မိုးပြာကောင်းကင်အောက် ဒူးထောက်ဖို့ မင်းကမထိုက်တန်ဘူး

ဝှစ် ဝှစ်

ဝူကျွင်း၏ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်မှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ ရှိ အခြား နတ်ဆိုးကြီး သုံးဦးထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက် ပြင်းထန်မှုမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်နေသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အတောက်ပဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော လိပ်နတ်ဆိုး စစ်သူကြီး သုံးဦးမှာလည်း အသိအကျွမ်းများဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝူကျွင်းသည် ရှေ့မှ ပုံရိပ်နှစ်ခုကို မီသွားခဲ့၏။ သူသည် အပြင်းအထန် ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများမှာ တစ်ဖန် ပြန့်ကျဲသွားကာ နက်နဲသောအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဖျက်ဆီး၍မရသော ဒိုင်းကာ သံချပ်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုနှစ်ဦးကို တားဆီးလိုက်၏။

“ဦးလေးတို့၊ ဒီက တူလေးကို မမြင်ဘူးလား ဘယ်ကို ဒီလောက်ကပျာကယာ သွားနေကြတာလဲ”

ဝူကျွင်းသည် ကြမ်းတမ်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမာရွတ်များမှာ အနည်းငယ် ဟသွားခဲ့၏။ သို့သော် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းက သူ၏ ရင်ထဲမှ မလုံခြုံမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ ကျင့်ကြံခြင်းသည် နန်ဟုန်ဒေသရှိ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ယင်းထက် ပိုမြင့်သူများမှာ မသေမျိုးဂိုဏ်း အကြီးအကဲ တစ်ဦး သို့မဟုတ် နဂါးနန်းတော်၏ နာမည်ကျော် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အင်အားကို စောင့်ကြပ်ပေးနေသော လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ယောက်တည်းနှင့် သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင် ဝူကျွင်း၌ အနိုင်ရရန် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမျှပင် အခွင့်အရေး မရှိပေ။ သို့သော် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် တစ်ခုအနေဖြင့် ယနေ့ ဤနေရာတွင် ကြေမွသွားရမည် ဆိုလျှင်ပင်မှ သူ၏ သခင် လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ရအောင် လုပ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

“မင်း ဘယ်လောက်ပဲ တူအောင် တုပနိုင်ပါစေ၊ မင်းက အသက်မရှိတဲ့အရာတစ်ခုပဲလေ။ ဘာလို့ ပင်ပန်းခံနေဦးမလဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း”

လိပ်နတ်ဆိုး ဦးလေးသုံးသည် အဝေးမှ အေးအေးဆေးဆေး ချဉ်းကပ်လာပြီး ဝူကျွင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ဝိညာဉ်ရုပ်သေးများနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသည်။

ဤအသက်ဝင်နေပုံရသော ကျောက်သားရုပ်သေး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှန်းယီသည် သေချာပေါက် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေမည်။

အသံ မဆုံးမီမှာပင် အခြား ခါးကုန်းကုန်း ပုံရိပ်နှစ်ခုကလည်း အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်ယံ ပြည့်နှက်နေသော ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန့်ကျဲသွားပြီး ထိုသုံးဦးက သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းရည်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ဝူကျွင်းမှာ ငြင်းဆန်၍မရအောင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။

သိပ်သည်းလှသော ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများသည် ကောင်းကင်မှ ပိုက်ကွန်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြန့်ကြက်သွားပြီး တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

“သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလိုက်စမ်း၊ ငါတို့ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်”

ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်သော အရေးမပါသည့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုစစ်မှန်သော တာအိုသားတော်က ပို၍ အရေးကြီးသည်။

အက်ကွဲကွဲ အသံကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပုံရိပ်သုံးခုသည် သူတို့ရှိနေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ဝူကျွင်းကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရိုးရှင်းမှုနှင့် အမှန်တရားဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ကြီးမားသော အဟုန်များ မပါဝင်ဘဲ လွှမ်းမိုးနိုင်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများမှာ ဓားသွားပေါ်တွင် လုံးဝ စုစည်းသွား၏။

မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကိုပင် မနာလိုဖြစ်စေနိုင်သည့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီး သမုဒ္ဒရာများကို ဖြတ်သန်းနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ဂျွတ်

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝူကျွင်းသည် ရှောင်တိမ်းရန် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ နီမြန်းသော ဓားလေလှိုင်းက သူ၏ ပခုံးကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားကာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်တော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန် သိပ်မရလိုက်ပေ။ လင်းယုန်လက်သည်းနှင့် တူသော ခြောက်သွေ့နေသည့် လက်တစ်ဖက်က ဝူကျွင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ တွက်ချက်ထားပြီး သူ အငိုက်မိနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ကျောရိုးဆီသို့ ရက်စက်စွာ လှမ်းဆွဲလိုက်၏။

သာမန် ကျင့်ကြံသူ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အတွက် ဆိုလျှင် ထိုလက်ဝါး တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် နှလုံးသားကို ဆွဲထုတ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂျွတ် ဂျွတ်

အလားတူပင် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သော လိပ်နတ်ဆိုးသည် သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ဝူကျွင်း၏ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသော ရင်ဘတ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ကျောက်စရစ်ခဲများဆီသို့ ရောက်သွား၏။

သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုပ်ချေလိုက်သော်လည်း ကျောက်ခဲများမှာ အမှုန့်ဖြစ်မသွားဘဲ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ စစ်မှန်ပြီး ပြင်းအားကောင်းသော ရွှေရောင်အစင်းပါလိပ်သွေးများ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ခဲများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော်လည်း အသားနှင့် သွေးများဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ၎င်း၏ ဖန်တီးတည်ဆောက်မှုမှာ မည်မျှရက်စက်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် အဘိုးကြီး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

“ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်း က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ လုပ်ရပ်တွေက ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေထက်တောင် ပိုပြီး ရက်စက်နေသေးတယ်။ နဂါးနန်းတော်ကို ဝင်ဖို့ စဉ်းစားကြည့်ပါလား”

“ဟူး...”

ဝူကျွင်း၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မြင့်တက်လာသော်လည်း အတွေ့အကြုံအရဆိုလျှင် သူသည် ဤသူများ၏ ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းအဆင့် ၁၀ သာရှိသေးသည့် အတွေ့အကြုံနုနယ်သူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက စကားပြောရန် ဆန္ဒရှိနေသဖြင့် သူ ဂရုမစိုက်ပါချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ လိုချင်သည်မှာ သူ၏ သခင် ဝေးရာသို့ လွတ်မြောက်သွားရန် လုံလောက်သော အချိန်ရရှိဖို့သာ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မထွက်ပေါ်လာသေးသော တတိယမြောက်လူမှာ ယခုအခါ ဝူကျွင်း၏ အနောက်တွင် တိတ်တဆိတ်ရပ်နေပြီး ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများကြားမှ အားနည်းချက်ဆီသို့ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခတ်ထုတ်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“ငါတို့က နောက်နေတာပါ။ မင်းက တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လို့ ထင်နေတာလား”

လိပ်စစ်တပ်မှ အသက်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် နဂါးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အိပ်မက်မက်နေခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီ အနေဖြင့် နဂါးသားတော် ခုနစ်ပါးကို တွေ့ခွင့်ရရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လိပ်မျိုးနွယ်စု မဟာစစ်သူကြီး သုံးဦးသည် သူတို့၏ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုမှာပင် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ချိတ်ဆက်မှုကို ပြသခဲ့သည်။

ဤနတ်ဆိုးများမှာ ခယ်လောင်ချီ မိမိရာထူးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ဝူကျွင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပိုမို အစွမ်းထက်ပြီး ထိုသုံးဦးကို သွေးမျိုးဆက်အရ အပြတ်အသတ် သာလွန်နေသော်လည်း၊ ထိုလက်ချောင်းထိပ်မှ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားရပြန်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသလို ဖြစ်နေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ ဦးလေးသုံးသည် ဓားရှည်ကို စောင်းကိုင်ထားပြီး ဝူကျွင်း ကျဆင်းလာမည့် ဦးတည်ချက်တွင် ရပ်ကာ အေးစက်စွာ မော့ကြည့်နေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် ဓားရိုးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

သွေးရည်ကြည်ကဲ့သို့ သိပ်သည်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များသည် ဓားသွားပေါ်သို့ လုံးဝ စီးဝင်သွားသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးမှာ အလှပဆုံး ဆည်းဆာကဲ့သို့ နီမြန်းသော အရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါ အလွှာများမှာ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်နေ၏။

“…”

လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ ဦးလေးသုံးသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နီမြန်းသော အရောင်များ ပြည့်နှက်နေခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ အဓိအရာမဟုတ်မှန်း သူ သိလိုက်သည်။

နီမြန်းသော ကောင်းကင်ယံ၏ အလင်းရောင်များကြားတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရ၏။

ကြီးမားလှသော တာအိုနန်းတော်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်ဆိုး ကိုးကောင်ခြံရံထားကာ ပုလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော သွေးရောင်လွှမ်းသည့် ပုံရိပ်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အောက်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်သားအခွံများ ကွာကျသွားသောအခါ ခန်းမကြီး၏အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် တာအိုမဏ္ဍိုင် အသစ် ခြောက်တိုင် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုမဏ္ဍိုင်များပေါ်တွင် ဦးလေးသုံး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မျက်နှာများ ရှိနေသည်။

သူတို့ကို ယခင်က လိပ်စစ်တပ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပုံရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အနာဂတ်ရှိသော လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြပြီး ဝူကျွင်းနှင့်အတူ ရွှမ်ယွဲ့မြို့သို့ မင်္ဂလာကိစ္စအတွက် လိုက်ပါသွားခဲ့သူများဟု သူ မှတ်မိနေသည်။

တာအိုမဏ္ဍိုင်များထဲတွင် ပိတ်မိနေသော်လည်း သူတို့သည် ရက်စက်သော အကြည့်များဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ဟုတ်ပေသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းအဆင့် ၁၂ ရှိ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ဦးကို ကြောင်အသွားစေရန်အတွက် လူငယ်အနည်းငယ်လောက်နှင့်တော့ မလုံလောက်ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ကို တကယ်တမ်း ကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်မှာ

ခုနစ်ထပ်ခွဲအမြင့်ရှိသော တာအိုနန်းတော်ကြီးတွင် အသက်ရှူကျပ်စေလောက်အောင် သိပ်သည်းလှသည့် ခရမ်းရောင်ချီများပြည့်နှက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြား မည်သည့် အရောင်မျှ မရောယှက်ဘဲ စင်ကြယ်နေ၏။ မိုးမြေ၏ အမြင်တွင် ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီမှလွဲ၍ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် ထိုက်တန်သော အခြား မြင့်မြတ်သည့် ဆုလာဘ် မရှိတော့သကဲ့သို့ပင်။

ခရမ်းရောင်ချီ ခြောက်ခု တိတိ ရှိပြီး တစ်ခုစီတိုင်းမှာ သာမန်လူများ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ပိုမို သိပ်သည်းနေ၏။

ဤမျှ အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံသော တာအိုနန်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် မည်ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်တော် ဖြစ်နေရမည်နည်း။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တေးသံများ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

အရှေ့ဘက်မှ လာသော ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီများက အသစ် ဖန်တီးထားသော အဋ္ဌမမြောက် အထပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဦးလေးသုံး၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး မြှောက်ထားသောဓားပင်လျှင် အလိုအလျောက် ကျသွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်တေးသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မိုးနှင့်မြေက သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကိုကြေညာလိုက်သည့်အလား ထိုခရမ်းရောင်ချီတန်းက... ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူရွှေရောင်အစင်းပါ လိပ်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်က မိုးမြေ၏ အာရုံစိုက်မှုကို တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်နိုင်သည်လော။ ဤကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်ကိစ္စမျိုး နန်ဟုန်တွင် တစ်ခါမျှမဖြစ်ဖူးပေ။

“တတိယညီ ဖယ်လိုက်စမ်း”

သူ၏ အခြား ညီအစ်ကို နှစ်ဦးထံမှ အက်ကွဲကွဲ အော်ဟစ်သံကြီးက ဦးလေးသုံး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သူသည် ခရမ်းရောင် ချီက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေလိုက်ရသည်။

၎င်းက သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ အနောက်ဘက်သို့ ဆက်သွားနေ၏။

ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီးသည် ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူသည် ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုနေရာတွင် လူငယ်တစ်ဦးက ဘေးတစောင်းရပ်ကာ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်။

သူ၏ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင်လွင့်ဝဲနေပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရွှေရောင် မီးတောက်များ ကခုန်နေ၏။

ထိုအေးစက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ မင်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ လွင့်ဝဲနေပြီး နောက်ဆုံး ခရမ်းရောင်ချီကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်၏။

လွင့်ဝဲနေသော အင်္ကျီလက်စများကြားတွင် မီးခိုးငွေရောင် ကြောက်မက်ဖွယ်လက်မောင်းကာ တပ်ဆင်ထားသော လက်တစ်ဖက်က ခန့်ညားလှသော နဂါးလှံကို လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ထားသော ကွေရှမသေမျိုး သံချပ်ကာ၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင်၊ ထျန်းယန် ၄၉ နှင့် မိုးပြာနဂါး ကြယ်ခွဲလှံ၏ အစွမ်းအပြည့်ကို ပေါင်းစပ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ ဦးလေးသုံးသည် အထီးကျန်ဆန်သော ပြာလဲ့လဲ့ကောင်းကင်ယံကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရ၏။ ခရမ်းရွှေရောင် မီးတောက်များက ဟိန်းဟောက်ကာ တိုက်ခတ်လာပြီး ထိုပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ယံအလယ်တွင် စူးရှတောက်ပသော ဆည်းဆာကို မီးညှိလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ထို့နောက်တွင် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော နဂါးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖွတ်

ရှန်းယီသည် လှံရှည်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်ထားပြီး လှံရိုးက ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးကြီး၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ နဂါးခေါင်းပုံစံ လှံသွားက သွေးရည်ကြည်များကို လောဘတကြီး မြိုချနေ၏။

ဘုတ်

လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ ဦးလေးသုံးသည် သူတစ်ဦးတည်းသာ မြင်နိုင်သော ပြာလဲ့လဲ့ကောင်းကင်ယံကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထိုတိမ်စွယ်များကြားတွင် သူ့ကိုအေးစက်စွာ ကြည့်နေသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ပုန်းကွယ်နေသည့်အလား ခံစားနေရ၏။

သူ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ဓားမှာ လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားသည်။ သူသည် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာသော်လည်း လှံဖြင့် ထိုးခံထားရသဖြင့် ခေါင်းငုံ့၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ရှန်းယီသည် လှံရှည်ကို အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရာ ငွေရောင်လမင်းပုံစံဓားတစ်လက်က လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားပြီး ကြောင်အမ်းနေသော ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်နှင့်အတူ သူသည် အသံတိတ် စကားနှစ်ခွန်းကို ပုံဖော်လိုက်၏။

အခမ်းအနားတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။