း ဆုတောင်းပေးကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပြတ်သားပြီး မြန်ဆန်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် လူသိများသူ ဖြစ်ရာ ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များကို ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ငွေလမင်းတောင်သို့ ချက်ချင်းပင် စတင် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

“ငါတို့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ လူစွမ်းကောင်းမျိုး ရှိနေတာလား။” ချိုင်ဖေးသည်လည်း စိတ်ထဲမှ အံ့သြနေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း ရှားပါး ပါရမီရှင် တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း စူးချန်ခုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံးဝ ခြားနားသော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အန္တရာယ်ကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်ပါစေဟုလည်း လူတိုင်းက ဆုတောင်းနေကြသည်။

“ငွေလမင်းတောင်မှာ ဘာတွေ တကယ် ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်။ ချိုင်ဖေးက ဟိန်းဟောက်သံတွေ ကြားရတယ်လို့ ပြောတယ်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက တောရိုင်းသားရဲ တစ်ကောင်ကောင်ကို လိုက်ဖမ်းဆီးနေတာများလား။”

စူးချန်ခုန်းသည် ကျုံးလင်တောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ငွေလမင်းတောင်သို့ ဦးတည်သွားလေ၏။ ငွေလမင်းတောင်တွင် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်စေသည့်အရာ ဘာများရှိနေသလဲ ဆိုတာကို သူ စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

ငွေလမင်းတောင်သည် အနီးအနားတွင် မည်သည့် မြို့ရွာမျှ မရှိသည့် တောင်တန်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသော အပယ်ခံ အရပ်ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ညဘက်တွင် စတင်ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မနားတမ်း ခရီးနှင်ခဲ့ရာ သူ၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီသော ခရီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်တစ်နေ့ နေဝင်ရီတရော အချိန်တွင် ငွေလမင်းတောင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း၌ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ အဝါရောင် အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့စွာ ကျန်ရှိနေပြီး ကမ္ဘာမြေမှာ ညအမှောင်ထုအတွင်းသို့ စတင် သက်ဆင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ငွေလမင်းတောင်ကို ရောက်ပြီ... အထဲကို သွားပြီး အခြေအနေကို သွားကြည့်မယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် နေရာအနှံ့ ရှိနေသည့် ပေသုံးဆယ်ကျော် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွပင် ငွေလမင်းတောင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

ယခု ခရီးစဉ်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် မည်သူမျှ သတိမပြုမိစေရန် ရုပ်ဖျက်ခဲ့သည်။ ကျောတွင် လေးနှင့် မြားကို လွယ်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်စင်း ချိတ်ကာ သာမန် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားရာ တောလိုက်ထွက်လာသည့် မုဆိုးတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ငွေလမင်းတောင်အတွင်းမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသော်လည်း တောင်တန်းကြီးမှာ အလွန် ကျယ်ပြောလှသဖြင့် လူ ရာဂဏန်း သို့မဟုတ် ထောင်ဂဏန်း ရှိနေလျှင်ပင် အလွယ်တကူ မတွေ့နိုင်မှန်း စူးချန်ခုန်း သိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ငွေလမင်းတောင်အတွင်း လှည့်လည်ကာ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သဘာဝ စွမ်းအင်များ၏ စီးဆင်းမှုကို အလွန် ခံစားသိရှိလွယ်သူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်အနည်းငယ်အတွင်း မြင်ကွင်းထဲရှိ စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှမှာ သူ၏ မြင်ကွင်းအတွင်း လွတ်သွားခြင်း မရှိပေ။

“ငွေလမင်းတောင်ထဲမှာ သဘာဝ စွမ်းအင်တွေက တကယ်ပဲ ပြင်ပထက် ပိုများနေတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သစ်ပင်ကြီးတွေ ဒီလောက် ထွားကြိုင်းနေတာ ဖြစ်မယ်။”

ငွေလမင်းတောင်၏ သဘာဝ စွမ်းအင်မှာ ကျုံးလင်တောင်ကဲ့သို့ အကောင်းဆုံးသော အရပ်ဒေသများလောက် မများသော်လည်း ပြင်ပလောကထက် သိသိသာသာ ပိုမို အားကောင်းနေသည်ကို စူးချန်ခုန်း တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာ တောင်ပေါ်ရှိ သစ်တောများ ထူထပ်ဖြစ်ထွန်းနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သစ်ပင်ဖျားများတွင် ငှက်ပုံသဏ္ဍာန် သဘာဝ စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်နေရပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ အပူလှိုင်းပုံဖော်ကိရိယာကဲ့သို့ပင် မည်သည့် အဆီးအတားကိုမဆို ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

“ပစ်မှတ်ကို တွေ့ပြီ။”

တစ်နာရီပင် မပြည့်မီ စူးချန်ခုန်းသည် သူရှာနေသော ပစ်မှတ်ကို တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

အခန်း (၅၂၈) ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာသားရဲ။ ငွေလမင်း၏ အရောင်အဝါ။ (၂)

နှစ်လီခန့်အကွာတွင် လူရိပ်နှစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်အနီးရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များ၏ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပုံအရ ချီသွေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး ဖြစ်လောက်သည်။ ဤနေရာမျိုးတွင် ပေါ်လာမည့်သူများမှာ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

“သတင်းအချက်အလက် အရင်စုဆောင်းရမယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုလူနှစ်ဦးကို သတ်ပစ်ရန် ချက်ချင်း မလုပ်ခဲ့ပေ။ မြက်ရိုက်၍ မြွေမလန့်စေရန်အတွက် သူ၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ်မှာ တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အကြီးအကဲများကဲ့သို့ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း၏ အထက်တန်းလွှာများကိုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဦးစွာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ပြီး သတင်းရနိုင်မလား ကြည့်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အနားသို့ ကပ်မသွားဘဲ အဝေးမှနေ၍ နတ်ပိုးချည်မျှင်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ပိုးချည်မျှင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးဝင်မှု အနန္တရှိပေသည်။ နတ်ပိုးချည်မျှင် ရောက်နိုင်သော အကွာအဝေးအတွင်း မည်သည့်အရာကိုမဆို သူ အသေအချာ စူးစမ်းနိုင်သည်။ ယခင်ကလည်း ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ‘အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း’ ၏ ဌာနခွဲတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းခဲ့ဖူးသည်။

မှောင်ရီပျိုးစအချိန်တွင် ငွေလမင်းတောင်အတွင်း၌ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော နတ်ပိုးချည်မျှင်မှာ နှစ်မီတာ သုံးမီတာခန့်အထိ ဆန့်ထွက်သွားတော့သည်။

နတ်ပိုးချည်မျှင်တွင် ကပ်ပါသွားသော ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုသိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာကိုပါ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသည်။

ထိုသိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ မူလအထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရပြီး ဂိုဏ်းဝတ်စုံကို ဝတ်မထားကြပေ။ တစ်ဦးက အပြာရောင် သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဦးက ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ တစ်ဦးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ အသက်လေးဆယ်အရွယ် လူလတ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ သစ်ပင်များကြားတွင် သတိကြီးစွာဖြင့် ဟိုဒီကြည့်ကာ သွားလာနေကြပြီး မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေကြသည်။ သူတို့က တစ်စုံတစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်ပုံမျိုးပင်။

လူငယ် သိုင်းပညာရှင်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်သည်။ “ဦးလေး၊ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။ အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲကို ဖမ်းဖို့ ငါတို့ကို လူခွဲပြီး ရှာခိုင်းတာ အခုဆို လူနှစ်ဆယ် သုံးဆယ်လောက် သေတဲ့သူသေ ဒဏ်ရာရတဲ့သူရနဲ့။ အကုန်လုံးက အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရွေးစင်တွေလေ။

အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲ ပေါ်လာတိုင်းလည်း ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားလူတွေက ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေတာချည်းပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းသားတွေ ဒီလောက် အသေအပျောက် များနေတာ။”

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း၏ လက်ရွေးစင်များသည် ငွေလမင်းတောင်တွင် အစွမ်းထက်သော ထူးဆန်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးရန် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တုန်းယွမ်ခွမ်းသည် လူများကို လူစုခွဲ၍ သားရဲ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေခိုင်းထားသည်။ ထိုသားရဲမှာ အလွန်ပါးနပ်ပြီး တစ်ဦးတည်းရှိသော သိုင်းပညာရှင်များကို အစာအဖြစ် မှတ်ယူကာ မကြာခဏ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။

အကယ်၍ သားရဲကို တွေ့သည်နှင့် အချက်ပြလွှတ်ပြီး လူစုကာ ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် ကောင်းမည်ဖြစ်သော်လည်း တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ရောက်လာချိန်တွင် အမြဲတမ်း ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေသဖြင့် လက်ရွေးစင်များ အလဟဿ အသက်ဆုံးရှုံးနေရသော်လည်း သားရဲကိုမူ မဖမ်းနိုင်သေးပေ။

“သားရဲလား။”

နတ်ပိုးချည်မျှင်မှတစ်ဆင့် အသံတုန်ခါမှုများကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုလူငယ်လေး၏ စကားကို ကြားရပြီး အံ့သြသွားသည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက မည်သို့သော သားရဲမျိုးကို ဖမ်းရန် ဤမျှအထိ အင်အားသုံးနေရသနည်း။

လူလတ်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင်၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေသံကို တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ညည်းမနေစမ်းနဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိမှာပေါ့...”

လူလတ်ပိုင်း သိုင်းပညာရှင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆက်ပြောချင်ပုံရသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ထိန်းကာ သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ တုန်းယွမ်ခွမ်းသည် ထိုသားရဲကို အားနည်းအောင်လုပ်ပြီးမှ တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖမ်းဆီးရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာမူ သားရဲ၏ အင်အားကို လျှော့ချပေးရမည့် ‘အမြှောက်စာ’ များသာ ဖြစ်သည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်းကဲ့သို့ ပါးနပ်သူများမှာ အဓိကအချက်ကို သိရှိသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ သားရဲ၏ အစာ မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟုသာ ဆုတောင်းနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

“အခု တုန်းယွမ်ခွမ်းက ငွေလမင်းတောင်မှာ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါ ခဏ စောင့်ကြည့်ရမယ်” ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးလိုက်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းမှတစ်ဆင့် စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့သည်။

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသည် ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ဖမ်းရန် လူစုထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းယွမ်ခွမ်း အပါအဝင် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး ငွေလမင်းတောင်အတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။

စူးချန်ခုန်း လုပ်ရမည့်အရာမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

တုန်းယွမ်ခွမ်းကဲ့သို့ ပညာရှင်တစ်ဦးပင် ထိုသားရဲနှင့် ပတ်သက်လျှင် ဤမျှအထိ သတိကြီးနေရသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုသားရဲကို မကြာမီ အပြတ်တိုက်ခိုက်တော့မည်မှာ သေချာသည်။

ထိုအချိန်ကျမှ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ပြီး တုန်းယွမ်ခွမ်းကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာက အကောင်းဆုံးနှင့် အသေချာဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ငွေလမင်းတောင်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာရှင်များ အဝင်အထွက်ကို ကြိုတင်သိမြင်ကာ ရှောင်တိမ်းနေလေ၏။

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသားများမှာမူ ဤကျယ်ပြောလှသော ငွေလမင်းတောင်အတွင်း သူတို့၏ ဂိုဏ်းသားများအပြင် ‘မုဆိုးသစ်’ တစ်ဦးပါ ရောက်ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိကြပေ။

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ငွေလမင်းတောင်၏ နေရာတစ်ခုတွင် လူဆယ်ဦးထက်မက စုဝေးနေကြသည်။ ထိုသူတိုင်းမှာ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြပြီး သူတို့မှာ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း၏ အထက်တန်းလွှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အကြီးအကဲများပင် ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ ထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်ချောင်း ချိတ်ထားကာ အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်များရှိသည်။ သူ ထိုင်နေပုံမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ပင် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိထားသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ အကြီးအကဲမုနဲ့ ကျန်တဲ့သုံးယောက် ပြန်မလာသေးဘူး... တစ်ခုခုများ ပြဿနာဖြစ်နေတာလား” အကြီးအကဲ တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

အရင်က သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် ငွေလမင်းတောင်အတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သဖြင့် သတင်းအစအန မကျန်စေရန် ချက်ချင်းပင် သတ်ပစ်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မည်သူမျှ မသိသဖြင့် သတ်လိုက်တာက စိတ်အချရဆုံး ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် မုယန်ဝမ် ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခုဆိုလျှင် တစ်ရက် နှစ်ရက် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မုယန်ဝမ် တို့မှာ ထိုလူကို လွတ်သွားသည်ဆိုလျှင်ပင် ပြန်ရောက်လာသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ကြန့်ကြာနေခြင်းမှာ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသားများအတွက် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာသည်။

အခြားကိစ္စများကြောင့် ကြန့်ကြာနေသည်ဆိုပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ပေါက်ကြားသွားနိုင်ပြီး အခြားသော အင်အားစုများ ရောက်လာကာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းကို လုယူကြပေလိမ့်မည်။

ဆံပင်နက်နှင့် လူထွားကြီးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဗဟိုပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ပန်းသုံးပွင့် ပေါင်းစည်းထားသည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်၊ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းယွမ်ခွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

တုန်းယွမ်ခွမ်းကလည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကြန့်ကြာနေရင် မရေရာမှုတွေ ပိုများလာမယ်။ ဒီညပဲ ငါတို့ စလှုပ်ရှားပြီး အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲနဲ့ အပြတ်အသတ် ရင်ဆိုင်ကြမယ်။ သူက ‘အရိုးစားပိုးကောင်’ အတော်များများကို စားထားပြီးပြီဆိုတော့ အကြီးအကဲမြောင်က အဲဒီပိုးကောင်တွေကို နှိုးဆွလိုက်တာနဲ့ အဲဒီသားရဲ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နေပါစေ ထိခိုက်မှု ရှိလာမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျမှ ငါတို့အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြတာပေါ့။

ငါတို့ အောင်မြင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။”