အခန်း (၅၂၉-၅၃၁)

အခန်း (၅၂၉) ကမ္ဘာမြေ မိစ္ဆာသားရဲ။ ငွေလမင်း၏ အရောင်အဝါ။ (၃)

“အမှန်ပဲ။ အရင်တစ်ခေါက် ရင်ဆိုင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ဘက်က လူနှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သူကတော့ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို မဖြစ်မနေ ဖမ်းရမယ်။” အကြီးအကဲမြောင်ဟု အမည်ရသူမှာ ပိန်လှီသော အဘိုးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အတွင်းသို့ ချိုင့်ဝင်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သည့် အရိပ်အယောင်မှာ ကြည့်ရသူကို ကျောချမ်းစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အကြီးအကဲများပင်လျှင် ထိုအကြီးအကဲမြောင်ကို အတော်ပင် ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ တုန်းယွမ်ခွမ်း ပြီးလျှင် အားအကောင်းဆုံးသူ တစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက ထူးဆန်းသော အဆိပ်ပညာများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားသည်နှင့် သူ၏ ကျော့ကွင်းအတွင်းသို့ သက်ဆင်းသွားနိုင်သည်။

“မိစ္ဆာသားရဲ... တကယ်လို့ ငါသာ အဲဒီ မိစ္ဆာသားရဲကို သတ်နိုင်ရင် ဒါဟာ ငါ့အတွက် တကယ်ကို ပွပေါက်တိုးမှာ။ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုဆီ ရောင်းချလိုက်ရင် ‘လက်နက်တစ်သောင်းဂူ’ ထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီးရှိတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ငါ ဓားဝိညာဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ရှေ့ဆက် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။”

တုန်းယွမ်ခွမ်း၏ မျက်လုံးများမှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေ၏။

မိစ္ဆာသားရဲ ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများထက်ပင် ပို၍ ရှားပါးပေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရတနာများဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် ပိုမည်မဟုတ်ပေ။

ရှေးယခင်တုန်းက ‘အစစ်အမှန်သားရဲ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် စွမ်းအားကြီး သတ္တဝါများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ နဂါး၊ ဖီးနစ်၊ ချီလင်နှင့် အခြားသော ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများမှာ ထိုအစစ်အမှန်သားရဲ အမျိုးအစားများတွင် ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း ရာသီဥတုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှေးခေတ်က အင်အားကြီးသူများမှာ သားရဲအစစ်အမှန်များကို လိုက်လံ ရှာဖွေကာ ၎င်းတို့၏ အသားကို စားလျက် အသွေးကို သောက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင်လျှင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး အသားနှင့် သွေးကို ရယူရန် အသက်ကို ရင်းခဲ့ကြရာမှ မသေမျိုး ဒဏ္ဍာရီများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်မှောက်ခေတ်တွင်မူ ထို သားရဲအစစ်အမှန်များမှာ မျိုးတုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ ဒဏ္ဍာရီအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မီးတောက်အင်ပါယာ၏ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင် သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ကြည့်လျှင် နောက်ဆုံးအကြိမ် သားရဲအစစ်အမှန်တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်က ဖြစ်ပြီး နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ကြိမ်သာ ကြုံရခဲသည့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများအပြားမှာ ထိုသားရဲကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြီး အခြားသော အင်ပါယာ ကိုးခုမှ သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် လိုချင်တပ်မက်ခဲ့ကြကြောင်း သိရသည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော သားရဲတို့၏ အစွမ်းနှင့် ရှားပါးမှုကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲနှင့် ပတ်သက်၍ အယူအဆ နှစ်မျိုး ရှိသည်။ ပထမ တစ်မျိုးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာမှ အဖိုးတန် ဆေးဝါးများနှင့် ရတနာများကို စားသုံးမိသော တောရိုင်းသားရဲများမှာ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

နောက်ထပ် အယူအဆ တစ်မျိုးမှာမူ မိစ္ဆာသားရဲများသည် စစ်မှန်သော သားရဲများ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြပြီး ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက်ဖြင့် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများထက် ဆယ်ဆ၊ အဆ တစ်ရာခန့် ပိုမို ရှားပါးပြီး ဤလောကတွင် ရှာတွေ့ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါး၊ ဖီးနစ်တို့နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ ရတနာများဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲ၏ အသားနှင့် သွေးကို စားသုံးခြင်းသည် အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်များ အတွက်ပင် ‘သေဘေးကိုးခါ၊ အသက်ရှင်တစ်ခါ’ ဆိုသကဲ့သို့ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ သို့သော် အကယ်၍သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါက ထိုဖြစ်စဉ်မှာ လူတစ်ဦးကို လုံးဝ အသွင်ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်စေကာ ယခင်က မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်စေသည်။ ၎င်းမှာ အံ့ဖွယ်ဆေးလုံးများထက်ပင် မနိမ့်ကျပေ။

အကယ်၍ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၏ ခြေရာလက်ရာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးပင်လျှင် ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးပေလိမ့်မည်။

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက ငွေလမင်းတောင်သို့ အင်အားအလုံးအရင်းနှင့် လာရောက်ကာ ကြုံသမျှ သိုင်းပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး သတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်သည် ငွေလမင်းတောင်တွင် ပုန်းအောင်းနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသတင်းကို ရရှိပြီးနောက် တုန်းယွမ်ခွမ်း ကိုယ်တိုင် လက်ရွေးစင်များနှင့် ပညာရှင်များကို ဦးဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ မိစ္ဆာသားရဲကို ဖမ်းရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမိစ္ဆာသားရဲမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးလှသည်။ တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသော ပညာရှင်များသည် ယခင်က တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အသာစီး မရခဲ့ပေ။ သူတို့ဘက်မှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး မိစ္ဆာသားရဲမှာ ထွက်ပြေးကာ ပုန်းအောင်းသွားခဲ့သည်။

ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် သူ၏လူများသည် ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အနိုင်ရနိုင်သော်လည်း မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ အထိအခိုက် များမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တုန်းယွမ်ခွမ်းသည် မိစ္ဆာသားရဲ၏ အင်အားကို အရင် လျှော့ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူစဉ်းစားမိသော နည်းလမ်းမှာ အဆိပ်ကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲမှာ ယခင် တိုက်ပွဲကြောင့် ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိထားပြီး အင်အားပြန်ဖြည့်ရန်အတွက် အဆင့်မြင့်သော အစာများကို လိုအပ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် တုန်းယွမ်ခွမ်းသည် အဆိပ်ကျွမ်းကျင်သူ အကြီးအကဲမြောင်ကို အသုံးပြုကာ လက်ရွေးစင် တပည့်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အဆိပ်ပိုးကောင်များကို ထည့်သွင်းပြီး မိစ္ဆာသားရဲကို ရှာဖွေရန် တမင်တကာ လူခွဲ လွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲ၏ အစွမ်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ထိုချီသွေးနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ လူခွဲလိုက်သည်နှင့် မိစ္ဆာသားရဲနှင့် တွေ့ပါက သေတွင်းထဲ ရောက်သွားသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသိုင်းပညာရှင်များကို မိစ္ဆာသားရဲက အရှင်လတ်လတ် စားသုံးလိုက်သောအခါ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်ပိုးကောင်များမှာလည်း မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဗိုက်ထဲသို့ အလိုလို ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သားရဲက များများစားလေ၊ အဆိပ်ပိုးကောင်များ များများ ဝင်လေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါမှ အကြီးအကဲမြောင်က ပိုးကောင်များကို ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ပွဲအတွင်း မိစ္ဆာသားရဲကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေကာ အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန် ရက်စက်လှသည်။ မိမိ၏ တပည့်များ၏ အသက်ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တုန်းယွမ်ခွမ်း အတွက်မူ မိစ္ဆာသားရဲကို ဖမ်းနိုင်မည်ဆိုပါက တပည့် အယောက်ပေါင်း ဆယ်ချီ သေဆုံးခြင်းမှာ အလွန် သေးငယ်သော ပေးဆပ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ မိစ္ဆာသားရဲကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် တုန်းယွမ်ခွမ်း ကိုယ်တိုင် အသားနှင့် သွေးကို မစားသုံးလျှင်ပင် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းများကို တော်ဝင်မိသားစုထံ ရောင်းချပြီး ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို လဲလှယ် ရယူနိုင်သည်။

တော်ဝင်မိသားစုမှာ ‘လက်နက်တစ်သောင်းဂူ’ ဟု ခေါ်သော အရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းမှာ ‘စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်’ ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အကောင်းဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ အကယ်၍ ထိုဂူအတွင်းသို့ တစ်ကြိမ်မျှ ဝင်ရောက်ခွင့်ရပါက တုန်းယွမ်ခွမ်းသည် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ချက်ဖြစ်သည့် ‘ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်’ ကို နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာသည်နှင့် သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားမည် ဖြစ်သည်။

“အဲဒီ မိစ္ဆာသားရဲ ငါတို့ တပည့်တွေကို လာစားတာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်း သွားပြီး ဝိုင်းသတ်ကြမယ်။”

တုန်းယွမ်ခွမ်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ ထွင်းဖောက်မတတ် အေးစက်သော အကြည့်များ ရှိနေသည်။

နည်းနည်း ပိုစောင့်လျှင် ပိုစိတ်ချရသော်လည်း မုယန်ဝမ်တို့ မပြန်လာသေးတာကြောင့် တစ်ခုခု ဖြစ်မှာကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီညမှာတင် အပြတ်လှုပ်ရှားရမည်။ မိစ္ဆာသားရဲ ပေါ်လာသည်နှင့် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

“အရမ်း တိတ်ဆိတ်နေတာပဲ...”

ညဉ့်နက်လာသောအခါ ငွေလမင်းတောင်ထက်တွင် လမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး လရောင်မှာ ငွေရောင်ခြုံလွှာ တစ်ခုကဲ့သို့ တောင်တန်းကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားလေ၏။ သစ်ကိုင်းများပေါ်သို့ လေတိုက်ခတ်သံ သဲ့သဲ့က ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ပို၍ သိသာစေသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ရင်း အေးဆေးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

စူးချန်ခုန်း ရရှိထားသော သတင်းများအရ တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် သူ၏ လူများသည် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ တစ်မျိုးကို ဖမ်းဆီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက ဤမျှအထိ သတိထားနေရသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အလွန် စွမ်းအားကြီးသည့်အရာ ဖြစ်ရမည်။ သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းနှင့် ထိုသားရဲ တိုက်ခိုက်မည့် အချိန်ကို စောင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက သူတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ရှင်းလင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို သတိထား နားစွင့်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေသည်။

“ဟင်” ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေထုအတွင်း၌ အလွန် တိုးညင်းသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် လုံးဝ သတိမထားမိနိုင်သော လေပြေညင်း တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ၎င်းလှုပ်ရှားမှုမှာ စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ် အချက်ပေးသံကို ချက်ချင်း မြည်ဟီးစေခဲ့သည်။

အခန်း (၅၃၀) ကမ္ဘာမြေကြီးကွဲအက်ခြင်း၊ မိစ္ဆာသားရဲသွေးဆူခြင်း။ (၁)

ပင်ကိုသိစိတ်အရ စူးချန်ခုန်းသည် မဆိုင်းမတွပင် မြေပြင်ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ ‘ဝိညာဉ်ပျိုလေး’ တစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာ ဘေးသို့ လှိမ့်ရှောင်လိုက်သည်။

“ရှူး...”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စူးချန်ခုန်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေခဲ့သော သစ်ပင်ကြီးမှာ အက်ကြောင်းငါးကြောင်း ပေါ်လာပြီး အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ ထက်ပိုင်းကျိုးကာ ‘ဘုန်း’ ကနဲ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ အချိန်မီ မရှောင်နိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားနိုင်ပေသည်။

“ဒါ ဘာကောင်လဲ။”

စူးချန်ခုန်း လန့်သွားပြီး သူ၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ‘တောက်ယင်ကျင့်စဉ်’ မှ ရရှိသော သဘာဝစွမ်းအင် ခံစားမှုကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ရာ သူ၏ရှေ့ လေထုထဲတွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် သဘာဝစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုများက သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ရေးဆွဲပြနေသည်။ ပုံစံမှာ ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်နှင့် တူပြီး ပခုံးအမြင့် ဆယ်ပေကျော်ကာ အလျားမှာ ပေလေးဆယ်နီးပါး ရှိသည်။

ထိုမျှ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ကြောင့် ဧရာမ ဆင်တစ်ကောင်ပင်လျှင် ၎င်း၏ရှေ့တွင် အလွန် သေးငယ်သွားပုံရသည်။

စူးချန်ခုန်းကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထိုပုတ်သင်ညိုနှင့်တူသော သားရဲကြီးမှာ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး စူးချန်ခုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်သတိထားနေသည့်တိုင် ထိုသားရဲမှာ ဆယ်ပေခန့်အကွာသို့ ရောက်လာမှသာ သူ သတိပြုမိခြင်း ဖြစ်သည်။ သဘာဝစွမ်းအင်အပေါ် သူ၏ ထက်မြက်သော ခံစားမှုဖြင့်ပင် အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်လိုက်မှသာ ၎င်း၏ ပုံရိပ်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်နိုင်တော့သည်။

“ဒါ... မိစ္ဆာသားရဲများလား။”

စူးချန်ခုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရှိ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအချို့တွင် မိစ္ဆာသားရဲများအကြောင်း ရေးသားထားသည်ကို သူ မြင်ဖူးသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ ရတနာများဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲအစစ်များ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ သူတို့က ဤမိစ္ဆာသားရဲကို ဖမ်းရန် ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမိစ္ဆာသားရဲမှာလည်း အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များကို ပြန်လည် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးတည်း ရှိနေသူများကိုသာ ရွေးချယ် တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသော စူးချန်ခုန်းမှာ ဤမိစ္ဆာသားရဲ၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားရခြင်းမှာ သိသာလှသည်။

ပုတ်သင်ညိုကြီးမှာ ကိုယ်ပျောက်တတ်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူ၏ ရှိနေမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရာ စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်ကျမှသာ အနားသို့ ရောက်နေကြောင်း သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူသားမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်နိုင်သည့်အတွက် ပုတ်သင်ညိုကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားပုံ ရသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းမှာ ‘လိပ်အသက်ရှူနည်းကျင့်စဉ်’ ကို သုံး၍ ချီစွမ်းအင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ယောက်တည်းလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သော်လည်း မိစ္ဆာသားရဲမှာ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ဆုတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ၎င်း၏ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ မျက်လုံးများအတွင်းမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်ကာ ပို၍ သိသာစွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာသားရဲ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ပခုံးအမြင့် ဆယ်ပေကျော်၊ အလျား ပေလေးဆယ်နီးပါး ရှိကာ သံကြာပွတ်ကဲ့သို့သော ဧရာမ အမြီးကြီးတွင် သတ္တုကဲ့သို့ မာကျောသော ဆူးချွန်များ ပါရှိသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးကို အရွယ်ရောက်ပြီးသူ၏ လက်သီးထက်ကြီးသော အနက်ရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ထူထဲသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အလားပင်။ ကျောဘက်တွင်လည်း ချွန်ထက်သော ဆူးများ ရှိနေသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမှာမူ ပျံလွှားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသံမထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်လှသည်။ ခြေရာတစ်ချက် သို့မဟုတ် သစ်ရွက်ကြွေတစ်ရွက်မျှကိုပင် နင်းမိသည့်အသံ မရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက စူးချန်ခုန်း အနား ဆယ်ပေအကွာအထိ ရောက်လာသည်ကို သိလိုက်မည် မဟုတ်ပါလော။

ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သော အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးမှာ လက်မလျှော့လိုသေးပါ။ ယခုအခါ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ အရှိန်အဟုန်နှင့် အင်အားကို မထိန်းချုပ်တော့ပေ။ သွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ဓားမြှောင်ကဲ့သို့သော သွားစွယ်ကြီးများကို ဝင့်လျက် စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် လေပူများနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ခဲပစ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ ခဲလိုက်သည့် အရှိန်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသဖြင့် သာမန် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဆိုလျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားသည့်အတွက် စူးချန်ခုန်း လန့်သွားသော်လည်း သူက ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုရှေ့တွင် ငြိမ်ခံနေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ဧရာမဝေလငါး နည်းပညာ။ အဆုံးမဲ့ ဒေါသပင်လယ်

စူးချန်ခုန်း၏ ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်မှာ သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း၌ ကြမ်းတမ်းသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ၎င်းကို သူ၏ ညာလက်သီးသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ရာ အားကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များမှာ ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ အင်အားကို အင်အားဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ပြီး လမ်းတွင် ရှိသမျှကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ဘုန်း”

စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးမှာ လေထုကို ပြင်းထန်စွာ ဖိသိပ်ကာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားလေ၏။ ထိုလက်သီးမှာ မမြင်နိုင်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို တွန်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ အလွန်တရာ လေးလံလှသည်။

“ဒုန်း”

ထိုလေးလံလှသော လက်သီးမှာ အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး တုံးတိတိ ထိခိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးအရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုပင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အံ့အားသင့်စရာမှာ ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ခေါင်းကို ထိလိုက်သောအခါ တန်ချိန် သောင်းချီလေးသော သံတောင်ကြီးကို ထုလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အကြေးခွံ တစ်ခုမျှပင် ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။ သို့ရာတွင် ထိုလက်သီးမှာ ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ကိုက်ခဲမည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမူ ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

လက်သီး၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် စူးချန်ခုန်းမှာ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရသည်။

“ဒါ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ရဲ့ ခွန်အားလား။”

စူးချန်ခုန်း စိတ်ထဲ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။ အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သာမန် အသွေးအသားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လေးလံသော လက်သီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာမက သူ့ကိုပါ နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဒုန်း”

စူးချန်ခုန်းနှင့် ပုတ်သင်ညိုကြီးတို့၏ ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှု အသံမှာ ငွေလမင်းတောင် တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားရာ ထိုအချိန်တွင် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ ရာနှင့်ချီသော သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး စူးချန်ခုန်းနှင့် ပုတ်သင်ညိုကြီး ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“အဲဒီ မိစ္ဆာကြီးပဲ... သူ ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ ငါတို့ ဂိုဏ်းသားတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာပဲ။ ဒီသောက်သားရဲကတော့ကွာ။”

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသား အများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ငွေလမင်းတောင် တစ်ခုလုံးတွင် အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးကို ရှာဖွေနေစဉ် သူတို့မှာ မကြာခဏ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး အနည်းဆုံး လူ အယောက် သုံးဆယ်ခန့်မှာ ထိုသားရဲ စားခံခဲ့ရသည်။

ယခု ထိုသို့ ဆူညံသံ ထွက်လာခြင်းမှာ အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီး ပြန်လည် ထွက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

မိုင်အနည်းငယ် အကွာတွင် ရှိနေသော အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ဆယ့်တစ်ဦးတို့မှာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး မဆိုင်းမတွပင် အသံထွက်ရာ အရပ်သို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။

“ကောင်းတယ်။ ဒီမိစ္ဆာကြီး နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို အပြတ် ရှင်းပစ်မယ်။”

အခန်း (၅၃၁) ကမ္ဘာမြေကြီးကွဲအက်ခြင်း၊ မိစ္ဆာသားရဲသွေးဆူခြင်း။ (၂)

“မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ မြန်မြန်.. သူ့ကို နောက်တစ်ခါ အလွတ်မပေးနဲ့”

တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တက်ကြွမှုများ အရောင်ဟပ်နေသည်။ သူတို့သည် ပြင်ဆင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် ပိုက်စိပ်တိုက်ကာ ဤမိစ္ဆာသားရဲကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖမ်းဆီးရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

“ဝေါင်း”

အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးမှာ သူ၏ပစ်မှတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် လွဲချော်နေသဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်။ ၎င်း၏ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော ပါးစပ်ကြီးအတွင်းမှ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဟိန်းသံမှာ အသံလှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လေထုအတွင်း၌ မြင်သာသော ဂယက်ထမှုနှင့် ပုံပျက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဂျောက်၊ ဂျောက်၊ ဂျောက်”

အနီးနားရှိ သစ်ပင်များပင်လျှင် ထိုအသံလှိုင်း၏ ဒဏ်ကြောင့် အက်ကွဲပျက်စီးလာပြီး သစ်ကိုင်းအများအပြား ကျိုးကျကာ သစ်ပင်ပင်စည်များမှာ ချွန်ထက်သော ဓားမြှောင်များစွာဖြင့် အမွှန်းခံရသကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဝီ၊ ဝီ”

စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့ အားကောင်းသူပင်လျှင် ထိုမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ ဟိန်းသံကြောင့် နားစည်များ အူသွားရသည်။

“သူနဲ့ အကြာကြီး လုံးထွေးနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်တွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။”

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ဤမျှ ဆူညံသွားပြီဆိုလျှင် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များ ရောက်လာတော့မှာ သေချာပါသည်။ ထိုအခါ သူသည် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းသား မဟုတ်ကြောင်း သိသွားကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် ထိုသူများနှင့် ဤသားရဲကြီးကြားတွင် ညပ်ပြီး အညှပ်တိုက်ခံရပါက အခြေအနေမှာ အလွန်အန္တရာယ်များသွားနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကြားကနေ အမြတ်ထုတ်လိုသော ‘တံငါသည်’ သာ ဖြစ်လိုပြီး သူတစ်ပါး၏ အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို အခံလိုသူမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးကို အမြန်ခွာပြီး ပြန်လည် ပုန်းအောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ပြိုသကဲ့သို့ သားရဲဟိန်းသံနှင့်အတူ ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ဧရာမခြေသည်းကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ ကပ်ပါလာသည်။ ရှည်လျားပြီး ချွန်ထက်လှသော ထိုခြေသည်းမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်များထက်ပင် ပို၍ ချွန်ထက်ကာ ထူထဲသော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ၎င်း၏အရှိန်နှင့် အင်အားမှာ သာမန် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ထက် များစွာသာလွန်လှရာ တိုက်ရိုက်ထိမှန်ပါက အသားစများ တစ်စစီ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သံဖြတ်ဓားသိုင်း၊ အပေါ်ပင့်ခုတ်ချက်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်မှာ ဓားရိုးပေါ်တွင် အသင့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စိတ်အာရုံပင်လယ်အတွင်း၌ ‘ဓားဝိညာဉ်’ များ စတင်စုစည်းလာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်စန်း (ဆယ်ပေခန့်) အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး မမြင်နိုင်သော ဓားဝိညာဉ်များက သူ့ကို ဝန်းရံကာ လေထုကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည်။

“ချွမ်း”

ဓားအိမ်အတွင်းမှ ဓားထွက်လာသည့် သာယာကြည်လင်သော အသံသည် လေထုအတွင်း ပျံ့လွင့်သွားပြီး သံဖြတ်ဓားမှာ အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်ကာ ‘ဓားစွမ်းအင်’ များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားအလင်းတန်းဖြင့် အပေါ်သို့ ပင့်ခုတ်လိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအားများ စီးဆင်းသွားသော ထိုခုတ်ချက်မှာ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော မဖောက်ထွင်းနိုင်သည့် အကာအကွယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

“ဗြိ”

ခုတ်ချက်မှာ ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ဝင်လာသော ခြေသည်းကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အသားစများ စုတ်ပြဲသွားသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခြေသည်းပေါ်ရှိ အကြေးခွံများ အက်ကွဲသွားကာ တစ်လက်မနီးပါးနက်သော ဒဏ်ရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်သည်။ သားရဲ၏ ပူပြင်းလှသော အနီရောင်သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မြေကြီးကိုပင် ကျင်းများ ချိုင့်များဖြစ်သွားစေသည်။

“ဝူး”

ဤဒဏ်ရာမှာ အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးအတွက် သာမန်ရှရာလေးမျှသာ ဖြစ်သင့်သော်လည်း ဓားဝိညာဉ်၏ လှိုင်းတံပိုးကြောင့် ၎င်းအား စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို ခံစားရစေသည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းတစ်ခုလုံးမှာ ထုံကျင်သွားပြီး လည်ချောင်းအတွင်းမှ နာကျင်မှုနှင့် အရူးအမူးဖြစ်မှုတို့ ရောယှက်နေသော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီခုတ်ချက်က သူ့ခြေသည်းကို မဖြတ်နိုင်ဘူးလား။ သွားမှဖြစ်တော့မယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြံ့ခိုင်မှုကို မြင်ပြီး အံ့သြသွားသည်။

ဓားဝိညာဉ်ပါဝင်သော သူ၏ဓားခုတ်ချက်မှာ ထူထဲသော သံချပ်ကာကိုပင် ဒိန်ခဲကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ဤပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ခြေသည်းကိုမူ ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ ပေးနိုင်ပြီး ပြတ်တောက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သော ‘ဖုန်းရိယွဲ့’ ကဲ့သို့ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်ပြီး အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်၏ အကန့်အသတ်များကို လုံးဝကျော်လွန်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း ဆက်မနေတော့ပေ။ တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များမှာ အနားတွင်ရှိနေကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ ချောင်းမြောင်းနေသူများကိုသာ အကျိုးရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးဗျူဟာမှာ အမှောင်ထဲမှ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

“ဝူးရှ်”

ပုတ်သင်ညိုကြီးကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဒဏ်ရာပေးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ခြေတစ်ချက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ သူ၏နောက်ကျောတွင် ကြိုးကြာဖြူတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာပြီး ထိုပုံရိပ်က သူ၏ပခုံးကို ဆွဲကာ နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားစေသည်။ သူသည် သစ်ကိုင်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်ကူးသွားပြီး သစ်ရွက်တစ်ရွက်မျှ မလှုပ်စေဘဲ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် တုန်းယွမ်ခွမ်းနှင့် အခြားသူများ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ နာကျင်စွာ ဟိန်းသံမှာ သူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးက အော်နေတာလား။”

အရှေ့ကြယ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ အံ့ဩသွားလေ၏။ သာမန် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များမှာ ၎င်း၏ အရေပြားကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းမရှိရာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုသည်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

သတိကြီးစွာထားရန်နှင့် ကိုယ်ပျောက်နိုင်သော ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံရစေရန်အတွက် ဤ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရွေ့လျားကြခြင်းဖြစ်သည်။ သားရဲကြီးကို လိုက်ရှာနေသော ချီသွေးနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ တပည့်များမှာမူ သားရဲကြီး ငြိမ်နေလျှင်ပင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

“သူ ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ။”

အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်သွားသည်။ အရူးအမူးဖြစ်နေသော သားရဲကြီး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အဝေးတွင် တုန်ရီနေသော အကြေးခွံနက် ပုတ်သင်ညိုကြီးသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ငုတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သားရဲကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် ယခုလေးတင် သူ့ကို ဒဏ်ရာပေးသွားသော လူသားမှာ တုန်းယွမ်ခွမ်းတို့နှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်ရမည်ဟု ထင်နေသည်။ ဒေါသထွက်နေသော ပုတ်သင်ညိုကြီးသည် သူ၏ အေးချမ်းသော ဘဝကို လာရောက်နှောင့်ယှက်သည့် ဤလူတစ်သိုက်ကို အဖိုးအခ မည်မျှပေးရပါစေ ခြေမှုန်းရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

“အားလုံး သတိထားကြ။ ခုနက ပုတ်သင်ညိုကြီးနဲ့ တိုက်သွားတဲ့သူဟာ ငါတို့မသိတဲ့လူပဲ။ ရန်သူလား မိတ်ဆွေလား မသိသေးဘူး။ လူနှစ်ယောက်ကို ပတ်ဝန်းကျင် လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ သီးသန့်လွှတ်လိုက်။”

တုန်းယွမ်ခွမ်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး အားလုံးကို အသံပို့၍ သတိပေးလိုက်သည်။

သူတို့ မရောက်လာမီ တစ်စုံတစ်ဦးက ပုတ်သင်ညိုကြီးကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ကာ ရူးသွပ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ ထူးချွန်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ရာ အထူးသတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

အမည်မသိ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူက မိစ္ဆာသားရဲကို ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်ချေ များသည်။ သူတို့အနေဖြင့် အချိန်ထပ်ဆွဲလို့ မဖြစ်တော့ပေ။ သတင်းများ ပျံ့နှံ့မသွားမီနှင့် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များ ရောက်မလာမီ ဤသားရဲကို သတ်ဖြတ်ပြီး တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။