တားမြစ်ချက်ကို ဓားဖြင့်ပိုင်းခြင်း
Vol. 44 Ch. 470
တားမြစ်ရုပ်တု၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။
ထျန်းချီတောင်ပေါ်ရှိ လူအားလုံးက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မှင်သက်အံ့ဩသွားကြတော့သည်။
ဒါက ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးလဲ။
ရှန်လင် သန့်စင်မှု စတင်ကာစတွင် သူတို့က မိုးမခလှေပေါ်၌ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အထင်အသား မြင်တွေ့နေရသည်။
မူလက အရာအားလုံး ပုံမှန်ရှိနေသော်လည်း သန့်စင်မှု တရားဝင် စတင်ချိန်တွင်မူ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
တားမြစ်ရုပ်တု၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြာကျလာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ထန်ထျန်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဤသည်မှာ ရှန်လင် သန့်စင်မှု သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးခဲ့သော အရာပင်
လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က လော့ရှီးပင်လျှင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းလေးများသာ ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့ဆိုလျှင် ထန်ထျန်း၏ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် မြင်ကွင်းက ဘာကို ဆိုလိုနေသနည်း။
လူတိုင်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။
သို့သော် သူတို့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံ ဖြာကျလာပြီး ထန်ထျန်း၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခြင်းပင်။
ထို့နောက်တွင်မူ ခရမ်းရောင်၊ အနီရောင်... စသည်ဖြင့် အစဉ်လိုက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကွဲပြားသော အရောင်ရှစ်မျိုး လွှမ်းခြုံသွားကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော ရောင်စုံပိတ်ကားကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ထျန်းချီတောင်ပေါ်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသော အကြီးအကဲများပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နိယာမ အော်ရာ များကို သိသိသာသာ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာကာ ကမ္ဘာမြေကြီး နှင့် ကောင်းကင်ကိုပင် လှုပ်ခတ်စေတော့သည်။
ထိုသို့ မှင်သက်နေစဉ်မှာပင် လော့ရှီးက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သိသားပဲ"
"ထန်ထျန်းက ကျွန်မထက် ပိုပြီး သေချာပေါက် သန်မာမှာပါလို့"
အကြီးအကဲများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။
ထျန်းဖူနန်းတော် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မပေါ်ပေါက်ဖူးပေ။
ထန်ထျန်းမှာ ဘယ်လိုမျိုး ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ပါရမီမျိုး ရှိနေလို့ တားမြစ်ရုပ်တုကို ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဖြစ်စေရတာလဲ။
သူတို့ သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်မှာ ထိုရောင်စုံ အလင်းတန်းများအတွင်း အလွန်အစွမ်းထက်သော နိယာမစွမ်းအားများနှင့် အဆုံးမဲ့ အင်မော်တယ်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတူတကွ စီးဝင်နေခြင်းပင်။
အကယ်၍ နောက်ထပ် ခဏမျှသာ ဆက်ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် သူက ထိုနေရာ၌ပင် တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်သွားနိုင်ပေသည်။
"ဟို... ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်"
ဝမ်ရူအင်မော်တယ်အရှင်က သူ၏ တုန်လှုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအခြေအနေက နည်းနည်းတော့ မူမမှန်ဘူး ထင်တယ်နော်"
"မဟာအကြီးအကဲကို ဆက်သွယ်ပြီး ဒီကို လာခိုင်းရမလား"
ထန်ထျန်းတို့ သုံးဦးက ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်၏ တိုက်ရိုက် တာဝန်ယူမှုအောက်တွင် ရှိသဖြင့် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သူ၏ သဘောထားအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်မှာမူ ဝမ်ရူ၏ အကြံပြုချက်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားဘဲ ရှေ့မှ အခြေအနေကိုသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ဝမ်ရူအင်မော်တယ်အရှင်က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က ရုတ်တရက် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြော လိုက်သည်။ "မမှီတော့ဘူး"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လူအုပ်ရှေ့မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဝမ်ရူအင်မော်တယ်အရှင်မှာ ကြောင်သွားပြီး မိုးမခလှေဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ကိုးခုမြောက် အရောင်က တားမြစ်ရုပ်တု၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ ထွက်လာပြီး ယခင်အရောင်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကိုးရောင်ခြယ် ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် အောက်ဘက်ရှိ ထန်ထျန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုရေစီးကြောင်းက ထန်ထျန်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကြီးမားလှသော နိယာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
မိုးမခလှေပေါ်ရှိ ကျန်လူနှစ်ဦးဖြစ်သော ရှောင်းယောင်ရွှင်နှင့် ယွမ်ယုတို့မှာ ထိုဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လွင့်ထွက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံ၌ပင် သွေးအန်ပြီး သတိလစ်ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က ကြိုတင် လှုပ်ရှားခဲ့သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ပြုတ်ကျနေစဉ်မှာပင် ဖမ်းယူကာ ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုးရောင်ခြယ် ရေစီးကြောင်းကြီးကိုမူ ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်ပင်လျှင် အကြာကြီး တောင့်မခံနိုင်ပေ။ ရှောင်းယောင်ရွှင်နှင့် ယွမ်ယုတို့ကို ကယ်ပြီးသည်နှင့် သူက မူလရှိနေသည့် ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာခဲ့ရသည်။
ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အခြားအကြီးအကဲများလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
တားမြစ်ရုပ်တုနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားရဲပေ။
"မဟာအကြီးအကဲကို အကြောင်းကြားလိုက်တော့"
ဝမ်ရူအင်မော်တယ်အရှင်က အလောတကြီး အော်လိုက်သည်။
ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က ရှောင်းယောင်ရွှင်နှင့် ယွမ်ယုတို့ကို ချထားပေးပြီး သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို လက်ဝေ့ယမ်းကာ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးပြီးမှ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ပြောပြီးပြီ"
"ထန်ထျန်းရဲ့ အခု အခြေအနေကလည်း အရမ်း မကောင်းဘူး"
"ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ နိယာမဖိအားအောက်မှာ ဘယ်သူမှ အကြာကြီး တောင့်မခံနိုင်ဘူး"
သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး အေးစက်လှသော အကြည့်များထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။
အခြားအကြီးအကဲများလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။
ထန်ထျန်းက ရှန်လင် သန့်စင်မှု အတွင်း မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နေရသည်ကို သူတို့ မသိနိုင်ကြပေ။
ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် ထန်ထျန်း မည်သို့သော ဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကိုလည်း သူတို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ကြပေ။
ထန်ထျန်းက ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်၏ တာဝန်ယူမှုအောက်တွင် ရှိသော်လည်း ဤနေရာရှိ အားလုံးမှာ မြင့်မြတ် သားတော်လောင်းလျာများကို လမ်းပြပေးရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ထျန်းဖူနန်းတော်အပေါ် သစ္စာရှိကြပြီး ဤမျှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထျန်းချီတောင်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာစမှာပင် ပျက်စီးသွားသည်ကို မမြင်လိုကြပေ။
သို့သော် ၎င်းမှာ တားမြစ်ရုပ်တု ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့တွင် ဝင် စွက်ဖက်နိုင်သော စွမ်းအား မရှိပေ။
မဟာအကြီးအကဲ ရောက်လာပြီး မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
ရှန်လင် ကမ္ဘာအတွင်း၌မူ...
"အာ..."
ထန်ထျန်းက ဖြူလွလွ မြူခိုးများကြားတွင် ရပ်ရင်း အပျင်းကြောဆန့်ကာ သမ်းဝေလိုက်သည်။
သူက ပြင်ပကမ္ဘာတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိပေ။ ဤနေရာတွင်လည်း ဘာမှ မရှိဘဲ ရှေ့မှ ကျောပြင်ကြီးကိုသာ မြင်နေရသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ပျင်းစရာ ကောင်းနေတော့သည်။
ဘာလုပ်နေတာလဲ။
သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အကြာကြီး စောင့်မျှော်နေခဲ့သော်လည်း ရလဒ်က ဒါပဲလား။
ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရှေ့မှာ လာချထားသလိုမျိုးပင်၊ ဘာမှ ထပ်မရှိတော့ဘူးလား။ ဒါက လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပုံတောင် မဟုတ်ဘူး။
ထန်ထျန်းက မည်သို့ပင် ထောင့်မျိုးစုံက ကြည့်စေကာမူ ထိုလူ၏ ရှေ့ဘက်သို့ ရောက်အောင် မသွားနိုင်ပေ။
ထို့ပြင် ဤ ရှန်လင် သန့်စင်မှု ဆိုသည့် အရာကလည်း ဘယ်အချိန်မှာ ပြီးဆုံးမည်ကို မသိရပေ။
ပျင်းလာသဖြင့် ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပေါက်ကာ သူ၏ ခါးကြားမှ ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓား ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဤအင်မော်တယ်ဓားကို သွန်းလုပ်ပြီးကတည်းက ဓားအိမ်ထဲမှ တစ်ခါမျှ ထုတ်မပြရသေးပေ။
အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းကို ထုတ်သုံးရန် ထိုက်တန်သော ပြိုင်ဘက် မတွေ့သေးခြင်းကြောင့်ပင်။
သို့သော် ဤထူးဆန်းသော နေရာလွတ်ထဲတွင်မူ စမ်းသပ်ကြည့်လျှင် ဘာမှ ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားကို အမှတ်မဲ့ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားစေပြီး မြူခိုးများကြားတွင် အောက်ခြေမမြင်ရသော အက်ကြောင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ခဏတာ စမ်းသပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤစွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပင် မဆိုးလှပေ။
ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ထုတ်ပြခဲ့သော တာအိုလက်နက် မျိုးနှင့် မတွေ့သရွေ့ ဤဓားက အခြေခံအားဖြင့် ပြိုင်လက်ကင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ဤဓားက ပိုမို တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားသည့်အခါ ဤဓားမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုလက်နက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။
ခဏမျှ ကစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဓားကို ကိုင်ထားရင်း ရှေ့မှ ကျောပြင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စိတ်ကူးတစ်ခုက သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိတွေ့လို့လည်း မရပင်။
သူ့ကို ဓားနဲ့ တစ်ချက်လောက် ခုတ်ကြည့်ရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး။
ဤစိတ်ကူး ပေါ်လာသည်နှင့် သူက မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။
ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။
"ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓားရဲ့ စွမ်းအားကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရမယ့်သူအဖြစ် မင်းကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ရှေ့မှ ကျောပြင်ကြီး၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို အားကုန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်ယံ၌ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းက သေချာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ဓားအလင်းတန်း ဘေးမှ မြူခိုးများ ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ထူးခြားမှုကို မတွေ့ရပေ။
သူက စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဟုတ်ပါပြီ၊ တကယ်ပဲ ထိလို့မရဘူးပဲ။
ကစားချင်သည့်စိတ်လည်း ကုန်သွားပြီဖြစ်ရာ ထန်ထျန်းက ရှင်းယွဲ့ အင်မော်တယ်ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
သို့သော် သူ သတိမထားမိလိုက်သည်မှာ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည့် အချိန်၌ ရှေ့မှ ကျောပြင်ကြီး၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့မှ သေးငယ်သော ဆံပင်တစ်ပင်မှာ ပြတ် ကျသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။