← Chapters

အတိုင်းဆမဲ့ သောင်းကျန်းဝါးမြိုခြင်း ၂

Vol. 55 Ch. 545

အတိုင်းဆမဲ့ သောင်းကျန်းဝါးမြိုခြင်း ၂

Vol. 55 Ch. 545

ရှန်းယီသည် ရွှေရောင်အစင်း လိပ်နတ်ဆိုး အလောင်း သုံးလောင်းကို တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရများကို ဝူကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝူကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ တောက်ပလာခဲ့၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ သို့ တိုက်ရိုက် မဝင်ရောက်သေးသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

…

နဂါးမျိုးဆက်များ နန်းဆောင်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ကျသော နတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် ရေအောက်ကမ္ဘာတွင် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားကြ၏။

သူတို့ကို ရန်စရဲသူ မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများကိုလည်း အဆက်မပြတ် ရရှိနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နန်းဆောင်ပြင်ပရှိ ရေပြင်အတော်များများကိုအစီအရင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ကင်းလှည့်ခြင်းမှာ အပေါ်ယံ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေလေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၆ အထက်ရှိ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးများအားလုံးကို တခြားသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် နန်းဆောင်မှ အမိန့်ရောက်လာခဲ့၏။

ထိုအခါမှသာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို အနည်းငယ် ပို၍ အလေးထားလာကြသည်။ ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက နဂါးမျိုးဆက်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် ခေါင်းပြတ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသို့တွေးတောရင်း သူတို့သည် ခရုသင်းများကို ထုတ်ယူကာ ပုံမှန်အတိုင်း အခြေအနေများကို သတင်းပို့ရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ ခရုသင်းများကို စတင် အသုံးပြုလိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... နတ်ဆိုးစစ်သည်များသည် သူတို့၏ဦးခေါင်းထက်မှ အေးစက်လှသော လေလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူတို့ သတိလစ်သွားကြတော့သည်။ သွေးစအစနပင် မကျန်ရစ်သော ကြည်လင်သည့် လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် ပုံရိပ်သုံးခုမှာ တခြားတစ်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားကြ၏။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၈၂၆၀၀၀ နှစ်]

နဂါးသားတော်များ နန်းဆောင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ ဖမ်းမမိနိုင်သော တစ္ဆေများကဲ့သို့ အသာအယာပေါ်လာတတ်သော ထိုပုံရိပ်များသည် အစီအရင်များ၏ စစ်ဆေးမှုကို လျစ်လျူရှုကာ နဂါးမျိုးဆက်များ နန်းဆောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရေနေနတ်ဆိုးများ၏ အသက်ကို အတောမသတ် ရိတ်သိမ်းနေကြသည်။

ဤမျှ ရဲတင်းလှသော လုပ်ရပ်မျိုးကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအတွင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးခြင်း မရှိပေ။ သူတို့၏ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ လူသူမရှိသော ကွင်းပြင်ထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

စတုတ္ထမြောက် နတ်ဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်အထိပင်။

“တောက် အားလုံး အိပ်ပျော်ကုန်ကြတာလားကွ”

ခရုသင်းကို ကိုင်ထားသော ရွှေရောင်အစင်း လိပ်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ဆဲရေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ပြင်းထန်သော မလုံခြုံမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် လိပ်မျိုးနွယ်စု စစ်တပ်၏ အရည်အချင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

“စစ်သူကြီးတို့ နဂါးမျိုးဆက် နန်းဆောင်ကို စစ်ကူပေးကြပါ”

ပင်လယ်စပါးအုံး တောက်ဟိုင်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၈ ရှိသူများကိုသာ စစ်သူကြီးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး၊ နယ်မြေတစ်ခုကို အမှီအခိုကင်းစွာ စောင့်ကြပ်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရှိသူများကိုသာ မဟာစစ်သူကြီးဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သည်။

သူ၏ အော်ဟစ်သံ မဆုံးမီမှာပင် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော လက်မောင်းတစ်ဖက်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရက်စက်စွာ ကြေမွပစ်လိုက်၏။

ထိုနတ်ဆိုးစစ်သည်၏ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများရှေ့တွင် ဝူကျွင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမာရွတ်များမှာ ရှုံ့မဲ့နေသည်။

သူသည် တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသည့်အတွက် စိတ်တိုနေပုံရသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်၏။ လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် မင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင်နေသူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ဘဲ အလောင်းများမှာ သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ တစ်လောင်းပြီး တစ်လောင်း ပါဝင်သွားကြသည်။

ထိုဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင်မူ နှမြောတသဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှမရှိပေ။ ရှန်းယီသည် အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေသည်။

သူရယူနိုင်သမျှမှာ အပိုဆုများသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စစ်သူကြီးများပြန်ရောက်လာရန်မှာလည်း အချိန်အတန်ကြာ ဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၂၁၀၇၀၀၀ နှစ်]

လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဆိုးစစ်သည် တစ်ဝက်ခန့်ဖြစ်သောအဖွဲ့ငါးဖွဲ့လုံးကို ဤမျှ များပြားလှသော သက်တမ်းနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အနီးဆုံးမှာ ရှိနေတဲ့ လိပ်မျိုးနွယ်စု မဟာစစ်သူကြီး ပြန်ရောက်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ” ဟု သူက ဝူကျွင်းကို မေးလိုက်၏။

“အနီးဆုံး တစ်ယောက်ကတော့... အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် အချိန်လောက်ပါပဲ။” ဝူကျွင်းက အချိန်ကို သေချာ တွက်ချက်လိုက်သည်။

သူသည် လိပ်စစ်တပ်၏စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုစစ်သူကြီးများ၏ တည်နေရာကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

“ငါတို့ နောက်ထပ် တစ်သုတ်လောက်တော့ ထပ်ပြီး ရိတ်သိမ်းလို့ ရသေးတာပဲ။”

ရှန်းယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အစင်း လိပ်နတ်ဆိုး အလောင်းအားလုံးကို ဝူကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။ ထိုနတ်ဆိုးများ၏အနှစ်သာရ အပြည့်အဝ ရရှိသွားသောအခါ ဝူကျွင်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ထဲတွင်ပင် ထူးဆန်းသော ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့၏။

သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ အသိစိတ်မှာ အနည်းငယ် ထုံထိုင်းသွားသည်။

၎င်းမှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် သည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် မလုံလောက်တော့သည့် လက္ခဏာပင်။ ငါးကြိမ်ဆက်တိုက် မြှင့်တင်ပေးပြီးနောက် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်း နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

“နောက်ထပ် တစ်သုတ် ထပ်ပြီး ရိတ်သိမ်းလို့ ရသေးတယ်...”

ခယ်ရှစ်စန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားရသော်လည်း၊ ဝူကျွင်းကို ကြည့်ကာ မနာလို ဖြစ်သွားမိသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝူကျွင်း၏ သွေးမျိုးဆက် ပြင်းထန်မှုမှာ နဂါးမျိုးနွယ်သွေးနှောဖြစ်သော ခယ်ရှစ်စန်းကိုပင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

လိပ်မျိုးနွယ်စုမှာတင် ညီအစ်ကိုတွေ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့မှာလည်း နဂါးမျိုးနွယ် ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။

ဘာလို့ ဒီဝူကျွင်းကပဲ ကံကောင်းမှုတွေ အကုန် ရနေရတာလဲ။

“သခင် ဒီဘက်ကို ကြွပါ”

ဝူကျွင်းမှာ သူ၏ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသော အစွမ်းကို မကျင့်သားရသေးပေ။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ နောက်ထပ်နတ်ဆိုးစစ်သည် တစ်ဖွဲ့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

သို့သော် ဝူကျွင်းက ရှန်းယီနှင့် ခယ်ရှီဆန်တို့ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်သွားသောအခါ သူ ခေတ္တမျှရပ်တန့်သွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေပြင်မှာ ဗလာကျင်းနေပြီး နတ်ဆိုးစစ်သည် တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပေ။

ဒီလောက်ထိ မြန်မြန် တုံ့ပြန်နိုင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်တာ။

သူတို့သုံးဦးထဲတွင် အားအနည်းဆုံးသူမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၉ ရှိပြီး၊ နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုထားသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးများမှာ သူတို့ကို မမီနိုင်ပေ။

“ဘယ်သေချင်နေတဲ့ သူခိုးက ငါ့သခင်ရဲ့ သားကောင်တွေကို လုရဲတာလဲ”

ခယ်ရှစ်စန်းသည် ကြာမြင့်စွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဖော်လံဖားလုပ်ရမည့် အရည်အချင်းကို တတ်မြောက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

“…”

ရှန်းယီသည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အထက်ဘက်သို့ မျက်လုံးကို ပင့်ကြည့်လိုက်၏။ ဝူကျွင်းကလည်း ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်သည်။

ရေမျက်နှာပြင်၏ လှိုင်းတွန့်များကြားမှတစ်ဆင့် ခါးကုန်းကုန်းလူရိပ်တစ်ခုမှာ ရေမျက်နှာပြင်ထက်တွင် ရပ်နေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ခယ်ရှစ်စန်းမှာမူ လုံးဝ သတိမထားမိသေးပေ။ သူတို့ကြားရှိ နယ်ပယ်ကွာခြားမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ကျော်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤနတ်ဆိုးမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း၏ အဆုံးသတ်အထိ လျှောက်လှမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။

“သခင်... ကျွန်တော် တကယ် မမျှော်လင့်ထားဘူး။ သူတို့တွေက အပြင်မှာပဲ ရှိနေကြတာ”

ရေပြင်အသီးသီးကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသော လိပ်စစ်တပ်၏ မဟာစစ်သူကြီးများသည် ရေထဲတွင်မရှိကြဘဲ ကုန်းမြေသို့ ဦးတည်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးမျိုးဆက်များနန်းဆောင်တွင် တစ်ခုခု ကြံစည်နေမှန်း သူတို့ သိကြသော်လည်း၊ ဝူကျွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာသော်လည်း ဤမျှ ထူးဆန်းသော အခြေအနေမျိုးကို မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

ခယ်လောင်ချီက မည်သည့်အရာများ လုပ်နေသောကြောင့် ဤမျှအထိ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေရသနည်း။

ထိုမဟာစစ်သူကြီးများမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံး အခြေခံအင်အားစုများဖြစ်သလို နယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော အဓိကအုတ်မြစ်များလည်း ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ မလှုပ်ရှားရပေ။

“သွားတော့”

ရှန်းယီသည် ဝေခွဲမနေတော့ပေ။ သူ၏ ရှေ့မှ နတ်ဆိုးကြီးကို သူ နှိမ်နင်းနိုင်မည်ဟု ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေသော်လည်း၊ သူသည် လက်လျှော့ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် လူမိုက်တစ်ယောက်ပင်လျှင် တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုသည်ကို သိနိုင်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်း အနည်းငယ် ရိတ်သိမ်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ မတော်တဆ ရွှံ့နွံထဲသို့ ခြေစုံပစ် ဝင်မိသွားသလို ဖြစ်နေ၏။

ရှန်းယီ၏ စိတ်အမိန့်အောက်တွင် ဝူကျွင်းသည် ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူသည် ရေထဲမှ ခုန်ထွက်ကာ ထိုခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဦးလေးသုံး ဒီအရှင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေပေတော့”

ရှန်းယီနှင့် ခယ်ရှစ်စန်းတို့မှာ လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီး မတူညီသော ဦးတည်ချက်များသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံ သည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး၊ အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် တိမ်တိုက်များဆီသို့ ဦးတည်ကာ ဝေးကွာသော တောင်တန်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

“…”

ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီးမှာ ဝူကျွင်းကို မျက်နှာတစ်ချက်မပျက် ကြည့်နေသည်။ သူသည် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးချက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ဦး၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ ရိုးရှင်းပြီး ရက်စက်လှပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးများ၏ ထုံးစံအတိုင်း စမ်းသပ်သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

မည်သူက ပို၍ အစွမ်းထက်သလဲ ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံပေါ်တွင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် မူတည်နေသည်။

သူတို့၏ လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ထိတွေ့သွားသည့် ခဏမှာပင်... တစ်ဖက်ရှိ ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက်လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ထောင်တက်နေသော ရေတံခွန်ကြီး နှစ်ခု တိုက်မိသလိုမျိုး ပြန်လည် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဘုန်း

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ တွင်မူ ရိုးရှင်းသောလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းကပင် မိုးမြေကို အရောင်ပြောင်းသွားစေနိုင်၏။

ဝူး...ဝူး

ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီးမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရ၏။

“ဟင်”

ဝူကျွင်းသည် သူ၏ လက်သီးကို ကြည့်ကာ အံ့သြသွား၏။

ဝိုး... ဒီအဘိုးကြီးက ထင်သလောက် မစွမ်းပါလား။

မျိုးနွယ်တူဖြစ်ပြီး သွေးမျိုးဆက်စွမ်းရည်ချင်း တူညီကြသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ အင်အားအစစ်အမှန်နှင့် အတွေ့အကြုံပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

အခြား ပြောင်းလဲနိုင်သော အချက်မှာ အလွန်နည်းပါး၏။ အကယ်၍ အချိန်သာ ရမည်ဆိုပါက သူသည် သူ့သခင်အတွက် ဤအဘိုးကြီး၏ ဦးခေါင်းကို သေချာပေါက် ယူဆောင်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“မင်းက အသက်ရှင်နေတဲ့ သတ္တဝါမဟုတ်တော့ဘူးပဲ။”

အဘိုးကြီးသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်၏။

ဤကျောက်သား ရုပ်သေးရုပ်မှာ အသက်ရှင်နေပုံရပြီး မှတ်ဉာဏ်များရှိနေသလို ထင်ရသော်လည်း၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများမှာ ရွှေရောင်အစင်းပါလိပ်မျိုးနွယ်စုတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းမှ တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်တတ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

သို့သော်လည်း အဆုံးတွင်မူ ၎င်းမှာ သူတစ်ပါး၏ နည်းလမ်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော အတုအယောင် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း အဘိုးကြီးသည် ခရုသင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ “အသက်မရှိတဲ့ အရာတစ်ခုနဲ့ လုံးပတ်နေစရာ မလိုဘူး။ အဲဒီ မင်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ ကျင့်ကြံသူကို တားဆီးကြစမ်း။ ငါ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် သူက နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ် ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

ထိုစကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် ဝူကျွင်းသည် သူနှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်နှစ်ခု အနီးအနားတွင် ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ သူ၏ သခင် ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ချက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။

ဒုက္ခပဲ... ဒီလိပ်စစ်တပ်ရဲ့ မဟာစစ်သူကြီးတွေ အားလုံးက တကယ်ပဲ သူတို့ရဲ့ ရေပြင်တွေကို စွန့်ခွာလာကြတာလား။

သူသည် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများမှာ ကွဲထွက်သွားပြီး ကြီးမားသော ရွှေရောင်လိပ်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဟန် ရှိသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

“…”

ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီးသည် ကျောက်သားရုပ်သေးက ရွှေရောင်အစင်းလိပ်မျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်ကို ကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ ကြောက်ရွံ့မှုများကြားတွင် ဝမ်းနည်းမှုလည်း ပါဝင်နေသည်။

ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးက သွေးမျိုးဆက် စွမ်းရည်တွေကိုတောင် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်တာလဲ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်လာပြီး မသေမျိုးများစွာကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤမျှနက်နဲလှသော နည်းစနစ်ကို အဘိုးကြီး တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

သူသည်လည်း ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း ဝူကျွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိသိသာသာအားနည်းပြီး မှိန်ဖျော့နေသည်။

ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘိုးကြီးသည် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ဓားကြီးတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေလိုက်၏။

သို့သော် ဝူကျွင်းမှာ ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင် သိရှိနေပုံရပြီး ဝေးကွာသွားသော မင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်လံ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

သခင်ကို ကာကွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။ ဤလုပ်ရပ် တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဝူကျွင်းမှာ တကယ်ပင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ဒါက ပိုကောင်းပါတယ်၊ နောက်မှ တိုက်ခိုက်ကြတဲ့အခါ သူလည်း လက်တွန့်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။

နန်ဟုန်တစ်ခွင်တွင် ခြေတစ်ချက် ဆောင့်ရုံဖြင့် ပြဿနာရှာနိုင်သော ဤကြောက်မက်ဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ ယခုအခါ ဦးတည်ချက်တစ်ခုတည်းသို့ စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

All Chapters