သုံးဘက်သုံးလံမှ တုံ့ပြန်မှု

မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်သူနှင့် နဂါးမျိုးနွယ် ခယ်ရှစ်စန်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။

ရေနေမျိုးနွယ်စုများနှင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင်လည်း ထိုအကြောင်းမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

အချို့က လင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည်ဟု ဆိုကြသလို၊ အချို့ကလည်း လုံးဝမှားယွင်းနိုင်ခြင်းမရှိသော ထက်ရှလှသည့် ရှေးဟောင်းဓားပညာရပ်၏အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ လက်ချက်ဖြစ်မည်ဟု ကောက်ချက်ချကြ၏။

ဤဖြစ်ရပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လိပ်မျိုးနွယ်စုဝင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့်အတူ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ရွှမ်ယွဲ့မြို့စား၏ သမီးဖြစ်သူမှာလည်း အစအနမကျန် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

တောင်ပိုင်း နန်ဟုန်၏ သားတော်ခုနစ်ပါးများနှင့် တောင်ဘက်နဂါးနန်းတော်တို့ကြား ယခုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် နန်ဟုန်ရှိ သတ္တဝါအားလုံး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြ၏။

ရှေ့ကလူများက ကုန်းမြေကို အုပ်စိုးကြပြီး၊ နောက်ကလူများက ရေပြင်ကို စိုးမိုးကြသည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ တူညီပုံရသော်လည်း၊ အခြားနဂါးနန်းတော်သုံးခု၏ ဟန့်တားမှုအောက်တွင် နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးများသည် အမြဲတမ်း ပို၍ သတိကြီးစွာ ထားကြရသည်။

သာမန်အချိန်များတွင် နဂါးနန်းတော် လေးခုကြား သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ပြင်ပလူကို တုံ့ပြန်ရာတွင်မူ သူတို့၏ ညီညွတ်သော တပ်ဦးကို ဘယ်သောအခါမှ မပြောင်းလဲခဲ့ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ မည်သည့်ဘက်က စတင်လှုပ်ရှားသည်ဖြစ်စေ သာမန်အင်အားစုများအတွက်မူ ၎င်းမှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

ယင်ချီကျန်းသည် မြို့စားအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ အိမ်တော်အတွင်းရှိ အကြီးအကဲများစွာ၏ အကြည့်အောက်တွင် သူသည် လူအများအပြားကို စေလွှတ်၍ ရှာဖွေခိုင်းလိုက်ရုံသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

။

၎င်းမှာ အပေါ်ယံတွင်တော့ ပုံမှန်တုံ့ပြန်မှုဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများအတွက်မူ ဤလူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ မိမိသမီးဖြစ်သူ ပျောက်ဆုံးနေသော ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှာဖွေခြင်းမှာ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း၊ မြို့စားသည် မည်သည့် ထိရောက်သော လုပ်ဆောင်ချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

တပည့်များကို စေလွှတ်၍ ရှာဖွေခိုင်းခြင်းမှာ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေ၏။

"အားလုံး ထွက်သွားကြစမ်း"

ယင်ချီကျန်းသည် ခန်းမထဲတွင် ထိုင်နေရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အားလုံးကို နှင်ထုတ်လိုက်၏။ သူတစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်သောအခါ သူသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"လင်းယွင်ဂိုဏ်း... ကောင်ကင်ဓားဂိုဏ်း..."

ယင်ချီကျန်းသည် ထိုအမည်နှစ်ခုကို အဖန်ဖန် ရေရွတ်နေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။

ရွှမ်ယွဲ့မြို့သည် လင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်မှု အလွန်နည်းပါးသလို မည်သည့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုမျှလည်း မရှိပေ။ အကယ်၍ လင်းယွင်ဂိုဏ်းကသာ ဝင်ပါမည်ဆိုပါက နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးများ၏ ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ကောင်ကင်ဓားဂိုဏ်းအတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ သူတို့၏ စရိုက်အရဆိုလျှင် ဝင်ပါလိုက စောစောစီးစီး ဝင်ပါလိမ့်မည်။

အခြားသူများ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရှေးဟောင်းဓားပညာရပ်မှာလည်း မသေမျိုးကောင်းကင်ဓားသမား၏ တစ်ဖက်လူကို မနာကျင်စေလိုသည့် စေတနာကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် မည်သို့ဖြစ်စေ အံခွင်ဝင်မကျနိုင်သေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှိန်အဝါချင်း မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော တရားခံမှာ ညစာစားပွဲညက မြို့စားအိမ်တော်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းမုန်တိုင်းကို ဆင်နွှဲခဲ့သူဖြစ်သည်။ နောက်တစ်နေ့ ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးများမှာ ကျောက်သားဝိညာဉ်ရုပ်သေးများသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူတစ်ပါး အကဲမခတ်မိစေရန် တိမ်တိုက်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသူသည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မဖော်ပြလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးကောင်ကင်ဓားသမားသည် လေးစားထိုက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးတော့ မရှိနိုင်ပေ။

သတို့သမီးကို လုယူသွားသည့် ကိစ္စမှာလည်း နားလည်မှုလွဲခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပို့ဆောင်သူနှင့် လုယူသူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရွှမ်ယွဲ့မြို့ကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်ပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ထူးဆန်းသည့်အချက်မှာ နဂါးမျိုးနွယ် ခယ်ရှစ်စန်း မည်သို့ ပတ်သက်သွားသလဲဆိုခြင်းပင်။

"ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ" ယင်ချီကျန်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွဲ့မြို့နှင့် ပတ်သက်နေပြီး အစွမ်းအစလည်းရှိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် လူကိုယ်တိုင် ထွက်မလာချင်သည့် အင်အားစုမှာ အများကြီးမရှိပေ။

သူ အတတ်မပြောရဲသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုသူသည် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲဆိုသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားလား"

ယင်ချီကျန်းသည် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်ရင်း အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲလျက် "ဂိုဏ်းချုပ်"

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ သတိမမူမိလောက်သော ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် စုယွီရှန်းသည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေရင်း ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို လှမ်းပေးလိုက်၏။ "ဒီမှာပဲ ခဏနေပါဦး၊ အပြင်မထွက်နဲ့ဦး။ လိုတာရှိရင် ငါ့ကို ထပ်ရှာလေ။"

"မမစု... ကျွန်မ ဘယ်တော့ ပြန်လို့ရမလဲဟင်"

ယင်ယာကျွင်းက ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် မေးသည်။ အမှန်တော့ သူမသည် ဤကိစ္စကြောင့် ရွှမ်ယွဲ့မြို့အပေါ် သက်ရောက်နိုင်သည့် ဒဏ်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဗီဇအရ မေးမြန်းမိခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူမသည် တိကျသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိခဲ့၏။

"ဘယ်ကို ပြန်မှာလဲ ရွှမ်ယွဲ့မြို့ကိုလား"

စုယွီရှန်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "နောက်တစ်လလောက်နေရင် မင်းပြန်လို့ရမရဆိုတာ ရှင်းသွားလိမ့်မယ်။ ပိုပြီး အသေးစိတ်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ လောလောဆယ် မမေးပါနဲ့ဦး၊ အရင်ဆုံး အခြေချနေထိုင်လိုက်ပါဦး။"

တစ်လလောက်။

ယင်ယာကျွင်းသည် တစ်ဖက်လူက ထိုအချိန်ကို မည်သို့ တွက်ချက်ထားသည်ကို နားမလည်သော်လည်း နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ။"

စုယွီရှန်းသည် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ သားတော်ခုနစ်ပါး ညီလာခံ အပေါ် အထူးသဖြင့် ဘာမှ မခံစားရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူမှာ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ၏ တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် စစ်မှန်သော တယအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်လာမည့်သူ မဟုတ်ပါလား။

သူမအစ်မ ရှိနေသရွေ့ သူမသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းမရှာလျှင် နန်ဟုန်တွင် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ စုယွီရှန်းသည် သူမ နှစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသော လူငယ်လေးကို ဂိုဏ်းချုပ်နေရာသို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းစေချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒ ထူးဆန်းစွာ ပေါ်ပေါက်နေမိ၏။

ထိုသို့ဖြစ်မှသာ ယင်ယာကျွင်းသည် ရွှမ်ယွဲ့မြို့သို့ ဗြောင်ကျကျနှင့် တရားဝင် ပြန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင်... အကယ်၍ ထို ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသာ သူမကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဒဏ်ရာမရအောင် မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ဤမျှော်လင့်ချက်အပေါ် သူမ ပို၍ပင် သဘောကျမိပေလိမ့်မည်။

စုယွီရှန်းသည် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေမိ၏။

ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါမျိုးမို့လို့ သူမကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက် ပေးနိုင်တာလဲ။

တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဘယ်တစ်ခုမှ သိပ်မမြင့်လှပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမပင် အံ့အားသင့်သွားရလောက်အောင် အစွမ်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် တွေ့တုန်းက ဘာလို့ ဒါကို သတိမထားမိခဲ့တာလဲ။

နန်ဟုန်တွင် နေထိုင်လာသည်မှာ ဤမျှကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ စုယွီရှန်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်တစ်ဦး၏ အရိုက်ခံရသည်မှာ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ တစ်ဖက်လူက ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို အနည်းဆုံးတော့ ခံယူထားတာပဲဆိုတော့ လူကြီးသူမတစ်ယောက်ဆီက သင်ခန်းစာလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါမယ်။

ယင်ယာကျွင်းမှာလည်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

"မမစု ဘာဒုက္ခတွေများ ကြုံရလို့လဲဟင်"

"ဟင်း... ငါက ဘာဒုက္ခ ကြုံရမှာမို့လို့လဲ..."

စုဆူယွီရှန်းသည် ကောင်းကင်ဓားနတ်သမီးလေး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ရင်း ခြံဝင်းထဲမှ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်၏။

သူမ၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သူမ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ရှည်မျောသွား၏။

"ဒုက္ခ.."

ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းတစ်ခုက ဝှေ့ယမ်းလာပြီး သူမကို တိုက်ရိုက် သယ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။

"အယ်..." ယင်ယာကျွင်းသည် ဗလာကျင်းနေသော ခြံဝင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်ကျန်ခဲ့၏။ သူမ၏ အဖော်မှာ ကောင်ကင်ဓားဂိုဏ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။

အကြီးအကဲ ရှစ်ဦး စုရုံးနေကြ၏။

"အား..ယို "

နတ်သမီးလေး မြေပြင်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် သူမသည် ချက်ချင်းပင်ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို အားရပါးရ ပွတ်သပ်နေ၏။

ထိုစဉ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ဆက်ခံမှုမှာ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ၊ လင်းယွင်ဂိုဏ်းက ဝေယွမ်လင်း ကိစ္စက မင်းအတွက် သင်ခန်းစာ မလုံလောက်သေးဘူးလား"

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်က လူများ၏ ရည်မှန်းချက်များကို ခဏထားဦး၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် နန်ယန်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လိုပြီး ရတနာနယ်မြေအတွင်းရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို အမိန့်ပေးလိုလျှင် စမ်းသပ်မှုခံယူခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

နားခါးစရာအမှန်တရားပြောရလျှင် ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ် ခြောက်ဦး၏ အကြွင်းမဲ့ ထောက်ခံမှုဖြင့် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ မည်သူမဆို နန်ယန်နှင့် ပေါင်းစပ်ရာတွင် အောင်မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်ပိုင်းမှာကော

မှန်ကန်သော စိတ်ဓာတ်နှင့် အရည်အချင်း မရှိဘဲ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၏ အလားအလာကို မည်မျှ ဖော်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် အတွေ့အကြုံ ရှိပါသလား။

အကယ်၍ သူတို့သည် သာမန်အဆင့်လောက်သာ ရှိနေပါက၊ အပြင်လူတစ်ဦးကို သွားရောက် စော်ကားမိ၍ အဖမ်းခံရကာ အနည်းငယ်မျှ နှိပ်စက်ခံရရုံဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ကြမ္မာဆိုးများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သင်နားလည်ထားရမည်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တစ်ဦးအနေဖြင့် စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ရတနာနယ်မြေအတွင်းရှိ သတ္တဝါများ၏ အသက်ကို မိမိအကျိုးအတွက် အသုံးချနိုင်၏။

အကယ်၍ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေသာ ကြောက်ရွံ့တတ်ပြီး ပျော့ညံ့သောသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပါက၊ ယခင်ကလိုပဲ ချိတ်ပိတ်ထားခြင်းကမှ ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

"မင်း အမှားကို မင်း သိပြီလား"

အကြီးအကဲ ရှစ်ဦး၏ အကြည့်အောက်တွင် စုယွီရှန်းသည် နှုတ်ခမ်းစူကာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ပြန်လည် မငြင်းခုံခဲ့ပေ။

အဆိုးဆုံးဖြစ်ရင် ဝေယွမ်လင်းလိုပဲ အချုပ်ခံရမှာပေါ့ ဘာအရေးလဲ။ သူမအတွက် ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်တာ။

သူမ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ဤအကြီးအကဲများက အောင်သွယ်တော်လုပ်သည့် ကိစ္စလေးကို ဤမျှအထိကြီးလေးသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ကြခြင်းပင်။ ဂိုဏ်းချုပ် တက်လှမ်းမှုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမှာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ တွေး၍ရသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ထိုခဏတွင်

သေးငယ်သော လူရိပ်လေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာ၏။ သူမ၏ အသံမှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။

"ဘယ်သူက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပါဝင်တာလဲလို့ ပြောတာလဲ၊ ကျွန်မတို့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ တရားမျှတစွာ ပါဝင်ခဲ့တာပဲ။ အဲဒါ ဘာမှားလို့လဲ ကျွန်မက သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်စေချင်တယ်။ ဘယ်သူ သဘောမတူတာလဲ ရှေ့ထွက်ခဲ့လေ။"

ရောက်ရှိလာသူမှာ အသက် ၂ နှစ် သို့မဟုတ် ၃ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တူလှ၏။ အကြီးအကဲလျူနှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့စဉ်ကထက် သူမမှာ ပို၍ပင်ကျုံ့သွားပုံရပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဂါဝန်တစ်ခုလို တရွတ်တိုက် ပါလာသည်။

သူမ၏ သေးငယ်လှသော လက်ကလေးများသည် သူမအတွက် အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသော အင်္ကျီလက်စအိတ်များထဲမှ ထွက်လာရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

တစ်ခုတည်းသော ထူးဆန်းသည့်အချက်မှာ သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းအနည်းငယ် ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေစေ၏။

"..."

စုယွီရှန်းသည် တံခါးဝသို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ သွေးသခင်(အမှောင်ဖီးနစ်မ)မှာ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ၊ နောက်ဆုံးသူမှာ သူမ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူထံမှ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်ရောက်မှသာ စုယွီရှန်းသည် ခေါင်းငုံ့သွားတော့သည်။ သူမ၏ အစ်မ ယခုကြုံတွေ့နေရသော အရေးကြီးသည့် အခြေအနေကို သူမ သိရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် သွေးသခင်ကိုလည်း ဘာမှ အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည်လည်း စုယွီရှန်းအတွက် စိုးရိမ်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်း ဘာပြောနေတာလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"

အကြီးအကဲ အနည်းငယ်မှာ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုသေးငယ်သော လူရိပ်လေးကို အတူတကွ ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ စကားလုံးတိုင်းနဲ့ လုပ်ရပ်တိုင်းက ကောငါကင်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေတာနော်။"

အခြားဂိုဏ်းများမှ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်များမှာလည်း စဉ်းစားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ စုဟုန်ရှို့ ကတော့ ဤလူများကို အလေးထားပုံ မရပေ။

"ဒါဆို ရှင်ပဲ သဘောမတူတာလား"

စုဟုန်ရှို့က ပြန်မဖြေဘဲ သူတို့ထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးသူကိုသာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအကြီးအကဲက သဘောမတူဘူးလို့ မပြောပါဘူး" ဟု ထိုအကြီးအကဲက ပြောလိုက်၏။

သူသည် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် စုဟုန်ရှို့ကို ရန်မစလိုပေ။ ထို့အစား သူက အကြည့်ကို လွှဲလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ပြီးတာပဲ၊ ကျွန်မ သူ့ကို ခေါ်သွားမယ်။"

စုဟုန်ရှို့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဟန်ပြကာ သူမ၏ ညီမကို ဘိုးဘေးခန်းမမှ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ အပေါ်မှ စိုက်ကြည့်နေသော ရုပ်တု၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ သူမသည် စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးကို မျိုချလိုက်မိသည်။

စိတ်ထဲတွင် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရသော်လည်း၊ သူမသည် ဟန်မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ခွာသွားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

"အစ်မ... ကျွန်မတို့ သူ့ကို တကယ်ပဲ ကူညီမှာလား"

ဘိုးဘေးခန်းမနှင့် ဝေးကွာသွားမှသာ စုယွီရှန်းသည် သူမ၏ အစ်မကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

စုဟုန်ရှို့က သူမ၏ ဒူးကို တစ်ချက် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ကာ "ဘာကူညီမှာလဲ ငါ အဲဒီလို မပြောရင် နင့်ကို အဲဒီကနေ ဘယ်လို ထုတ်ပေးနိုင်မှာလဲ နောက်တစ်ခါသာ ထပ်လုပ်ကြည့်ဦး၊ နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးတွေ ရှေ့မှာတင် နင့်ကို ဖင်လှန်ရိုက်ပစ်မယ်ဆိုတာ သတိထား။"

"မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်မ မှားမှန်း သိပါပြီ..."

စုယွီရှန်းသည် အလျင်အမြန် လက်ကာပြလိုက်၏။ သူမ၏ အစ်မသည် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော အရှက်ရဖွယ်ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရဲသည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူမသည် မြေကြီးထဲ ကျင်းတူးပြီး ပုန်းနေချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

"ဟူး။"

စုဟုန်ရှို့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။ "ဒီတစ်ခါ လည့်လည်ခြင်းဓားဆွဲသီးကို သွားယူဖို့က နင့်ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ဒါက လူခြေတိတ်တဲ့နေရာမှာ ခဏနေဖို့ အခွင့်အရေးပဲ။"

ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ သူမသည် သူမ၏ ညီမကို အမြဲတမ်း မကာကွယ်ပေးနိုင်ပေ။ ထိုအဘိုးကြီးများ နောက်ပိုင်းတွင် စာရင်းလာရှင်းခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ၊ အစ်မ စိတ်ချနေပါ"

စုယွီရှန်းက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မ သွေးသခင်ကိုပါ ခေါ်သွားလို့ ရမလားဟင် သူမကို အပြင်လည်ပတ်ဖို့ ခေါ်သွားမယ်လို့ ကတိပေးထားလို့ပါ။ ပြီးတော့ သူမက ကျွန်မကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လေ။"

စုဟုန်ရှို့သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း ညီမဖြစ်သူ၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် လျစ်လျူရှုထားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "မင်းသဘောအတိုင်း လုပ်ပါ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုယွီရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ဦးကို အချက်ပြလိုက်၏။

"..."

ကျက်သရေရှိလှသော မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးသည်လည်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း စုယွီရှန်း၏ အကြည့် လွဲသွားသည့် ခဏချင်းမှာပင်။ သူမ၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားလေတော့သည်။