ဒီအပြစ်ကို မင်း တာဝန်ယူနိုင်ပါ့မလား ၃

"စုယွီရှန်း မင်းက ဘယ်သူ့ကို လာဟန်ဆောင်နေတာလဲ၊ မင်းအမေကိုပဲ သွားဟန်ဆောင်လိုက်"

ခယ်ရှစ်စန်း၏ ကျောက်သားကဲ့သို့ မာကျောသော လက်ဝါးများသည် ကြောက်လန့်တကြား ခုခံရင်း ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဝေါယာဉ်ကို စွန့်လွှတ်နိုင်သော်လည်း ဤနတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များမှာ သူ၏သခင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို အထိခိုက်မခံနိုင်ပေ။

သူ၏ စကားကြောင့် စုယွီရှန်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားသော်လည်း သူမကတော့ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ ဓားသည် နောက်မဆုတ်တမ်း ရှေ့သို့သာ တိုးသည်။

တိုက်ခိုက်မိပြီးမှတော့ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို သူမ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး လက်ထဲတွင် ဓားမရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးဖောက်သွားသော ဓားသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများစွာကို အောက်ရှိ ရေနေသတ္တဝါများထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ဂလန်း

ကြီးမားလှသော တုန်ခါသံနှင့်အတူ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထလာသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှေ့ဆုံးမှ ရပ်နေသော ဝူကျွင်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းများကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ဓားချက်ကို အင်အားသုံး၍ တားဆီးလိုက်၏။

သူ၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းပေါ်တွင် ခြစ်ရာတစ်ခုမျှပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

"ဟင်"

စုယွီရှန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩရိပ်များ ထင်ဟပ်သွား၏။ တာအိုနန်းတော်၏ အားဖြည့်မှု မပါသော်လည်း သူမ၏ အစွမ်းမှာ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဒီလိပ်စုတ်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် သန်မာသွားရတာလဲ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ နတ်ဆိုးများမှာ မဆိုင်းမတွဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရ၏။

"အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း"

စုယွီရှန်းသည် အထက်ရှိ အစောင့်များကို ဝေါယာဉ်ကို ကြည့်ထားရန် အချက်ပြပြီးနောက် သူမ၏ ဓားပေါ်သို့ နင်းကာ နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းတို့ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေစဉ်...

အစောင့်နှစ်ဦးမှာ အခြေအနေများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာသည်ကို သိပြီး မျက်နှာများ ဖြူဖျော့နေကြသည်။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ဘာကြောင့် ဤပြဿနာထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ပါဝင်နေရသနည်း။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝေါယာဉ်ကို သိမ်းဆည်းကာ ကောင်းကင်ဓားနတ်သမီးနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။

မြို့တော်ဝန်သမီးထက် သူတို့၏ နတ်သမီးလေး၏ အရေးပါမှုက ပိုကြီးမားသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ စုယွီရှန်းသာ အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားလျှင် တောင်ပိုင်းဟုန်တစ်ခွင်လုံးသည် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ စုဟုန်ရှို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ခယ်ရှစ်စန်းသည် နောက်မှ လိုက်လာသော ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားရင်း အခက်တွေ့နေရ၏။ ခုခံရန်လည်း မလွယ်၊ ထွက်ပြေးရန်လည်း မရပေ။

စုယွီရှန်းမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် မတူဘဲ ရူးသွပ်နေသော မိန်းမတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေ၏။ သူမ၏ အစ်မ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို အသုံးချကာ နဂါးမျိုးဆက်များကိုပင် သူမ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သွေးမျိုးဆက်သစ် ရရှိထားသော ဝူကျွင်းသည် ယမန်နေ့က တွေ့ခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ၁၀ လိပ်နတ်ဆိုးထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာနေပြီး သူတစ်ယောက်တည်းနှင့် ဓားအရှိန်အဝါကို ခုခံနေသည်။

သို့သော် ဝူကျွင်း၏ အစွမ်းပြမှုက စုယွီရှန်းကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေ၏။ သူမသည် အာရုံလှည့်စားသည့် အစီအရင်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်နေသည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့ပေ။

သူမသည် လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မျက်ခုံးကြားမှ ဓားအလင်းတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော တာအိုနန်းတော်ကြီး ပေါ်လာသည်။ ၁၁ ထပ် မြင့်မားလှသော ထိုနန်းတော်ကြီးသည် မိုးမြေကို ဆက်သွယ်ထားသလို ရှိနေပြီး အတွင်း၌ ရှေးဟောင်းဓားများစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ကောင်းကင်နန်းတော် ၄ ထပ်

မသေမျိုးနန်းတော် ၄ ထပ်

ဝိညာဉ်နန်းတော် ၂ ထပ်

ဤကဲ့သို့သော သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ခယ်ရှစ်စန်း၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။

"အဝါရောင်အဆိပ်နဂါးကို မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ဒီနေ့ ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့"

စုယွီရှန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး လက်ငါးချောင်းကို ဆုပ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်များက ဖီးနစ်ငှက်၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

သူမသည် မျောက်များကို ခြောက်ရန် ကြက်ကို သတ်ပြသလိုမျိုး၊ သူတို့ထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ဝူကျွင်းကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ ဓားကို ကိုင်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ သူငယ်အိမ်များသည် မီးခိုးရောင်နှင့် အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ အကြည့်ထဲတွင် ရွှေရောင်လိပ်နတ်ဆိုးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ခုတ်ပိုင်းစမ်း"

သူမ ဓားကို အောက်သို့ လွှဲချလိုက်၏။ ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏အရှိန်အဝါဖြင့် ပစ်မှတ်ထားခဲ့သော နတ်ဆိုးများအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

၎င်းမှာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းရွေ့လျားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

သူမ၏ ဓားချက်မှာ လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွား၏။ စုယွီရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများ ပေါ်လာပြီး တာအိုနန်းတော်၏ အကူအညီဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် အသက်ရှူသံ တစ်ချက်ကို ရှာတွေ့သွား၏။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၍ သူမ နောက်ဆုတ်ရန် မရှိတော့ပေ။

စုယွီရှန်းသည် သူမ၏ ဓားရှည်ကို တစ်ဖန် ပြန်မြှောက်လိုက်သော်လည်း ထိုခဏမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားသည်။ ထိုအသက်ရှူသံသည် သူမနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံစသည် လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး ခရမ်းရွှေရောင် မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည်။ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခုက စုယွီရှန်း၏ အပေါ်တွင် မိုးနေ၏။

ဘုန်း

ပြင်းထန်လှသော ဒူးတိုက်ချက် တစ်ချက်က စုယွီရှန်း၏ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွား၏။ လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်သော စုယွီရှန်းသည် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ တုန်ခါသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ပိုင်းဟုန်၏ နာမည်ကျော် နတ်သမီးလေး၏ မျက်နှာမှာ ဝေဒနာကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားတော့သည်။

ခရမ်းရွှေရောင်မီးလျှံများက သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို လောင်မြိုက်နေသည်။ သူမသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးများကို ထိုးဖောက်ကာ လဲကျသွားတော့သည်။

သူမ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ...

သူမ၏ အာရုံများက နတ်ဆိုးများ၏ ထူးဆန်းသော လှည့်ကွက်များပေါ်တွင်သာ ရောက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး

ချောမောလှသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ခဏတာ မှင်တက်သွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုမျက်နှာကို သူမ မကြာသေးမီကပင် မြင်ဖူးခဲ့၏။ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံပေါ်ရပ်နေသော ထိုလူငယ် မဟုတ်ပါလား။

စုယွီရှန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး တိုက်ခိုက်သူ၏ အမည်ကို အော်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများဖြင့် ပြည့်နေ၏။ သူမ ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နီရဲနေသော ဝေါယာဉ်မှာ တောအုပ်ထဲတွင် လဲကျနေပြီးအစောင့်နှစ်ယောက်မှာလည်း မရှိတော့ပေ။

ယင်ယာကျွင်းသည် ဝေါယာဉ်ထဲတွင် တွေဝေစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သူမသည် ရှန်းယီ၏ ပြင်းထန်လှသောအရှိန်အဝါအောက်တွင် သတိမလစ်သွားခြင်းကပင် သူမ၏ အခြေခံ ကောင်းမွန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သူမသည် အသက်ရှူမှုကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ဝေါယာဉ်အပြင်ဘက်သို့ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် တွားသွားကာ ထွက်လာသည်။ သို့သော် သူမ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ဖိနပ်တစ်စုံပင်။

သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ သာမန်လူနှင့်မတူဘဲ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေကာ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ထိုလူသည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်လှမ်းလိုက်၏။ ယင်ယာကျွင်းသည် ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မလိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် စုယွီရှန်း၏ အပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။

"အု..."

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူငယ်သည် လှည့်ကြည့်ခြင်း မရှိဘဲ အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံပေါ်သို့ တက်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အစ်မစု.. အဆင်ပြေရဲ့လား" ယင်ယာကျွင်းသည် သူမကို ကူတွဲပေးရင်း လူငယ်ပျောက်ကွယ်သွားသော ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေမိသည်။

"ငါ့အတွက်တော့ ပြဿနာက အကြီးကြီးပဲ" ဟု စုယွီရှန်းက ကောင်းကင်မှ တာအိုနန်းတော်ကို ငေးကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

သူမသည် ဗိုက်ကို လက်နှင့်ဖိကာ ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ငါ တကယ် နားမလည်တာက.. သူ ဘာလို့ ငါ့ကို ဒူးနဲ့ တိုက်ရတာလဲ ငါ သူ့ကို ဘာများ စော်ကားမိလို့လဲ"

"သူက... သူက ဘယ်သူလဲ"

စုယွီရှန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဘယ်သူမှ မဟုတ်ပါဘူး" ဟုသာ ပြောလိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဘာပြောဖို့ လိုတော့မည်နည်း။ ရေနေသတ္တဝါ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် ခယ်ရှစ်စန်းတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုသာ ဖြစ်ပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။